Lucas 24

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sande vambe mbaŋambaŋa moli, wanakauma thɨ wa e ghabubuko, thɨ bigiya bunamama menda thɨ vivatharawema.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Thɨ thuwe varɨko menda thɨ tagagana ghabubuko ghaekowe, kaero me thɨ vabulale vakatha
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 na thɨ mwandɨ e ghabubuko tɨne, ko iyemaeŋge ma thɨ vaidiya Giya Jisas riwae.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Thɨ ndeghathɨ gheko na ma e ghalɨghalɨŋanji. E mbaŋako vara iyako ghɨmoghɨmoru theghewo ghanjikwama i ndalandala thɨ ndeghathɨ e vasiwanji.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Weinji lenji gharelaghɨlaghɨ, wanakauko thɨ ndekururu na ghamwanji i nja e thelauko vwatae. Ghɨmoghɨmoruko thɨ dage weŋgi thɨŋa, “Buda kaiwae hu tamweya lolo e yawayawaliye ŋgora ramaremare e lenji ghamba yaku?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Ma ina gheke! Kaero me thuweiru. Hu renuwaŋakikiya va le utuma weŋga mbaŋa va ina Galili e tɨne.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Va iŋa, ‘Ne thɨ vaŋgugiya Lolo Nariye weŋgiya gharɨgharɨ raraitharɨ, ne thɨ tagavamare e kros vwatae na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.’”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Amba wanakauko thɨ renuwaŋakikiya le utuma,
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 thɨ iteta ghabubuko na tembe thɨ loŋgaloŋgaŋava ghereinji na vethɨ utugiya weŋgiya gharaghambuma theyaworo na reghama na tembe taulaghɨkova weŋgi.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Wanakauko, va Meri tɨnan Magadala, Jowana, Meri Jemes tɨnae na wanakau vavanava va weinjiyaŋgi iyava thɨ utugiya utuutuke iyake weŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Ko iyemaeŋge ghalɨŋae gharaghambɨ lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge wanakauko lenji utuko utu kwanɨkwan iya kaiwae mava thɨ loŋweghathɨ.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Ko iyemaeŋge Pita i yondovirɨ na i rukuŋa ghabubuko, i ndekururu na i thuwe ghabubuko tɨne, kwama kokowa. I njogha e ŋgolo na i rerenuwaŋa laghɨye weiye le numoghegheiwo bigibigiko thɨ yomarako kaiwanji.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 E mbaŋako regha iyako tɨne, Jisas gharaghambu theghewo, thɨ ri Jerusalem na thɨ wa e ghemba regha idae Emaus. Ghanji lughawoghawo ŋgoreiya kilomita theyaworo na regha.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Lenji loŋga e tɨne thɨ veutu weŋgi bigibigiko wolaghɨye menda thɨ yomarako kaiwanji.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Mbaŋa lenji utuutu e tɨne Jisas ghamberegha i vurɨten reghamba weŋgi na mbe i loŋga vara weiyaŋgi.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Thɨ thuwe, ko iyemaeŋge Loi i vakatha mava thɨ ghareghare thela amalaghɨniye.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Jisas i dage weŋgi, iŋa, “Ko budakai utuniya hu veutuna weŋga e lemi loŋgana tɨne?”
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Regha idae Kleopas, i gonjoghawe iŋa, “Ko mbe ghen eŋge vara ghanɨmbereghana menda inan Jerusalem na ma menda u ghareghare iya bigibigike menda thɨ yoyomarake mbaŋake mendamba thɨkoke e tɨnenji?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 I vaitoŋgi, iŋa, “Ko the bigibigi?”
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Ravowovowo laghɨlaghɨye na la rambarombaro mendava thɨ vaŋgugiya weya Rom lenji Gawana amba i vakatha ghambaro le mare kaiwae na thɨ tagavamare e kros vwatae.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Va lama renuwaŋa woŋa iye ne i rakayathuŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Gharerenuwaŋa ŋgoreiyako, na noroke kaero mbaŋa theghetoninji mbaŋa menda bigibigiko thiyako thɨ yomara.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Wanakau vavana e lama wabwiko tɨne thɨ vathɨna ghareme; methɨ wa e ghabubu mbaŋambaŋa moli,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 ko iyemaeŋge ma methɨ vaidiya riwae e ghabubuko tɨne. Methɨ njoghama na thɨŋa methɨ vaidiŋgiya nyao thovuthovuye, methɨ dage weŋgi thɨŋa, ‘Kaero me thuweiru na ma e yawayawaliyeva.’
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ghamaune vavana methɨ wa e ghabubuko na vethɨ vaidi ŋgoreiya wanakauko methɨ utuŋa, ko iyemaeŋge ma methɨ thuwe.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Amba Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ma e umbaumbalɨmi! Mbema hu vuyowo vara moli e loŋweghathɨgha ŋgoroŋga Loi ghalɨŋae gharautu lenji utu.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Thare va valɨkaiwae na Mesaiya i vaidiya vuyowoŋgike thiyake ko amba muyai i vaidiya Ramae le vwenyevwenye?”
