Lucas 20
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs VC
1 Mbaŋa regha Jisas ina e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne i vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ na i utuŋa Toto Thovuye. Ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare, weinjiyaŋgiya randeviva, thɨ rakamena
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 na thɨ dagewe thɨŋa, “U utugiya weime, u vata thela ele mbaro vwatae na iya u vakathaŋgiya bigibigike thiyake? Thela i giya vurɨgheghe e ghen?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Wo ya vaitoŋga vaito regha; Wo hu utugiyama e ghino,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Jon le rɨghe na i bapɨtaiso, i mena weya Loi o i mena weŋgiya gharɨgharɨ?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Mbe thiye eŋge thɨ veutu weŋgi, thɨŋa, “Thoŋgo raŋa, ‘I mena weya Loi,’ ne iŋa, ‘Buda kaiwae na mava hu loŋweghathɨgha Jon?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Ko thoŋgo raŋa, ‘I mena weŋgiya gharɨgharɨ,’ wabwike laghɨye thiyake ne thɨ gaboinda e varɨvarɨ, kaiwae thɨ loŋweghathɨ Jon iye Loi ghalɨŋae gharautu.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Iya kaiwae thɨ gonjoghawe, thɨŋa, “Ma wo ghareghare aŋga i mena.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Amba Jisas i dage weŋgi iŋa, “Iya kaiwae, mane ya utugiya e ghemi, ya vata thela e vwatae na ya vakathaŋgiya bigibigike thiyake.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Amba Jisas i utugiya goghaimbake iyake weŋgi iŋa, “Amala regha va i kabu waen ghauma regha, i mwanavathaŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na thɨ njimbukiki, amba i iteta ghemba na i wa ve ghɨnagha mbaŋa molao.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Mbaŋa kaero ghambaŋa thɨ vu, i variya le rakakaiwo regha kaiwae nuwaiya thɨ giyawe umako uneune vavanawe. Ko iyemaeŋge ranjimbunjimbuko thɨ tagavotagamenawe na thɨ variye njogha nɨmanɨmae.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Mbowo i variyeva rakakaiwo regha, ko iyemaeŋge ranjimbunjimbuma tembe thɨ tagavotagamenaweva, thɨ vakatha monjina laghɨyewe na thɨ variye njogha nɨmanɨmae.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Na mbowo i variyeva rakakaiwo theghetoninji. Thɨ tagathethe riwariwae na thɨ wokiyathuraŋgiya eto.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Amba umako tanuwagae iŋa, ‘Ne ya vakatha budakai? Wo ya variyeno naruŋguke iya ghareŋgukewe. Mbwata ne thɨ yavwatatawana.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ko iyemaeŋge, mbaŋa ranjimbunjimbuma thɨ thuwe, thɨ vedage weŋgi thɨŋa, ‘Iyako umake tanuwagae nariye. Ra tagavamare na le umake mbala ghinda la uma.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Thɨ yalawe na thɨ wokiyathuraŋgiya eto na thɨ tagavamare.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ne i mena na i gaboŋgiya ranjimbunjimbuko na i vatomwe weŋgiya ranjimbunjimbu totogha.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Jisas i vonjimbughathɨŋgi na i vaitoŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga iya bukuke le utuke iyake gharumwaru?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Thela thoŋgo i dobu na i unja e vwatae ne i tagamunumunuwo, na thoŋgo varɨko iyako i dobu thela e vwatae ne i tagavwathavwatha.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Mbaro gharavavaghare na ravowovowo laghɨlaghɨye thɨ mando na thɨ yalaweya Jisas e mbaŋako iyako, kaiwae thɨ ghareghare me goghaimba thiye ghanjigoghaimba. Ko iyemaeŋge thɨ mararuŋgiya gharɨgharɨ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Iya kaiwae mbe maranjiwe vara na thɨ tamwetamweya ghakamwathɨ thovuye regha. Thɨ liŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na thɨ vakatha ŋgoreiya gharɨgharɨ thovuthovuye lenji vakatha. Thɨ variyeŋgi na thɨ mando na thɨ vaito yaro Jisas na mbala i gothavwi. Na mbala iyako kaiwae thɨ vaŋgugiya weya Rom lenji rambarombaro, iye gawana i mbaroŋa.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Gharɨgharɨko thɨ vaito thɨŋa, “Ravavaghare, wo ghareghare budakaiya u utuŋa na u vavaghareŋa, iyena emunjoru. Ma mbe u rerenuwaŋa eŋge ŋgoroŋga lolo le thimba o le laghɨlaghɨye kaiwae, ko iyemaeŋge u vavaghareŋa budakaiya emunjoru Loi le renuwaŋa gharɨgharɨ kaiwanji.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Ŋgoroŋga, mbaro i dage ŋgoreiye na wo vamodo takis weya Sisa o nandere?