Mateus 27

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vambe mbaŋambaŋa moli ravowovowo laghɨlaghɨye na Jiu ghanjigiyagiya thɨ vakatha lenji mbaro Jisas le mare kaiwae.
1 Ora, chegada a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Thɨ ŋgarɨ na thɨ yovaŋgu weya Pailat, Rom ghagawana.
2 e, maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pilatos, o governador.
3 Mbaŋa Judas, Jisas ghaliliva, i loŋwevaidiya Jisas vama thɨŋa ne i mare, i nuwonjogha na i biginjogha mani gethiyeto weŋgiya ravowovowo laghɨlaghɨye na giyagiya vavana.
3 Então Judas, aquele que o traíra, vendo que Jesus fora condenado, devolveu, compungido, as trinta moedas de prata aos anciãos, dizendo:
4 Judas i dage weŋgi, iŋa, “Ma vakatha tharɨ kaiwae ma vatomweya amala ma ele tharɨ na thɨ unɨghɨ.” Thɨ dagewe, thɨŋa, “Ma wo rerenuwaŋa kaiwae. Tembe ghen ghanɨmberegha.”
4 Pequei, traindo o sangue inocente. Responderam eles: Que nos importa? Seja isto lá contigo.
5 Judas i bigiyathu manima e Ŋgolo Boboma tɨne na i wa na ve gadesowo.
5 E tendo ele atirado para dentro do santuário as moedas de prata, retirou-se, e foi enforcar-se.
6 Amba ravowovowo laghɨlaghɨye thɨ mbana manima na thɨŋa, “Manike iyake madibe inawe na la mbaro i dageten ra bigirawe weiye Ŋgolo Boboma ghamani.”
6 Os principais sacerdotes, pois, tomaram as moedas de prata, e disseram: Não é lícito metê-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Thɨ vakatha manima ghambaro, thɨ mban na thɨ vamodo thelauwe bobwari lenji ghabubu kaiwae. Thɨ vamodo weya uye gharamonjemonje.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo do oleiro, para servir de cemitério para os estrangeiros.
8 Iya kaiwae thelauko iyako thɨ una idae Madibe Thelauniye gheghada noroke.
8 Por isso tem sido chamado aquele campo, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Mbaŋa va thɨ vakatha iyako, Loi ghalɨŋae gharautu, Jeremaiya, le utu i tabo na emunjoru, iŋa, “Thɨ mbana silva gethɨyeto (30), Isirel gharɨgharɨniye vavana va thɨ vatomwe na loloko iyako ghavanjo
9 Cumpriu-se, então, o que foi dito pelo profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, a quem certos filhos de Israel avaliaram,
10 na thɨ vamodo uyema gharamonjemonje le thelauwe, ŋgoreiya Loi le utu weŋgo.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jisas i ndeghathɨ Pailat e ghamwae, iye Rom ghagawana, amba i vaito iŋa, “Ghen Jiu lenji kiŋa ghen?”
11 Jesus, pois, ficou em pé diante do governador; e este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
12 Ko iyemaeŋge mbaŋa ravowovowo laghɨlaghɨye na Jiu ghanjigiyagiya methɨ wonjowe ma me ndegolambo mun.
12 Mas ao ser acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Amba Pailat i dagewe iŋa, “Thare u loŋwe bigibigi lemoyo kaiwanji iya thɨ wonjoweŋgenawe?”
13 Perguntou-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Ko Jisas mava i gonjogha lenji utuko mun, iya kaiwae Pailat ghare va i yo.
14 E Jesus não lhe respondeu a uma pergunta sequer; de modo que o governador muito se admirava.
15 Theghathagha regha na regha Thaga Valaŋani e tɨne, rayakuyaku e thiyo regha iya gharɨgharɨ thɨ tuthigiya weya Pailat na i vaŋguraŋgiya kaiwanji.
15 Ora, por ocasião da festa costumava o governador soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 E mbaŋako iyako amala regha va ina e thiyo, idae Barabas, amalaghɨniye ghathanavu raitharɨ moli.
16 Nesse tempo tinham um preso notório, chamado Barrabás.
17 Mbaŋa wabwi laghɨye thɨ mevathavatha amba Pailat i vaitoŋgi iŋa, “Thela nuwamiya ya rakayathu kaiwami? Barabas o Jisas iya thɨŋake Mesaiya?”
