Mateus 22
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NAA
1 Ale Iesu mo mele vere na titileu hai isara mara,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Ale mauri atu God mo aulu hinia mo sohen harihi: Supe matea mo tatamahu na hanhani tavera matea mata lahi non natuna,
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 ale mo r̃ule na nona slev vara la vano la tovi la haratu sei la lo usira moiso vara la pa mai na hanhani tavera mata lahi sei, pani la r̃ohu vara la mai.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ale mo mele r̃ule te slev tinapua, ale mo verea isara mara, ‘Ha vano isan la haratu r̃a usira tiroma, ha verea isara vara la mai natu, matan na tatamahuni na noku hanhani moiso, ale ka hitea, la vili na pulaku buluk hai peresi na natu buluk hai sei la r̃avisvis r̃uhu, hinau tari mo tatamahu moiso, ha mai na hanhani tavera mata lahi.’
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pani la sopo tapurongo isara, ale la malue, matea mo vano na isana, matea mo vano na nona stoa,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ale la hina tinapua atu la taurilati na nona slev la vailehilehira, ale la vilimateira.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ale supe atu mo lolokoru, mo r̃ule na nona tamlohi vuro, ale la vano la vili la tamlohi atu la sopo juri, ale la suli jovjovi na nora taon tavera.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ale mo verea isana nona slev mara, ‘Hanhani tavera mata lahi mo tatamahu moiso, pani haratu r̃a usira tiroma la sopo r̃uhu.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Ale matana, ha vano na malele tavera, ha usi na sava tamlohi ka tapaira ea vara la mai na hanhani tavera mata lahi.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Moiso la slev atu la vano na malele, ale la tovi matavuhi na tamlohi sasati, peresi na tamlohi r̃uhu, haratu la tapaira, ale ima lahi atu mo mar̃ivi na tamlohi atu la lo usira.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Pani na rani supe mo mai vara i hite la tamlohi atu la lo usira, mo hite na tamlohi matea atu mo sopo te nona ruru tataholo mata lahi.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ale mo verea isana mara, ‘Tapala, ko pa unu nike sohena sava matan mo sopo te nom ruru mata lahi?’ Ale tamlohi atu nona hapu mo mate.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Moiso supe atu mo verea isana nona slev mara, ‘Ha pesi pulutahi na palona peresi na limana, ha pulahia hin jara r̃or̃oha atu mata talai. Hin jara atu la pa tangtangi, ale la pa ngar̃ngar̃ori na hur̃ura mata rongohaji ea.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Matan God mo tovi na tamlohi matuvana, pani mo vir̃oni na tupu visalete purongo.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Moiso Pharisee la vano la hatihia vara la pa vaihitea vara Iesu i kali hin te nona reti.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ale la r̃ule na nora tamlohi usuri peresi na tamlohi non supe Herod la vano isana lara, “Tija kama levosahia vara engko ko lo varar̃uhu, ale ko lo vujangi na malele varar̃uhu mo usuri na masalon God mo tataholo, ale ko sopo r̃omr̃omi na r̃omi tamlohi purongo matan ko sopo tametame tea.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 O to vere kamam hinia nakerihi vara mo tataholo vara tamlohi la voli na takis isana supe nona mara Rome teni mo vono?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Pani matan Iesu mo levosahi na nora posposi vaisatihi na tinapua, mo verea mara, “Kamim tapnetano, ka lo vaihiteau mata sava?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ha to sileau hin te selen mata takis hatea.” Ale la silea na selen mata takis matea.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Moiso Iesu mo verea isara mara, “Ale ha to verea, niniun harepu peresi na hijana nahai?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Lara, “Supe nona mara Rome.” Ale mo verea isara mara, “Ale vara mo sohena, ha sile na hinau non supe nona mara Rome isan supe nona mara Rome, ale hinau non God isan God.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Lara la rongoa sohena sava mo r̃aramira sei mo r̃uhur̃uhu jea, la hutura hinia, ale la malue la rovo hinia.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Rani atu mo pa lo vano, ale Sadducee la mai isana. Vao sei la verea vara mo sopo te sauteterahi, ale la usia na retiusia matea,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 lara, “Tija, Moses mara, ‘Vara te tamlohi mo mate mo sopo te natuna, tasina i pa lavi narouna mata i korohi te natun tavaina.’ Deut 25.5
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ale vorai mo limaravrua la lo toho nike isamam, ale vora tiroma mo lahi, ale mo mate, pani mo sopo te natuna. Vora usuria mo lavi narouna.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ale mo sohena isan nona vora usuria atu peresi na hatolura, mo sivo mo tikeli na halimaravruara.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Hitahura, har̃ai atu mo mate.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Ale, hin pongi atu tamlohi la pa sauteterahi hinia, matan enira mo isoiso la lahi hin har̃ai atu, i pa naroun sahara hinira?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ale Iesu mo r̃aramira mara, “R̃omimim mo sopo tataholo, matan ka sopo levosahi na Retitapu teni na suihan God.
29 Jesus respondeu:
30 Matan na pongi hitahu na sauteterahi la pa sopo lahi teni la pa tulatulahi, pani la pa sohena angelo na tuka.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ale hin vujangi sei mata sauteterahi, ka sopo lo evi na sava God mo verea isamim?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 ‘Enau God non Abraham, God non Isaac, ale God non Jacob!’ God mo sopo verea vara enia God non la haratu la mate, pani non la haratu la mauri.” Exo 3.6
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ale vao tavera atu lara la rongo na nona vujangi, la mar̃urahi tavera hinia.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Pani Pharisee lara la rongoa vara Iesu mo vuni na hapu non la vao Sadducee atu, Pharisee la pulutahi, ale la mai isana.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ale vonara matea, enia tamlohi lelevosahi mata leu matea, ale mo usia na retiusia matea vara i vaihitea mara,
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Tija, sava retileu natu, mo aulu mo jeu na retileu tari na Leu?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ale Iesu mo verea isana mara, “‘O pa opoi Moli nom God vevuhi na mapum, na maurim, ale na nom r̃omr̃omi tari’. Deut 6.5
37 Jesus respondeu:
38 Harihi natu, enia retileu atu mo aulu jea mo tiromara.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Haruana mo sohen harihi, ‘O opoi na tahisam sohen ko lo opoiho hasem’. Lev 19.18
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Hin la retileu atu mo rua, vujangi tari mata Leu non Moses peresi na pr̃ovet la lo turu hinira.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ale hin rani atu Pharisee la pa lo pulutahi jara matea, Iesu mo usira na retiusia matea,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 mara, “Ha to vereau na r̃omimim hin Kr̃isto? Enia mahapin hare?” Ale la verea isana lara, “Enia mahapin David.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Mo verea isara mara, “Mo sohena sava natu, David, na suihan Tanume r̃uhu mo tovia Moli mara,
43 E Jesus perguntou:
44 — ausente —
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Vara David mo tovia Moli, mo sohena sava natu, enia natun David?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ale, te vonara hatea mo sopo er̃i r̃aramia hin te reti hatea, ale mo tapulo hin rani atu, mo sopo tea i r̃omr̃ilangi vara i mele usi te retiusia isana.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.