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ko iyemaeŋge Jisas kaero i thuwe lenji kwanɨko iya kaiwae i dage vurɨgheghe weŋgi iŋa,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Hu wo vatomwe mani gethɨra e ghino. Thela ŋgaliŋgaliya na idaya e vwataeke?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Sisa le bigibigi hu wogiya weya Sisa, Loi le bigi hu wogiya weya Loi.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Gharɨgharɨ e maranji ma valɨkaiwanji thɨ yalawe le utuko kaiwae, ko iyemaeŋge gharenji i yo le thombeko kaiwae na thiya rokubaro.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Amba Sadusi vavana, thiye thɨŋa ramaremare ma tene thɨ thuweiruva, thɨ mena weya Jisas,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 na thɨ vaito, thɨŋa, “Ravavaghare, Mosese va i roriya mbaroke iyake kaiwanda, iya iŋake, ‘Thoŋgo amala regha i mare iteta levo, ko ma i ghambɨ weiye, ghaghae ma i rovaŋguva ghɨmbwiyeko. Thoŋgo i ghambɨ weiye, gamagaiko thiyako ghaghaeko va i mareko le ŋgaŋga.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Mbaŋa regha ghɨmoghɨmoru theghepirɨ, tɨnanji na ramanji regha. Ghaghanji laghɨyeninji va i ghe, ko iyemaeŋge ma thɨ ghambɨ weiye levo kaero i mare.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ghaghae theghewoniye kaero i rovaŋguva ghembwiyeko,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 na theghetoninji tembe ŋgoreiyeva. Mbema ŋgoreiye eŋge vara theghepirɨko, va thɨ ghe weinji na ma thɨ ghambɨ weinji kaero thiya mare.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 E le ghambako elaghɨniye i mare.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ko mbaŋa ne ramaremare thɨ thuweiru na kaero e yawayawalinjiva, thela ne i ghe weiye, kaiwae mbe theghepirɨko vara va thɨ vaŋgu.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Yambaneke gharɨgharɨniye thiya ghe,
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 ko iyemaeŋge thavala Loi ne i tuthiŋgi na thɨ thuweiru na tembe e yawayawalinjiva e yawalɨko i menamenako, ma tene thiya gheva.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ŋgoreiye, mane te thiya mareva kaiwae thiye ŋgoranjiŋgiya nyao thovuthovuye. Thiye ne Loi le ŋgamaŋgamaŋgi, kaiwae kaero thɨ thuweiru na tembe e yawayawalinjiva.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Mosese emunjoru i vatomwe ramaremare tembe ne thɨ thuweiru na e yawayawalinjiva. Ina e utuutuma iyava ndɨghema i ra e umbwaumbwama ndamwandamwa, va i una Giya idae na iŋa, ‘Eibraham le Loi, Aisake le Loi na Jeikob le Loi.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Iye gharɨgharɨ e yawayawalinji lenji Loi, ma ramaremare lenji Loi, kaiwae amalaghɨniye le renuwaŋa e tɨne, thiye mbe e yawayawalinji.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Mbaro gharavavaghare vavana thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, len thombena i thovuye!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Kaiwae thɨ ghareghare ma valɨkaiwae thɨ kwanɨyaro, weinji lenji mararu ma te lolo regha i vaitova vaito reghawe.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jisas i vaitoŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga na iya thɨŋake Mesaiya iye Deivid nariye?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Kaiwae Deivid ghamberegha i woraŋgiya, Buk Sam e tɨne iŋa, ‘Giya Loi i dage weya wo Giya: U yaku valɨvaŋga e uneŋguke
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 ghaghad ne ya biginjoŋaŋgiya ghanɨthɨghɨya e gheghen raberabe.’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Deivid i una Mesaiya ‘wo Giya,’ ko ne ŋgoroŋga eŋge na Mesaiya iye Deivid rumbuye?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Mbaŋa gharɨgharɨko wolaghɨye mbe thɨ vandevandeŋawe, kaero i dage weŋgiya gharaghambu iŋa,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Hu njimbukiki wagiyaweŋga weŋgiya mbaro gharavavaghare. Thiye nuwanjiya thɨ njimbo ghanjikwama molamolao na thiya ndeloŋga, na nuwanjiya gharɨgharɨ weiye lenji yavwatata thɨ dage mwaewo weŋgi e ghamba maket. E ŋgolo kururu tɨne thɨ tuthiya ghamba yaku thovuthothuye moli na e thaga tɨne ghamba yakuko iya gharɨgharɨ laghɨlaghɨye e lenji ghamba yaku.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Thɨ mbaro lawalawa wambwiwambwi lenji bigibigi e lenji ŋgoloŋgolo tɨne na ghanjiyamoyamo kaiwae thɨ vakatha naŋgo molamolao. Loi ne i giya vuyowo laghɨye moli weŋgi.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.