Marcos 11
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH
1 Mbaŋa vama thɨ vurɨthaiya Jerusalem, Betepage na Betani ghadidinji, Olivɨ e ghanji Ou, Jisas i variyeŋgiya gharaghambu theghewo e ghamwanji,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 na i dage weŋgi iŋa, “Hu wa e ghembana e ghamwamina. Mbaŋaniye vara vohu ru gheko, ne hu vaidiya doŋɨki nariye thɨ ŋgarɨrawe na ma mbaŋa regha lolo i thawe. Hu raka na hu vaŋgumena gheke.
2 com a seguinte ordem:
3 Thoŋgo lolo regha i vaitoŋga na iŋa, ‘Buda kaiwae hu vakathake?’ hu dagewe huŋa, ‘Giya nuwaiya na tene i variye njoghamava gheke mbaŋa ubotu.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Kaero thɨ wa na vethɨ vaidiya doŋkima nariye e kamwathɨ ghadidiye, thɨ ŋgarɨ e ŋgolo ghathɨnɨmba. Thɨ rakaraka ghathiyoko,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 na gharɨgharɨ vavana inanji gheko thɨ vaitoŋgi thɨŋa, “Hu vakatha budakai hu raka doŋkina nariye?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Thɨ gonjogha weŋgi ŋgoreiya ŋgoroŋga Jisas me utugiyama weŋgi, na gharɨgharɨko thɨ viyathuŋgi na thɨ wa.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Thɨ vaŋgumena doŋkiko weya Jisas, thɨ bigiyathu ghanjikwama ghayaboyabo e thetheghanɨko vwatae na Jisas i thawe.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Gharɨgharɨ lemoyo thɨ bigiraweŋgiya ghanjikwama ghayaboyabo e kamwathɨko marae na vavana thɨ bigiraweya umbwaumbwa yaŋgayaŋga e ndamwandamwanji methɨ tenɨŋgi e umauma tɨnenji.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Gharɨgharɨ vavana thɨ raka viva na vavana thɨ raka reghamba thɨ yaro na thɨŋa, “Hosana! Loi ghare weya amalaghɨniye iya i mena Giya e idaeke.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Loi ghare weya Deivid rumbuye iya i menake na i mbaro weinda! Hosana Ramevoro Moliwe.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Mbaŋa vama i vutha Jerusalem, i wa ve ru e Ŋgolo Boboma na i thuweŋgiya bigibigiko wolaghɨye. Ko iyemaeŋge vama yeghɨyeghɨye moli weiyaŋgiya gharaghambuko theyaworo na theghewo thɨ raka Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Va i ghɨviya, thɨ ri Betani na thɨ njogha Jerusalem, bada i ghara Jisas.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 I thuwe umbwa regha idae fig. Vamba ina bwagabwaga na i thuwe ndamwandamwaeko i poku moli. I wa na ve kelaŋa thoŋgo e uneune. Mbaŋa i mena e rɨghe na i thuwe mbe ndamwandamwa eŋge, kaiwae ma vamba ghambaŋa rau.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jisas i dage weya umbwako iŋa, “Ma tene lolo regha i ghanɨva unen mbaŋa regha!” Gharaghambuko va thɨ loŋweya iya utuutuko iyako.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Mbaŋa thɨ vutha Jerusalem, Jisas ve ru e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na i vagege raŋgiyaŋgiya thavala thɨ vavamodo na thɨ vavakune e Ŋgolo Boboma tɨne. I mwana vevewoŋgiya yao gharaten lenji tebol na bunebune gharakune lenji ghamba yaku.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 I dageten weŋgiya gharɨgharɨ na thava te thɨ bigighatharava bigi regha kune kaiwae e Ŋgolo Boboma ghayayaoko tɨne.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Amba Jisas i vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ iŋa, “Va thɨ rori Buk Boboma e tɨne, Loi iŋa, ‘Lo ŋgolo ne thɨ uno idae ŋgolo ghamba naŋgo, gharɨgharɨ e vanautumake wolaghɨye kaiwanji.’ Ko ghemi hu vakatha ŋgoreiye rakaivɨ lenji ghamba kubaro!”Jisas i vagege raŋgiyaŋgiya gharɨgharɨ|alt="Jisas chases out sellers" src="IB04118bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="11:15-17"
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Mbaŋa ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare thɨ loŋweya iyake, thɨ tamweya kamwathɨ ne ŋgoroŋga na thɨ unɨgha Jisas. Ko kaiwae le vavaghareko va i wo wabwiko nuwanji i vakatha ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare thɨ mararu Jisas.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Vama yeghɨyeghɨye, Jisas na gharaghambu thɨ iteta Jerusalem.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Mbaŋambaŋa vena thɨ loŋgaloŋga e kamwathɨko Jerusalem kaiwae amba thɨ thuweya figɨko i mare, i ri e ndamwae na ve nja e wathewatheliliye.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita i renuwaŋakikiya menda Jisas le utuutuma kaero i dagewe iŋa, “Ravavaghare, wo u thuwe, umbwako menda u gurako kaero i mareyawowo!”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu loŋweghathɨgha Loi.
22 Jesus respondeu:
23 Ya dage emunjoru e ghemi, thela ne i dage weya ouke iyake na i wa ve dobu e njighɨko tɨne na ma i numoghegheiwo e ghare, ko iyemaeŋge i loŋweghathɨgha ŋgoroŋga meŋa ne i yomara, ne ŋgoreiye.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Iya kaiwae ya dage e ghemi: Mbaŋa ne hu naŋgo weya Loi na hu naŋgowe bigi regha kaiwae, hu loŋweghathɨ emunjoru ne hu vaidi. Thoŋgo hu vakatha ŋgoreiye, Loi ne i wogiya weŋga.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ko iyemaeŋge mbaŋa hu naŋgo, hu numoyathu lolo regha le tharɨ e ghemi, ambane Ramami e buruburu i numotena lemi tharɨ.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ko iyemaeŋge thoŋgo ma hu numoyathuŋgiya gharɨgharɨ vavana lenji tharɨ, mane Ramami e buruburu i numotena lemi tharɨŋgina.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Jisas na gharaghambu vambowo vethɨ vuthava Jerusalem. Mbaŋa i loŋgaloŋga e Ŋgolo Bobomako ghayayao tɨne, ravowovowo laghɨlaghɨye, mbaro gharavavaghare na giyagiya vavanava thɨ rakamenawe,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 na thɨ vaito thɨŋa, “U vata thela ele mbaro vwatae iya u vakathaŋgiya bigibigike thiyake? Thela i dage e ghen na u vakathaŋgi?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Wo ya vaitoŋga vaito regha na thoŋgo hu wogiya ghathombe e ghino, amba ya utuŋa weŋga ya vata thela e vwatae na ya vakathaŋgiya bigibigike thiyake.
29 Jesus respondeu:
30 Jon le rɨghe i bapɨtaiso, i mena weya Loi o i mena weŋgiya gharɨgharɨ?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Mbe thiye eŋge thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Thoŋgo raŋa, ‘I mena weya Loi’, ne iŋa, ‘Buda kaiwae mava hu loŋweghathɨgha Jon?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Ko thoŋgo raŋa, ‘I mena weŋgiya gharɨgharɨ—’” (Va thɨ mararuŋgiya gharɨgharɨ, kaiwae gharɨgharɨko wolaghɨye thɨ loŋweghathɨ emunjoru Jon iye Loi ghalɨŋae gharautu.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Iya kaiwae thɨ gonjogha weya Jisas thɨŋa, “Ma wo ghareghare.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.