Lucas 18
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB
1 Amba Jisas i utuŋa goghaimbake iyake weŋgiya gharaghambu na i vaghareŋgi mbala thɨ naŋgo valaŋa na tha thɨ viyathu.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Iŋa, “E ghemba regha kot gharavakatha regha va inawe. Mava i yavwatatawana Loi na ma i goruweŋgiya gharɨgharɨ.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Na e ghembako iyako tɨne wambwi eunda inawe. Iye va i mena valaŋawe na i dagewe iŋa, ‘U thalavuŋgo na u vakatha mbaro thovuye weiŋgu wothɨghɨyako.’”
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 “Mbaŋa molao kotɨko gharavakatha i botewo i vakatha le renuwaŋako. Ko iyemaeŋge mbaŋa regha tembe ghamberegha iŋa, ‘Othembe ma ya yavwatatawana Loi na ma ya goruweŋgiya gharɨgharɨ,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 iyemaeŋge kaiwae wambwike i vakaravoya riwaŋgu, ya thuwe na ya vakatha mbaro elaghɨniye kaiwae. Thoŋgo ma ya vakatha ne i mena valaŋa na i vakatha riwobanebane e ghino.’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Giya iŋa, “Wo hu vandeŋe ŋgoroŋga kotɨko gharavakatha raitharɨ le utuko.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Na Loi mane i vakatha ŋgoreiya le gharɨgharɨ lenji renuwaŋa thɨ gogoyawaruwe ghararaghɨye na gougou regha na regha? Thare ne i vavuyowoŋa le thombe weŋgi lenji goyawaruko kaiwae?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Ya dage e ghemi, ele thalavu weŋgi ne i maya moli na i vanamwe mbaro kaiwanji. Ko iyemaeŋge mbaŋa Lolo Nariye ne i mena ne i vaidiŋgiya yambaneke gharɨgharɨniye e lenji loŋweghathɨ o nandere?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jisas vambe i utuŋava goghaimbake iyake weŋgiya gharɨgharɨ thɨŋava thiye thɨ rumwaru na thɨ ghambugha Mosese le Mbaro ko iyemaeŋge thɨ wonjoŋaŋgiya gharɨgharɨke wolaghɨye.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Iŋa, “Va mbaŋa regha ghɨmoghɨmoru theghewo vethɨ voro e Ŋgolo Boboma tɨne naŋgo kaiwae. Regha Parisi na regha takis gharamban.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Parisi mbe le ndeghathɨ na i naŋgo amalaghɨniye mbe kaiwae iŋa, ‘Loi ya vata ago e ghen ghino ma ŋgoraŋgwa gharɨgharɨ vavana, thɨ kaivɨ, tharɨ gharavakatha, rayathiyathima na othembe ŋgoreiya takisike gharamban.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Wik umbwara e tɨne mbaŋa theghewo ya mbeya ghanɨŋga na ya vakatha lo bigibigi wabwiyaworo na ya giya wabwi regha ghen kaiwan.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ko iyemaeŋge takisiko gharamban, i ndeghathɨ mbe bwagabwaga, ma valɨkaiwae i ghɨmara voro e buruburu amba i ghamba ghare vwatae na iŋa, ‘Loi, gharen i nja weŋgo, lolo raithara ghino!’”Parisi na takis gharamban thɨ naŋgonaŋgo|alt="pharisee and tax collector praying" src="Lk18.9.tif" size="col" copy="UBS (GNR)" ref="18:9-13"
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 “Ya dage e ghemi, amalake iyake Loi i wovarumwarumwaruŋa na i njogha ele ŋgolo. Ko iyemaeŋge Parisiko Loi ma i wovathovuthovuyeŋa. Kaiwae thavala thɨ wovorevoreŋa ghanjimberegha Loi ne i wonjoŋaŋgi na thavala thɨ wonjoŋa ghanjimberegha ne i wovoreŋaŋgi.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Gharɨgharɨ vavana thɨ bigimena gamagai nanasiye weya Jisas, na mbala i bigiraweya nɨmanɨmae weŋgi na i naŋgo kaiwanji. Ko iyemaeŋge mbaŋa gharaghambu thɨ thuweŋgi amba thɨ ŋaelɨmbiya weŋgi gharɨgharɨko.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ko iyemaeŋge Jisas i kula vathaŋgiya gamagaiko na thɨ rakamenawe, na iŋa, “Hu vatomweŋgi na thɨ rakamena weŋgo, thava hu dagetenɨŋgi, kaiwae Loi le ghamba mbaro ina weŋgiya gharɨgharɨ ŋgoranjiya thiyena.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Ya dage emunjoru e ghemi, thela ma i wo Loi le mbaro ŋgoreiya ŋgama, mane i ru Loi le ghamba mbaro e tɨne.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Jiu lenji rambarombaro regha i vaito Jisas iŋa, “Ravavaghare thovuye, ne ya vakatha budakai na ya vaidiya yawalɨ memeghabananiye?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Buda kaiwae uŋa ghino ya thovuye? Ma lolo regha i thovuye, Loi ghamberegha moli.