Atos 21

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kamara kama tinar̃ihira, kama malue vano na tasi, ale kama sivo tataholo na ureuren Cos, ale mo mele rani sahe kama pala Rhodes, ale kama malue atu kama hoso Patara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Hin jara atu kama tapai na boti matea, mo tatamahu vara i sivo Phoenicia, kama vele hinia ale kama malue vano na tasi.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Kama kilau vano na ureuren Cyprus mo lo sale vara i tihai na maraumam, ale kama lo sivo Syria, ale kama hoso Tyre matan boti atu i pa tinar̃ihi na nona lavlavi atu.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ale kama ale na tamlohi usuri hin jara atu ale kama hitera, kama lo toho peresira mata rani mo limaravrua. La lo r̃area isan Paul lara Tanume Tapu mo verea isara vara i sopo tau na palona Jerusalem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mo turu tetelehi na rani vara kama pa malue na boti, enira mo isoiso peresi na naroura, na natura, la usuri kamam kama malue hin taon tavera atu, ale kamara kama papaohi na oneone kama usiusi moiso,
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 kama vere enr̃a vuho isara hatehateahi moiso kama vele hin pa boti, ale enira la mele mule.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kama mele tapulo na nomam hahau atu Tyre kama sivo kama hoso Ptolemais, ale kamara kama tulahi na vorai kalesia peresi na vevorai kalesia atu moiso, kama lo toho peresira mata rani matea.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Mo mele rani sahe, kama malue kama sivo kama hoso Caesarea, ale kama unu na iman Philip. Enia evangelist matea, enia deacon matea hin la haratu mo limaravrua, ale kama lo toho peresia.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Venatuna mo vati la sopo lo lahi, ale la lo retimangovi.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Kama lo toho atu mata rani mo visa moiso, pr̃ovet matea hijana Agabus mo tai Judea mo sinai.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Mo mai isamam, mo lavi na otin Paul, mo liho na limana peresi na palona hinia ale mara, “Tanume Tapu mo verea mara, ‘Hin malele akerihi natu, Jew matan Jerusalem la pa liho tamlohi atu sei otina nakerihi, ale la pa taua na lima tamlohi r̃or̃oha.’”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Kamam peresi la haratu la lo toho atu, kama rongo hinau atu sohena, kama verea r̃ilangi isan Paul vara i sopo sahe Jerusalem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Moiso Paul mo verea mara, “Ka lo vai na sava nahai? Matan nomim tangi mo lo vaiau na lo rongo mo sati! Matan enau na tatamahu moiso vara la pa lihoau, ale vara a mate Jerusalem mata hijan Moli Iesu.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ale matan kama sopo er̃i horoa, kama sopo mele vere te hinau pani kamara, “R̃a pa usuri na masolon Moli purongo.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Hitahun la rani atu, kama tatamahu, ale kama sahe Jerusalem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Tamlohi usuri mara Caesarea hai la usuri kamam, ale la lavi kamam la tau kamam na iman Mnason mara Cyprus, enia mo mai tamlohi usuri tuai moiso.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Hin rani atu kama pala Jerusalem, vorai peresi na vevorai kalesia la lavi kamam na avulahi tavera.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Mo mele rani sahe, Paul mo usuri kamam kama vano vara kama hite James peresi na vajiaha aulu na vao kalesia atu sei la lo toho atu.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ale Paul mara mo sile na retioloolo isara moiso, mo tapulo vereuli mamahuni na hinau tari God mo vaia isana tamlohi r̃or̃oha na nona vavahinau.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Lara la rongoa la hasohaso God moiso, la verea isana lara, “Ko levosahia vorai vara Jew mo tari vaha visa moiso la tau na nora rasu hin Iesu pani la pa lo turu r̃ilangi na leu non Moses.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ale la rongoa moiso vara ko lo verea isana Jew tari sei la lo toho na jara tamlohi r̃or̃oha vara la sopo mele usuri na leu non Moses, ale ko verea isara vara la sopo tair̃alihi na natura teni vara la sopo usuri na posir̃a matan tuai.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Vara mo sohena, r̃a pa er̃i vai na sava? La pa levosahia vara ko pala nike moiso.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ale matana, o pa vai na sava kama pa verea isam nakerihi: nomam tamlohi tupu vati nahai, la vai na retitauhi isan God moiso matan vara la pa hiri pilopilo,
