Atos 4
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARC
1 Ale Peter enia John la pa lo retireti isana tamlohi, pr̃is peresi na patu tamlohi nona police mata Temple peresi na Sadducee hai la mai isara.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 La lolokoru tavera hinira matan la lo vujangi na tamlohi, ale matan la lo retivujavujangia vara God mo sauteterahi Iesu na mateia.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 Ale la taurilatira, la taura na ima r̃ilangi mo tikeli na rani tinapua matan mo pete ravravi moiso.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Pani tamlohi matuvana hin la haratu la lo tapurongo isara, la rasua. Ale evin la tamlohi atu mariviti i tari vaha lima (5000).
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Ale mo mele rani sahe, nora tamlohi aulu peresi na vajiahara peresi na tamlohi vujangi mata leu, la matavuhi jara matea Jerusalem,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 peresi Annas sei pr̃is aulu, ale Caiaphas, John, Alexander ale tamlohi tari sei la tai na vaon pr̃is aulu.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ale la vaira la turu na livuhara, ale la tapulo usira lara, “Ka vai hinau atu na sava suiha teni na hijan hare?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ale Tanume Tapu mo sohoni Peter mo verea isara mara, “Tamlohi aulu peresi na vajiaha;
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 vara ka lo usi kamam vara kama vai na hina r̃uhu isan tamlohi hariju nike sohena sava,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 ale a pa verea i mera i r̃uhu isamim tari, ale isana tamlohi tari Israel, vara tamlohi nike mo r̃uhu na hija peresi na suihan Iesu Kr̃isto mara Nazareth sei ka lo vosaea na talopeilopei, pani God mo sauteterahia na mateia.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Iesu akerihi natu enia,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Ale mo sopo mele te malele tinapua vara tea i er̃i juri hinia matan mo sopo mele te hija tinapua na varama vara God mo silea vara tamlohi la pa juri hinia.”
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ale lara la hite na turu r̃ilangi non Peter enia John, la mar̃urahi tavera matan la levosahia vara la tamlohi nike la sopo lavi te lelevosahi isara, ale la vara enira la tamlohi purongo purongo, ale la pa hitevosahia vara enira la lo toho peresi Iesu tiroma.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Pani lara la hite tamlohi atu sei mo mele r̃uhu mo lo turu na pahisara, la sopo er̃i mele vere te hinau sati vano isara.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Ale lara la retileu vara la malue na nora matavuhi, ale la tapulo sorasorahia isara —
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 lara, “R̃a pa vai na sava isan la tamlohi nike? Matan la vai na matamata tavera matea na naho tamlohi tari Jerusalem, ale r̃a sopo er̃i vunvunia.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Pani matan vara r̃a opoia vara r̃a horora vara la sopo mele retivujavujangia isana tamlohi, r̃a pa retir̃oar̃oahaira vara la sopo mele vujangi hin Iesu isan tea.”
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Ale la tovira la mele mai la turu na nahora, ale la silera na reti r̃ilangi matea vara la sopo mele retireti teni la vujangi na hijan Iesu.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Pani Peter peresi John la r̃aramira lara, “Vara ka hitea mo tataholo vara kama oloolo hin kamim, pani mo sopo hin God, ha to kilausuria;
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 matan kama sopo er̃i isoiso na nomam retireti na sava hina r̃uhu kama hitea, ale na sava kama rongoa moiso.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Matavuhi atu la mele sile na reti r̃ilangi tinapua hai isara, pani la tinar̃ihira la malue matan la sopo levosahia vara la pa sile na talai isara sohena sava matan vara la vaia vao tamlohi atu la pa lolokoru matan la lo hasohaso God matan matamata tavera atu.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Matan matamata tavera atu mo masese hin tamlohi atu mo hariju mata tauni mo jeu mo ngavulu vati moiso.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Peter enia John lara la malue isara, la mele vano na vaora mata tamlohi rasua, ale la verera na hinau tari sei la pr̃is aulu atu peresi na vajiahara la verea isara.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Lara la rongo la hinau atu, enira mo isoiso la tahe na leora, la usiusi isan God na r̃omr̃omi matea purongo ale lara, “Moli aulu na hinau tari, engko ko vai na tuka peresi na varama, na tasi ale hinau tari sei la lo toho na lolora.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 ko verea tuai na Tanume Tapu na retireti non nom volitusi supe David nomam pua vara,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Matan Herod enia Pontius Pilate, peresi na tamlohi r̃or̃oha, peresi na tavtavuin Israel la matavuhi jara matea hin taon tavera nike, la turuleji hin nom volitusi tapu Iesu, haratu ko vir̃onia mata juri na tamlohi.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Varar̃uhu hinau tari la masese usuri na masalom, peresi na nom r̃omr̃omi tavera sei ko taua vara i pa sohena tiroma moiso.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Ale nake Moli, o tapurongo na nora retireti leji, ale o vai na nom volitusi la vere na nom retisohai i sopo te matahu hinira,
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 ale o sohai na suiha mata vai na rojoa i tihai, ale vara matamata tavera peresi na hinau mar̃urahi la pala na hijan nom volitusi tapu Iesu.”
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 La usiusi mo isoiso, ale jara atu sei la lo matavuhi ea mo hutehi, ale enira mo isoiso Tanume Tapu mo sohonira, ale mo tapulo hin rani atu mo vano, la retivujavujangi na retisohai non God, ale mo sopo te matahu hinira.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Vao tamlohi rasua atu r̃omira mo matea purongo, ale mo sopo tea isara i er̃i verea vara nona hinau enia nona hasena, pani nora hinau tari enira nora mo isoiso.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Retivujavujangi non la vahar̃ule atu mata sauteterahi non Moli Iesu mo suiha. Ale God mo ler̃uhu hinira mo isoiso mo tavera jea
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 matan mo sopo tea isara i vejuveju hin te hinau, matan la haratu sei nora lepa teni imara, la ar̃ehira ale la lavi na volira,
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 moiso la taura na lima vahar̃ule, moiso la asera isan la haratu la vejuveju hin te hinau.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Ale vonara matea enia Joseph, tapala hijana vahar̃ule la silea isana enia Barnabas, r̃aramin hija sei enia ‘Tamlohi mata Retituetueni’, enia mara Cyprus matea mo tai na vao Levi na tavtavuin Israel.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Ale mo ar̃ehi na nona lepa matea, ale mo lavi na volina mo mai mo silea isana vahar̃ule.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.