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 U ghareghare ŋgoroŋga Mosese le Mbaro iŋa: ‘Tha u yathima, tha u gabo, tha u kaivɨ, tha u wonjowe bwagabwaga; u yavwatata wanaŋgiya rama na tɨna.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 I dagewe iŋa, “Mbaroŋgike wolaghɨye thiyake vamba thegha vara ghino kaero ya ghambuŋgi ghaghad noroke.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Mbaŋa Jisas i loŋwe iyako, amba i dagewe iŋa, “Ma bigi regha eŋge vara vo vakatha. Vo vakuneŋa len bigibigina wolaghɨye na u giya manina weŋgiya mbinyembinyeŋgu, amba ne u wo buruburu vwenyevwenyeniye, ko amba u mena u ghambuŋgo.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Mbaŋa i loŋwe iyako, nuwae i tharɨ laghɨye, kaiwae le gogomwau i laghɨye moli.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Jisas marae i ghembe na i dage iŋa, “I vuyowo moli weŋgiya gharɨgharɨ thɨ vwenyevwenye, ne lenji ru Loi ele ghamba mbaro tɨne.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ŋgoreiye, i vuyowo moli weya kamel na i komughathara e nyilɨ yathiye, ko i vuyowo laghɨye moli weya lolo ravwenyevwenye le ru Loi ele ghamba mbaro tɨne.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Gharɨgharɨko iyava thɨ vandeŋe le utuko thɨ vaito, thɨŋa, “Thela eŋge ne i vaidiya vamoru?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jisas i gonjogha weŋgi iŋa, “Budakaiya lolo ma valɨkaiwae, Loi iye valɨkaiwae.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Pita i dagewe iŋa, “Wo u thuwe! Wo iteteŋgiya lama bigibigike wolaghɨye na wo ghambuŋge!”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ya dage emunjoru e ghemi, thela iteta ghambae, levo, oghaghae, tɨnae na ramae, na le ŋgaŋga Loi le ghamba mbaro kaiwae,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 Loi ne i giyawe laghɨye moli e mbaŋake iyake na yawalɨ memeghabananiye mbaŋa ne i menamenako.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jisas i vaŋguŋgiya gharaghambu theyaworo na theghewo na mbe thiye eŋge amba i dage weŋgi iŋa, “Wo hu vandeŋeŋgo! Mbaŋake ra rakavoro Jerusalem na bigibigike wolaghɨye iyava Loi ghalɨŋae gharautu thɨ roriya Lolo Nariye utuutuniye ne i tabo na emunjoru.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ne thɨ vaŋgugiya weŋgiya thiye ma Jiu gharɨgharɨniye, na ne thɨ vakatha goron ghautuutuwe, thɨ utuvatharɨwe na thɨ vakatha monjina ghavakavakathawe na thɨ njoŋgo vun.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ne thɨ yabɨbɨ na thɨ tagavamare, ko iyemaeŋge mbaŋa theghetoniye e tɨne kaero i thuweiru na e yawayawaliyeva.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Gharaghambu mava nuwanji i rumwaru utuutuko thiyako kaiwanji, gharumwaru va i rothuwele weŋgi na mava thɨ ghareghare budakai utuniya Jisas i utuutuko weŋgi.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Mbaŋa Jisas kaero i vurɨthaiya Jeriko, amala regha maramarae thɨ kwaghe, i yaku e kamwathɨko ghadidiye na i naŋgonaŋgo thalavu kaiwae.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Mbaŋa i loŋweya wabwi laghɨye thɨ rakarakareŋa e ghadidiye, kaero i vaitoŋgiya gharɨgharɨ e ghadidiyeko iŋa, “Ŋgoroŋgake?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Thɨ dagewe, thɨŋa, “Jisas rara Nasaret maiya i ghaoke.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Amba i kulambele iŋa, “Jisas, Deivid rumbuye, gharen i nja weŋgo!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Gharɨgharɨko thɨ vivako thɨ marakawana na i rokubaro, ko iyemaeŋge ma i kula na ghalɨŋae laghɨye eŋge iŋa, “Deivid rumbuye, gharen i nja weŋgo!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Jisas i ndeghathɨ na i dage weŋgi thɨ vaŋgumenawe. Mbaŋa i mena e ghadidiye amba i vaito iŋa,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Nuwaniya ya vakatha budakai kaiwan?”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jisas i dagewe iŋa, “Kaero u thuweva! Len loŋweghathɨna kaero me vakathaŋge na maranɨna i thovuye.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 E mbaŋako iyako kaero valɨkaiwae i thuweva, na i ghambugha Jisas weiye le tarawa weya Loi. Wabwiko laghɨye thɨ thuwe na thɨ taraweŋa Loi.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.