17 Portanto, estando o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado o Cristo?
18 I dage ŋgoreiyako kaiwae va i ghareghare wagiyawe Jiu lenji randeviva thɨ yamwakabu Jisas kaiwae iyava thɨ vaŋgugiyakowe.
18 Pois sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Pailat vamba ina e ghamba kot kaero levo i variya toto iŋa: “Lolona iyana ma ele tharɨ. Ne u ndevakatha bigi reghawe kaiwae me gougou ma ghenelola gheneloloniye na i vakathaŋgo ya mararu laghɨye.”
19 E estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão desse justo, porque muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Ravowovowo laghɨlaghɨye na Jiu ghanjigiyagiya thɨ vokomukomuŋgi wabwiko laghɨye na thɨ naŋgo weya Pailat i rakayathu Barabas na iŋa na thɨ unɨgha Jisas.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram as multidões a que pedissem Barrabás e fizessem morrer Jesus.
21 Pailat i vaitoŋgi iŋa, “Iya thenjighewoke, thela nuwamiya ya rakayathu kaiwami?”
21 O governador, pois, perguntou-lhes: Qual dos dois quereis que eu vos solte? E disseram: Barrabás.
22 Mbowo i vaitoŋgiva iŋa, “Ne ya vakatha budakai weya Jisas iya thɨŋake Mesaiya?”
22 Tornou-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, que se chama Cristo? Disseram todos: Seja crucificado.
23 Pailat i vaitoŋgi iŋa, “Ko loloke iyake va i vakatha vara thambo tharɨ?”
23 Pilatos, porém, disse: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam ainda mais: Seja crucificado.
24 Pailat vama i ghareghare ma te valɨkaiwaeva i vakatha renuwaŋa regha na wabwiko laghɨye mbalavama thɨ vakatha gaithɨ, amba i thɨna mbwa na i thavwiya nɨmae wabwiko laghɨye e maranji na iŋa, “Loloke iyake le mare wonjoweniye thava ne i mena weŋgo. Tembe hu kwalavi.”
24 Ao ver Pilatos que nada conseguia, mas pelo contrário que o tumulto aumentava, mandando trazer água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Sou inocente do sangue deste homem; seja isso lá convosco.
25 Taulaghɨko thɨŋa, “Le marena wonjoweniye i mena weime na lama ŋgaŋga weŋgi.”
25 E todo o povo respondeu: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Amba Pailat i rakayathu Barabas kaiwanji na iŋa na ragagaithɨ thɨ liya thiyo weiye bigibigi vurɨgheghe nanji e thiyoko na thɨ yabɨbɨwe amba i vaŋgugiya weŋgi na thɨ ŋge e kros.
26 — ausente —
27 Pailat le ragagaithɨ thɨ yovaŋguya Jisas e gawana ele ŋgolo ghayayao amba ragagaithɨko wolaghɨye thɨ mevathavatha na thɨ meghɨliŋa Jisas.
27 Nisso os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, e reuniram em torno dele toda a corte.
28 Thɨ bigiraŋgiya ghakwama na thɨ vanjimbo e kwama sosoro na molao, ŋgoreiya kiŋ ghakwama.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate;
29 Thɨ vona umbwa ele kinkin yaŋgae na thɨ thɨnɨrawe e umbaliye na thɨ wo umbwa na thɨ worawe e nɨmaeko e uneko, ŋgoreiya kiŋ ghavakavakatha amba thɨ ronja e ghenji vuvuye na thɨ vatabweruŋa thɨŋa, “O Jiu lenji Kiŋ, len mbaro ne i meghabana!”
29 e tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e na mão direita uma cana, e ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Thɨ njoŋgovunɨvun na thɨ wo umbwama na thɨ ŋgeŋgeŋa umbaliye.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e davam-lhe com ela na cabeça.
31 Mbaŋa thɨ vatabweruŋako na e ghereiye, thɨ liraŋgiya kwamama sosoroma na thɨ vanjimbo amalaghɨniye e ghakwamaŋgima. Amba thɨ vaŋguraŋgiya na thɨ yovaŋgu vethɨ rokros.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto, puseram-lhe as suas vestes, e levaram-no para ser crucificado.
32 Mbaŋa vama vethɨ vaŋguraŋgiya na ma vethɨ loŋgaloŋga amba thɨ lavolevola lolo regha, rara Sairin idae Saimon. Ragagaithɨma thɨ vavurɨghegheŋa na i wo Jisas ghakros.
