Lucas 20

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mbaŋa regha Jisas ina e Ŋgolo Boboma ghayayao tɨne i vavaghare weŋgiya gharɨgharɨ na i utuŋa Toto Thovuye. Ravowovowo laghɨlaghɨye na mbaro gharavavaghare, weinjiyaŋgiya randeviva, thɨ rakamena
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 na thɨ dagewe thɨŋa, “U utugiya weime, u vata thela ele mbaro vwatae na iya u vakathaŋgiya bigibigike thiyake? Thela i giya vurɨgheghe e ghen?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Wo ya vaitoŋga vaito regha; Wo hu utugiyama e ghino,
3 Jesus respondeu:
4 Jon le rɨghe na i bapɨtaiso, i mena weya Loi o i mena weŋgiya gharɨgharɨ?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Mbe thiye eŋge thɨ veutu weŋgi, thɨŋa, “Thoŋgo raŋa, ‘I mena weya Loi,’ ne iŋa, ‘Buda kaiwae na mava hu loŋweghathɨgha Jon?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ko thoŋgo raŋa, ‘I mena weŋgiya gharɨgharɨ,’ wabwike laghɨye thiyake ne thɨ gaboinda e varɨvarɨ, kaiwae thɨ loŋweghathɨ Jon iye Loi ghalɨŋae gharautu.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Iya kaiwae thɨ gonjoghawe, thɨŋa, “Ma wo ghareghare aŋga i mena.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Amba Jisas i dage weŋgi iŋa, “Iya kaiwae, mane ya utugiya e ghemi, ya vata thela e vwatae na ya vakathaŋgiya bigibigike thiyake.”
8 Jesus disse:
9 Amba Jisas i utugiya goghaimbake iyake weŋgi iŋa, “Amala regha va i kabu waen ghauma regha, i mwanavathaŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na thɨ njimbukiki, amba i iteta ghemba na i wa ve ghɨnagha mbaŋa molao.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Mbaŋa kaero ghambaŋa thɨ vu, i variya le rakakaiwo regha kaiwae nuwaiya thɨ giyawe umako uneune vavanawe. Ko iyemaeŋge ranjimbunjimbuko thɨ tagavotagamenawe na thɨ variye njogha nɨmanɨmae.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Mbowo i variyeva rakakaiwo regha, ko iyemaeŋge ranjimbunjimbuma tembe thɨ tagavotagamenaweva, thɨ vakatha monjina laghɨyewe na thɨ variye njogha nɨmanɨmae.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Na mbowo i variyeva rakakaiwo theghetoninji. Thɨ tagathethe riwariwae na thɨ wokiyathuraŋgiya eto.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Amba umako tanuwagae iŋa, ‘Ne ya vakatha budakai? Wo ya variyeno naruŋguke iya ghareŋgukewe. Mbwata ne thɨ yavwatatawana.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ko iyemaeŋge, mbaŋa ranjimbunjimbuma thɨ thuwe, thɨ vedage weŋgi thɨŋa, ‘Iyako umake tanuwagae nariye. Ra tagavamare na le umake mbala ghinda la uma.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Thɨ yalawe na thɨ wokiyathuraŋgiya eto na thɨ tagavamare.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ne i mena na i gaboŋgiya ranjimbunjimbuko na i vatomwe weŋgiya ranjimbunjimbu totogha.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Jisas i vonjimbughathɨŋgi na i vaitoŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga iya bukuke le utuke iyake gharumwaru?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Thela thoŋgo i dobu na i unja e vwatae ne i tagamunumunuwo, na thoŋgo varɨko iyako i dobu thela e vwatae ne i tagavwathavwatha.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Mbaro gharavavaghare na ravowovowo laghɨlaghɨye thɨ mando na thɨ yalaweya Jisas e mbaŋako iyako, kaiwae thɨ ghareghare me goghaimba thiye ghanjigoghaimba. Ko iyemaeŋge thɨ mararuŋgiya gharɨgharɨ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Iya kaiwae mbe maranjiwe vara na thɨ tamwetamweya ghakamwathɨ thovuye regha. Thɨ liŋgiya ghɨmoghɨmoru vavana na thɨ vakatha ŋgoreiya gharɨgharɨ thovuthovuye lenji vakatha. Thɨ variyeŋgi na thɨ mando na thɨ vaito yaro Jisas na mbala i gothavwi. Na mbala iyako kaiwae thɨ vaŋgugiya weya Rom lenji rambarombaro, iye gawana i mbaroŋa.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Gharɨgharɨko thɨ vaito thɨŋa, “Ravavaghare, wo ghareghare budakaiya u utuŋa na u vavaghareŋa, iyena emunjoru. Ma mbe u rerenuwaŋa eŋge ŋgoroŋga lolo le thimba o le laghɨlaghɨye kaiwae, ko iyemaeŋge u vavaghareŋa budakaiya emunjoru Loi le renuwaŋa gharɨgharɨ kaiwanji.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Ŋgoroŋga, mbaro i dage ŋgoreiye na wo vamodo takis weya Sisa o nandere?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ko iyemaeŋge Jisas kaero i thuwe lenji kwanɨko iya kaiwae i dage vurɨgheghe weŋgi iŋa,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Hu wo vatomwe mani gethɨra e ghino. Thela ŋgaliŋgaliya na idaya e vwataeke?”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Sisa le bigibigi hu wogiya weya Sisa, Loi le bigi hu wogiya weya Loi.”
