Lucas 24
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA
1 Sande vambe mbaŋambaŋa moli, wanakauma thɨ wa e ghabubuko, thɨ bigiya bunamama menda thɨ vivatharawema.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Thɨ thuwe varɨko menda thɨ tagagana ghabubuko ghaekowe, kaero me thɨ vabulale vakatha
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 na thɨ mwandɨ e ghabubuko tɨne, ko iyemaeŋge ma thɨ vaidiya Giya Jisas riwae.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Thɨ ndeghathɨ gheko na ma e ghalɨghalɨŋanji. E mbaŋako vara iyako ghɨmoghɨmoru theghewo ghanjikwama i ndalandala thɨ ndeghathɨ e vasiwanji.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Weinji lenji gharelaghɨlaghɨ, wanakauko thɨ ndekururu na ghamwanji i nja e thelauko vwatae. Ghɨmoghɨmoruko thɨ dage weŋgi thɨŋa, “Buda kaiwae hu tamweya lolo e yawayawaliye ŋgora ramaremare e lenji ghamba yaku?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ma ina gheke! Kaero me thuweiru. Hu renuwaŋakikiya va le utuma weŋga mbaŋa va ina Galili e tɨne.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Va iŋa, ‘Ne thɨ vaŋgugiya Lolo Nariye weŋgiya gharɨgharɨ raraitharɨ, ne thɨ tagavamare e kros vwatae na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Amba wanakauko thɨ renuwaŋakikiya le utuma,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 thɨ iteta ghabubuko na tembe thɨ loŋgaloŋgaŋava ghereinji na vethɨ utugiya weŋgiya gharaghambuma theyaworo na reghama na tembe taulaghɨkova weŋgi.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Wanakauko, va Meri tɨnan Magadala, Jowana, Meri Jemes tɨnae na wanakau vavanava va weinjiyaŋgi iyava thɨ utugiya utuutuke iyake weŋgiya ghalɨŋae gharaghambɨ.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ko iyemaeŋge ghalɨŋae gharaghambɨ lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge wanakauko lenji utuko utu kwanɨkwan iya kaiwae mava thɨ loŋweghathɨ.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ko iyemaeŋge Pita i yondovirɨ na i rukuŋa ghabubuko, i ndekururu na i thuwe ghabubuko tɨne, kwama kokowa. I njogha e ŋgolo na i rerenuwaŋa laghɨye weiye le numoghegheiwo bigibigiko thɨ yomarako kaiwanji.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 E mbaŋako regha iyako tɨne, Jisas gharaghambu theghewo, thɨ ri Jerusalem na thɨ wa e ghemba regha idae Emaus. Ghanji lughawoghawo ŋgoreiya kilomita theyaworo na regha.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Lenji loŋga e tɨne thɨ veutu weŋgi bigibigiko wolaghɨye menda thɨ yomarako kaiwanji.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Mbaŋa lenji utuutu e tɨne Jisas ghamberegha i vurɨten reghamba weŋgi na mbe i loŋga vara weiyaŋgi.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Thɨ thuwe, ko iyemaeŋge Loi i vakatha mava thɨ ghareghare thela amalaghɨniye.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Jisas i dage weŋgi, iŋa, “Ko budakai utuniya hu veutuna weŋga e lemi loŋgana tɨne?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Regha idae Kleopas, i gonjoghawe iŋa, “Ko mbe ghen eŋge vara ghanɨmbereghana menda inan Jerusalem na ma menda u ghareghare iya bigibigike menda thɨ yoyomarake mbaŋake mendamba thɨkoke e tɨnenji?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 I vaitoŋgi, iŋa, “Ko the bigibigi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ravowovowo laghɨlaghɨye na la rambarombaro mendava thɨ vaŋgugiya weya Rom lenji Gawana amba i vakatha ghambaro le mare kaiwae na thɨ tagavamare e kros vwatae.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Va lama renuwaŋa woŋa iye ne i rakayathuŋgiya Isirel gharɨgharɨniye. Gharerenuwaŋa ŋgoreiyako, na noroke kaero mbaŋa theghetoninji mbaŋa menda bigibigiko thiyako thɨ yomara.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Wanakau vavana e lama wabwiko tɨne thɨ vathɨna ghareme; methɨ wa e ghabubu mbaŋambaŋa moli,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ko iyemaeŋge ma methɨ vaidiya riwae e ghabubuko tɨne. Methɨ njoghama na thɨŋa methɨ vaidiŋgiya nyao thovuthovuye, methɨ dage weŋgi thɨŋa, ‘Kaero me thuweiru na ma e yawayawaliyeva.’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ghamaune vavana methɨ wa e ghabubuko na vethɨ vaidi ŋgoreiya wanakauko methɨ utuŋa, ko iyemaeŋge ma methɨ thuwe.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Amba Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ma e umbaumbalɨmi! Mbema hu vuyowo vara moli e loŋweghathɨgha ŋgoroŋga Loi ghalɨŋae gharautu lenji utu.
