Atos 27

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Lara la hatihia vara kama pa malue matan vara kama sahe Italy, la tau Paul peresi na tatua tamlohi tinapua na ima r̃ilangi na lima captain mata tamlohi vuro matea hijana Julius. Enia mo lo kilau na vao tamlohi vuro matea, ale vao tamlohi vuro atu la lavi na hijan nora supe matea matan Rome tuai sei Augustus.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Kama vele na boti matea mo malue Adramyttium sei mo tatamahu vara i pa maro usuri na vusalean Asia, ale kama malue. Aristarchus mara Macedonia matea mo tai Thessalonica mo usuri kamam.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Mo mele rani sahe kama hoso Sidon, ale Julius mo kilau mamahuni Paul na posposi r̃uhu, ale mo tinar̃ihia vara i er̃i sahe i hite na tapalana matan vara la er̃i tuenia na nona vejuveju.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Kama mele malue atu kama sivo na tasi, ale kama maro na maumau ureuren Cyprus matan kama lo songai na langin hapuara har̃ua.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kama maro roto na tasi tavera moiso, kama sahe usuri vusalean Cilicia ale Pamphylia. Ale kama hoso Myra hin Lycia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Hin jara atu captain mata tamlohi vuro atu mo tapai na boti tinapua matea matan Alexandria mo lo sahe Italy, ale mo tau kamam hinia.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Kama maro malum na tasi mata rani matuvana, mo r̃ilangi pani kama mai mariviti Cnidus, pani langin hapuara har̃ua atu mo horo kamam, kama pa sopo er̃i mele vano. Ale kama posi sivo kama maro usuri na maumau ureuren Crete kama jeu na jingon Salmone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Kama maro usuri na vusaleana, kama lavi na rani r̃ilangi. Ale kama mai na jara matea la tovia Fair Havens, enia mo lo toho mariviti na taon matan Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Matan rani r̃uhu mo visa la vano purongo moiso, nomam hahau nakerihi mo pa mele sati jea matan taro hamariri tavera peresi na langi sati matan October mo pala moiso, ale rani mata tapuhoro na hanhani nona Jew mo isoiso tuai moiso. Ale Paul mo verea isara mara,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “La tamlohi tavera, na hitevosahia vara nor̃a hahau i pa isoiso na rani sati vara r̃a malue akerihi nakerihi. Ale mo sopo hinahinau na lolo boti purongo la pa tihai, pani maurir̃a sohena.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pani pa captain atu, mo tapurongo na retireti non captain nona boti atu peresi na tamlohin boti atu, ale mo sopo tapurongo na sava Paul mo lo verea.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Matan jara atu enia mo sopo r̃uhu vara tea i er̃i toho atu na taro hamariri teni na taro langi, vaora la hatihia vara la malue atu. La lo r̃omtaua vara la er̃i tikeli Phoenix, mo naho sivo Malahar̃ua enia jara matea matan Crete ale jara r̃uhu mata luhu na langi, ale la pa toho atu na taro hamariri.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Langin tahuna matea mara mo tapulo ivi malum, la lo r̃omr̃omia vara la pa er̃i tikeli Phoenix. Ale kama reve nar̃ihi na matalalavo, kama hapahapani usuri na vusalean Crete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Pani mo sopo tuai, langi sati tavera matan Tokalau mo jovi mo malue hin ureure atu mo vili kamam.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Boti atu mara mo kali hinia, i sopo er̃i mele songaia, kama tavuti kama tinar̃ihia mo sere kamam.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Kama sivo kama tikeli na maumau ureuren Cauda. Mo r̃ilangi pani kama taurilati boti rihirihi atu sei boti tavera atu mo lo revea.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Tamlohi voko mata boti lara la sau nar̃ihia moiso, la talihi na tali na pangen boti tavera atu ale la liholatia. Ale matan la matahu vara langi i pa pulahi kamam kama hoso na rataratan Syrtis, la tuhu na timlen boti atu matan vara i taurilatira, ale la pa sivo malum purongo.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Mo mele rani sahe, matan langi atu mo tapulo r̃ari boti atu, tamlohi voko la tapulo pulahi na lavilavi sivo na lolo tasi.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Mara mo mele rani sahe la tapulo pulahi na hinahinaun boti atu peresi te hinau sei la hitera la lo toho toho purongo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ale matan kama sopo mele hite na alo teni te vitusarasara mata rani matuvana moiso, ale langi atu mo sopo moti, kama sopo mele r̃omtoho vara kama pa juri hinia.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Matan vao tavera la r̃ohu na hanhani, Paul mo turu sahe na livuhara, ale mara: “La tamlohi, vara ha pa lo tapurongo isaku, vara r̃a sopo lo malue Crete, r̃a pa sopo er̃i lavi na rani r̃ilangi sohen harihi, teni vara r̃a pulahi tihai te hinau na tasi.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pani nakerihi, na lo vere kamim hinia vara ha sopo matahu, matan tea i pa sopo er̃i mate, pani boti akerihi purongo i pa tihai.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Matan na vutepongi na hite na angelo matea non God sei enau nona volitusi, mo turu na pahisaku
