Mateus 22
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NTLH
1 Ale Iesu mo mele vere na titileu hai isara mara,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Ale mauri atu God mo aulu hinia mo sohen harihi: Supe matea mo tatamahu na hanhani tavera matea mata lahi non natuna,
2 — O
3 ale mo r̃ule na nona slev vara la vano la tovi la haratu sei la lo usira moiso vara la pa mai na hanhani tavera mata lahi sei, pani la r̃ohu vara la mai.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ale mo mele r̃ule te slev tinapua, ale mo verea isara mara, ‘Ha vano isan la haratu r̃a usira tiroma, ha verea isara vara la mai natu, matan na tatamahuni na noku hanhani moiso, ale ka hitea, la vili na pulaku buluk hai peresi na natu buluk hai sei la r̃avisvis r̃uhu, hinau tari mo tatamahu moiso, ha mai na hanhani tavera mata lahi.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Pani la sopo tapurongo isara, ale la malue, matea mo vano na isana, matea mo vano na nona stoa,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 ale la hina tinapua atu la taurilati na nona slev la vailehilehira, ale la vilimateira.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ale supe atu mo lolokoru, mo r̃ule na nona tamlohi vuro, ale la vano la vili la tamlohi atu la sopo juri, ale la suli jovjovi na nora taon tavera.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Ale mo verea isana nona slev mara, ‘Hanhani tavera mata lahi mo tatamahu moiso, pani haratu r̃a usira tiroma la sopo r̃uhu.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Ale matana, ha vano na malele tavera, ha usi na sava tamlohi ka tapaira ea vara la mai na hanhani tavera mata lahi.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Moiso la slev atu la vano na malele, ale la tovi matavuhi na tamlohi sasati, peresi na tamlohi r̃uhu, haratu la tapaira, ale ima lahi atu mo mar̃ivi na tamlohi atu la lo usira.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 Pani na rani supe mo mai vara i hite la tamlohi atu la lo usira, mo hite na tamlohi matea atu mo sopo te nona ruru tataholo mata lahi.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ale mo verea isana mara, ‘Tapala, ko pa unu nike sohena sava matan mo sopo te nom ruru mata lahi?’ Ale tamlohi atu nona hapu mo mate.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Moiso supe atu mo verea isana nona slev mara, ‘Ha pesi pulutahi na palona peresi na limana, ha pulahia hin jara r̃or̃oha atu mata talai. Hin jara atu la pa tangtangi, ale la pa ngar̃ngar̃ori na hur̃ura mata rongohaji ea.’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Matan God mo tovi na tamlohi matuvana, pani mo vir̃oni na tupu visalete purongo.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Moiso Pharisee la vano la hatihia vara la pa vaihitea vara Iesu i kali hin te nona reti.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Ale la r̃ule na nora tamlohi usuri peresi na tamlohi non supe Herod la vano isana lara, “Tija kama levosahia vara engko ko lo varar̃uhu, ale ko lo vujangi na malele varar̃uhu mo usuri na masalon God mo tataholo, ale ko sopo r̃omr̃omi na r̃omi tamlohi purongo matan ko sopo tametame tea.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 O to vere kamam hinia nakerihi vara mo tataholo vara tamlohi la voli na takis isana supe nona mara Rome teni mo vono?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Pani matan Iesu mo levosahi na nora posposi vaisatihi na tinapua, mo verea mara, “Kamim tapnetano, ka lo vaihiteau mata sava?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Ha to sileau hin te selen mata takis hatea.” Ale la silea na selen mata takis matea.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Moiso Iesu mo verea isara mara, “Ale ha to verea, niniun harepu peresi na hijana nahai?”
20 e ele perguntou:
21 Lara, “Supe nona mara Rome.” Ale mo verea isara mara, “Ale vara mo sohena, ha sile na hinau non supe nona mara Rome isan supe nona mara Rome, ale hinau non God isan God.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Lara la rongoa sohena sava mo r̃aramira sei mo r̃uhur̃uhu jea, la hutura hinia, ale la malue la rovo hinia.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Rani atu mo pa lo vano, ale Sadducee la mai isana. Vao sei la verea vara mo sopo te sauteterahi, ale la usia na retiusia matea,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 lara, “Tija, Moses mara, ‘Vara te tamlohi mo mate mo sopo te natuna, tasina i pa lavi narouna mata i korohi te natun tavaina.’ Deut 25.5
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ale vorai mo limaravrua la lo toho nike isamam, ale vora tiroma mo lahi, ale mo mate, pani mo sopo te natuna. Vora usuria mo lavi narouna.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ale mo sohena isan nona vora usuria atu peresi na hatolura, mo sivo mo tikeli na halimaravruara.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Hitahura, har̃ai atu mo mate.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Ale, hin pongi atu tamlohi la pa sauteterahi hinia, matan enira mo isoiso la lahi hin har̃ai atu, i pa naroun sahara hinira?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Ale Iesu mo r̃aramira mara, “R̃omimim mo sopo tataholo, matan ka sopo levosahi na Retitapu teni na suihan God.
29 Jesus respondeu:
30 Matan na pongi hitahu na sauteterahi la pa sopo lahi teni la pa tulatulahi, pani la pa sohena angelo na tuka.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ale hin vujangi sei mata sauteterahi, ka sopo lo evi na sava God mo verea isamim?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ‘Enau God non Abraham, God non Isaac, ale God non Jacob!’ God mo sopo verea vara enia God non la haratu la mate, pani non la haratu la mauri.” Exo 3.6
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ale vao tavera atu lara la rongo na nona vujangi, la mar̃urahi tavera hinia.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Pani Pharisee lara la rongoa vara Iesu mo vuni na hapu non la vao Sadducee atu, Pharisee la pulutahi, ale la mai isana.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Ale vonara matea, enia tamlohi lelevosahi mata leu matea, ale mo usia na retiusia matea vara i vaihitea mara,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Tija, sava retileu natu, mo aulu mo jeu na retileu tari na Leu?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Ale Iesu mo verea isana mara, “‘O pa opoi Moli nom God vevuhi na mapum, na maurim, ale na nom r̃omr̃omi tari’. Deut 6.5
37 Jesus respondeu:
38 Harihi natu, enia retileu atu mo aulu jea mo tiromara.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Haruana mo sohen harihi, ‘O opoi na tahisam sohen ko lo opoiho hasem’. Lev 19.18
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Hin la retileu atu mo rua, vujangi tari mata Leu non Moses peresi na pr̃ovet la lo turu hinira.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Ale hin rani atu Pharisee la pa lo pulutahi jara matea, Iesu mo usira na retiusia matea,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 mara, “Ha to vereau na r̃omimim hin Kr̃isto? Enia mahapin hare?” Ale la verea isana lara, “Enia mahapin David.”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Mo verea isara mara, “Mo sohena sava natu, David, na suihan Tanume r̃uhu mo tovia Moli mara,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 — ausente —
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Vara David mo tovia Moli, mo sohena sava natu, enia natun David?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ale, te vonara hatea mo sopo er̃i r̃aramia hin te reti hatea, ale mo tapulo hin rani atu, mo sopo tea i r̃omr̃ilangi vara i mele usi te retiusia isana.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.