Marcos 11
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARA
1 Mbaŋa vama thɨ vurɨthaiya Jerusalem, Betepage na Betani ghadidinji, Olivɨ e ghanji Ou, Jisas i variyeŋgiya gharaghambu theghewo e ghamwanji,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 na i dage weŋgi iŋa, “Hu wa e ghembana e ghamwamina. Mbaŋaniye vara vohu ru gheko, ne hu vaidiya doŋɨki nariye thɨ ŋgarɨrawe na ma mbaŋa regha lolo i thawe. Hu raka na hu vaŋgumena gheke.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Thoŋgo lolo regha i vaitoŋga na iŋa, ‘Buda kaiwae hu vakathake?’ hu dagewe huŋa, ‘Giya nuwaiya na tene i variye njoghamava gheke mbaŋa ubotu.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Kaero thɨ wa na vethɨ vaidiya doŋkima nariye e kamwathɨ ghadidiye, thɨ ŋgarɨ e ŋgolo ghathɨnɨmba. Thɨ rakaraka ghathiyoko,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 na gharɨgharɨ vavana inanji gheko thɨ vaitoŋgi thɨŋa, “Hu vakatha budakai hu raka doŋkina nariye?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Thɨ gonjogha weŋgi ŋgoreiya ŋgoroŋga Jisas me utugiyama weŋgi, na gharɨgharɨko thɨ viyathuŋgi na thɨ wa.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Thɨ vaŋgumena doŋkiko weya Jisas, thɨ bigiyathu ghanjikwama ghayaboyabo e thetheghanɨko vwatae na Jisas i thawe.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Gharɨgharɨ lemoyo thɨ bigiraweŋgiya ghanjikwama ghayaboyabo e kamwathɨko marae na vavana thɨ bigiraweya umbwaumbwa yaŋgayaŋga e ndamwandamwanji methɨ tenɨŋgi e umauma tɨnenji.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Gharɨgharɨ vavana thɨ raka viva na vavana thɨ raka reghamba thɨ yaro na thɨŋa, “Hosana! Loi ghare weya amalaghɨniye iya i mena Giya e idaeke.
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Loi ghare weya Deivid rumbuye iya i menake na i mbaro weinda! Hosana Ramevoro Moliwe.”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Mbaŋa vama i vutha Jerusalem, i wa ve ru e Ŋgolo Boboma na i thuweŋgiya bigibigiko wolaghɨye. Ko iyemaeŋge vama yeghɨyeghɨye moli weiyaŋgiya gharaghambuko theyaworo na theghewo thɨ raka Betani.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Va i ghɨviya, thɨ ri Betani na thɨ njogha Jerusalem, bada i ghara Jisas.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 I thuwe umbwa regha idae fig. Vamba ina bwagabwaga na i thuwe ndamwandamwaeko i poku moli. I wa na ve kelaŋa thoŋgo e uneune. Mbaŋa i mena e rɨghe na i thuwe mbe ndamwandamwa eŋge, kaiwae ma vamba ghambaŋa rau.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Jisas i dage weya umbwako iŋa, “Ma tene lolo regha i ghanɨva unen mbaŋa regha!” Gharaghambuko va thɨ loŋweya iya utuutuko iyako.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Mbaŋa thɨ vutha Jerusalem, Jisas ve ru e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne na i vagege raŋgiyaŋgiya thavala thɨ vavamodo na thɨ vavakune e Ŋgolo Boboma tɨne. I mwana vevewoŋgiya yao gharaten lenji tebol na bunebune gharakune lenji ghamba yaku.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 I dageten weŋgiya gharɨgharɨ na thava te thɨ bigighatharava bigi regha kune kaiwae e Ŋgolo Boboma ghayayaoko tɨne.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Amba Jisas i vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ iŋa, “Va thɨ rori Buk Boboma e tɨne, Loi iŋa, ‘Lo ŋgolo ne thɨ uno idae ŋgolo ghamba naŋgo, gharɨgharɨ e vanautumake wolaghɨye kaiwanji.’ Ko ghemi hu vakatha ŋgoreiye rakaivɨ lenji ghamba kubaro!”Jisas i vagege raŋgiyaŋgiya gharɨgharɨ|alt="Jisas chases out sellers" src="IB04118bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="11:15-17"
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Mbaŋa ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare thɨ loŋweya iyake, thɨ tamweya kamwathɨ ne ŋgoroŋga na thɨ unɨgha Jisas. Ko kaiwae le vavaghareko va i wo wabwiko nuwanji i vakatha ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare thɨ mararu Jisas.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Vama yeghɨyeghɨye, Jisas na gharaghambu thɨ iteta Jerusalem.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Mbaŋambaŋa vena thɨ loŋgaloŋga e kamwathɨko Jerusalem kaiwae amba thɨ thuweya figɨko i mare, i ri e ndamwae na ve nja e wathewatheliliye.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Pita i renuwaŋakikiya menda Jisas le utuutuma kaero i dagewe iŋa, “Ravavaghare, wo u thuwe, umbwako menda u gurako kaero i mareyawowo!”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu loŋweghathɨgha Loi.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ya dage emunjoru e ghemi, thela ne i dage weya ouke iyake na i wa ve dobu e njighɨko tɨne na ma i numoghegheiwo e ghare, ko iyemaeŋge i loŋweghathɨgha ŋgoroŋga meŋa ne i yomara, ne ŋgoreiye.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Iya kaiwae ya dage e ghemi: Mbaŋa ne hu naŋgo weya Loi na hu naŋgowe bigi regha kaiwae, hu loŋweghathɨ emunjoru ne hu vaidi. Thoŋgo hu vakatha ŋgoreiye, Loi ne i wogiya weŋga.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Ko iyemaeŋge mbaŋa hu naŋgo, hu numoyathu lolo regha le tharɨ e ghemi, ambane Ramami e buruburu i numotena lemi tharɨ.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Ko iyemaeŋge thoŋgo ma hu numoyathuŋgiya gharɨgharɨ vavana lenji tharɨ, mane Ramami e buruburu i numotena lemi tharɨŋgina.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Jisas na gharaghambu vambowo vethɨ vuthava Jerusalem. Mbaŋa i loŋgaloŋga e Ŋgolo Bobomako ghayayao tɨne, ravowovowo laghɨlaghɨye, mbaro gharavavaghare na giyagiya vavanava thɨ rakamenawe,
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 na thɨ vaito thɨŋa, “U vata thela ele mbaro vwatae iya u vakathaŋgiya bigibigike thiyake? Thela i dage e ghen na u vakathaŋgi?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Wo ya vaitoŋga vaito regha na thoŋgo hu wogiya ghathombe e ghino, amba ya utuŋa weŋga ya vata thela e vwatae na ya vakathaŋgiya bigibigike thiyake.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Jon le rɨghe i bapɨtaiso, i mena weya Loi o i mena weŋgiya gharɨgharɨ?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Mbe thiye eŋge thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Thoŋgo raŋa, ‘I mena weya Loi’, ne iŋa, ‘Buda kaiwae mava hu loŋweghathɨgha Jon?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Ko thoŋgo raŋa, ‘I mena weŋgiya gharɨgharɨ—’” (Va thɨ mararuŋgiya gharɨgharɨ, kaiwae gharɨgharɨko wolaghɨye thɨ loŋweghathɨ emunjoru Jon iye Loi ghalɨŋae gharautu.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Iya kaiwae thɨ gonjogha weya Jisas thɨŋa, “Ma wo ghareghare.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.