Rute 2

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Amala regha ina Betɨlehem, ina Naomi le ghɨmoru Elimelek e ghauu tɨne. Idae Bowas, na amalake iyake iye giya vwenyevwenye regha.
1 Noemi tinha um parente de seu marido, dono de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Rut, iye tɨnan Mowab i dage weya Naomi iŋa, “Thare u vatomweŋgo na ya wa e umako tɨne na va mbana bali iya rakakaiwoko thɨ ten na thɨ mban iteteko. The rakakaiwo ne ghare i njaweŋgo na i varaeŋna e ghino amba ya kaiwo e ghereiye.” Ya wa e umako tɨne na va mbana bali iya rakakaiwoko thɨ ten na thɨ mban iteteko|src="co00961b.tif" size="col" copy="DCC" ref="2:2"
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: — Deixe-me ir ao campo para apanhar espigas atrás daquele que me permitir fazer isso. Noemi respondeu: — Vá, minha filha!
3 Iya kaiwae Rut i wa e umako tɨne, i rereghamba weŋgiya rakakaiwoko, na i mbana baliko thɨ roitetako e ghereinji. Rut va i minjanuwae, thela i wo Bowas, iye i mena Elimelek e ghauu tɨne, iya le bali ghauma i kaiwokowe.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava espigas atrás dos ceifeiros. Por casualidade entrou na parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4 Amba ma i mwelumweluŋguya kaero Bowas i vutha, i ri Betɨlehem. I ŋaevairɨŋgiya le rakakaiwo iŋa, “Weimi Giya Loi.”
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: — Que o E eles responderam: — Que o
5 Bowas i vaito le rakakaiwoko lenji randeviva iŋa, “Elako tabwako i mena thela e ghauu tɨne?”
5 Depois, Boaz perguntou ao servo encarregado dos ceifeiros: — De quem é essa moça?
6 Rakakaiwoko lenji randeviva i gonjoghawe iŋa, “Iye tɨnan Mowab. Naomi va i njoghamake weiye, va thɨ ri Mowab.
6 O servo respondeu: — Essa é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Me naŋgo e ghino na ya vatomwewe i rereghamba weŋgiya rakakaiwoko i mbanɨmba reghamba bali rakakaiwoko thɨ mban itete. Me kaiwo wa mbe mbaŋambaŋa ghaghad mbaŋake, na mbe mbaŋa ubotu eŋge me roru e riburibuko na i towowe.”
7 Ela me pediu que a deixasse recolher espigas e ajuntá-las entre os feixes após os ceifeiros. Assim, ela veio e ficou aqui desde a manhã até agora. Só parou um pouco para descansar no abrigo.
8 Amba Bowas i dage weya Rut iŋa, “Elana, wo u vandeŋeŋgo. Ne u ndewa e uma reghava na vo mbana baliwe, mbe u mbanɨmba vara e umake iyake. Mbe u yaku vara gheke weinaŋgiya wanakauke thiyake.
8 Então Boaz disse a Rute: — Escute, minha filha, você não precisa ir colher em outro campo, nem se afastar daqui. Fique aqui com as minhas servas.
9 Mbe u njimbukiki wagiyawe vara kaiwoke iya e balike ghauma tɨne, iya ghɨmoghɨmoruko thɨ kaiwowe, na u ghambuŋgiya wanakauna iya thɨ mban reŋanawe. Kaero ma dage weŋgiya iya ghɨmoghɨmoruko na ne thɨ ndevakatha vakatha vatharɨ regha e ghen. Na thembaŋa ne mbwa i gharɨŋge u wa na vo mun e mbwako varivariye iya ghɨmoghɨmoruko methɨ gudurawe.”
9 Fique atenta ao campo onde forem colher e vá atrás delas. Eu dei ordem aos servos para que não toquem em você. Quando você ficar com sede, vá até as vasilhas e beba da água que os servos tiraram.
10 Iyake kaiwae Rut i kururu na ghamwae ve thukumwa thelau, na i dage weya Bowas iŋa, “Budakai kaiwae na u rerenuwaŋa laghɨye kaiwaŋgu? Budakai kaiwae na gharen weya ghawora loloniye?”
10 Então Rute se inclinou e, encostando o rosto no chão, disse a Boaz: — Por que o senhor está me favorecendo e se importa comigo, se eu sou uma estrangeira?
11 Bowas i gonjoghawe iŋa, “Kaero ya loŋwevao utuutunin na ŋgoroŋga len vakatha thovuye weya yawanyinɨko mbaŋa len ghɨmoru i mare iteteŋge. Ya ghareghare va ŋgoroŋga na u roiteteŋgiya rama na tɨna na ghembako iyava madɨbanɨko i dobuwe, na va ŋgoroŋga na u mena na kaero u yakuva gharɨgharɨ mava mbaŋa regha u ghareghareŋgi e tɨnenji.
11 Boaz respondeu: — Já me contaram tudo o que você fez pela sua sogra, depois que você perdeu o marido. Sei que você deixou pai, mãe e a terra onde nasceu e veio para um povo que antes disso você não conhecia.
12 Ya naŋgo weya Giya Loi na ne i giya njogha e ghen len vakathako kaiwae. Na modoko iyako mbala veimaima na ndendewo weya Giya Loi, iye Isirel lenji Loi, na amalaghɨniye ŋgoreiya ma, e vineiye raberabe kaero menda u mena na u vaidiya vwarɨvwarɨrɨwe.”
