Hebreus 12

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ale matan r̃a er̃i hite vao tavera atu matan tuai sei la tovongi r̃uhu mata rasua, la lo turu r̃alihir̃a mata vujangi mauri atu mata rasua isar̃a nake. Ale matana, mo r̃uhu vara r̃a pulahi nar̃ihi na hinau tari sei la lo puhonir̃a ale la vair̃a r̃a sopo er̃i maro r̃ilangi, r̃a pulahi nar̃ihira peresi na hehe sei la lo kaluti hinir̃a, matan vara r̃a er̃i maro peravu hin maro matan mauri nike mo lo toho na nahor̃a.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Ale r̃a er̃i vaia vara r̃a lo kilau isan Iesu sei enia pulo nor̃a rasua na tapulona mo tikeli na isoisona. Matan enia mo avulahi vara i lavi na mateia mata mahanuhanu na talopeilopei, matan mo levosahia vara hitahunia i pa avulahi tavera matana. Nake mo lo sakele na jara oloolo tavera mo jeu na tinapua na pahisa jara sakele mata supe non God na tuka.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Ha to r̃omr̃omi na rani r̃ilangi tari mo lavira sei hin rani atu tamlohi hehe la vai na hina sasati jea isana, ha r̃omr̃omia matan vara ha sopo malokoloko, ale ha tinar̃ihi taleu na nomim rasua hinia.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Ale kamim ka sopo lo tikeli jara atu vara ha pa mate matan ka lo valum peresi na hehe na nomim turu r̃ilangi mata turuhoroa.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 Ale ka pete r̃omaliho moiso na retituetueni non God isamim, la natuna? Mo verea mara,
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 — ausente —
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Vara God mo lo vujangi kamim matan te hinau ka vaia mo sati, ha lo r̃omr̃omia vara God mo lo vaia sohena matan kamim ka natuna tataholo. Sava natirihi mo vai na hina sati matea, pani la sopo vujangia matana?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Vara God mo sopo vujangi kamim matan te hinau ka vaia mo sati sohen mo lo vaia isana natuna tari, mo r̃aramia vara kamim natu malele, ale kamim ka sopo natuna tataholo.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Vara tarea r̃a lo oloolo na tamar̃a mata varama sei la lo vujangir̃a matan te hinau r̃a vaia mo sati, i pa mele r̃uhu jea vara r̃a avulahi mata lavi na vujangi sei Tamar̃a na tuka mo lo silea matan te hinau r̃a vaia mo sati matan vara r̃a pa toho jejeu.
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Matan tamar̃a mata varama la vujangir̃a matan nor̃a hina sati mata tauni mo visalete purongo usuri na nora lelevosahi. Pani vujangi non God matan te hina sati isar̃a, enia tarea mo tataholo, ale enia mo r̃uhu matan mo vaia matan vara r̃a pa lavi maurina atu sei mo tapu.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Na rani r̃a lo lavi na vujangi matan te hinau r̃a vaia mo sati, mo sopo rani matea mata avulahi pani r̃a rongo mo sati matana. Pani hitahu, vuana enia tamata peresi na mauri tataholo isan la haratu la ulua hinia.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Ale matana, ha vai na limamim sei la malokoloko sati moiso vara la mele tautauri i r̃ilangi, ale ha turu tataholo i r̃ilangi na jaramim, hina purongo vara palomim la lo savaravara.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Ha hahau na malele tataholo, matan vara la haratu la lo usuri kamim, hina purongo vara la malokoloko, teni la pakajangjang moiso, la pa sopo er̃i tialahalaha vara la jovi, pani la pa mele r̃ilangi. Prov 4.26
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Ha vaihitea vara ha toho na tamata peresi na tamlohi tari, ale ha alea vara ha toho na mauri vokevoke sei mo tapu, matan la haratu sei la sopo tapu, la pa sopo er̃i hite Moli.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Ha kilau mamahuni kamim hatehateahi, matan vara te vonamim i pa sopo er̃i jovi nar̃ihi na r̃omr̃uhu non God. Ha sopo tinar̃ihia vara te r̃omr̃omi sasati mata vahar̃i na rasua i malue hin kamim, vara i vono, i pa komo na vao tavera na honana, ale la pa jovi matana.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Ha sopo tinar̃ihia vara tea i vai na posposi maji, teni i usuri na posposi varama sohen Esau. Enia mo sile na korun tamana tataholo isan tasina mata peleti hanhani matelete purongo.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Ale hitahuna, mara mo opoia vara i lavi na ler̃uhu non tamana, tamana mo r̃ohu hinia. Hina purongo vara mo tangisia, pani i sopo er̃i mele posi na sava mo lo toho moiso.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Matan kamim ka sopo mai isan God sohena tavtavuin Israel tuai la lo vaia hin rani atu la lavi na leu isan God na vutivuti Sinai sei mo tapu vara la tikelia, teni na pepe hapu tavera sei mo lo hani aulu hin vutivuti atu, teni na r̃or̃oha tavera jea ea, teni na langi poripori tavera ea.
