Hebreus 2
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARA
1 Matan haratu r̃a pa tapurongo mamahu na Retir̃uhu sei r̃a pete rongoa moiso matan vara r̃a pa sopo sale nar̃ihi hinia.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Retisohai matan leu atu God mo lo silea na lima angelo isan Moses mata tamlohi enia mo lo varar̃uhu tarea, ale mo vai na tamlohi la lavi talai atu mo tataholo mata nora tope na leu peresi na nora lejileji.
2 Se, pois, se tornou firme a palavra falada por meio de anjos, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 R̃a pa sopo er̃i rovo na talai tavera vara r̃a lo r̃omr̃omi purongo na vavahinau God sei mo vaia mata i jurir̃a hinia. Retisohai mata jurir̃a sei Moli mo vereulia isana nona tamlohi usuri tiroma, moiso enira la pa vereulia isar̃a.
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação? A qual, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, foi-nos depois confirmada pelos que a ouviram;
4 God mo tueni na nora retisohai sei na matamata tatavera, peresi na hinau tamlohi la hutura hinira, peresi na hinau mar̃urahi tinatinapua peresi na otori sei Tanume Tapu mo asera usuri na masalona isana nona tamlohi.
4 dando Deus testemunho juntamente com eles, por sinais, prodígios e vários milagres e por distribuições do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Matan sava kama lo vereulia nakerihi matan varama paro sei i pa mai, i pa sopo toho na lima angelo.
5 Pois não foi a anjos que sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando;
6 Matan hin te jara na Retitapu, tamlohi matea mo verea isan God mara:
6 antes, alguém, em certo lugar, deu pleno testemunho, dizendo: Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 — ausente —
7 Fizeste-o, por um pouco, menor que os anjos, de glória e de honra o coroaste [e o constituíste sobre as obras das tuas mãos].
8 Ale reti sei mo verea vara mo aulu ’na hinau tari’ mo r̃aramia vara mo sopo te hinau hatea vara mo sopo toho na ruhuruhu limana, pani nakerihi r̃a sopo lo hitera vara la lo toho na ruhuruhu limana enira mo isoiso.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés. Ora, desde que lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Agora, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas;
9 Pani r̃a lo hite Iesu sei God, ‘mo vaia mo atano jea na angelo mata makomo rani’. Nake mo mele, ‘tahea aulu na hasohaso tavera mata lavi na oloolo tavera’ matan enia mo vano na mateia matar̃a, matan vara na r̃omr̃uhu non God enia i pa lavi na mateia mata tamlohi tari.
9 vemos, todavia, aquele que, por um pouco, tendo sido feito menor que os anjos, Jesus, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todo homem.
10 Matan mo tataholo vara God sei mo lo vai na hinau tari, ale hinau tari enira nona, mo tataholo mata i lavi na natuna matuvana la unu na hasohasona. Hin la rani r̃ilangi atu Iesu mo lavira, God mo vaia mo tataholo mo r̃uhu mata tiroma na tamlohi, enia natu mo tataholo vara i jurira.
10 Porque convinha que aquele, por cuja causa e por quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Ale nakerihi Iesu peresi la haratu mo vaira la tapu, enira Tamara matelete. Matan hinau atu natu, Iesu mo sopo mahanuhanu vara i tovir̃a tasina teni vetasina,
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. Por isso, é que ele não se envergonha de lhes chamar irmãos,
12 ale mo verea isan God mara:Ale mo mele verea mara,
12 dizendo: A meus irmãos declararei o teu nome, cantar-te-ei louvores no meio da congregação.
13 ale usuri haratu mara,
13 E outra vez: Eu porei nele a minha confiança. E ainda: Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.
14 Matan haratu, matan natuna la vora tamlohi, enia sohena mo mai tamlohi tataholo, matan vara na nona mateia i pa komo na suihan Tiapolo sei mo lo tauri na suiha mata mateia,
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, destes também ele, igualmente, participou, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 ale i teri la haratu sei tarea la lo slev isana nora matahu mata mateia.
15 e livrasse todos que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 R̃a levosahi mamahunia vara Iesu mo sopo mai vara i tueni na angelo, pani matan vara i tueni na mahapin Abraham.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Matan haratu, God mo vai Iesu mo mai soher̃a tasina peresi na vetasina na malele tari, matan vara i er̃i mai nor̃a Pr̃is Aulu na r̃omopoia, ale mo turu r̃ilangi vara i vai na vavahinau isan God mata i voli nar̃ihi na hehe nona tamlohi.
17 Por isso mesmo, convinha que, em todas as coisas, se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Matan enia sohena mo lavi na rani r̃ilangi na vaihite sei la lo mai isana tamlohi tari, ale nake enia i er̃i tuenir̃a na nor̃a vaihite.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, tendo sido tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.