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 o lavira o vano peresira, o hase onehiho usuri na leu non Moses peresira, ale o voli na nora silesilea matan vara enira la er̃i hiri pilopilo. Moiso tamlohi tari la pa levosahia natu vara sava la lo rongoa matam enira hina purongo matan engko ko lo hahau usuri na leu.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Pani isana tamlohi r̃or̃oha sei la rasua, kama pete sohai na leta moiso peresi na nomam r̃omr̃omi vara la sopo hani na mit sei la silea isana tamasi moiso, ale la sopo inu na r̃ae, ale vara la sopo hani te maji sei la punia, ale vara la toho asau na mauri maji.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Moiso mo mele rani sahe, Paul mo lavi la tamlohi atu, ale enia mo hase vaia mo vokevoke peresira, moiso mo vano na Temple mo vereuli na isoiso rani mata nora retitauhi mata vokevoke isana pr̃is vara la pa sile na malamalai matara hatehateahi.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 La rani mo limaravrua atu mariviti vara la isoiso, Jew hai matan Asia la hite Paul na lolo rope Temple. La halu na vao matea matan vara la pa taurilati Paul.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 La lo uloulo lara, “Tavtavuin Israel! Ha tueni kamam! Tamlohi nike natu mo lo vujangi na tamlohi tari na jara tari vara la r̃ohu na nor̃a tamlohi, nor̃a leu ale jara tapu nike! Aulu hin haratu, mo lavi na tamlohi r̃or̃oha hai la unu na lolo rope Temple, ale mo vai jara tapu nike mo lumiha!”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Matan hin rani atu purongo la hite Trophimus, mara Ephesus matea, mo lo toho peresi Paul Jerusalem, ale la lo r̃omr̃omia vara mo lavia mo unu na lolo rope Temple.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ale tamlohi tari hin taon tavera atu la sopo mele sakele malum, ale tamlohi la maro jara matea, la tauri Paul ale la reve tahitahia mo malue na lolo Temple, ale vahatea purongo mataruana la pelati.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ale la pa lo vaihitea vara la vilimateia. Pani retisohai matea mo tikeli na commander nona tamlohi vuro non Rome vara tamlohi tari la lo vai na vaore rongorongo vono Jerusalem.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Vahatea purongo commander atu mo lavi na tamlohi vuro peresi na captain la maro la sivo hin vao atu. Ale vao atu lara la hite commander atu mo mai peresi la tamlohi vuro atu, la sopo mele tamaji Paul.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Moiso pa commander atu mo sinai mo taurilatia, ale mo retileu vara la lihoa na jen mo rua, moiso mo usia vara enia hare ale vara mo vai na sava mo sati.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Pani hai hin vao atu la lo ulo na hinau matea, hai la lo ulo na hinau tinapua, ale pa commander atu mara mo levosahia vara i pa sopo er̃i lavuti na retivarar̃uhu matan vaore atu, mo retileu vara la lavi Paul i unu na patu ima mata vuro Jerusalem.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ale lara la mai na jara sevsevuti hin patu ima mata vuro atu, tamlohi vuro la tauri Paul aulu na pilira matan vao atu la lo vaihitea mo r̃ilangi jea vara la vilimateia,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 matan vao tamlohi atu la lo usuria la lo ngara lara, “Ha vilimateia!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ale lara la pa lo lavi Paul mo lo unu hin patu ima mata vuro atu, Paul mo verea isan commander atu mara, “A er̃i vere na hinau matea isam?” Commander atu mo hutua, mo r̃aramia mara, “Avei, engko ko levosahi na leo mara Greek?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Engko mo sopo pa mara Egypt atu sei mo lo tiroma na vao mata valum naturihi, ale sei mo tiroma na tamlohi mata vili na tamlohi mo tari vaha vati (4000) la vano na jara tano koru?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Paul mo r̃aramia mara, “Mo vono! Enau Jew matea mara Tarsus hin Cilicia, enau matan taon aulu atu! O er̃i tinar̃ihia vara a retireti isan la tamlohi nike?”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Commander atu mara mo tinar̃ihia, Paul mo turu hin jara sevsevuti atu, ale mo tahe na limana isan vao atu, ale lara la toho malum, mo retireti isara na leon tavtavuin Israel.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.