25 Então ele lhes disse:
26 Thare va valɨkaiwae na Mesaiya i vaidiya vuyowoŋgike thiyake ko amba muyai i vaidiya Ramae le vwenyevwenye?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Jisas i vamanjamanjalaŋa weŋgi budakaiya Buk Boboma va i woraŋgiya amalaghɨniye kaiwae. I ri Mosese ele buk na i wa Loi ghalɨŋae gharautuko wolaghɨye lenji rorori e tɨnenji.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Mbaŋa thɨ vurɨthaiya ghembako thɨ ghembeko, Jisas le vakatha ŋgoreiya ne i vamwandɨ,
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 iyemaeŋge thɨ naŋgo vurɨgheghewe thɨŋa, “Wo ra laghena weime ghen gheke, kaiwae mbaŋa nasiye i gou.” I ru na i laghena weiyaŋgi.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Mbaŋa ina e ghamba ghanɨŋga, i wo bred mbumbura, i vata ago weya Loi, i njiviya na i giya weŋgi.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 E mbaŋako iyako ambama Loi i vakatha na thɨ ghareghare, ko mbema i ghawe eŋge vara e maranji.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Thare me utuko weinda na ŋgoreiya ndɨghema me rara e gharenda mbaŋa mara loŋgama weinda e kamwathɨko na me vamanjamanjalaŋa Bukuma Boboma le utuutu weinda?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Thɨ yondovirɨ e mbaŋako iyako na thɨ njogha Jerusalem, na gheko thɨ vaidiŋgiya gharaghambu theyaworo na regha, thɨ mevathavatha weinjiyaŋgiya wanakau vavanava,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 na gharaghambu thɨŋa, “Giya emunjoru kaero me thuweiru! Me yomara weya Saimon!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Theghewoko thɨ vamanjamanjalaŋa weŋgi budakai menda i yomara weŋgi e loŋga mborowa, na me ŋgoroŋga na thɨ ghareghare iye Giya mbaŋa me njiviya bredɨma.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Mbaŋa theghewoko amba thɨ utuutu weŋgi Jisas ghamberegha i ndeghathɨ e ghanjilughawoghawo na i dage weŋgi, iŋa, “Weimi lemi gharemalɨlɨ.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Gharenji i yo na thiya mararu kaiwae lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge kaka.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi, iŋa, “Buda kaiwae huya gharelaghɨlaghɨ, na buda kaiwae hu numoghegheiwo?
38 Mas ele lhes disse:
39 Wo hu thuweŋgiya nɨmanɨmaŋguke na ghegheŋguke na hu ghareghare ghino. Hu vinogha riwaŋguke na mbala hu ghareghare, kaiwae kaka ma e mbunɨmbunɨmaniye na e wokiwokiniye, ŋgoreiya hu thuwe ghino riwaŋguke.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 I utuvao iyako amba i vatomwe weŋgiya nɨmanɨmae na gheghe.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Gharenji i warari na gharenji i yo ko iyemaeŋge mava thɨ loŋweghathɨ, amba i vaitoŋgi iŋa, “Thare bigi regha ina gheke na ne hu ghan?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Thɨ wogiyawe borogi ŋambuŋambu vuvura,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 i wo na i ghan e maranji.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Amba i dage weŋgi iŋa, “Bigibigike vara thiyake iyava ya utuutuma weŋga mbaŋa vamba weiŋguyaŋgiya ghemi. Bigibigiko wolaghɨye va thɨ rori kaiwaŋgu, Mosese ele mbaro tɨne, Loi ghalɨŋae gharautu lenji buk e tɨne na Sam e tɨne wone thɨ vamboromboro.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Amba i vakatha na nuwanji i raravwara na thɨ ghareghare Buk Boboma le utuutu,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 na i dage weŋgi iŋa, “Gharorori ŋgoreiyake: Mesaiya ne i vaidiya vuyowo na i mare na mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.
46 E disse-lhes:
47 Amalaghɨniye e idae gharaghambu thɨ vavaghareŋa e vanautumake wolaghɨye gharɨgharɨ thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi mbala Loi ne i numotenɨŋgi. Thɨ woraweya rɨghe Jerusalem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Budakaiya va hu thuweŋgi e marami gharauta ghemi.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ghino ne va variye weŋga iye Bwebwe va le dagerawe. Iya kaiwae mbe huya yaku vara Jerusalem e tɨne na hu roroghagha ghaghada vurɨghegheko iya ne i menako e buruburu i nja na i ru e ghemi.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Amba i vaŋgu raŋgiyaŋgi Jerusalem e tɨne na weiyaŋgi ghaghad Betani. I bigivaira nɨmanɨmae na i giya ghanjidage mwaewo weŋgi.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Mbaŋa i vakavakatha iyako, i iteteŋgi na Loi i vaŋguvoro e buruburu.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Thɨ kururuwe na kaero thɨ rakanjoghava Jerusalem weinji lenji warari laghɨye,
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 na e mbaŋake wolaghɨye thɨ rakarakaru e Ŋgolo Boboma tɨne thɨ tarataraweŋa Loi.Thɨ thuwe Jisas i njogha e buruburu|alt="jesus ascension" src="WA03935b.tif" size="span" copy="UBS (Wade)" ref="24:50-53"
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.