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ale mo verea isaku mara, ‘Paul, o sopo matahu! O pa turu na nahon supe matan Rome, ale God mo tinar̃ihia vara tamlohi tari sei la lo toho peresiho la pa mauri.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Matan haratu, ha r̃omr̃ilangi la tamlohi, matan enau na tau na noku rasua hin God vara i pa sohen haratu mo verea isaku.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pani na levosahia vara boti akerihi i pa takosa hin te ureure hatea.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Na sangavulu r̃omana mo vati vutepongi matan langi atu, langi atu mara mo lo pulahi kamam, kama lo sivo roto na tasin Adria. Tamlohi voko hin boti atu la levosahia vara kama lo mai mariviti na jarauta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Matana, la tuhu na asihai ale la hiteulia vara puahana mo tikeli na metre mo ngavulu vati (40). Ale la mele sahe makomona la mele tuhu pa asihai atu, ale la mele hiteulia vara nakerihi natu puahana mo tikeli na metre mo ngavulu tolu moiso (30).
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Ale matan la matahu vara kama pa kali hin te paranga, la tuhu na matalalavo mo vati na pulo boti, ale la opoia vara i rani vila.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Moiso tamlohi voko la vaihitea vara la rovo hin boti atu, la tuhu pa boti rihirihi atu, ale lara la lo vaia, o hitea sohena vara la pa tuhu na matalalavo na patun boti tavera atu.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pani Paul mo verea isan nora captain mata tamlohi vuro atu peresi la tamlohi vuro atu mara, “Vara la tamlohi akerihi la malue hin boti akerihi, ha pa sopo er̃i juri!”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Moiso la tamlohi vuro atu la tai roto na asin pa boti rihirihi atu, la tinar̃ihia mo sale.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mo pa lo nahonaho rani, Paul mo verea r̃ilangi isara vara la hani te hinau mara, “Nahapani enia harau wik natu sei ka sopo hani te hinau matan ka sopo levosahia vara ha pa mauri teni mo vono.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Matan haratu, na lo verea r̃ilangi vara ha hani te hinau matan enia i pa tueni kamim vara ha pa sopo mate. Matan te vulun te vonamim hatea i pa sopo er̃i tihai na patuna.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Mara mo vere hinau atu mo isoiso, Paul mo lavi na pereti ale mo vere meje isan God na nahora mo isoiso matana, mo topea ale mo tapulo hania.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Matan haratu, enira mo isoiso r̃omira mo mele r̃ilangi ale la hanhani.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Evimam hin boti atu mo tikeli ngavulu sangavulu rua mo ngavulu limaravrua mo limarave (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Lara la hanhani la masu, la pulahi na tanga wit mo sivo na lolo tasi matan vara i vai na boti i salesale.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Rani mara mo pala, la sopo hitevosahi jara atu, pani la hite na jara luhu matea peresi na oneone, ale la hatihia vara la er̃i vaia vara boti atu i hoso hinia.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Ale la tai roto na asi mata matalalavo sei la lo toho na lolo tasi, ale la uli nar̃ihi asihai atu sei mo lo tauri la stian boti atu jara matea, moiso la tahe na hapanin patu boti atu mo sahe na langi, la haloa mo sahe na oneone.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pani la tia na jara matea tasi mo lo maro leji hinia, ale patun boti atu mo kali na ratarata mo r̃ilangi i sopo er̃i mele hisu, pani loloputu la lo tapulo kauti na pulo boti moiso.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 La tamlohi vuro atu la hatihia vara la pa vilimatei la tamlohi atu mata ima r̃ilangi matan vara tea i sopo olo i rovo.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pani pa captain mata tamlohi vuro atu matan mo opoia vara i juri na maurin Paul, mo horora vara la sopo vai na sava la hatihia moiso. Mo retileu mara la haratu la er̃i olo la kue nar̃ihi tiroma ale la olo sahe na jarauta,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 ale sopera la pa lo hitahu, tea la pa keho hin te tavalu tapea teni te hinau i er̃i sale hin boti atu. Hin malele akerihi natu, tamlohi tari hin boti atu la jelu la sahe na jarauta hinia.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.