Rute 1

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Va e mbaŋako iyako, mbaŋaniya giyagiya ghanji mbaŋa thɨ mbaro, dagabora i yomara e vanautumako iyako tɨne. Iya kaiwae amala regha rara Betɨlehem, Juda e tɨne, weiyaŋgiya levo na le ŋgaŋga theghewo, thɨ gara na wo vethɨ yaku vanautuma regha idae Mowab na vethɨ meghala vuyowoko iyako gheko.
1 E sucedeu que, nos dias em que os juízes julgavam, houve uma fome na terra; pelo que um homem de Belém de Judá saiu a peregrinar nos campos de Moabe, ele, e sua mulher, e seus dois filhos.
2 Amalake idae Elimelek, levo idae Naomi na lenji ŋgaŋga theghewo, idaidanji Malon na Kiliyon. Thiye uu Eprat, thɨ mena Betɨlehem, Juda e tɨne. Va thɨ wa Mowab na mbowo vethɨ yaku mbaŋa ubotu gheko.
2 E era o nome deste homem Elimeleque, e o nome de sua mulher, Noemi, e os nomes de seus dois filhos, Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; e vieram aos campos de Moabe e ficaram ali.
3 Mbaŋa inanji gheko Elimelek i mare, na Naomi mbema ghamberegha eŋge weiyaŋgiya le ŋgaŋgama theghewoma.
3 E morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com os seus dois filhos,
4 Ghɨmoghɨmoruke thiyake va vethɨ ghe gheko — thɨ vaŋguŋgiya Mowab wanakauniye theunyiwo. Eunda idae Opa na eunda idae Rut. Lenji yakuyaku gheko vama i wo ŋgoreiya theghathegha hoyaworo,
4 os quais tomaram para si mulheres moabitas; e era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 na Malon na Kiliyon tembe thɨ mareva. Naomi vambema ghamberegha eŋge vara, le ŋgaŋgama kaero nandereŋgi na le ghɨmoru tembe ŋgoreiyeva.
5 E morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando assim esta mulher desamparada dos seus dois filhos e de seu marido.
6 Mbaŋa Naomi amba ina Mowab e tɨne, kaero i loŋwa toto ghambae gharɨgharɨniye utuninji, Giya Loi kaero i mwaewo weŋgiya le bodaboda, na ghanɨŋga kaero veimaimava weŋgi. Iya kaiwae Naomi na oyawanyiye thɨ vivatha na thɨ roiteta Mowab.
6 Então, se levantou ela com as suas noras e voltou dos campos de Moabe, porquanto, na terra de Moabe, ouviu que o Senhor tinha visitado o seu povo, dando-lhe pão.
7 Weiyaŋgiya oyawanyiyema theunyiwoma, Naomi i iteta ghembama va thɨ yakumawe, i reŋa e kamwathɨma iya i wa na ve raŋgima Judiya.
7 Pelo que saiu do lugar onde estivera, e as suas duas noras, com ela. E, indo elas caminhando, para voltarem para a terra de Judá,
8 Ko iyemaeŋge e kamwathɨ mborowae, amba Naomi i dage weŋgiya oyawanyiyema iŋa, “Ghemi themiunyiwona hu njogha e ghambamina na hu yaku weimiyaŋgiya lemi bodaboda. Ya naŋgo weya Loi na ne ghare weŋga ŋgoreiya ghemi va gharemi weŋgo na weŋgiya thiyema vama thɨ marema.
8 disse Noemi às suas duas noras: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os falecidos e comigo.
9 Na tembe ya naŋgo weva Giya Loi na ne i vakathaŋga tembe hu lagheva na hu yaku weimiyaŋgiya lemi ghɨmoghɨmoru.”
9 O Senhor vos dê que acheis descanso cada uma em casa de seu marido. E, beijando-as ela, levantaram a sua voz, e choraram,
10 na thɨŋa, “Thava ŋgoreiyana! Weime eŋge ghen na ra wa weŋgiya len bodaboda.”
10 e disseram-lhe: Certamente, voltaremos contigo ao teu povo.
11 Ko iyemaeŋge Naomi i gonjogha weŋgi iŋa, “Oyawanyiŋgu, mbema i thovuye moli vara hu njogha. Buda kaiwae nuwamiya weiŋguyaŋgiya ghemi? Ne valɨkaiwae tembe ya ghambɨŋgiva ghɨmoghɨmoru, thɨ thegha matuwo na tembe hu vaŋguŋgiva?
11 Porém Noemi disse: Tornai, minhas filhas, por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no meu ventre mais filhos, para que vos fossem por maridos?
