Mateus 25
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARA
1 “Hin pongi atu, mauri atu God mo aulu hinia i pa sohen har̃ai maevo mo sangavulu sei la lavi na nora lamu potele la vano vara la tapai na tamlohi i pa lahi.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Mo lima hinira la rongorongo vono, ale mo lima la lelevosahi.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Matan la haratu la rongorongo vono lara la lavi na nora lamu potele, la sopo lavi te wel matara,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 pani la haratu la lelevosahi la lavi na potele wel peresi na nora lamu potele.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Ale tamlohi vara i pa lahi mo sopo mai vila, ale la har̃ai maevo tari atu la tapulo peka, ale la juruvi.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Pani na livuha vutepongi la rongo na leo matea mo ulo mara, ‘Tamlohi i pa lahi nahai. Ha mai ha tapaia.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Ale la har̃ai maevo atu la kilau, ale la tai nar̃ihi na korukoru pingo ruru na nora lamu potele vara lamu la mele memera i r̃uhu.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Pani la haratu la rongorongo vono, la verea isan la haratu la lelevosahi lara, ‘Ha sile te nomim wel makomona isamam matan nomam lamu potele la lo tapulo mate.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Pani la haratu la lelevosahi la r̃aramira lara, ‘Wel mo sopo tataholo hinir̃a mo isoiso. Ha vano na stoa ha voli te nomim!’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ale la pa lo vano vara la voli tea, tamlohi vara i pa lahi mo pala, ale la haratu la lo tatamahu la usuria la vano na hanhani lahi, ale la pelatihoro na matarua.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Mo sopo tuai la har̃ai maevo tinapua atu la pala lara, ‘Tamlohi tavera! Tamlohi tavera, o roi isamam!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Pani mo r̃aramira mara, ‘Varar̃uhu na verea isamim, na sopo levosahi kamim.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Iesu mo mele verea mara, “Matan hinau atu ha tatamahu, matan ka sopo levosahia vara sava rani teni aoa Natun Tamlohi i pa mele mai hinia.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Mo mele verea mara, “I pa sohena tamlohi matea mo vano na nona hahau matea. Mo tovi na nona slev, ale mo tau na nona hinahinau na limara.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Isan matea, mo silea na selen mo lima. Selen matea hinira, mo tataholo mata voli tamlohi matea mata voko mata rani i tari vahatea (1,000). Ale isan matea mo sile na selen mo rua, ale isan matea mo sile na selen matea. Mo silea isara mo tataholo na nora er̃ia, moiso mo malue mo vano na nona hahau.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Haratu mo lo sile na selen mo lima isana tiroma, mo vano vahatea mo voko peresia, ale mo mele tikeli na selen mo lima tinapua.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Haratu mo lo lavi na selen mo rua mo sohena mo mele tikeli na selen mo rua tinapua.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Pani haratu sei mo lo lavi na selen matea, mo vano mo heli na koko matea na lepa mo tavuni jarohi mania atu non nona tamlohi tavera.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Rani matuvana la vano moiso, ale tamlohi tavera non la slev atu mo mele hilu vara i levosahia vara la vai na sava hin la mania atu.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Ale haratu mo lo lavi na selen mo lima mo juha mai isana, mo lavi na selen mo lima tinapua hin la haratu mo lo lavira tiroma mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, ko sileau na selen mo lima; ale na mele vai na selen mo lima tinapua.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Ale nona tamlohi tavera mo verea isana mara, ‘Ko vai na voko r̃uhu. Ko r̃omturu r̃ilangi na nom makomo hinau, ale nake a pa tauho o aulu na hinau mo mar̃ivi. O unu na avulahi tavera non nom tamlohi tavera.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ale haratu mo lo lavi na selen mo rua mo juha mai isana, mo lavi na selen mo rua tinapua hin la haratu mo lo lavira tiroma mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, ko sileau na selen mo rua; ale na mele vai na selen mo rua tinapua.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Ale nona tamlohi tavera mo verea isana mara, ‘Ko vai na voko r̃uhu. Ko r̃omturu r̃ilangi na nom makomo hinau, ale nake a pa tauho o aulu na hinau mo mar̃ivi. O unu na avulahi tavera non nom tamlohi tavera.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Ale haratu mo lo lavi na selen matea mo juha mai isana mo verea mara, ‘Tamlohi tavera, na levosahia vara engko tamlohi r̃ilangi matea, ko lo lavi na vua pahai engko ko sopo lavoa. Ko lo takonahi na wit na jara engko ko sopo hapor̃ahi tea ea,
