Mateus 20

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Loi le ghamba mbaro ŋgoreiyake. Amala regha, vambe mbaŋambaŋa ma i raŋgi na i tamweŋgiya gharɨgharɨ, i naŋgoŋgi na thɨ kaiwo ele waenɨko ghanjiuma.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Amalama iŋa ne i vamodaŋgi ŋgoreiya mbaŋa regha modae, silva gethɨra. Gharɨgharɨma lenji renuwaŋa ŋgoreiye amba i variyeŋgi waenɨma e ghauma tɨne.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Mbaŋa ghalughawoghawo ŋgoreiya naen klok amalama mbowo i raŋgiva, i wa e ghamba maket. I vaidiŋgiya gharɨgharɨ vavana thiya yaku bwaga ma e ghanjikaiwo,
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 i dage weŋgi, iŋa, “Ghemi ŋgoreiye, vou kaiwo elo waenɨko ghanjiuma. Ne ya vamodo wagiyaweŋga ŋgoreiya renuwaŋa iŋa na mane ya vakatha vatharɨ weŋga.”
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Kaero thɨ wa.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Mbala vama i wo paeb klok, amalama mbowo i wava e ghamba maketɨma na ve vaidiŋgiya gharɨgharɨ vavana thɨ ndendeghathɨ. I vaitoŋgi iŋa, “Buda kaiwae huya ndeghathɨ ghena? Mbaŋake laghɨye mohuya ndebwagabwaga moli.”
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Thɨ gonjoghawe, thɨŋa, “Kaiwae ma lolo regha me giya kaiwo weime.”
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Vama yeghɨyeghɨye moli amba umama tanuwagae i dage weya rakakaiwoko ghanjiranjimbunjimbu iŋa, “U kula weŋgiya rakakaiwoko na u giya modanji. U giyakai weŋgiya ma kula reghambama na vo giyavun weŋgiya ma kulakaiŋgima.”
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Thiye methɨ kaiwo reghambama, ŋgoreiya paeb klok ele valɨvaŋga, thɨ mena na i giya modanji ŋgoreiya mbaŋa regha modae, silva gethɨra iya.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Mbaŋa thiyema methɨ kaiwokaima thɨ mena, thɨ munjeva ne modanji i divoro, ko iyemaeŋge thɨ mban tembe ŋgoreiyeva mbaŋa regha modae, silva gethɨra iya lolo regha.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Mbaŋa thɨ mbana modanji, thɨ liya umama tanuwagae ghautu,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 thɨŋa, “Gharɨgharɨke iya mo vaŋguŋgike muyai, methɨ kaiwo mbaŋa ubotu moli na mo giya modanji mboromboro weimaŋgi, ko iyemaeŋge ghime mo vaidiya vuyowo laghɨye, mo vakatha mbaŋa regha ghakaiwo na wo ghataŋaghathɨgha varae le vurɨgheghe weime.”
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Ko umama tanuwagae i dage weya ghanjiu regha iŋa, “Wou, ma ma vakatha vatharɨ e ghen. Mo warariŋa u kaiwo mbaŋa regha na modan silva gethɨra.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 U mbana modana na u wa. Nuwaŋguiya ya giya loloke iya ma vaŋgureghambake modae mboromboro weiye ma giyana e ghen.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Ko ma valɨkaiwaŋgu wombereghake ya vakatha lo manike ŋgoreiya lo renuwaŋake? Ma valɨkaiwae u yamwanja kaiwae ghino ya mwaewo weŋgiya gharɨgharɨ.”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Iya kaiwae Jisas i govun, iŋa, “Thavala noroke thɨ viva ne thɨ rereghamba na thavala noroke thɨ rereghamba ne thɨ viva.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Jisas i loŋgaloŋga Jerusalem kaiwae, i vaŋguŋgiya gharaghambu na mbe thiye eŋge na i layo utuutu weŋgi iŋa,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Kaero ra loŋgaloŋga Jerusalem kaiwae, na gheko ne thɨ vaŋgugiya Lolo Nariye weŋgiya ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare. Ne thɨ vakatha ghambaro na i mare,
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 na thɨ vaŋgugiya weŋgiya thiye ma Jiu gharɨgharɨniye na thɨ utuvatharɨ kaiwae, thɨ yabɨbɨ na thɨ ŋge e kros vwatae. Ko mbaŋa ne theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na ma e yawayawaliyeva.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Amba Sebedi le ŋgaŋgama thenjighewoma tɨnanji i mena weya Jisas weiyaŋgi, i ronja e gheghe vuvuye e ghamwae na i naŋgowe.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Jisas i dagewe, iŋa, “Nuwaniya budakai?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Jisas i dage weŋgi, iŋa, “Ma hu ghareghare, hu naŋgo weya budakai. Valɨkaiwami ne hu mun e vɨrɨke ghakom iya ghino ne ya munɨkewe?”
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 I dage weŋgi, iŋa, “Emunjoru, tene hu mun e wokomuke, ko ma valɨkaiwaŋgu yaŋa thela i yaku e uneŋguke na thela e moiŋguke. Ghamba yakuke thiyake Bwebwe va i vivatharawe, thavala i tuthiŋgi kaiwanji.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Mbaŋa gharaghambuma theyaworoma thɨ loŋweya iyake gharenji i gaithɨwanaŋgiya ghewoko na ghaghae.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Jisas i kula vathaŋgi, mbema taulaghɨko vara na iŋa, “Kaero hu ghareghare, thiye ma Jiu lenji rambarombaro thɨ mbaroŋaŋgi na lenji randeviva lenji vurɨgheghe i varinjoŋaŋgi.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Ko ghemi, thava ŋgoramiya iyako. Thela thoŋgo nuwaiya iye lolo laghɨye e tɨnemina, iye wo i tabo na lemi rakakaiwo.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Thela thoŋgo nuwaiya i ndeviva weŋga wo i tabo na lemi rakakaiwobwaga,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 ŋgoreiya Lolo Nariye, mava i mena na mbala thɨ kaiwo kaiwae, ko i mena na i kaiwo gharɨgharɨ kaiwanji na i vatomwe yawaliye i vamodonjoghaŋgi e lenji tharɨ tɨne.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Mbaŋa Jisas na gharaghambu thɨ iteta Jeriko, wabwi laghɨye thɨ rakareghamba weŋgi.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 E mbaŋako iyako, gharɨgharɨ thenjighewo, maranji i kwaghe, thɨ yaku e kamwathɨko ghadidiye. Mbaŋa thɨ loŋweya Jisas i mena na ma i vaiteteŋgi, thɨ kula thɨŋa, “Amalana, Deivid Rumbuye, gharen i nja weime.”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Wabwima thɨ ŋaevwaŋaŋgi na thɨ dage weŋgi thɨ rokubaro. Ko iyemaeŋge thɨ kula na ghalɨŋanji ma laghɨye eŋge, “Amalana, Deivid Rumbuye, gharen i nja weime.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Jisas i ndeghathɨ na i kula weŋgi iŋa, “Nuwamiya ya vakatha budakai kaiwami?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Thɨ gonjoghawe, thɨŋa, “Amalana, nuwameiya u vakatha maramarameke thɨ thovuye na kaero wo thuweva.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Jisas ghare i nja weŋgi na i vɨghathɨgha maramaranji. E mbaŋako iyako kaero thɨ thuweva na thɨ ghambu.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.