Lucas 24

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pani na Sunday na r̃alavuho jea, pa la har̃ai atu la vano na taptap, la lavi na lai ponaha r̃uhu sei la tatamahunira moiso.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ale lara la kau na taptap la hite vatu tavera atu mata matarua la kuresi nar̃ihia moiso,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 pani lara la unu la sopo hite na tarapen Moli Iesu,
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 r̃omira mo pa lo tihai, ale la pa hutura purongo, tamlohi mo rua la lo turu na pahisara, nora ruru la memera tavera.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Ale la matahu tavera, la popovi na nahora atano na lepa, ale la tamlohi atu la verea isara lara, “Mata sava ka lo ale na tamlohi mauri na jara mate?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Enia mo sopo toho nike, pani mo mele turu moiso. Ka lo r̃omr̃omi na sava mo verea isamim hin rani atu mo pa lo toho Galilee,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 mara Natun Tamlohi i pa vano na lima tamlohi sasati matan vara la pa vosaea na talopeilopei, ale i pa mele turu na hatolu rani.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Ale la pa mele r̃omr̃omi na nona retireti,
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 ale la malue na taptap la vano la vere na hinau tari isan la tupu sangavulu r̃omana matea atu, peresi la haratu la lo toho peresira.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ale Mary Magdalene, Joanna, Mary tinan James peresi na har̃ai tinapua hai sei la lo toho peresira, enira natu la vere la hinau sei isan la vahar̃ule atu.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Pani la rongoa sohena sorasora rongorongo vono matea, ale la sopo rasura.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Pani Peter mo turu mo maro mo vano na taptap, mo riorio sivo mo hite na tavalu ruru lulu purongo la pa lo toho atu, ale mo mele mule mo mar̃urahi tavera na sava mo masese.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Tataholo hin rani atu, tamlohi mo rua isara, la lo vano na vanuan Emmaus, mariviti kilometre i sangavulu r̃omana matea hin Jerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Ale la lo sorahi na hinau tari sei la masese Jerusalem.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 La pa lo retireti la lo sorahia, Iesu mo mai mo hahau peresira.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Pani la sopo hitevosahia matan God mo horora.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ale mo verea isara mara, “Avei, sava sei ka lo sorahia na nomim hahau?” La turu vahatea ale nahora mo vujangia vara r̃omira mo sati.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ale vonara matea, hijana Cleopas mo r̃aramia mara, “Avei, korong engko hasem purongo sei ko rohi Jerusalem, ale ko sopo levosahi na sava mo masese hin la rani akerihi sei la vano moiso?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Ale Iesu mo verea isara mara, “Sava hinau natu?” Ale la verea isana lara, “Hinau la vaia isan Iesu mara Nazareth, enia pr̃ovet sei nona retireti peresi na suihana la r̃uhur̃uhu jea na nahon God, peresi na tamlohi tari.