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 ale na matahu, na vano na jarohi na nom mania na lepa. Nahai, o mele lavi na sava enia nom.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Pani nona tamlohi tavera mo r̃aramia mara, ‘Engko tamlohi sasati, ko slev maloko vari. Ko r̃omi vara enau tamlohi r̃ilangi matea, ale na lo lavi na vua pahai na sopo lavoa, ale na lo takonahi na wit na jara na sopo hapor̃ahi tea ea?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Vara mo sohena, i pa mele r̃uhu jea vara o lo tau na mania isana tamlohi bank matan vara a mele pala a pa er̃i lavi na noku mania peresi haratu makomona bank i pa mele silea aulu na noku mania.’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ale mo verea isan te nona slev tinapua mara, ‘Ha lavi nar̃ihi selen atu isana, ha silea isan haratu mo lavi na selen mo sangavulu,
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 matan isan la haratu la lavi te hinau, la pa mele silera hin te hinau, ale i pa masurere isana. Pani isan haratu mo lekoleko, sava enia nona tiroma i pa lavi nar̃ihia.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ale ha pulahi slev atu mo sopo r̃uhu hin te hinau hatea i vano na jara r̃or̃oha. Hin jara atu la pa tangtangi, ale la pa ngar̃ngar̃ori na hur̃ura mata hajhaji ea.’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Na rani vara Natun Tamlohi i mai na nona sasarami peresi na angelo tari, hin rani atu natu i pa sakele na nona jara sakele mata suiha nona Supe.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Mara jara tinatinapua na varama la pa turu na nahona moiso i pa asera hatehateahi sohena tavui sipsip matea mo lo ase na pulana sipsip na nani.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ale i pa tau na sipsip na matuana, ale nani na marauna.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ale i pa verea isan la haratu na matuana vara, ‘Ha mai, kamim sei Tamaku mo ler̃uhu hin kamim! Ha lavi mauri atu God mo aulu hinia sei mo tau mamahunia matamim tuai tiroma moiso mo pa vai na varama.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Matan na marohati ka sileau na hanhani, na mar̃ohu ka sileau na inu, enau na vinano matea ka toviau na imamim,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 mo sopo te noku ruru ka sileau na ruru, na rojo ka mai ka rohiau, na lo toho na ima r̃ilangi, ale ka mai ka hiteau.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Moiso la tamlohi tataholo atu la pa r̃aramia vara, ‘Moli, nangisa kama hiteho ko marohati, ale kama vahaniho, teni ko mar̃ohu, ale kama sileho na wai?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ale nangisa natu, kama pa hiteho ko vinano, ale kama toviho na imamam, teni ko malamala, ale kama ruruho?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ale nangisa natu, kama hiteho ko rojo teni ko lo toho na ima r̃ilangi, ale kama rohiho?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Ale Supe i pa r̃aramira, vara ‘Varar̃uhu na verea isamim, na rani ko vaia te hinau mo r̃uhu isan te voraiku teni te vevorai rihirihi hatea, ko lo vaia isaku.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Ale i pa verea isan la haratu na marauna vara, ‘Ha malue na nahoku, kamim ka lo toho na ruhuruhu lesati, ha unu na hapu matan tui tui atu na tatamahunia matan Tiapolo peresi na nona angelo sati,
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 matan na marohati, pani ka sopo sileau hin te hanhani, na mar̃ohu, pani ka sopo sileau hin te wai,
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 enau na vinano matea, pani ka sopo toviau na imamim, enau na malamala, pani ka sopo ruruau, na rojo, ale ka sopo mai vara ha rohiau, ale na lo toho na ima r̃ilangi, pani ka sopo mai isaku.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Ale enira sohena la pa r̃aramia vara, ‘Moli, nangisa natu, kama hiteho ko marohati, teni ko mar̃ohu, teni ko vinano matea, teni ko malamala, teni ko rojo teni ko lo toho na ima r̃ilangi, ale kama sopo tueniho?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ale i pa r̃aramira vara, ‘Varar̃uhu na verea isamim, matan ka sopo vai te hinau r̃uhu isan te voraiku rihirihi hatea ka sopo vaia isaku.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ale la haratu, la pa vano la unu na talai matan tui tui, pani la haratu la tataholo la pa unu na mauri tui.’” Dan 12.2
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.