Atos 22
Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs ARIB
1 Ale Paul mara, “La vorai peresi na vajiaha, ha tapurongo na sava a pa verea mata noku vavahinau.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Lara la rongoa vara mo lo retireti isara na leon tavtavuin Israel, la mele toho malum jea, ale mo verea mara,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Enau Jew matea, na vora Tarsus hin Cilicia, pani na ulua hin taon tavera nike, na lavi na noku lelevosahi isan Gamaliel usuri na posposi tataholo mata leu nona nor̃a pua, ale na lo r̃ilangi hin God sohen kamim nahapani.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Na lo tipahi na tamlohi hin rasua sei, hai la mate na noku vavahinau, na liho na lamane peresi na har̃ai na taura na ima r̃ilangi,
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 sohen pr̃is aulu peresi na tamlohi tari mata council la er̃i verea mataku. Na lavi na leta isara matan vara a lavia i vano isana vorair̃a Jew, Damascus. Ale na pa lo vano na maleleku matan vara a taurilatira ale a tiroma hinira la mai Jerusalem vara la lavi na talai nike,
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ale na pa lo vano mariviti Damascus, korong alo mo posi moiso, ale vahatea purongo, memera tavera matea mo sasari r̃alihiau.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ale na jovi sivo na lepa na rongo na leo matea mo verea isaku mara, ‘Saul, Saul, mata sava ko lo tipahiau?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ale na r̃aramia nara, ‘Tamlohi tavera, engko hare?’ Ale mo verea isaku mara, ‘Enau Iesu pa mara Nazareth atu sei ko lo tipahia!’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 La haratu la lo toho peresiau la hite memera atu, pani la sopo rongovosahi na leon haratu mo lo retireti isaku.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ale na usia nara, ‘A pa vai na sava Moli?’ Ale Moli mo verea isaku mara, ‘O turu o vano Damascus, hin jara atu la pa vereho na hinau tari sei na vir̃oniho vara o pa vaira.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ale matan na sopo mele er̃i kilau matan memera tavera atu, la haratu la lo toho peresiau la tiroma hiniau na vano Damascus.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Tamlohi matea hijana Ananias, mo lo lotu God tarea usuri na leu, ale Jew Damascus la verea vara enia tamlohi r̃uhu matea,
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 mo mai isaku, mo turu na pahisaku ale mo verea isaku mara, ‘Vorai Saul, o mele kilau!’ Ale vahatea purongo na kilau sahe na hitea.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Moiso mo verea mara, ‘God nona nor̃a pua mo vir̃oniho moiso, vara o pa levosahi na masalona vara o pa hite haratu mo Tataholo Jea, ale vara o pa er̃i rongo na retileu matea na jingona,
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 matan engko, o pa nona tuetueni isana tamlohi tari na sava ko hitea ale sava ko rongoa.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ale nakerihi, ko lo saovi na sava? O turu, o lavi na paptijo, ale God i pa hoje nar̃ihi na nom hehe, o tau na nom rasua na hijan Moli.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Na rani na mele mai Jerusalem, ale na lo usiusi na lolo Temple, na hite na hinau matea sohena mavuho matea,
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 ale na hite Moli mo lo verea isaku mara, ‘O vila, o malue Jerusalem vila matan la pa sopo er̃i lavi na nom vereulia mataku.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Na verea isana nara, ‘Pani Moli, enira hasera la er̃i verea vara enau natu, na lo tau la haratu la rasuho na ima r̃ilangi, ale na lo hamajira na ima lotu nona Jew tari.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Ale na rani nom tuetueni Stephen mo mate, na lo turu atu na majinga hinia, ale na lo kilau mamahuni na ruru non la haratu la lo vilia.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Ale mo verea isaku mara, ‘O malue Jerusalem, matan a pa r̃uleho o vano asau r̃ove isana tamlohi r̃or̃oha!’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Vao atu la lo tapurongo hinia mo tikeli reti sei Paul mo verea mara, ‘La haratu la tamlohi r̃or̃oha.’ Ale la ngaruhia lara, “Ha vilimateia! Mo sopo tataholo vara i lo mauri!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 La ngara ngara, ale la lo lanar̃ihi na nora ruru peravu, ale la lo pulahi na tangotango aulu na masapa,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 ale pa commander atu mo retileu vara la lavia i unu hin patu ima mata vuro atu. Mo vere na nona tamlohi vara la pa rupia na asi maja mata lavi na r̃arami nona retiusia, matan mo opoia vara i levosahia vara vao atu mo lo ngarahia mata sava.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Lara la r̃irahi Paul na jara mata tamaji na tamlohi moiso, Paul mo verea isana captain mata tamlohi vuro matea mo lo turu na pahisana mara, “Mo tataholo vara ha rupi na mara Rome matea na asi maja matea, pani ka sopo lo aria?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Pa captain atu mara mo rongoa sohena, mo vano isan nona commander, ale mo verea isana mara, “Ko levosahi na sava ko lo tatamahu vara o vaia? Matan tamlohi nike enia mara Rome matea!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Pa commander atu mo mai mo usia isan Paul mara, “O to verea isaku, varar̃uhu vara engko mara Rome matea?” Ale Paul mo r̃aramia mara, “He'e.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ale commander atu mo r̃aramia mara, “Enau na jalahi na mania tavera matan vara a er̃i mai mara Rome matea.” Paul mara, “Pani enau, na vora mara Rome matea.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ale la haratu sei la lo tatamahu vara la pa rupia na asi maja, la turu juha hinia vahatea. Pa patu tamlohi vuro aulu atu mo matahu matan mo levosahia vara Paul enia mara Rome tataholo matea, ale enia natu mo verea vara la lihoa.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Mo mele rani sahe, ale matan pa patu tamlohi vuro aulu atu mo opoia vara i levosahia i r̃uhu vara Jew la lo tuvai Paul mata sava, mo uli nar̃ihia ale mo retileu vara moli nona pr̃is peresi na tamlohi tari mata council matan Jerusalem la mai jara matea. Ale mo lavi Paul ale mo vaia mo turu na nahora.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.