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 Matan la rongo na roroa trumpet tavera matea peresi na leo matea sei mo lo sile na retisohai matea. Ale mo vaira la tangi vara God i pa sopo mele retireti!
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 La rongoa vara nona retileu mo r̃ilangi jea matan mo verea mara, ‘Hina purongo vara te maji palo vati purongo hatea, i tikeli pulon vutivuti nike, ha pa parumateia’. Exo 19.12–13
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Moses sohena, matahu tavera mo sohonia na sava mo hitea ale mara, ‘Na matahu tavera, ale na savaravara’. Deut 9.19
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Pani kamim ka mai na Vutin Zion, taon tavera non God mauri, Jerusalem matan tuka, ale ka mai isana vao angelo tavera sei la lo pulutahi na nora avulahi tavera.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Kamim ka mai na pulutahi nona vora tiroma non God sei hijara la ulia na tuka. Kamim ka mai isan God, hara sei i pa ari na tamlohi tari. Ale ka lo mai isana tanumen la haratu na tuka sei God mo volituhura moiso, ale mo vaira la tataholo r̃uhu na nahona.
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 Ka mai isan Iesu, hara sei mo lo turu na livuhan God peresi na tamlohi matan retitauhi paro nike, ale ka mai na r̃aena sei la turusia mata r̃omi na hehe, mo sopo sohena r̃aen Abel sei mo lo tangi isan God vara i sile na talai matana.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Ha lo kilau mamahunia vara ha oloolo hin God, hara sei mo lo retireti isamim. Matan, vara tavtavuin Israel la sopo er̃i rovo hin rani atu la r̃ohu vara la tapurongo hin Moses sei vahar̃ule matea enia tamlohi purongo, i pa mele sati jea vara r̃a r̃ohu hin haratu mo lo retireti isar̃a sei mo tai na tuka!
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Hin rani atu God mo retireti isara na vutin Sinai, leona mo hisuhi na varama. Pani nake mo mele vai na retitauhi tinapua matea mara, ‘Mele vahatea, a pa sopo hisuhi na varama purongo, pani a pa hisuhi na tuka peresia’. Hag 2.6
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Haratu mo r̃aramia vara hinau tari na varama la pa hutehutehi, matan vara hinau matan tui tui purongo, la pa lo toho jejeu.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Ale matan r̃a pa lavi mauri atu God mo aulu hinia sei i pa sopo er̃i r̃ovo, mo r̃uhu vara r̃a vere meje isana, ale r̃a vai God i avulahi na nor̃a lotua na oloolo sei mo vair̃a r̃a sile na oloolo tavera jea isana.
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 Matan nor̃a God enia hapu tavera jea matea mata suli vevuhi na hinau tari. Deut 4.24
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.