Lucas 24
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs BKJ
1 Pani na Sunday na r̃alavuho jea, pa la har̃ai atu la vano na taptap, la lavi na lai ponaha r̃uhu sei la tatamahunira moiso.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ale lara la kau na taptap la hite vatu tavera atu mata matarua la kuresi nar̃ihia moiso,
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 pani lara la unu la sopo hite na tarapen Moli Iesu,
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 r̃omira mo pa lo tihai, ale la pa hutura purongo, tamlohi mo rua la lo turu na pahisara, nora ruru la memera tavera.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Ale la matahu tavera, la popovi na nahora atano na lepa, ale la tamlohi atu la verea isara lara, “Mata sava ka lo ale na tamlohi mauri na jara mate?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Enia mo sopo toho nike, pani mo mele turu moiso. Ka lo r̃omr̃omi na sava mo verea isamim hin rani atu mo pa lo toho Galilee,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 mara Natun Tamlohi i pa vano na lima tamlohi sasati matan vara la pa vosaea na talopeilopei, ale i pa mele turu na hatolu rani.”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ale la pa mele r̃omr̃omi na nona retireti,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 ale la malue na taptap la vano la vere na hinau tari isan la tupu sangavulu r̃omana matea atu, peresi la haratu la lo toho peresira.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Ale Mary Magdalene, Joanna, Mary tinan James peresi na har̃ai tinapua hai sei la lo toho peresira, enira natu la vere la hinau sei isan la vahar̃ule atu.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Pani la rongoa sohena sorasora rongorongo vono matea, ale la sopo rasura.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Pani Peter mo turu mo maro mo vano na taptap, mo riorio sivo mo hite na tavalu ruru lulu purongo la pa lo toho atu, ale mo mele mule mo mar̃urahi tavera na sava mo masese.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Tataholo hin rani atu, tamlohi mo rua isara, la lo vano na vanuan Emmaus, mariviti kilometre i sangavulu r̃omana matea hin Jerusalem.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ale la lo sorahi na hinau tari sei la masese Jerusalem.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 La pa lo retireti la lo sorahia, Iesu mo mai mo hahau peresira.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Pani la sopo hitevosahia matan God mo horora.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Ale mo verea isara mara, “Avei, sava sei ka lo sorahia na nomim hahau?” La turu vahatea ale nahora mo vujangia vara r̃omira mo sati.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ale vonara matea, hijana Cleopas mo r̃aramia mara, “Avei, korong engko hasem purongo sei ko rohi Jerusalem, ale ko sopo levosahi na sava mo masese hin la rani akerihi sei la vano moiso?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Ale Iesu mo verea isara mara, “Sava hinau natu?” Ale la verea isana lara, “Hinau la vaia isan Iesu mara Nazareth, enia pr̃ovet sei nona retireti peresi na suihana la r̃uhur̃uhu jea na nahon God, peresi na tamlohi tari.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ale sohena sava nomam tamlohi aulu nona pr̃is peresi na tamlohi aulu la taua na liman Pilate, vara i sile na talai isana mata mate, ale la vosaea na talopeilopei.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Pani kama lo r̃omtoho vara enia natu, haratu sei i pa juri Israel. Pani mo sopo haratu purongo, nahapani enia hatolu rani usuri la hinau sei la masese.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ale aulu hin haratu, nomam har̃ai hai, la vai kamam kama mar̃urahi jea. Enira la lo toho na tapuna na r̃alavuho jea.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ale lara la sopo hite na tarapena, ale la mele hilu mai, la verea isamam vara la hite na angelo hai, ale la verea isara vara mo mele mauri.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Tatuamam la rongoa la vano na tapuna vara la hitea, ale la hitea mo tataholo sohen haratu la har̃ai atu la lo verea, ale la hitea varar̃uhu tarapen Iesu mo tihai.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Ale Iesu mo verea isara mara, “Ka tamlohi rongorongo vono! Mapumim la r̃ilangi mata rasu na hinau tari pr̃ovet la verea moiso!
