Apocalipse 14

Tangoa New Testament (TGP_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ale na kilau vano, e! Natu Sipsip mo lo turu na vutin Zion,ale tamlohi mo 144,000 la lo turu peresia. Hijana peresi na hijan Tamana la ulia na pungorira.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ale na rongo na vaore matea na tuka, mo sohena r̃um tasi tavera, ale mo sohena roroa piri tavera. Leo atu na lo rongoa mo sohena leo pue tangtangi sei tamlohi mata roro na pue tangtangi la lo roro hinira,
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 la lo lalavete na vete paro matea na naho jara sakele nona supe non God peresi la hinau mauri mo vati atu peresi la tamlohi aulu atu. Tea i sopo er̃i levosahi vete atu, pani la tamlohi atu purongo evira 144,000 sei God mo volituhura na varama.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Enira mo isoiso la lamane, la sopo lo juruvi peresi te har̃ai hin te rani, ale vara Natu Sipsip mo haipu, la lo usuria. God mo volituhura na varama matan vara la mai sohena asitauni mata varama isan God enia Natu Sipsip.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Enira la sopo er̃i halu, ale la vokevoke.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Hitahun haratu na hite na angelo tinapua matea mo lo avu aulu na livuha masapa. Mo lo lavi na Retir̃uhu matan tui tui matan vara i verea isana mara jara tinatinapua tari, tavtavui tari, leo tari, ale tamlohi purongo tari la lo toho na varama,
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 angelo atu mo ulo mara, “Ha sile na oloolo isan God, ale ha tahe na hijana aulu, matan rani mo masese moiso matan vara i ari na tamlohi. Ha lotua matan enia haratu sei mo vai na tuka peresi na varama peresi na tasi peresi na patu wai.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Harua angelo mo usuria mo ulo mara, “Babylon mo tavera mo jovi, mo jovi. Mo reve na mara jara tinatinapua tari la inu na waen nona mauri maji tinatinapua.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Hatolu angelo mo lo usuri la haratu mo rua tiroma mo pala mo ulo mara, “Hinau nike natu, i pa pala isamim vara tea i lotu maji jala sasati atu teni tamasina teni i lavi na nona taipulu na limana teni na pungorina,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ale enia sohena i pa inu waen atu mata talai lolokoru non God mata hehe sei mo sureia na nona paniken mata nona lolokoru, ale i pa rongohaji na hapu peresi na vatu tutuni mata volkeno, pani i pa sopo er̃i mate. La pa vaia na naho angelo tapu peresi Natu Sipsip.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ale vara tea i lotu maji jala sasati atu peresi na tamasina teni i lavi na nona taipulu mata hijana, ale i pa sopo er̃i isoiso na nona rongohaji na hapu mata rani tui tui.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Haranike enia reti matea mo vano isana tamlohi vir̃oni non God vara la turu r̃ilangi, la haratu la lo taurilati na retileu non God peresi na nora rasua hin Iesu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ale na rongo na leo matea na tuka mo vere mara, “O uli harihi: mo tapulo nake, avulahi tavera isan la haratu non Moli la pa mate.” Ale Tanume Tapu mo r̃aramia mara, “Enjora! Avulahi r̃uhu isara matan la pa mapu na nora vavahinau la lo kalvono hinira, ale vua nora vavahinau r̃uhu la pa lavia hitahu.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ale na kilau sahe, e! Telangi lulu matea. Na hite matea mo lo sakele hinia sohen Natun Tamlohi. R̃ongor̃ongo matea la vaia na gold mo lo toho na patuna, ale mo lo tauri na sita kole voro matea na limana.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Ale angelo tinapua matea mo malue na Temple mo ulo isan haratu mo lo sakele na telangi mara, “O tapulo taitai na nom sita kole. Rani mata lavi na asitauni na varama la mena.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Moiso haratu mo lo sakele na telangi mo vur̃ahi na nona sita kole, ale mo lavi na asitauni na varama.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Hitahun haratu angelo tinapua matea mo malue na Temple, ale enia sohena mo lo tauri na sita kole voro matea.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ale angelo tinapua matea mo malue na jara votavota enia mo lo kilau na hapuna, ale mo ulo na leo tavera matea mo vano isan angelo atu mo lo tauri na sita kole voro mara, “Vua grape tari na varama la mena! O vuvu na vurungina na nom sita kole voro.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ale angelo atu mo vur̃ahi na nona sita kole na varama, ale mo vu na vua grape mo pulahira la sivo na koko varavarasi mata talai lolokoru non God mata hehe.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Ale la varasihira na koko varavarasi sei mo lo toho na jingoiman taon tavera, ale r̃aera la roro la malue hin koko varavarasi atu mo vano mo tikeli 296 kilometre asau hinia, ale puahana mariviti vara i lovi te hos.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.