12 O Senhor lhe pague pelo bem que você fez. Que você receba uma grande recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.
13 Rut i gonjoghawe iŋa, “Ghan thanavu mbema i thovuye vara e ghino, ghino ghen len rakakaiwo, amalana. Mo utu e ghalɨŋa udauda i mwanavairɨŋgo, othembe len rakakaiwona wanakauko thɨ laghɨye kivwalaŋgo.”
13 Então Rute disse: — Meu caro senhor, você está me favorecendo muito, pois me consolou e falou ao coração desta sua serva, e eu nem mesmo sou como uma das suas servas.
14 Mbaŋa ghanɨŋga ghambaŋa, Bowas i dage weya Rut iŋa, “U mena ra ghanɨŋga. U wo bredɨke na u woutu e mbwake monyomonyoke.”
14 Na hora de comer, Boaz disse a Rute: — Venha para cá e coma do pão. Molhe o seu bocado no vinho. Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados de cereais. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou.
15 Mbaŋa Rut kaero me wao na ve mbanɨmba bali, Bowas i rodage weŋgiya le rakakaiwo ghɨmoghɨmoruko iŋa, “Hu viyathu na i mbana bali, othembe i mban ŋgoreiya kaero yavayavathaŋgiko, ne hu ndeguva utu omathaŋaghad.
15 Quando ela se levantou para ir apanhar espigas, Boaz deu esta ordem aos seus servos: — Deixem que ela apanhe espigas até no meio dos feixes e não sejam rudes com ela.
16 Mbala hu bigiraŋgiya eŋge bali vavana e mbambarana iya hu tenɨŋgina e tɨnenji, hu roitete na elaghɨniye i rombanɨŋgi. Ko iyemaeŋge ne hu ndedagetenɨwe.”
16 Tirem também algumas espigas dos feixes e deixem cair, para que ela as apanhe, e não a repreendam.
17 Rut i mbanɨmbanɨvatha balima ghaghad varae ve ronja. Mbaŋa i wo umbwa na i ŋge baliko varivariye e wokiwokiyeko na i yaruvatha mbombouyeko, va i wo epa, raŋa ghemidima vethethiŋo ŋgamwara.
17 E assim Rute esteve apanhando espigas naquele campo até de tarde. Depois debulhou o que havia apanhado, e foi quase vinte litros de cevada.
18 Rut i biginjogha bali e ghemba, na i vatomwe weya yawanyiye ŋgoroŋga baliko le laghɨlaghɨye me mban. Na tembe i giya weva Naomi ghanɨŋgama me ghanɨvarema.
18 Ela pegou o cereal e voltou para a cidade. E a sogra viu o quanto de cereal ela havia conseguido apanhar. Rute também deu para a sogra a comida que lhe havia sobrado, depois que ela comeu até ficar satisfeita.
19 Yawanyiye i vaito iŋa, “Noroke aŋga mo mbana bali? Thela ele bali ghauma mo kaiwowe? Ya naŋgo na Loi mbala i mwaewo weya giyako iyako iya me thalavuŋgena noroke.”
19 Então Noemi perguntou: — Onde você foi colher hoje? Onde trabalhou? Bendito seja aquele que acolheu você com tanta generosidade! E Rute contou à sua sogra onde havia trabalhado. E acrescentou: — O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.
20 Naomi i dagewe iŋa, “Ya naŋgo Giya Loi iye ghare weŋgiya thavala e yawayawalinji na ramaremare ma mbaŋa regha iko, i mwaewo weya amalako iyako.” Na mbowo i gotubweva iŋa, “Amalana iyena la boda regha na iye ŋgoreiya ghanda rathalavu, valɨkaiwae ne i njimbukikinda.”
20 Então Noemi disse à sua nora: — Que ele seja abençoado pelo E Noemi acrescentou: — Esse homem é nosso parente chegado e um dos nossos resgatadores.
21 Rut iŋa, “Na tembe me dageva e ghino na iŋa, ‘Mbe u mena u kakaiwo vara weinaŋgiya lo rakakaiwoke ghaghad thɨ uloulovao elo balike.’”
21 Então Rute, a moabita, disse: — Ele também me disse que eu posso continuar com os servos dele, até que eles terminem de fazer a colheita.
22 Naomi i dage weya yawanyiye Rut iŋa, “Ŋgoreiye, wou yawanyiŋgu, mbala ma rakakaiwo e bali ghanji umauma vavana thɨ mena thɨ vakatha vuyowo e ghen, thoŋgo kaero u wava e bali ghauma reghava. I thovuye moli mbe u kaiwo vara weinaŋgiya wanakauna iya Bowas ele balina ghauma tɨne.”
22 Noemi respondeu: — É melhor mesmo que você vá com as servas dele, minha filha. Noutro campo, poderiam maltratar você.
23 Iya kaiwae Rut mbe i kakaiwo vara e baliko ghauma tɨne. Mbe ina vara rakakaiwoko wanakauko evasiwanji ghaghad thɨ uloulovao bali na wit. Na Rut mbe i yaku vara weiye yawanyiye.
23 Assim Rute ficou na companhia das servas de Boaz, para apanhar espigas, até que a colheita da cevada e do trigo se acabou. E continuou morando com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.