Lucas 24

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sande vambe mbaŋambaŋa moli, wanakauma thɨ wa e ghabubuko, thɨ bigiya bunamama menda thɨ vivatharawema.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Thɨ thuwe varɨko menda thɨ tagagana ghabubuko ghaekowe, kaero me thɨ vabulale vakatha
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 na thɨ mwandɨ e ghabubuko tɨne, ko iyemaeŋge ma thɨ vaidiya Giya Jisas riwae.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Thɨ ndeghathɨ gheko na ma e ghalɨghalɨŋanji. E mbaŋako vara iyako ghɨmoghɨmoru theghewo ghanjikwama i ndalandala thɨ ndeghathɨ e vasiwanji.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Weinji lenji gharelaghɨlaghɨ, wanakauko thɨ ndekururu na ghamwanji i nja e thelauko vwatae. Ghɨmoghɨmoruko thɨ dage weŋgi thɨŋa, “Buda kaiwae hu tamweya lolo e yawayawaliye ŋgora ramaremare e lenji ghamba yaku?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ma ina gheke! Kaero me thuweiru. Hu renuwaŋakikiya va le utuma weŋga mbaŋa va ina Galili e tɨne.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Va iŋa, ‘Ne thɨ vaŋgugiya Lolo Nariye weŋgiya gharɨgharɨ raraitharɨ, ne thɨ tagavamare e kros vwatae na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Amba wanakauko thɨ renuwaŋakikiya le utuma,
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 thɨ iteta ghabubuko na tembe thɨ loŋgaloŋgaŋava ghereinji na vethɨ utugiya weŋgiya gharaghambuma theyaworo na reghama na tembe taulaghɨkova weŋgi.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Wanakauko, va Meri tɨnan Magadala, Jowana, Meri Jemes tɨnae na wanakau vavanava va weinjiyaŋgi iyava thɨ utugiya utuutuke iyake weŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ko iyemaeŋge ghalɨŋae gharaghambɨ lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge wanakauko lenji utuko utu kwanɨkwan iya kaiwae mava thɨ loŋweghathɨ.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ko iyemaeŋge Pita i yondovirɨ na i rukuŋa ghabubuko, i ndekururu na i thuwe ghabubuko tɨne, kwama kokowa. I njogha e ŋgolo na i rerenuwaŋa laghɨye weiye le numoghegheiwo bigibigiko thɨ yomarako kaiwanji.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 E mbaŋako regha iyako tɨne, Jisas gharaghambu theghewo, thɨ ri Jerusalem na thɨ wa e ghemba regha idae Emaus. Ghanji lughawoghawo ŋgoreiya kilomita theyaworo na regha.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Lenji loŋga e tɨne thɨ veutu weŋgi bigibigiko wolaghɨye menda thɨ yomarako kaiwanji.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Mbaŋa lenji utuutu e tɨne Jisas ghamberegha i vurɨten reghamba weŋgi na mbe i loŋga vara weiyaŋgi.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Thɨ thuwe, ko iyemaeŋge Loi i vakatha mava thɨ ghareghare thela amalaghɨniye.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Jisas i dage weŋgi, iŋa, “Ko budakai utuniya hu veutuna weŋga e lemi loŋgana tɨne?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Regha idae Kleopas, i gonjoghawe iŋa, “Ko mbe ghen eŋge vara ghanɨmbereghana menda inan Jerusalem na ma menda u ghareghare iya bigibigike menda thɨ yoyomarake mbaŋake mendamba thɨkoke e tɨnenji?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 I vaitoŋgi, iŋa, “Ko the bigibigi?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ravowovowo laghɨlaghɨye na la rambarombaro mendava thɨ vaŋgugiya weya Rom lenji Gawana amba i vakatha ghambaro le mare kaiwae na thɨ tagavamare e kros vwatae.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Va lama renuwaŋa woŋa iye ne i rakayathuŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Gharerenuwaŋa ŋgoreiyako, na noroke kaero mbaŋa theghetoninji mbaŋa menda bigibigiko thiyako thɨ yomara.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Wanakau vavana e lama wabwiko tɨne thɨ vathɨna ghareme; methɨ wa e ghabubu mbaŋambaŋa moli,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ko iyemaeŋge ma methɨ vaidiya riwae e ghabubuko tɨne. Methɨ njoghama na thɨŋa methɨ vaidiŋgiya nyao thovuthovuye, methɨ dage weŋgi thɨŋa, ‘Kaero me thuweiru na ma e yawayawaliyeva.’
