João 13
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NTLH
1 Ale rani mo tiroma na rani Passover mo lo mai, Iesu mo levosahia vara nona rani mo mai vara i malue na varama, ale vara i mele hilu sahe isan Tamana. Tarea mo lo opoi na nona tamlohi na rani mo lo toho hin varama nike, mo opoira mo tikeli na isoisona.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 La pa lo hanhani na ravravi, Tiapolo mo posi na r̃omin Judas natun Simon Iscariot, vara i turuposi hin Iesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Iesu mo levosahia vara Tama mo tau na hinau tari na limana, Iesu mo levosahia vara enia mo tai isan God, ale vara i pa mele sahe isan God, ale matan haratu,
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Iesu mo turu hin hanhani atu, mo lavi nar̃ihi na ruruna matea, ale mo lavi na ruru kamoti mo talihia na otiotina,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ale mo tau na wai na pesin tavera matea moiso mo tapulo hoje na palo nona tamlohi usuri, ale mo kamotira peresi ruru kamoti atu mo lo talihia hinia.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Pani hin masapa atu Iesu mara i hoje na palon Simon Peter, Peter mo usia mara, “Tija, mata sava ko opoia vara o hoje na paloku?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Iesu mo r̃aramia mara, “Nake engko ko sopo hitevosahi na sava na lo vaia, pani hitahu, o pa levosahia.”
7 Jesus respondeu:
8 Peter mo verea mara, “Mo vono! Engko o pa sopo er̃i hoje na paloku hin te rani!” Iesu mo verea isana mara, “Vara a sopo hojeho, engko o pa sopo noku!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ale Simon Peter mo verea mara, “Tija, o sopo hoje na paloku purongo, pani limaku peresi na patuku sohena!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Iesu mo r̃aramia mara, “Isan la haratu la loloso moiso, epera la vokevoke vevuhi moiso, la pa hoje na palora purongo. Ale kamim ka vokevoke moiso, pani vonamim matea mo vono.”
10 Aí Jesus disse:
11 Iesu mo levosahia vara hare natu i pa turuposi hinia hin haratu mo verea mara, ‘vonamim matea.’
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Hitahun haratu Iesu mo hoje na palo nona tamlohi moiso, mo mele ru na nona ruru, ale mo mele sakele. Mo verea isara mara, “Ka levosahi na sava hinau na lo vaia matamim?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ka lo toviau nomim tija, ale nomim tamlohi tavera. Haratu ka verea mo tataholo, matan ka lo retivarar̃uhu.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Vara enau na hoje na palomim, pani enau nomim tamlohi tavera, ale nomim tija, mo r̃uhu vara ha hojehoje na palomim isamim hasemim.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Enau na lo vai na tovongi matea isamim, mo r̃uhu vara ha vaia isamim sohen enau na vaia isamim.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Varar̃uhu na verea isamim vara slev la sopo aulu na nora tamlohi tavera moiso vahar̃ule la sopo aulu hin la haratu la lo r̃ulera.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Vara ka levosahi la hinau sei moiso, God i pa ler̃uhu hin kamim vara ha vaira.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Na sopo retireti hin kamim mo isoiso. Na levosahi la haratu na vir̃onira moiso, pani matan vara sava hinau sei Retitapu mo lo verea i masese, mo verea mara, ‘Tamlohi atu mo lo hanhani peresiau, mo pete turuposi hiniau moiso!’ Psa 41.9
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Na lo vere kamim hinia tiroma moiso i pa masese matan hin pongi atu vara i masese ha pa rasua vara enau natu, haratu mo lo toho jejeu.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Varar̃uhu na verea isamim, vara tea mo lavi na noku vahar̃ule, enia mo lo laviau, vara tea mo laviau, enia mo lavi haratu mo lo r̃uleau.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Iesu mo vere la haratu moiso, mo rongo r̃omina mo puhoni hajavua, mo verea isana nona tamlohi mara, “Varar̃uhu na verea isamim, vonamim matea i pa turuposi hiniau!”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Nona tamlohi usuri la lo hase kilakilaura matan la sopo levosahia vara mo lo vere hare.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Tamlohi usuri non Iesu matea mo olo vano na r̃uman Iesu hin hanhani atu, ale tamlohi atu natu Iesu mo opoia,
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 moiso Simon Peter mo tianaho na patuna isana vara i usia isan Iesu vara mo lo vere hare.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ale nona tamlohi usuri atu mo olo vano na ruman Iesu, ale mo usia mara, “Tija, hare natu?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Iesu mo r̃aramia mara, “A pa seri na tavalu pereti na wai pihi, ale a pa silea isana.” Moiso Iesu mo seri tavalu pereti atu mo silea isan Judas, natun Simon Iscariot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Vahatea purongo, Setan mo unu hin Judas. Iesu mo verea mara, “Judas, o vano o vai na sava ko opoi vara o pa vaia vila!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Te vonara mo sopo levosahi na r̃aramin reti atu Iesu mo lo verea isana.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Pani matan Judas mo lo tauri na tanga mania, hai la lo r̃omr̃omia vara Iesu mo lo r̃ulea vara i voli te hinau mata hanhani, hai la lo r̃omr̃omia vara Iesu mo r̃ulea vara i sile te mania isan la haratu la tilavono.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Judas mo lavi tavalu pereti atu, ale mo malue vahatea. Mo r̃or̃oha moiso.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas mo vano moiso, ale Iesu mo verea mara, “Nake God mo lo tahe na hijan Natun Tamlohi, ale enia i pa tahe na hijan God matana.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Vara maurin Natun Tamlohi mo tahe na hijan God, God i pa hase tahe na hijana aulu vahatea.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Na natuku, enau a pa mele toho peresi kamim mata makomo rani. Ha pa aleau, pani ha pa sopo er̃i hiteau. Na lo vere isamim sohen haratu na pete verea isana tamlohi tavera nona Jew moiso nara, ‘Ha pa sopo er̃i vano hin jara atu enau na lo vano ea’.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Pani nake, na lo sile na retileu paro matea isamim. Ha pa opoiopoi kamim hatehateahi sohen enau na lo opoi kamim.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Vara ha opoiopoi kamim, tamlohi tari la pa hitea la pa levosahia vara kamim ka noku tamlohi usuri varar̃uhu.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simon Peter mo usia mara, “Tija, engko ko lo vano epu?” Iesu mo r̃aramia mara, “Nake o pa sopo er̃i usuriau na jara na lo vano ea, pani hitahu o pa usuriau.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Peter mo usia mara, “Tija, mata sava a sopo er̃i usuriho nakerihi? A er̃i mate matam!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Iesu mo usia mara, “O er̃i mate mataku? Varar̃uhu na verea isam, engko o pa vunvuniau vaha tolu, moiso toa vari i pa tarere.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.