Atos 22
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NAA
1 Ale Paul mara, “La vorai peresi na vajiaha, ha tapurongo na sava a pa verea mata noku vavahinau.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Lara la rongoa vara mo lo retireti isara na leon tavtavuin Israel, la mele toho malum jea, ale mo verea mara,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Enau Jew matea, na vora Tarsus hin Cilicia, pani na ulua hin taon tavera nike, na lavi na noku lelevosahi isan Gamaliel usuri na posposi tataholo mata leu nona nor̃a pua, ale na lo r̃ilangi hin God sohen kamim nahapani.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Na lo tipahi na tamlohi hin rasua sei, hai la mate na noku vavahinau, na liho na lamane peresi na har̃ai na taura na ima r̃ilangi,
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 sohen pr̃is aulu peresi na tamlohi tari mata council la er̃i verea mataku. Na lavi na leta isara matan vara a lavia i vano isana vorair̃a Jew, Damascus. Ale na pa lo vano na maleleku matan vara a taurilatira ale a tiroma hinira la mai Jerusalem vara la lavi na talai nike,
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ale na pa lo vano mariviti Damascus, korong alo mo posi moiso, ale vahatea purongo, memera tavera matea mo sasari r̃alihiau.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ale na jovi sivo na lepa na rongo na leo matea mo verea isaku mara, ‘Saul, Saul, mata sava ko lo tipahiau?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ale na r̃aramia nara, ‘Tamlohi tavera, engko hare?’ Ale mo verea isaku mara, ‘Enau Iesu pa mara Nazareth atu sei ko lo tipahia!’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 La haratu la lo toho peresiau la hite memera atu, pani la sopo rongovosahi na leon haratu mo lo retireti isaku.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ale na usia nara, ‘A pa vai na sava Moli?’ Ale Moli mo verea isaku mara, ‘O turu o vano Damascus, hin jara atu la pa vereho na hinau tari sei na vir̃oniho vara o pa vaira.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ale matan na sopo mele er̃i kilau matan memera tavera atu, la haratu la lo toho peresiau la tiroma hiniau na vano Damascus.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tamlohi matea hijana Ananias, mo lo lotu God tarea usuri na leu, ale Jew Damascus la verea vara enia tamlohi r̃uhu matea,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 mo mai isaku, mo turu na pahisaku ale mo verea isaku mara, ‘Vorai Saul, o mele kilau!’ Ale vahatea purongo na kilau sahe na hitea.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Moiso mo verea mara, ‘God nona nor̃a pua mo vir̃oniho moiso, vara o pa levosahi na masalona vara o pa hite haratu mo Tataholo Jea, ale vara o pa er̃i rongo na retileu matea na jingona,
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 matan engko, o pa nona tuetueni isana tamlohi tari na sava ko hitea ale sava ko rongoa.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Ale nakerihi, ko lo saovi na sava? O turu, o lavi na paptijo, ale God i pa hoje nar̃ihi na nom hehe, o tau na nom rasua na hijan Moli.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Na rani na mele mai Jerusalem, ale na lo usiusi na lolo Temple, na hite na hinau matea sohena mavuho matea,
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 ale na hite Moli mo lo verea isaku mara, ‘O vila, o malue Jerusalem vila matan la pa sopo er̃i lavi na nom vereulia mataku.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Na verea isana nara, ‘Pani Moli, enira hasera la er̃i verea vara enau natu, na lo tau la haratu la rasuho na ima r̃ilangi, ale na lo hamajira na ima lotu nona Jew tari.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Ale na rani nom tuetueni Stephen mo mate, na lo turu atu na majinga hinia, ale na lo kilau mamahuni na ruru non la haratu la lo vilia.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ale mo verea isaku mara, ‘O malue Jerusalem, matan a pa r̃uleho o vano asau r̃ove isana tamlohi r̃or̃oha!’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Vao atu la lo tapurongo hinia mo tikeli reti sei Paul mo verea mara, ‘La haratu la tamlohi r̃or̃oha.’ Ale la ngaruhia lara, “Ha vilimateia! Mo sopo tataholo vara i lo mauri!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 La ngara ngara, ale la lo lanar̃ihi na nora ruru peravu, ale la lo pulahi na tangotango aulu na masapa,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 ale pa commander atu mo retileu vara la lavia i unu hin patu ima mata vuro atu. Mo vere na nona tamlohi vara la pa rupia na asi maja mata lavi na r̃arami nona retiusia, matan mo opoia vara i levosahia vara vao atu mo lo ngarahia mata sava.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Lara la r̃irahi Paul na jara mata tamaji na tamlohi moiso, Paul mo verea isana captain mata tamlohi vuro matea mo lo turu na pahisana mara, “Mo tataholo vara ha rupi na mara Rome matea na asi maja matea, pani ka sopo lo aria?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Pa captain atu mara mo rongoa sohena, mo vano isan nona commander, ale mo verea isana mara, “Ko levosahi na sava ko lo tatamahu vara o vaia? Matan tamlohi nike enia mara Rome matea!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Pa commander atu mo mai mo usia isan Paul mara, “O to verea isaku, varar̃uhu vara engko mara Rome matea?” Ale Paul mo r̃aramia mara, “He'e.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ale commander atu mo r̃aramia mara, “Enau na jalahi na mania tavera matan vara a er̃i mai mara Rome matea.” Paul mara, “Pani enau, na vora mara Rome matea.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ale la haratu sei la lo tatamahu vara la pa rupia na asi maja, la turu juha hinia vahatea. Pa patu tamlohi vuro aulu atu mo matahu matan mo levosahia vara Paul enia mara Rome tataholo matea, ale enia natu mo verea vara la lihoa.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Mo mele rani sahe, ale matan pa patu tamlohi vuro aulu atu mo opoia vara i levosahia i r̃uhu vara Jew la lo tuvai Paul mata sava, mo uli nar̃ihia ale mo retileu vara moli nona pr̃is peresi na tamlohi tari mata council matan Jerusalem la mai jara matea. Ale mo lavi Paul ale mo vaia mo turu na nahora.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.