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ghamaune vavana methɨ wa e ghabubuko na vethɨ vaidi ŋgoreiya wanakauko methɨ utuŋa, ko iyemaeŋge ma methɨ thuwe.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Amba Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ma e umbaumbalɨmi! Mbema hu vuyowo vara moli e loŋweghathɨgha ŋgoroŋga Loi ghalɨŋae gharautu lenji utu.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Thare va valɨkaiwae na Mesaiya i vaidiya vuyowoŋgike thiyake ko amba muyai i vaidiya Ramae le vwenyevwenye?”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Jisas i vamanjamanjalaŋa weŋgi budakaiya Buk Boboma va i woraŋgiya amalaghɨniye kaiwae. I ri Mosese ele buk na i wa Loi ghalɨŋae gharautuko wolaghɨye lenji rorori e tɨnenji.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Mbaŋa thɨ vurɨthaiya ghembako thɨ ghembeko, Jisas le vakatha ŋgoreiya ne i vamwandɨ,
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 iyemaeŋge thɨ naŋgo vurɨgheghewe thɨŋa, “Wo ra laghena weime ghen gheke, kaiwae mbaŋa nasiye i gou.” I ru na i laghena weiyaŋgi.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Mbaŋa ina e ghamba ghanɨŋga, i wo bred mbumbura, i vata ago weya Loi, i njiviya na i giya weŋgi.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 E mbaŋako iyako ambama Loi i vakatha na thɨ ghareghare, ko mbema i ghawe eŋge vara e maranji.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Thare me utuko weinda na ŋgoreiya ndɨghema me rara e gharenda mbaŋa mara loŋgama weinda e kamwathɨko na me vamanjamanjalaŋa Bukuma Boboma le utuutu weinda?”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Thɨ yondovirɨ e mbaŋako iyako na thɨ njogha Jerusalem, na gheko thɨ vaidiŋgiya gharaghambu theyaworo na regha, thɨ mevathavatha weinjiyaŋgiya wanakau vavanava,
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 na gharaghambu thɨŋa, “Giya emunjoru kaero me thuweiru! Me yomara weya Saimon!”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Theghewoko thɨ vamanjamanjalaŋa weŋgi budakai menda i yomara weŋgi e loŋga mborowa, na me ŋgoroŋga na thɨ ghareghare iye Giya mbaŋa me njiviya bredɨma.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Mbaŋa theghewoko amba thɨ utuutu weŋgi Jisas ghamberegha i ndeghathɨ e ghanjilughawoghawo na i dage weŋgi, iŋa, “Weimi lemi gharemalɨlɨ.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Gharenji i yo na thiya mararu kaiwae lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge kaka.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi, iŋa, “Buda kaiwae huya gharelaghɨlaghɨ, na buda kaiwae hu numoghegheiwo?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Wo hu thuweŋgiya nɨmanɨmaŋguke na ghegheŋguke na hu ghareghare ghino. Hu vinogha riwaŋguke na mbala hu ghareghare, kaiwae kaka ma e mbunɨmbunɨmaniye na e wokiwokiniye, ŋgoreiya hu thuwe ghino riwaŋguke.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 I utuvao iyako amba i vatomwe weŋgiya nɨmanɨmae na gheghe.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Gharenji i warari na gharenji i yo ko iyemaeŋge mava thɨ loŋweghathɨ, amba i vaitoŋgi iŋa, “Thare bigi regha ina gheke na ne hu ghan?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Thɨ wogiyawe borogi ŋambuŋambu vuvura,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 i wo na i ghan e maranji.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Amba i dage weŋgi iŋa, “Bigibigike vara thiyake iyava ya utuutuma weŋga mbaŋa vamba weiŋguyaŋgiya ghemi. Bigibigiko wolaghɨye va thɨ rori kaiwaŋgu, Mosese ele mbaro tɨne, Loi ghalɨŋae gharautu lenji buk e tɨne na Sam e tɨne wone thɨ vamboromboro.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Amba i vakatha na nuwanji i raravwara na thɨ ghareghare Buk Boboma le utuutu,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 na i dage weŋgi iŋa, “Gharorori ŋgoreiyake: Mesaiya ne i vaidiya vuyowo na i mare na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Amalaghɨniye e idae gharaghambu thɨ vavaghareŋa e vanautumake wolaghɨye gharɨgharɨ thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi mbala Loi ne i numotenɨŋgi. Thɨ woraweya rɨghe Jerusalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Budakaiya va hu thuweŋgi e marami gharauta ghemi.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ghino ne va variye weŋga iye Bwebwe va le dagerawe. Iya kaiwae mbe huya yaku vara Jerusalem e tɨne na hu roroghagha ghaghada vurɨghegheko iya ne i menako e buruburu i nja na i ru e ghemi.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Amba i vaŋgu raŋgiyaŋgi Jerusalem e tɨne na weiyaŋgi ghaghad Betani. I bigivaira nɨmanɨmae na i giya ghanjidage mwaewo weŋgi.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mbaŋa i vakavakatha iyako, i iteteŋgi na Loi i vaŋguvoro e buruburu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Thɨ kururuwe na kaero thɨ rakanjoghava Jerusalem weinji lenji warari laghɨye,
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 na e mbaŋake wolaghɨye thɨ rakarakaru e Ŋgolo Boboma tɨne thɨ tarataraweŋa Loi.Thɨ thuwe Jisas i njogha e buruburu|alt="jesus ascension" src="WA03935b.tif" size="span" copy="UBS (Wade)" ref="24:50-53"
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.