Mateus 14

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E mbaŋako iyako, Herod, iye Galili gharambarombaro i loŋweya Jisas le vakatha utuutuniye.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 I dage weŋgiya le rakakaiwo e raberabe iŋa, “Loloko iyako mbema emunjoru Jon Rabapɨtaiso, i thuweiru na tembe e yawayawaliyeva. Iya kaiwae valɨkaiwae i vakathaŋgiya vakatha ghamba rotaele ŋgoranjiyako.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herod va nuwaiya iŋa na Jon i mare, ko va i mararuŋgiya Jiu kaiwae va thɨŋa Jon iye Loi ghalɨŋae gharautu.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Mbaŋa Herod i vakatha le virɨ gharenuwaŋakiki ghanɨŋganiye, Herodiyas yawarumbuye i thari wabwiko e maranji, i vakatha Herod i warari laghɨye,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 na i tholo e maranji iŋa, “Ya dagerawe e maran, the bigiya ne u naŋgo e ghino ne ya woveŋge.”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ŋgoreiya tɨnae me le woraŋgiyawe, i dage weya Herod iŋa, “E mbaŋake iyake u woraweya Jon Rabapɨtaiso umbaliye e gaeba tɨne na u woveŋgoma.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Kiŋɨma nuwae i tharɨ, ko kaiwae kaero me tholo na i dagerawe le valɨgiyagiyako e maranji, iŋa na thɨ vakatha ŋgoreiya wevoko le renuwaŋa.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 I variyeŋgiya le rakakaiwo na vethɨ kitena Jon numwe e thiyo tɨne.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Thɨ thɨnɨmena umbaliye e gaeba na thɨ thɨnɨgiya weya wevoma na i yothɨn weya tɨnae.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Jon gharaghambu thɨ rakamena thɨ wo Jon riwae na thɨ wobeku; amba thɨ wa vethɨ utugiya utuniye weya Jisas.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Mbaŋa Jisas i loŋweya Jon utuutuniye, i tha e waŋga ghamberegha na i iteta ghembako iyako, i wa e valɨvaŋga ma gharɨgharɨniye. Gharɨgharɨ thɨ loŋweya toto Jisas kaero me wa, thɨ rakaiteteŋgiya ghambaghambanji, thɨ loŋga e gheghenji na thɨ rakareghambawe.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Jisas i nja e waŋgama na mbaŋa i thuweya wabwiko laghɨye, ghare i vɨrɨ laghɨye moli kaiwanji na i thawariŋgiya lenji ghambweghambweraŋgi.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Mbaŋa vama yeghɨyeghɨye, gharaghambu thɨ rakamenawe na thɨ dagewe, thɨŋa, “Vanatherowoke, na kaero yeghɨyeghɨye moli. U variyeŋgiya gharɨgharɨna na tembe thiye vethɨ vamodo ghanji e ghembaghemba.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jisas iŋa, “Thava thɨ raka. Ghemi hu giya ghanɨŋga weŋgi na thɨ ghan.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Thɨ dagewe, thɨŋa, “Bredɨma mbe mbumbulima eŋge na borogi umboiwo ina weime.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Iŋa, “Hu bigimena gheke.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 I dage weŋgiya gharɨgharɨko na thiya yaku e nanako vwatavwata, amba i mbana bredɨma mbumbulimama na borogima umboiwo, i ghɨmara voro e buruburu na i vata ago weya Loi ghanɨŋgako kaiwae. I njiviyaviya bredɨma, i giya weŋgiya gharaghambuma na thɨ giya weŋgiya gharɨgharɨma.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Taulaghɨko thiya ghanɨŋga na valɨkaiwanji. Amba gharaghambuko thɨ mbana ghanɨŋgama vaŋgovaŋgothiye na thɨ mbanɨvanjaraŋgiya nambonambo ŋgamwayaworo na ŋgamwaiwo.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Iya vara taulaghɨko va thiya ghanɨŋgako ghɨmoghɨmoru lenji ghanaghanagha paeb tausan na wanakau na gamagai e vwatanjiva.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Amba Jisas i dage weŋgiya gharaghambu na thɨ rakatha e waŋgama thɨ viva e ghamwae Galili Njighɨniye ele valɨvaŋga regha, na i variyeŋgiya gharɨgharɨ thɨ rakanjogha e ghambanji.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 I variyeŋgiya gharɨgharɨ na e ghereiye ghamberegha i voro e ou ghadidiye na i naŋgowe. Vama i gou na Jisas ina gheko ghamberegha;
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 na e mbaŋako iyako waŋgama vama ina eto na bagodu i vauneuneŋa kaiwae thɨ womana i ghemba ndewendeweko marae.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Ighɨviya rakaraka Jisas i loŋga e njighɨ vwatae i mena weŋgiya gharaghambu.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Mbaŋa thɨ thuweya i loŋga e njighɨko vwatae thɨ mararu laghɨye moli. Thɨŋava, “Kaka!” na thɨ yaro weiye lenji mararu laghɨye.Jisas i loŋga e njighɨ vwatae|alt="Jesus walking on the water" src="IB04126bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="14:22-26"
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Jisas i dage weŋgi e mbaŋako iyako, iŋa, “Tha huya mararu! Ghino! Ghino!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Amba Pita i dagewe, iŋa, “Amalana, thoŋgo emunjoru ghen, u dage na ya nja ya loŋga ghaona e ghen.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Jisas i gonjoghawe, iŋa, “U mena!” Pita i ghaenja na i loŋga ghemba Jisas e njighɨko vwatae.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ko mbaŋa i thuweya ndewendeweko le vurɨgheghe i mararu na mbalama i munja amba i goyawaru, iŋa, “Amalana! U thalavuŋgo!”
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 E mbaŋako iyako Jisas i tagavamomoya nɨmanɨmae i yalawe, i vikiki amba i dagewe, iŋa, “Len loŋweghathɨ i nasiye. Buda kaiwae mo numoghegheiwo?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Vambe thenjighewoko vara thɨ vana e waŋgama na ndewendewema i mare.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Amba gharaghambuko e waŋgako thɨ kururu weya Jisas na thɨŋa, “Mbema emunjoru Loi Nariya ghen!”
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Thɨ golawa Galili Njighɨniye e ghereiye na thɨ mena thɨ goru Genesaret.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Gharɨgharɨ thɨ thuwe na thɨ ghareghare amalaghɨniye Jisas, amba thɨ variya toto e ghembaghemba e valɨvaŋgako iyako na thɨ bigimenaŋgiya ghambweghambwera.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Thɨ naŋgowe na thoŋgo i vatomwe, ghambweghambwerako ma thɨ vɨghathɨ eŋge ghakwamako mbothiye, na taulaghɨko iyava thɨ vɨghathɨko riwanji i thovuye.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.