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ale sohena sava nomam tamlohi aulu nona pr̃is peresi na tamlohi aulu la taua na liman Pilate, vara i sile na talai isana mata mate, ale la vosaea na talopeilopei.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Pani kama lo r̃omtoho vara enia natu, haratu sei i pa juri Israel. Pani mo sopo haratu purongo, nahapani enia hatolu rani usuri la hinau sei la masese.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ale aulu hin haratu, nomam har̃ai hai, la vai kamam kama mar̃urahi jea. Enira la lo toho na tapuna na r̃alavuho jea.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Ale lara la sopo hite na tarapena, ale la mele hilu mai, la verea isamam vara la hite na angelo hai, ale la verea isara vara mo mele mauri.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Tatuamam la rongoa la vano na tapuna vara la hitea, ale la hitea mo tataholo sohen haratu la har̃ai atu la lo verea, ale la hitea varar̃uhu tarapen Iesu mo tihai.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Ale Iesu mo verea isara mara, “Ka tamlohi rongorongo vono! Mapumim la r̃ilangi mata rasu na hinau tari pr̃ovet la verea moiso!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Mo mera purongo na sava la ulia lara Kr̃isto i pa lavi na rongohaji tiroma, moiso i pa lavi na hasohasona tavera.”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ale Iesu mo tapulo vereuli na hinau tari sei Moses peresi na pr̃ovet la ulira na jara tari na Retitapu sei la vereulia vara maurina i pa sohena sava.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ale lara la lo mai mariviti hin vanua atu sei la lo hahau matana, Iesu mo lo hahau o hitea sohena vara i pa jeu vanua atu,
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 pani la verea r̃ilangi isana lara, “O lo toho peresi kamam matan mo ravravi moiso, ale alo mo sakele na vuti moiso.” Ale mo usurira, mo lo toho peresira.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 La sakele na tep, ale mo lavi na pereti mo ler̃uhu hinia, mo topea, moiso mo silea isara.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ale vahatea purongo, matara la roi la hitevosahia, ale mo tihai isara.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 La verea isara hasera lara, “Varar̃uhu sei matan mapur̃a la avulahi jea na rani Iesu mo lo retireti peresir̃a na malele sei mo vai na Retiulia la roi isara?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ale la turu vahatea la hilu, la mele vano Jerusalem, la tapai la tupu sangavulu r̃omana matea atu peresi la haratu la lo toho peresira la lo pulutahi na jara matea.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ale la verea isan la tupra rua atu lara, “Varar̃uhu, Moli mo mele turu, mo pala isan Simon Peter moiso!”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Moiso la tupra rua atu la pete vere na sava mo masese na malele, ale sohena sava la pa hitevosahia na rani mo tope na pereti.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 La pa lo sorahi la hinau sei, Iesu mo turu na livuhara, mo verea isara mara, “Tamata i toho isamim!”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Pani la hutura hinia, la matahu tavera matan la r̃om vara la hite na tanume matea.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Moiso mo verea isara mara, “Ka matahu mata sava? Ale r̃omkaka mo malue na mapumim mata sava?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ha hite na limaku peresi na paloku vara enau varar̃uhu nahai. Ha tikeliau, ale ha levosahia, matan tanume mo sopo te epena soheku sohen ka lo hitea.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ale mara mo verea moiso, mo vujangi na limana peresi na palona isara.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ale la sopo lo rasu na sava la hitera matan la mar̃urahi tavera hinia, ale mo verea isara mara, “Avei, te hanhani nike?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ale la silea na tavalu maji matea mo noha na wai tutuni,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ale mo lavia mo hania na nahora.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ale Iesu mo verea isara mara, “Reti nike enira noku reti sei na pete verea moiso isamim hin rani atu na pa lo toho peresi kamim, vara hinau tari sei la ulia na Leu non Moses peresi na Retiulia nona pr̃ovet peresi na puku non psalms la pa masese.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Moiso mo vai na r̃omira la roi matan vara la er̃i rongovosahi na Retitapu,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 ale mo verea isara mara, “La ulia sohen harihi lara, Kr̃isto i pa lavi na rongohaji moiso i mate, ale na hatolu rani i pa mele turu na mateia,
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 ale la pa retivujavujangi na posi mata hehe, ale God i pa r̃omi na nora hehe na hijan Kr̃isto, la pa retivujavujangia i vano isana tamlohi mara jara tinatinapua tari i tapulo Jerusalem i vano.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kamim ka hite la hinau sei na matamim.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ale ha levosahia vara na lo r̃ule na Tanume Tapu usuri na retitauhi non Tamaku isamim. Pani ha lo toho Jerusalem i tikeli rani atu suiha aulu matan na tuka i jovi hin kamim.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Moiso mo tiromara la malue la vano la tikeli Bethany, ale mo tahe na limana mo ler̃uhu hinira.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Mo pa lo ler̃uhu hinira, God mo lavi nar̃ihia mo sahe aulu na tuka.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ale la lotua, la mele hilu la vano Jerusalem peresi na avulahi tavera,
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 ale la vano la lo toho tarea na Temple mata hasohaso God ea.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.