25 Então Jesus disse:
26 Gharɨgharɨ e maranji ma valɨkaiwanji thɨ yalawe le utuko kaiwae, ko iyemaeŋge gharenji i yo le thombeko kaiwae na thiya rokubaro.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Amba Sadusi vavana, thiye thɨŋa ramaremare ma tene thɨ thuweiruva, thɨ mena weya Jisas,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 na thɨ vaito, thɨŋa, “Ravavaghare, Mosese va i roriya mbaroke iyake kaiwanda, iya iŋake, ‘Thoŋgo amala regha i mare iteta levo, ko ma i ghambɨ weiye, ghaghae ma i rovaŋguva ghɨmbwiyeko. Thoŋgo i ghambɨ weiye, gamagaiko thiyako ghaghaeko va i mareko le ŋgaŋga.’
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Mbaŋa regha ghɨmoghɨmoru theghepirɨ, tɨnanji na ramanji regha. Ghaghanji laghɨyeninji va i ghe, ko iyemaeŋge ma thɨ ghambɨ weiye levo kaero i mare.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ghaghae theghewoniye kaero i rovaŋguva ghembwiyeko,
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 na theghetoninji tembe ŋgoreiyeva. Mbema ŋgoreiye eŋge vara theghepirɨko, va thɨ ghe weinji na ma thɨ ghambɨ weinji kaero thiya mare.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 E le ghambako elaghɨniye i mare.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ko mbaŋa ne ramaremare thɨ thuweiru na kaero e yawayawalinjiva, thela ne i ghe weiye, kaiwae mbe theghepirɨko vara va thɨ vaŋgu.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Yambaneke gharɨgharɨniye thiya ghe,
34 Jesus respondeu:
35 ko iyemaeŋge thavala Loi ne i tuthiŋgi na thɨ thuweiru na tembe e yawayawalinjiva e yawalɨko i menamenako, ma tene thiya gheva.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ŋgoreiye, mane te thiya mareva kaiwae thiye ŋgoranjiŋgiya nyao thovuthovuye. Thiye ne Loi le ŋgamaŋgamaŋgi, kaiwae kaero thɨ thuweiru na tembe e yawayawalinjiva.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Mosese emunjoru i vatomwe ramaremare tembe ne thɨ thuweiru na e yawayawalinjiva. Ina e utuutuma iyava ndɨghema i ra e umbwaumbwama ndamwandamwa, va i una Giya idae na iŋa, ‘Eibraham le Loi, Aisake le Loi na Jeikob le Loi.’
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Iye gharɨgharɨ e yawayawalinji lenji Loi, ma ramaremare lenji Loi, kaiwae amalaghɨniye le renuwaŋa e tɨne, thiye mbe e yawayawalinji.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Mbaro gharavavaghare vavana thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, len thombena i thovuye!”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kaiwae thɨ ghareghare ma valɨkaiwae thɨ kwanɨyaro, weinji lenji mararu ma te lolo regha i vaitova vaito reghawe.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Jisas i vaitoŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga na iya thɨŋake Mesaiya iye Deivid nariye?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kaiwae Deivid ghamberegha i woraŋgiya, Buk Sam e tɨne iŋa, ‘Giya Loi i dage weya wo Giya: U yaku valɨvaŋga e uneŋguke
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ghaghad ne ya biginjoŋaŋgiya ghanɨthɨghɨya e gheghen raberabe.’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Deivid i una Mesaiya ‘wo Giya,’ ko ne ŋgoroŋga eŋge na Mesaiya iye Deivid rumbuye?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Mbaŋa gharɨgharɨko wolaghɨye mbe thɨ vandevandeŋawe, kaero i dage weŋgiya gharaghambu iŋa,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Hu njimbukiki wagiyaweŋga weŋgiya mbaro gharavavaghare. Thiye nuwanjiya thɨ njimbo ghanjikwama molamolao na thiya ndeloŋga, na nuwanjiya gharɨgharɨ weiye lenji yavwatata thɨ dage mwaewo weŋgi e ghamba maket. E ŋgolo kururu tɨne thɨ tuthiya ghamba yaku thovuthothuye moli na e thaga tɨne ghamba yakuko iya gharɨgharɨ laghɨlaghɨye e lenji ghamba yaku.
46 — Cuidado com os
47 Thɨ mbaro lawalawa wambwiwambwi lenji bigibigi e lenji ŋgoloŋgolo tɨne na ghanjiyamoyamo kaiwae thɨ vakatha naŋgo molamolao. Loi ne i giya vuyowo laghɨye moli weŋgi.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.