Lucas 7

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mbaŋa Jisas i vavagharevao weŋgiya gharɨgharɨ amba i wa Kapenaom.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Rom lenji ragagaithɨ gharandeviva va ina gheko, le rakakaiwo na va gharewe moli, i ghambwera na ma thɨ tagayobonjoŋa eŋge.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Ragagaithɨko lenji randeviva i loŋwe Jisas utuniye ina Kapenaom, i variyeŋgiya Jiu lenji randeviva vavana na vethɨ naŋgowe na i mena i thawariya le rakakaiwoko.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Mbaŋa thɨ menawe thɨ naŋgo vurɨgheghewe, thɨŋa, “Amalake iyake valɨkaiwae moli u thalavu.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 I gharethovu weŋgiya la bodaboda na va i vatada ŋgolo kururu kaiwame.”
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Iya kaiwae Jisas i wa weiyaŋgi. Mbaŋa vama i vurɨthaiya ŋgoloko ghadidiye, ragagaithɨma lenji randeviva i variyeŋgiya ghaune vavana na vethɨ dagewe thɨŋa, “Amalana, len ghavalɨgiya ghalɨŋae ŋgora iyake iŋa, ‘Tha u rovurɨghegheŋa lo ŋgoloke. Ma lolo thovuya ghino na valɨkaiwae u ru elo ŋgoloke.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Iya kaiwae ma renuwaŋa ghino ma elo thovuye na wombereghake ma ghaona e ghen. Mbema uŋaeŋge na lo rakakaiwoke kaero riwae i thovuye.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ghino ŋgoreiye, ya ghambugha rambarombaro e vwataŋgu lenji renuwaŋa, na lo ragagaithɨ tembe thɨ ghambuva ghino lo renuwaŋa. Ya dage weya regha yaŋa, “U wa,” na i wa; na ya dage weya regha yaŋa, “U mena,” na i mena; na ya dage weya lo rakakaiwoke yaŋa, “U vakatha iyake,” na i vakatha ŋgoreiye.’”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jisas ghare i yo mbaŋa i loŋwe iyake. I ndevaghɨle na i dage weŋgiya wabwiko thɨ rakambeleko iŋa, “Ma mbaŋa regha ya vaidi mun lolo regha le loŋweghathɨ ŋgoreiyake, othembe Isirel e tɨne!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Utu gharawo thɨ njogha ragagaithɨma lenji randeviva ele ŋgolo na thɨ thuwe le rakakaiwoma kaero riwae i thovuye.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Iyako e ghereiye Jisas i wa e ghemba regha idae Nein. Gharaghambu na wabwi laghɨye regha vambe weinjiva.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Vama i vurɨthai vara ghembako ghakamwathɨ ruru, kaero thɨ woworaŋgima amala regha kaero i mare. Amalake iyake wambwi eunda nariye, vambe iyaeŋge vara ghambereghako na wabwi laghɨye e ghembako tɨne va thɨ ghambugha elako.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Mbaŋa Giya Jisas i thuwe wambwiko, ghare i njawe na i dagewe iŋa, “Tha u randa.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Amba i loŋga ghembe, i vɨghathɨgha gheneromboromboko na rawowoko thɨ ndeghathɨ. Jisas iŋa, “Amalana! Ya dage e ghen, u thuweiru.”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Amalako i thuweiru na kaero i utuutuva. I vaŋgu na i vaŋgunjogha weya tɨnae.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Taulaghɨko weinji lenji mararu laghɨye na thɨ taraweŋa Loi thɨŋa, “Loi ghalɨŋae gharautu laghɨye regha kaero menda i yomara e tɨnendake. Loi kaero i mena i thalavuŋgiya le gharɨgharɨ.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Gharɨgharɨ thɨ ndethɨna Jisas utuutuniye na i lalo Judiya laghɨyeko na vanautuma e ghadighadidiyeva.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Jon gharaghambu thɨ utugiyavaowe bigibigike thiyake utuninji,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 amba i kula weŋgiya gharaghambu theghewo na thɨ menawe. I variyeŋgi na thɨ wa weya Giya weinji govaitoke iyake, “Ghen mbema iyava thɨŋake tene i mena, o wo roroghaghaweva lolo regha?”
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Mbaŋa thɨ mena weya Jisas thɨŋa, “Jon Rabapɨtaiso me variyeime na wo mena wo vaitoŋge, ‘Ghen mbema iyava thɨŋake tene i mena, o wo roroghaghaweva lolo regha?’”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 E mbaŋako vara iyako Jisas i vamoruŋgiya gharɨgharɨ lemoyo e ghanjigida, ghambwera na nyao raraitharɨ ina weŋgi, na i tateŋgiya thavala maranji thiya kwaghe.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 I gonjogha weŋgi iŋa, “Hu njogha na vohu utugiya weya Jon, budakaiya mohu thuwe na mohu loŋwe: maramaranji i kwaghe kaero thɨ thuwe, kuvokuvo kaero thɨ loŋga, thavala thɨ ghataŋa lepelo kaero riwanji i thovuye, yanawanji i kule kaero thɨ loŋwe, ramaremare thɨ thuweiru na mbinyembinyeŋgu kaero thɨ loŋweya Toto Thovuye iya thɨ vavaghare weŋgi.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Na tembe hu utugiyaweva iyake: Loi ghare weya loloko iya ma i roiteta amalaghɨniye ghino kaiwaŋgu.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Jon gharaghambuko ma methɨ wa na e ghereinji amba Jisas i utu weŋgiya wabwiko Jon kaiwae. Iŋa, “Mbaŋa va hu wa weya Jon e njamnjam, va nuwamiya hu thuwe budakai? Wuŋgiwuŋgi ndewendeweko i uvathowo?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Thoŋgo nandere, va hu wa eŋge na vohu thuwe budakai? Amala regha i njimbo kwama ghayamoyamo i thovuye? Nandere, thavala thɨ njimbo kwama thovuye na thɨ yaku e ghamba yaku thovuye inanji kiŋ e lenji ŋgolo.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ko va vohu thuwe eŋge budakai? Loi ghalɨŋae gharautu? Ŋgoreiye, na ya dage e ghemi, iye Loi ghalɨŋae gharautu na ma e vwatanjiwova.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Amalaghɨniye iya utuniye bukuma i woraŋgiya iya iŋake, ‘Ya variya ghalɨŋaŋgu gharawo e ghamwan na amalaghɨniye ne i vivatharaweya kamwathɨ kaiwan.’”