12 Mbema hu njogha eŋge, oyawanyiŋgu. Kaero yalaghɨsarɨ moliya ghino na ma valɨkaiwaŋgu tembe ya gheva. Na othembe thoŋgo amba valɨkaiwaŋgu ya vaidiya ŋgama, na thoŋgo ya ghena weiŋgu lo ghɨmoru gougouke noroke na ya vaidiya ŋgama,
12 Tornai, filhas minhas, ide-vos embora, que já mui velha sou para ter marido; ainda quando eu dissesse: Tenho esperança, ou ainda que esta noite tivesse marido, e ainda tivesse filhos,
13 ne valɨkaiwae mbowo hu dagetenɨŋga e ghe na wo hu roroghagha ghaghad thɨ thegha matuwo? Oyawanyiŋgu, hu ghareghare iyake ma valɨkaiwae. Budakai va i yomara e ghino i maŋga kivwala budakai i yomara weŋga. Kaiwae Lo Giya Loi kaero i roghereiye wanaŋgo na vuyowoke iyake i laghɨye moli weŋgo.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Deter-vos-íeis por eles, sem tomardes marido? Não, filhas minhas, que mais amargo é a mim do que a vós mesmas; porquanto a mão do Senhor se descarregou contra mim.
14 Iyake i vakathaŋgi na mbowo thɨ randava. Amba Opa i mwanavatha yawanyiye e ghareghare na i ghawole, ko iyemaeŋge Rut i thovuvu Naomi.
14 Então, levantaram a sua voz e tornaram a chorar; e Orfa beijou a sua sogra; porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi i dagewa Rut iŋa, “Wo u thuwe, len ghaghe kaero i njogha weŋgiya le bodaboda na weŋgiya le loi i kururu weŋgi. Ghen tembe ŋgoreiyeva, u njogha wein.” Wo u thuwe, len ghaghe kaero i njogha weŋgiya le bodaboda|src="CO00956B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="1:15"
15 Pelo que disse: Eis que voltou tua cunhada ao seu povo e aos seus deuses; volta tu também após a tua cunhada.
16 Ko iyemaeŋge Rut i gonjoghawe iŋa, “Thava u vavothaŋaŋgo na ya roiteteŋge. Mbema u vatomwe eŋge na weiŋgu ghen. Ne the valɨvaŋga u wawe, ya wawe, na ne the valɨvaŋga vo yakuwe, va yakuwe. Len gharɨgharɨ lo gharɨgharɨ, na len Loi lo Loi.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me afaste de ti; porque, aonde quer que tu fores, irei eu e, onde quer que pousares à noite, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 The valɨvaŋga vo marewe ne va marewe na thɨ bekuŋgowe. Giya Loi le lithɨ laghɨye moli e ghino thoŋgo ya roiteteŋge; ko mbe mare eŋge vara ne i vakathainda ra meghaghathɨ.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e ali serei sepultada; me faça assim o Senhor e outro tanto, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Mbaŋa Naomi i thuwa Rut le vothako, ma tembe i rovurɨghegheva e variye njoghawe.
18 Vendo ela, pois, que de todo estava resolvida para ir com ela, deixou de lhe falar nisso.
19 Elaelama theunyiwoma kaero vethɨ loloŋgaova ghaghad vethɨ vutha Betɨlehem. Mbaŋa thɨ vutha, gharɨgharɨ gharenji iyo kaiwanji na wanakau thɨŋa, “Mbema emunjora Naomi iya elaghɨniyeko?”
19 Assim, pois, foram-se ambas, até que chegaram a Belém; e sucedeu que, entrando elas em Belém, toda a cidade se comoveu por causa delas, e diziam: Não é esta Noemi?
20 I dage weŋgi iŋa, “Thava hu uno idaŋgu Naomi, huŋa eŋge ‘Mara,’ kaiwae Loi Vurɨvurɨghegheniye i vakatha yawaliŋgu ghamɨnae mbema maŋga eŋge.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Va ya roitetake lo bigibigi veimaima, ko iyemaeŋge Giya Loi i vaŋgunjoghaŋgo kokowaŋgu. Buda kaiwae hu uno idaŋgu Warawarariniye, na mbaŋake Loi Vurɨvurɨghegheniye kaero i roghereiye wanaŋgo na ya vaidiya vuyowae!”
21 Cheia parti, porém vazia o Senhor me fez tornar; por que, pois, me chamareis Noemi? Pois o Senhor testifica contra mim, e o Todo-Poderoso me tem afligido tanto.
22 Iyake i woraŋgiya va ŋgoroŋga na Naomi i roiteta Mowab na i njogha Betɨlehem weiye Rut tɨnan Mowab. E mbaŋako iyako bali uloulo amba i wora eŋge rɨghe.
22 Assim, Noemi voltou, e com ela, Rute, a moabita, sua nora, que voltava dos campos de Moabe; e chegaram a Belém no princípio da sega das cevadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.