26 Pois era preciso que o
27 Jisas i vamanjamanjalaŋa weŋgi budakaiya Buk Boboma va i woraŋgiya amalaghɨniye kaiwae. I ri Mosese ele buk na i wa Loi ghalɨŋae gharautuko wolaghɨye lenji rorori e tɨnenji.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Mbaŋa thɨ vurɨthaiya ghembako thɨ ghembeko, Jisas le vakatha ŋgoreiya ne i vamwandɨ,
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 iyemaeŋge thɨ naŋgo vurɨgheghewe thɨŋa, “Wo ra laghena weime ghen gheke, kaiwae mbaŋa nasiye i gou.” I ru na i laghena weiyaŋgi.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Mbaŋa ina e ghamba ghanɨŋga, i wo bred mbumbura, i vata ago weya Loi, i njiviya na i giya weŋgi.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 E mbaŋako iyako ambama Loi i vakatha na thɨ ghareghare, ko mbema i ghawe eŋge vara e maranji.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Thare me utuko weinda na ŋgoreiya ndɨghema me rara e gharenda mbaŋa mara loŋgama weinda e kamwathɨko na me vamanjamanjalaŋa Bukuma Boboma le utuutu weinda?”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Thɨ yondovirɨ e mbaŋako iyako na thɨ njogha Jerusalem, na gheko thɨ vaidiŋgiya gharaghambu theyaworo na regha, thɨ mevathavatha weinjiyaŋgiya wanakau vavanava,
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 na gharaghambu thɨŋa, “Giya emunjoru kaero me thuweiru! Me yomara weya Saimon!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Theghewoko thɨ vamanjamanjalaŋa weŋgi budakai menda i yomara weŋgi e loŋga mborowa, na me ŋgoroŋga na thɨ ghareghare iye Giya mbaŋa me njiviya bredɨma.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Mbaŋa theghewoko amba thɨ utuutu weŋgi Jisas ghamberegha i ndeghathɨ e ghanjilughawoghawo na i dage weŋgi, iŋa, “Weimi lemi gharemalɨlɨ.”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Gharenji i yo na thiya mararu kaiwae lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge kaka.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi, iŋa, “Buda kaiwae huya gharelaghɨlaghɨ, na buda kaiwae hu numoghegheiwo?
38 Mas ele disse:
39 Wo hu thuweŋgiya nɨmanɨmaŋguke na ghegheŋguke na hu ghareghare ghino. Hu vinogha riwaŋguke na mbala hu ghareghare, kaiwae kaka ma e mbunɨmbunɨmaniye na e wokiwokiniye, ŋgoreiya hu thuwe ghino riwaŋguke.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 I utuvao iyako amba i vatomwe weŋgiya nɨmanɨmae na gheghe.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Gharenji i warari na gharenji i yo ko iyemaeŋge mava thɨ loŋweghathɨ, amba i vaitoŋgi iŋa, “Thare bigi regha ina gheke na ne hu ghan?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Thɨ wogiyawe borogi ŋambuŋambu vuvura,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 i wo na i ghan e maranji.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Amba i dage weŋgi iŋa, “Bigibigike vara thiyake iyava ya utuutuma weŋga mbaŋa vamba weiŋguyaŋgiya ghemi. Bigibigiko wolaghɨye va thɨ rori kaiwaŋgu, Mosese ele mbaro tɨne, Loi ghalɨŋae gharautu lenji buk e tɨne na Sam e tɨne wone thɨ vamboromboro.”
44 Depois disse:
45 Amba i vakatha na nuwanji i raravwara na thɨ ghareghare Buk Boboma le utuutu,
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 na i dage weŋgi iŋa, “Gharorori ŋgoreiyake: Mesaiya ne i vaidiya vuyowo na i mare na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.
46 e disse:
47 Amalaghɨniye e idae gharaghambu thɨ vavaghareŋa e vanautumake wolaghɨye gharɨgharɨ thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi mbala Loi ne i numotenɨŋgi. Thɨ woraweya rɨghe Jerusalem.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Budakaiya va hu thuweŋgi e marami gharauta ghemi.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Ghino ne va variye weŋga iye Bwebwe va le dagerawe. Iya kaiwae mbe huya yaku vara Jerusalem e tɨne na hu roroghagha ghaghada vurɨghegheko iya ne i menako e buruburu i nja na i ru e ghemi.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Amba i vaŋgu raŋgiyaŋgi Jerusalem e tɨne na weiyaŋgi ghaghad Betani. I bigivaira nɨmanɨmae na i giya ghanjidage mwaewo weŋgi.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Mbaŋa i vakavakatha iyako, i iteteŋgi na Loi i vaŋguvoro e buruburu.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Thɨ kururuwe na kaero thɨ rakanjoghava Jerusalem weinji lenji warari laghɨye,
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 na e mbaŋake wolaghɨye thɨ rakarakaru e Ŋgolo Boboma tɨne thɨ tarataraweŋa Loi.Thɨ thuwe Jisas i njogha e buruburu|alt="jesus ascension" src="WA03935b.tif" size="span" copy="UBS (Wade)" ref="24:50-53"
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.