Mateus 25
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA
1 Amba i dage weŋgi iŋa, “E mbaŋako iyako Loi le ghamba mbaro le mena ne ŋgoreiyake. Gagamaina theuyawora thɨ bigiya lenji lemp, thɨ wa na vethɨ roghagha ragheghe ghɨmoru ele ŋgolo ghadidiye. Thɨ roroghaghawe gheghada ragheghe ghɨmoru i njoghama weiye ragheghe wevo na i vaŋguruwoŋgi e ŋgolo tɨne.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Theulima unounoŋgi na theulima thɨ manabu.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Unounoŋgima thɨ bigiya lenji lemp, ko ma va thɨ guda ghembwa seiwova,
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 ko iyemaeŋge manabuŋgima va thɨ bigiŋgiya lenji lemp weiye ghembwa e variye.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Ragheghe ghɨmoru le vutha va i vuyowo iwaeŋge wanakauma maranji i gaboŋgi na thiya ghenelaŋa.”
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Vama gougou mboro amba lolo regha i mena i kula iŋa, ‘Ragheghe ghɨmoru ma iyake! Hu mena na hu thuwe.’”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “Gagamainama thɨ rakathuweiru na thɨ vakatha wagiyaweŋgiya lenji lemp.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Amba unounoma thɨ dage weŋgiya manabuma thɨŋa, ‘Hu giyama lemi mbwana seiwo weime kaiwae lama lempɨŋgike ma ma e ghanjimbwa na kaero iya vara thiya mareke.’”
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Thɨ gonjogha weŋgi thɨŋa, ‘Nandere. Ghemi na ghime ma valɨkaiwanda. Wo hu wa e ghamba vamodoko na vou vamodo kaiwami.’”
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Ko vamba thɨ loŋgaloŋga mbwa ghavamodo kaiwae, ragheghe ghɨmoru kaero i vutha. Gagamainama va thɨ vivatha wagiyawema thɨ ru weinji ragheghema e thaga tɨne, amba thɨ kiya thɨnɨmba.”
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Muyai gagamaina unounoma thɨ vutha na thɨŋa, ‘Amalana, amalana, u vugha thɨnɨmbana wo ruwo.’”
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Amalama i gonjogha weŋgi, iŋa, ‘Ya dage emunjoru e ghemi, ma ya ghareghareŋga.’”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Iya kaiwae hu njimbukikiŋga, kaiwae ma hu ghareghare thembaŋa o the lughawoghawo ghamigiya ne i menawe.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “E mbaŋako iyako Loi le ghamba mbaro le mena ne ŋgoreiya amala regha i wareriŋa valɨvaŋga regha. I kula vathaŋgiya le rakakaiwo na i giya le bigibigiko weŋgi thɨ njimbukiki.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 I giyawa regha paeb tausan kina, theghewoniye tu tausan kina na theghetoniye wan tausan kina. I giya ŋgoreiya regha na regha le ghareghare le laghɨlaghɨye, amba muyai i wareri.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Amalama me mbana paeb tausanɨma i wa e mbaŋako iyako na ve vakaiwoŋa na tembe i vaidiva paeb tausan kina.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Amalama me mbana tu tausanɨma i vakatha ŋgoreiye na tembe i vaidiva tu tausan kina.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ko amalama me mbana wan tausanɨma, i wa ve tɨgha doda e thelau na i beku ghagiyama le maniwe.”
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Vama mbaŋa molao amba giyama i njogha, i dage weŋgi na thɨ utugiyawe ŋgoroŋga va thɨ vakaiwoŋa na thɨŋa le maniko.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Amalama iyava i mbana paeb tausanɨma weiye mbowo paeb tausanɨva e vwatae i mena i giyawe na i dagewe iŋa, ‘Amalana, va u giya paeb tausan e ghino. Wo u thuwe, vama ya vaidiva paeb tausan.’”
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Giyama i dagewe, iŋa, ‘I thovuye moli! Rakakaiwo thovuye na emunjoru ghen. Bigibigi ma thɨ ghanagha u njimbukiki wagiyaweŋgi. Ne ya woraweŋge na u njimbukikiŋgiya bigibigi thɨ ghanagha. U mena weiŋgu ghen ra warari.’”
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Amalama va i mbana tu tausanɨma i mena na iŋa, ‘Amalana, va u giya tu tausan e ghino. Wo u thuwe, vama ya rovaidiva tu tausan.’”
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Giyama i dagewe, iŋa, ‘I thovuye moli! Rakakaiwo thovuye na emunjoru ghen. Bigibigi ma thɨ ghanagha u njimbukiki wagiyaweŋgi. Ne ya woraweŋge u njimbukikiŋgiya bigibigi thɨ ghanagha. U mena weiŋgu ghen ra warari.’”
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Amba amalama va i mbana wan tausanɨma i mena iŋa, ‘Amalana, ya ghareghare len mbaro i vurɨgheghe kaiwae thebigiya ma va u ghavo u tɨghɨ na u vathe e len ŋgolo. Gharɨgharɨ vavana lenji kaiwo une ghen u mban.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Iya kaiwae va ya mararu na ya wa na va beku len manina e thelau. Wo u thuwe len manima mbe iya, ya biginjogha e ghen.’”
