Marcos 7
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ACF
1 Mbaŋa regha Parisi na mbaro gharavavaghare vavana thɨ mena Jerusalem na thɨ meghɨliŋa Jisas.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Thɨ thuweŋgiya Jisas gharaghambu vavana thiya ghanɨŋga mava thɨ thavwiya nɨmanɨmanji ŋgoreiya ghanjithanavu.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Kaiwae thiye Parisi na Jiu taulaghɨko thɨ ghambugha ŋgoroŋga orumburumbunji va thɨ valawe weŋgi. Amba mane thɨ ghanɨŋga ghaghada ne thɨ thavwiya nɨmanji ŋgoreiya ghanjithanavu.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Mbaŋa thɨ njogha e ghamba maket, amba mane thɨ ghanɨŋga ghaghad ne thɨ thavwiya ghanjimberegha ŋgoreiye ghanjithanavuke iyake. Tembe ŋgoreiyeva thanavu i ghanagha thɨ ghambu thɨ mena weŋgiya orumburumbunji, ŋgoreiya ndeghɨ, uye na gaeba ghanjighethavwi.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Amba Parisi na mbaro gharavavaghare thɨ vaito Jisas thɨŋa, “Buda kaiwae ghanɨraghambuna ma thɨ ghambugha ŋgoroŋga orumburumbunda va thɨ valawe weinda, iyemaeŋge ma thɨ thavwiya nɨmanɨmanji kaero thiya ghanɨŋga?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Aiseya va i utuŋake mbema emunjoru. Mamimina ghavwalaiwo ŋgoreiya va i rori:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Ma thɨ kururu emunjoru e ghino, thɨ vavaghareŋa gharɨgharɨ lenji renuwaŋa na thɨŋava Loi le mbaro.” ’”
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Amba Jisas iŋa, “Hu gheneviyathu Loi le mbaro, na hu vikiki eŋge mbaroŋgina iya gharɨgharɨna thɨ vakatha.”
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Na Jisas i gotubwe iŋa, “Mbema hu thimba vara, iya hu botewo Loi le mbaroke na hu vikikighathɨ eŋge ghemi ghamivavaghare.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Wo hu thuwe! Mosese i giya Loi le mbaro weinda iŋa, ‘U yavwatata wanaŋgiya tɨna na rama,’ na reghava ‘Thela i utuvatharɨ weŋgiya tɨnae na ramae valɨkaiwae moliya i mare.’
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Ko ghemi hu munjeva huŋa i thovuye eŋge thoŋgo lolo regha i dage weŋgiya tɨnae na ramae iŋa: ‘Ma munje ya giya bigibigi vavana weŋga na i thalavuŋga, ko mbaŋake kaero ma dagerawe weya Loi’.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 Mane hu vatomwe na te i vakathava bigi regha tɨnae na ramae kaiwanji.
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 E kamwathɨke iyake hu vavagharena iya hu valawe weŋgiya ghamunena huŋava Loi le mbaro ma e ghathovuye. Na bigibigi thɨ ghanagha ŋgoranjiyake hu vakathaŋgi.”
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Jisas i kula vathavathaŋgiya gharɨgharɨ lemoyo na mbowo thɨ rakamenaweva, na iŋa, “Taulaghɨna ghemi, hu vandeŋeŋgo na hu ghareghare budakaiya ne ya utuŋake weŋga.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Thebigiya ra ghan ma i vambɨghɨyainda, ko budakai i raŋgima e ghaendake, iyake i vambɨghɨyainda.”
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Jisas iŋa, “Thoŋgo e yanayanawami hu vandeŋe wagiyawe ghalɨŋaŋguke na hu ghareghare.”
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Mbaŋa i iteteŋaŋgiya wabwiko na i ru e ŋgolo tɨne amba gharaghambuko thɨ naŋgowe na i vamanjamanjalaŋa goghaimba iyako weŋgi.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ko amba ma nuwamina i manjamanjalaŋa? Amba ma hu ghareghare, budakai lolo i ghan ma valɨkaiwae i vakatha i mbighɨ?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Kaiwae ma venja lolo e ghare, nandere, venja eŋge e ŋgamoiye na ve reŋa mbe ele kamwathɨ na ve raŋgi.” (Iya kaiwae mbema ra ghanɨŋgaeŋge.)
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Na mbowo iŋava, “Budakai i raŋgima e gharendake, iyako i vambɨghɨyainda.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Kaiwae i mena maya e gharenda na i raŋgi, ŋgoranji: renuwaŋa raraitharɨ, vavaghena, kaivɨ, gabo, yathima,
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 votha, vakatha thanavu raitharɨ, utu kwanɨkwan, rokiwodowodo, yamwakabu, utu rere, wovorevoreŋa, na unouno.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Thanavuke raraitharɨ wolaghɨye thiyake thɨ raŋgima lolo e ghare, thiyake thɨ vambɨghɨyainda.”
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Amba Jisas i iteteŋa ghembako iyako na i wa Taiya ele valɨvaŋga. I ru e ŋgolo regha tɨne na ma nuwaiya lolo regha i ghareghare ina gheko, ko ma valɨkaiwae i kubaro.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 — ausente —
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 — ausente —
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ko Jisas i utuŋa Jiu utuninji iya iŋake, “Wo ra ŋamwekaiŋgiya gamagai. Ma valɨkaiwae ra wo gamagai ghanji na ra wokiyathu weŋgiya mbughambugha.”
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 I gonjoghawe iŋa, “Amalana, othembe mbughambugha thɨ ghana gamagai ghanji murimuriye e ghamba ghanɨŋga raberabe.”
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Iya kaiwae Jisas i dagewe iŋa, “Kaiwae len gonjoghana len loŋweghathɨ i woraŋgiya, u njogha e ŋgolo. Nyaoma raitharɨ kaero me raŋgi weya yawarumbuma.”
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 I njogha e ŋgolo na i vaidiya yawarumbuye riwae kaero i thovuye na i ghena e ghamba, nyaoma raitharɨ kaero me raŋgiwe.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Amba Jisas i iteta Taiya le valɨvaŋga, i ghathara Saidon na Ghembaghemba Ghembayaworo e lenji valɨvaŋga na i wa venja Galili Njighɨniye.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Gharɨgharɨ vavana thɨ womenawe amala regha yanawae i kule na ma valɨkaiwae i utu. Thɨ naŋgo vurɨgheghe weya Jisas na i bigiraweya nɨmanɨmae e vwatae.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Amba Jisas i vaŋguiteteŋgiya wabwiko na ghamberegha moli, i bigiraweya nɨmae lɨkelɨkeke amalako e yanayanawae na i njoŋgo na i vɨghathɨ amalako e mamiye.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Amba Jisas i ghɨmara voro e buruburu, i momao laghɨye na i dage weya amalako iŋa, “Epɨpatha,” gharumwaru, “U mavu!”
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 E mbaŋako iyako amalako yanayanawae na ghalɨŋae thɨ mavu amba i utu na ghalɨŋae i manjamanjala.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Amba Jisas i dageten weŋgiya gharɨgharɨ na ne thɨ ndeutugiya weya lolo regha. I vurɨgheghe na i dageten weŋgi, ko mbaŋa regha na regha ma thɨ rena thɨ utuŋa eŋge budakaiya me vakatha.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Taulaghɨko iya va thɨ vandeŋeko gharenji i yo laghɨye moli, thɨŋa, “Bigibigike wolaghɨye amalake iyake i vakathaŋgi i thovuye. Mbe i thawariŋgiva gharɨgharɨ ma thɨ loŋwe na gharɨgharɨ ma e ghalɨghalɨŋanji.”
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.