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 “Ya dage e ghemi, Jon iye i kivwalaŋgi vara gharɨgharɨke wolaghɨye va thɨ yomara e mbunɨma na madibe, ko iyemaeŋge thela iye i nasiye moli, Loi ele ghamba mbaro tɨne, iye i kivwala Jon.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Gharɨgharɨko wolaghɨye na takis gharamban iyava thɨ loŋwe Jisas le vavaghareko, thɨ wovathovuthovuyeŋa Loi le kamwathɨ kaiwae thiye va thɨ bapɨtaiso weya Jon.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ko iyemaeŋge Parisi na mbaro gharavavaghare thɨ botewo Loi le renuwaŋa, kaiwae thɨ botewo thɨ bapɨtaiso weya Jon.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Jisas i gotubwe iŋa, “Ne ya vamboromboroŋaŋgiya thake iyake weiye budakai? Ŋgoranjiya budakai?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Ghemi ŋgoramiya gamagai thiya yaku e ghamba maket na thɨ vekula weŋgi:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Ghemi ŋgoramiya gamagaiko thiyako mbaŋa Jon i mena va i mbeya ghanɨŋga na mava i muna waen, na huŋa, “Nyao raitharɨ inawe.”
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Lolo Nariye i mena, nuwanuwaiya ghanɨŋga na waen ghamun, na huŋa, “I butu e ghanɨŋga na i butu e munumu, na ghauneŋgiya takis gharamban na thiye gharɨgharɨ raraitharɨ.”
34 O
35 “Ko iyemaeŋge Loi le thimba i woraŋgi thavala thɨ goruwe thɨ vaemunjoruŋa iye thimba emunjoru.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Wabwi Parisi regha i naŋgo weya Jisas na i mena i ghanɨŋga weiye. Jisas i ru ele ŋgoloko na i yaku e ghamba yaku.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 E ghembako iyako wevo eunda, elaghɨniye va rayathiyathima, mbaŋa kaero i ghareghare Jisas ina i ghanɨŋga Parisi ele ŋgoloko, i thɨnɨmena bodɨla vwarara bunama butiye thovuye inawe.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 I ndeghathɨ Jisas e ghereiye ŋgora ghegheko, i randa na i vaŋguthiya ghegheŋgiko e maralumuye. Amba i ivamo e umbaliye ndamwandamwa, i vandamoŋgi na i liŋgiya bunamako e ghegheko.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Mbaŋa Parisiko, iya me naŋgomawe na i ru ele ŋgoloko, i thuwe iyako, i dage weya mbe ghamberegha iŋa, “Thoŋgo amalake iyake iye Loi ghalɨŋae gharautu, mbala i ghareghare the wevo iya i vɨvɨghathɨkowe na the wevo elaghɨniye, kaiwae elaghɨniye rayathiyathima.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jisas i dagewe iŋa, “Saimon, nuwaŋguiya ya utuŋa bigi regha e ghen.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 “Amaamala theghewo va e ghanjighaga weya mani gharagiya regha. Regha ghaghaga gethɨseriyelima (500) na regha gethɨyelima (50).
41 Jesus disse:
42 Ma regha valɨkaiwae i vamodo njogha, iya kaiwae amalama i kiten weŋgi na thava thɨ vamodo njogha. Theghewoko, iyaŋganiya ne i gharethovu laghɨye?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saimon i gonjoghawe iŋa, “Ya renuwaŋa iya amalama ghaghagama i laghɨye.” Jisas iŋa, “Len renuwaŋana i emunjoru moli.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Jisas i rovɨ na ghamwae i ghemba elama amba i dage weya Saimon iŋa, “Thare u thuwe wevoke iyake? Ma mena e len ŋgoloke tɨne ma mo thɨnɨgiya mbwa e ghino na ya thavwiya ghegheŋguke. Ko iyemaeŋge me vaŋguthiya ghegheŋgu e maralumuye na i ivamo e umbaliye ndamwandamwa.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ma mo vandamoŋgo, ko iyemaeŋge wevoke iyake mbaŋa ma ruma na ghaghada mbaŋake ma i viyathu ghegheŋguke ghanjivandamo.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ma mo liŋgiya bunama e umbalɨŋgu, ko iyemaeŋge elaghɨniye eŋge me liŋgiya bunama e ghegheŋguke.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Iya kaiwae ya dage e ghen, le gharethovuko laghɨye i woraŋgiya, le tharɨko wolaghɨye kaero Loi i numoten. Ko thela thoŋgo Loi i numotena le tharɨ seiwo, iyake i woraŋgiya le gharethovu seiwo.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Amba Jisas i dage weya elako iŋa, “Len tharɨna kaero i numotenɨŋgi.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Amba thavala va inanji e ghanɨŋgako rɨghe thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Thelake, iya valɨkaiwae i numotenɨŋgiya tharɨke?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Ko iyemaeŋge Jisas i dage weya elako iŋa, “Len loŋweghathɨna kaero i vamoruŋge, u wa wein len gharemalɨlɨ.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.