32 Ao saírem, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Thɨ vutha e valɨvaŋga regha idae Golgota. Golgota gharumwaru ŋgoreiya “Boutouto Ghambae”.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira,
34 Bigi regha iye i maŋge thɨ liŋgirawe weiye waen thɨ thɨnɨgiya weya Jisas na i mun. Mbaŋa i ghamɨno na i maŋge, i botewoyathu.
34 deram-lhe a beber vinho misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mbaŋa thɨ ŋge e krosɨko vwatae, amba thɨ wobwiya ghakwamakwamama. Thɨ mbana varɨvarɨ na thɨ mwadiwo mwadiwo reghawe. Thela thoŋgo i wo varɨko iya e ghanonoko amba i tuthi iyaŋganiya i bigi.
35 Então, depois de o crucificarem, repartiram as vestes dele, lançando sortes, {para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.}
36 Amba thiya yaku gheko na thɨ njimbukiki.
36 E, sentados, ali o guardavam.
37 Thɨ liya ghawonjoweko, vama thɨ rori, na thɨ ŋge e umbaliye na yavoro, iŋa, Iyake Jisas, Jiu lenji Kiŋ.
37 Puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 Thɨ rokrosiŋgiya rakaivɨ thenjighewo weiyaŋgi, regha e une na regha e moiye.Ravowovowo laghɨlaghɨye, mbaro gharavavaghareŋgi na Jiu ghanjigiyagiya thɨ goviyeviye ghamwae|alt="Jesus on cross and the two others" src="IB04166bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="27:32-44"
38 Então foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Gharɨgharɨ thɨ rakarakareŋa evasiwae thɨ wovanukunukuya umbalinji na thɨ goviyaviya ghamwae,
39 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça
40 thɨŋa, “Va uŋa ne u tagarakaraka Ŋgolo Boboma na mbaŋa thegheto e tɨne kaero u vatadɨva. Thoŋgo Loi Nariya ghen, tembe u vamora ghanɨmberegha. U roiteta krosɨna na u njama.”
40 e dizendo: Tu, que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ravowovowo laghɨlaghɨye, mbaro gharavavaghareŋgi na Jiu ghanjigiyagiya vambe thɨ goviyaviyava ghamwae ŋgoreiyake.
41 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 Thɨŋa, “I vamoruŋgiya gharɨgharɨ mbe vavana, ko ma valɨkaiwae i vamoru ghamberegha! Iye Israel lenji Kiŋ, ae? Tembe ghamberegha i njama e krosɨko, ambane wo loŋweghathɨ.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Rei de Israel é ele; desça agora da cruz, e creremos nele;
43 I vareminja Loi. Wo ra thuweno, thare Loi ne i thalavu, kaiwae iŋa, ‘Loi Nariya Ghino!’”
43 confiou em Deus, livre-o ele agora, se lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Rakaivɨŋgiko iyava thɨ rokrosiŋgiko weiyaŋgi, thiye vambe thɨ yaŋgiwanava ŋgora iyako.
44 O mesmo lhe lançaram em rosto também os salteadores que com ele foram crucificados.
45 Ghararaghɨye mboro ghaghad tɨri klok, vanautumako laghɨye i mouwo.
45 E, desde a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Tɨri klok ele valɨvaŋga Jisas i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Eloi, Eloi, lama sabakɨtani?” gharumwaru “Lo Loi, Lo Loi, buda kaiwae u iteteŋaŋgo?”
46 Cerca da hora nona, bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactani; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Gharɨgharɨko iyava thiya ndeghathɨko gheko thɨ loŋweya iyako na vavana thɨŋa, “I kula weya Ilaija iyako.”
47 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Ele chama por Elias.
48 E mbaŋako iyako, regha i ruku na i liya vune i liutu e waen monyomonyo na i lira e umbwa mbothiye, amba i livoreŋa na Jisas i mun.
48 E logo correu um deles, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Ko iyemaeŋge vavana thɨŋa, “Wo ra roroghagha! Wo ra thuweno, mbwata ne Ilaija i mena na i vamoru.”
49 Os outros, porém, disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jisas mbowo i kulava na ghalɨŋae laghɨye amba i vatomweya yawaliye na i mare.
50 De novo bradou Jesus com grande voz, e entregou o espírito.
51 Amba kwama va i ganatena woluwolu bobomako moli e Ŋgolo Boboma tɨne, i mathethe wa yavoro na ve wo bode, thelauko i mbarimbariri na varɨvarɨ thɨ raraviyaviya.