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Mo mera purongo na sava la ulia lara Kr̃isto i pa lavi na rongohaji tiroma, moiso i pa lavi na hasohasona tavera.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ale Iesu mo tapulo vereuli na hinau tari sei Moses peresi na pr̃ovet la ulira na jara tari na Retitapu sei la vereulia vara maurina i pa sohena sava.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ale lara la lo mai mariviti hin vanua atu sei la lo hahau matana, Iesu mo lo hahau o hitea sohena vara i pa jeu vanua atu,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 pani la verea r̃ilangi isana lara, “O lo toho peresi kamam matan mo ravravi moiso, ale alo mo sakele na vuti moiso.” Ale mo usurira, mo lo toho peresira.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 La sakele na tep, ale mo lavi na pereti mo ler̃uhu hinia, mo topea, moiso mo silea isara.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ale vahatea purongo, matara la roi la hitevosahia, ale mo tihai isara.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 La verea isara hasera lara, “Varar̃uhu sei matan mapur̃a la avulahi jea na rani Iesu mo lo retireti peresir̃a na malele sei mo vai na Retiulia la roi isara?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ale la turu vahatea la hilu, la mele vano Jerusalem, la tapai la tupu sangavulu r̃omana matea atu peresi la haratu la lo toho peresira la lo pulutahi na jara matea.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ale la verea isan la tupra rua atu lara, “Varar̃uhu, Moli mo mele turu, mo pala isan Simon Peter moiso!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Moiso la tupra rua atu la pete vere na sava mo masese na malele, ale sohena sava la pa hitevosahia na rani mo tope na pereti.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 La pa lo sorahi la hinau sei, Iesu mo turu na livuhara, mo verea isara mara, “Tamata i toho isamim!”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Pani la hutura hinia, la matahu tavera matan la r̃om vara la hite na tanume matea.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Moiso mo verea isara mara, “Ka matahu mata sava? Ale r̃omkaka mo malue na mapumim mata sava?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ha hite na limaku peresi na paloku vara enau varar̃uhu nahai. Ha tikeliau, ale ha levosahia, matan tanume mo sopo te epena soheku sohen ka lo hitea.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ale mara mo verea moiso, mo vujangi na limana peresi na palona isara.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ale la sopo lo rasu na sava la hitera matan la mar̃urahi tavera hinia, ale mo verea isara mara, “Avei, te hanhani nike?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ale la silea na tavalu maji matea mo noha na wai tutuni,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 ale mo lavia mo hania na nahora.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Ale Iesu mo verea isara mara, “Reti nike enira noku reti sei na pete verea moiso isamim hin rani atu na pa lo toho peresi kamim, vara hinau tari sei la ulia na Leu non Moses peresi na Retiulia nona pr̃ovet peresi na puku non psalms la pa masese.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Moiso mo vai na r̃omira la roi matan vara la er̃i rongovosahi na Retitapu,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 ale mo verea isara mara, “La ulia sohen harihi lara, Kr̃isto i pa lavi na rongohaji moiso i mate, ale na hatolu rani i pa mele turu na mateia,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 ale la pa retivujavujangi na posi mata hehe, ale God i pa r̃omi na nora hehe na hijan Kr̃isto, la pa retivujavujangia i vano isana tamlohi mara jara tinatinapua tari i tapulo Jerusalem i vano.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kamim ka hite la hinau sei na matamim.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ale ha levosahia vara na lo r̃ule na Tanume Tapu usuri na retitauhi non Tamaku isamim. Pani ha lo toho Jerusalem i tikeli rani atu suiha aulu matan na tuka i jovi hin kamim.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Moiso mo tiromara la malue la vano la tikeli Bethany, ale mo tahe na limana mo ler̃uhu hinira.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mo pa lo ler̃uhu hinira, God mo lavi nar̃ihia mo sahe aulu na tuka.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ale la lotua, la mele hilu la vano Jerusalem peresi na avulahi tavera,
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 ale la vano la lo toho tarea na Temple mata hasohaso God ea.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.