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Giyama i dagewe iŋa, ‘Rakakaiwo raitharɨ na njavovo ghen. Kaero u ghareghare, thebigiya ma va ya ghavo ya tɨghɨ na ya vathe elo ŋgolo na gharɨgharɨ vavana lenji kaiwo une ghino ya mban.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ko iyake, mbalava vo bigiraweya lo manike e beŋɨk na thɨ vakaiwoŋa na mbaŋa ya njoghama ya mban njogha weiye vavanava e vwatae.’”
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 “I dage weŋgiya rakakaiwo vavanava, iŋa, ‘Hu bigiya maninawe na hu bigigiya weya amalana iya ten tausana inawe.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Thela i vakaiwoŋa wagiyaweya ghabebeko, ghino ya vatabowe na iye veimaima. Ko iyemaeŋge weya thela ma e ghavareminje, othembe nasiye moli inawe, ya bigivaowe.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ko iya rakakaiwoke raitharɨ iyake, hu wokiyathu eto, e mouwoko tɨne na ghakaiwo randa na i rɨghɨmbiya ŋiŋiye.’”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Mbaŋa Lolo Nariye ne i mena weiyaŋgi nyaoko thovuthovuye wolaghɨye, na amalaghɨniye i tabo na kiŋ, ne i yaku ele ghamba yaku thovuye na i mbaro.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Yambaneke laghɨye gharɨgharɨniye ne thɨ mevathavatha e marae na i vaghathaŋgi na wabwi theghewo, ŋgoreiya sip gharanjimbunjimbu i ghathaŋgiya sip na gout tomethi lenji yaku.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Ne i bigiraweŋgiya sip e une na gout e moiye.”
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Amba Kiŋ i dage weŋgiya gharɨgharɨ inanji e uneko iŋa, ‘Hu rakamena, thavala ghemi Bwebwe i mwaewo weŋga. Hu mena hu rakaru ele ghamba mbaroke, iyava i vivatharaweke kaiwami mbaŋa va i vakatha yambaneke.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Kaiwae bada i gharɨŋgo na hu giya ghanɨŋga e ghino, mbwa i gharɨŋgo na hu giya e ghino na ya mun, bobwariya ghino na hu kulavoreŋaŋgo e lemi ŋgolo,
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 ya bukabuka na hu giya kwama weŋgo, ya ghambwera na hu njimbukikiŋgo, inaŋgu e thiyo na hu mena hu thuweŋgo.’”
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Amba gharɨgharɨko thovuthovuye ne thɨ gonjoghawe thɨŋa, ‘Amalana, thembaŋa va wo thuweŋge bada i gharɨŋge na wo giya ghanɨŋga na u ghan, o mbwa i gharɨŋge na wo giya mbwa e ghen?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Na thembaŋa va wo thuweŋge u mebobwari na wo kulavoreŋaŋge, o u bukabuka na wo ligiya kwama na u njimbo?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Na va thembaŋa wo thuweŋge u ghambwera o inan e thiyo na wo ghaona wo thuweŋge?’”
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Kiŋ ne i gonjogha weŋgi iŋa, ‘Ya dage emunjoru e ghemi, thembaŋa thoŋgo hu vakatha bigi regha weya oghaghaŋguŋgike regha iya idae ma i laghɨye, ŋgoreiya hu vakatha weŋgo.’”
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Amba ne i dage weŋgiya thiye inanji e moiyeko iŋa, ‘Hu rakaiteteŋgo, ghemi iya valɨkaiwae hu vaidiya lithɨ weya Loi. Hu rakawa e ndɨgheko une iya memeghabananiyeko, iyava Loi i vivatharaweko Seitan na le nyao kaiwanji.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Kaiwae bada i gharɨŋgo na ma hu giya ghanɨŋga weŋgo, mbwa i gharɨŋgo na ma hu giya mbwa weŋgo,
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 bobwariya ghino na ma hu kulavoreŋaŋgo e lemi ŋgolo, ya bukabuka na ma hu giya kwama weŋgo, ya ghambwera na inaŋgu e thiyo na ma hu mena hu njimbukikiŋgo.’”
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Thiye tembe thɨ thombeweva thɨŋa, ‘Amalana, va thembaŋa wo thuweŋge bada o mbwa i gharɨŋge, o u mebobwari o u bukabuka o inan e thiyo, na ma wo thalavuŋge?’”
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Ne i thombe weŋgi na iŋa, ‘Ya dage emunjoru e ghemi, thembaŋa hu botewo hu thalavugha oghaghaŋguŋgike iya nanasiyeke thiyake iya hu yaŋgiwanaŋgike regha ŋgoreiya hu botewo hu thalavuŋgo.’”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Thiyake ne vethɨ vaidiya vuyowoko iya ma mbaŋa regha ne i koko na gharɨgharɨ thovuthovuye ne vethɨ vaidiya yawalɨ moli.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.