51 E eis que o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo; a terra tremeu, as pedras se fenderam,
52 Ghabughabubu thɨ mavu na Loi le gharɨgharɨ vama thiya marekai thɨ rakathuweiru na e yawayawalinji.
52 os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que tinham dormido foram ressuscitados;
53 Thɨ rakaiteteŋgiya ghabughabubu na Jisas le thuweiru mare e ghereiye, vethɨ rakaru Jerusalem na vethɨ rakaraŋgi weŋgiya gharɨgharɨ lemoyo.Kwama i mathethe wa yavoro na ve wo bode|alt="Temple curtain torn" src="lb00265c.tif" size="col" copy="BFBS (Bass)" ref="27:51"
53 e, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Mbaŋa ragagaithɨko na lenji randeviva, va inanji gheko thɨ njimbukikiya Jisas, thɨ ghamɨnogha ghembako i ragheghe na thɨ thuweŋgiya bigibigiko wolaghɨye iyava thɨ yomarako, thɨ mararu laghɨye na thɨŋa, “Mbema emunjoru iye Loi Nariye.”
54 ora, o centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e as coisas que aconteciam, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era filho de Deus.
55 Wanakau i ghanagha vambe inanjiva gheko. Vambe thɨ ndeghathɨ bwagabwaga na thɨ ghewoŋa Jisas. Thiye va thɨ ghambugha Jisas Galili na thɨ njimbukiki.
55 Também estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o ouvir;
56 E tɨnenji Meri tɨnan Magadala, Meri Jemes na Josep tɨnanji na Sebedi le ŋgaŋga tɨnanji.
56 entre as quais se achavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mbaŋa vama yeghɨyeghɨye amba amala ragogomwau regha i vutha, idae Josep. Amalake iyake i mena Arɨmathiya na iye vambe Jisas gharaghambuva.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimatéia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 I wa weya Pailat na ve naŋgo Jisas riwaekowe. Amba Pailat iŋa na thɨ wogiyawe.
58 Esse foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que lhe fosse entregue.
59 Josep i wo na i liya kwama togha i ghavowe,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo, de linho,
60 amba i worawe ele ghabubu togha tɨne, vamba i tɨghɨruwoeŋge e varɨ e bobokulu regha. I vabulaleya varɨ laghɨye regha na i rogana ghaekowe, amba i iteteŋa.
60 e depositou-o no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Meri tɨnan Magadala na le ghaida Meri eundava inanji gheko, thɨ yaku na ghamwanji i ghemba ghabubuko.
61 Mas achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas defronte do sepulcro.
62 Mbaŋambaŋa Satade, Jiu lenji Sabat, ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi lenji wabwi thɨ rakawa Pailat.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Thɨ dagewe thɨŋa, “Amalana, wo renuwaŋakikiya rakwanɨko iyako, mbaŋa vamba e laghalagha va iŋa, ‘Mbaŋa thegheto e ghereiye kaero ya thuweiruva.’
63 e disseram: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, quando ainda vivo, afirmou: Depois de três dias ressurgirei.
64 U dage na ragagaithɨ vethɨ njimbukikiya ghabubuko ghaghad mbaŋa thegheto, mbala gharaghambuŋgiko ma valɨkaiwanji thɨ wa na vethɨ wokava riwaeko, na thɨ dage weŋgiya gharɨgharɨ, thɨŋa, ‘Kaero me thuweiruva e mare.’ Kwanɨke iyake ne i laghɨye kivwala kwanɨma i vivama.”
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até o terceiro dia; para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e digam ao povo: Ressurgiu dos mortos; e assim o último embuste será pior do que o primeiro.
65 Pailat i dage weŋgi iŋa, “I thovuye, hu vaŋguŋgiya lo ragagaithɨna vavana na vou vaŋguraweŋgi na thɨ njimbukiki wagiyaweya ghabubuko.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes uma guarda; ide, tornai-o seguro, como entendeis.
66 Thɨ wa na vethɨ liya thiyo yaŋgara na thɨ ŋgarɨghathɨgha varɨko weiye ghabubuko ghadidiye na lenji nono ambama thɨ vaŋguraweŋgiya ragagaithɨ na thɨ njimbukiki.
66 Foram, pois, e tornaram seguro o sepulcro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.