Rute 1

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Va e mbaŋako iyako, mbaŋaniya giyagiya ghanji mbaŋa thɨ mbaro, dagabora i yomara e vanautumako iyako tɨne. Iya kaiwae amala regha rara Betɨlehem, Juda e tɨne, weiyaŋgiya levo na le ŋgaŋga theghewo, thɨ gara na wo vethɨ yaku vanautuma regha idae Mowab na vethɨ meghala vuyowoko iyako gheko.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Amalake idae Elimelek, levo idae Naomi na lenji ŋgaŋga theghewo, idaidanji Malon na Kiliyon. Thiye uu Eprat, thɨ mena Betɨlehem, Juda e tɨne. Va thɨ wa Mowab na mbowo vethɨ yaku mbaŋa ubotu gheko.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Mbaŋa inanji gheko Elimelek i mare, na Naomi mbema ghamberegha eŋge weiyaŋgiya le ŋgaŋgama theghewoma.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Ghɨmoghɨmoruke thiyake va vethɨ ghe gheko — thɨ vaŋguŋgiya Mowab wanakauniye theunyiwo. Eunda idae Opa na eunda idae Rut. Lenji yakuyaku gheko vama i wo ŋgoreiya theghathegha hoyaworo,
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 na Malon na Kiliyon tembe thɨ mareva. Naomi vambema ghamberegha eŋge vara, le ŋgaŋgama kaero nandereŋgi na le ghɨmoru tembe ŋgoreiyeva.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Mbaŋa Naomi amba ina Mowab e tɨne, kaero i loŋwa toto ghambae gharɨgharɨniye utuninji, Giya Loi kaero i mwaewo weŋgiya le bodaboda, na ghanɨŋga kaero veimaimava weŋgi. Iya kaiwae Naomi na oyawanyiye thɨ vivatha na thɨ roiteta Mowab.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Weiyaŋgiya oyawanyiyema theunyiwoma, Naomi i iteta ghembama va thɨ yakumawe, i reŋa e kamwathɨma iya i wa na ve raŋgima Judiya.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Ko iyemaeŋge e kamwathɨ mborowae, amba Naomi i dage weŋgiya oyawanyiyema iŋa, “Ghemi themiunyiwona hu njogha e ghambamina na hu yaku weimiyaŋgiya lemi bodaboda. Ya naŋgo weya Loi na ne ghare weŋga ŋgoreiya ghemi va gharemi weŋgo na weŋgiya thiyema vama thɨ marema.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Na tembe ya naŋgo weva Giya Loi na ne i vakathaŋga tembe hu lagheva na hu yaku weimiyaŋgiya lemi ghɨmoghɨmoru.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 na thɨŋa, “Thava ŋgoreiyana! Weime eŋge ghen na ra wa weŋgiya len bodaboda.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Ko iyemaeŋge Naomi i gonjogha weŋgi iŋa, “Oyawanyiŋgu, mbema i thovuye moli vara hu njogha. Buda kaiwae nuwamiya weiŋguyaŋgiya ghemi? Ne valɨkaiwae tembe ya ghambɨŋgiva ghɨmoghɨmoru, thɨ thegha matuwo na tembe hu vaŋguŋgiva?
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Mbema hu njogha eŋge, oyawanyiŋgu. Kaero yalaghɨsarɨ moliya ghino na ma valɨkaiwaŋgu tembe ya gheva. Na othembe thoŋgo amba valɨkaiwaŋgu ya vaidiya ŋgama, na thoŋgo ya ghena weiŋgu lo ghɨmoru gougouke noroke na ya vaidiya ŋgama,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 ne valɨkaiwae mbowo hu dagetenɨŋga e ghe na wo hu roroghagha ghaghad thɨ thegha matuwo? Oyawanyiŋgu, hu ghareghare iyake ma valɨkaiwae. Budakai va i yomara e ghino i maŋga kivwala budakai i yomara weŋga. Kaiwae Lo Giya Loi kaero i roghereiye wanaŋgo na vuyowoke iyake i laghɨye moli weŋgo.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Iyake i vakathaŋgi na mbowo thɨ randava. Amba Opa i mwanavatha yawanyiye e ghareghare na i ghawole, ko iyemaeŋge Rut i thovuvu Naomi.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi i dagewa Rut iŋa, “Wo u thuwe, len ghaghe kaero i njogha weŋgiya le bodaboda na weŋgiya le loi i kururu weŋgi. Ghen tembe ŋgoreiyeva, u njogha wein.” Wo u thuwe, len ghaghe kaero i njogha weŋgiya le bodaboda|src="CO00956B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="1:15"
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ko iyemaeŋge Rut i gonjoghawe iŋa, “Thava u vavothaŋaŋgo na ya roiteteŋge. Mbema u vatomwe eŋge na weiŋgu ghen. Ne the valɨvaŋga u wawe, ya wawe, na ne the valɨvaŋga vo yakuwe, va yakuwe. Len gharɨgharɨ lo gharɨgharɨ, na len Loi lo Loi.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 The valɨvaŋga vo marewe ne va marewe na thɨ bekuŋgowe. Giya Loi le lithɨ laghɨye moli e ghino thoŋgo ya roiteteŋge; ko mbe mare eŋge vara ne i vakathainda ra meghaghathɨ.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Mbaŋa Naomi i thuwa Rut le vothako, ma tembe i rovurɨghegheva e variye njoghawe.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Elaelama theunyiwoma kaero vethɨ loloŋgaova ghaghad vethɨ vutha Betɨlehem. Mbaŋa thɨ vutha, gharɨgharɨ gharenji iyo kaiwanji na wanakau thɨŋa, “Mbema emunjora Naomi iya elaghɨniyeko?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 I dage weŋgi iŋa, “Thava hu uno idaŋgu Naomi, huŋa eŋge ‘Mara,’ kaiwae Loi Vurɨvurɨghegheniye i vakatha yawaliŋgu ghamɨnae mbema maŋga eŋge.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Va ya roitetake lo bigibigi veimaima, ko iyemaeŋge Giya Loi i vaŋgunjoghaŋgo kokowaŋgu. Buda kaiwae hu uno idaŋgu Warawarariniye, na mbaŋake Loi Vurɨvurɨghegheniye kaero i roghereiye wanaŋgo na ya vaidiya vuyowae!”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Iyake i woraŋgiya va ŋgoroŋga na Naomi i roiteta Mowab na i njogha Betɨlehem weiye Rut tɨnan Mowab. E mbaŋako iyako bali uloulo amba i wora eŋge rɨghe.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.