Lucas 15

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Va mbaŋa regha takis gharamban na thiye tharɨ gharavakatha vavana thɨ rakamena weya Jisas na thɨ vandeŋe le utuko.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ko iyemaeŋge Parisi na mbaro gharavavaghareŋgi thɨ liya ghautu, thɨŋa, “Amalako iya i kula vathavathaŋgiya thiye tharɨ gharavakatha na i ghanɨŋga weiyaŋgi.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Amba Jisas i utuŋa goghaimbake iyake weŋgi iŋa,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Thoŋgo ghemi regha ele sip hothaŋarɨ na i thɨvaghaweya regha, ne i vakatha budakai? Ne iteteŋgiya iyesiwo na umbosiwo e ghamba ghanɨthovuye na i wa ve tamweya reghako iya i ghaweko ghaghada ne ve vaidi?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Na mbaŋa ne ve vaidi, weiye le warari laghɨye moli, i worawe e ŋgɨleŋgɨle na i njogha,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 na mbaŋa ne i njogha e ghemba, i kula vathaŋgiya le bodaboda na ghaune na i dage weŋgi iŋa, ‘Weiŋguyaŋgiya ghemi ra warari, lo sipɨma me ghawema kaero ma vaidi.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ya dage e ghemi, e buruburu tembe ŋgoreiyeva, thɨ warari laghɨye moli thoŋgo tharɨ gharavakatha regha i woraŋgiya le tharɨ na i roitete. Warariko iyako i kivwala iyesiwo na umbosiwo thiye kaero thɨ rumwaru Loi e marae na ma valɨkaiwanji tembe thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “O thoŋgo wevo eunda le mani gethɨyaworo na i thɨvaghaweya gethɨra, mane valɨkaiwae i rɨmba theŋgi, i wanjiya ŋgoloko tɨne na i rovurɨgheghe i tamwe ghaghad i vaidi?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Na mbaŋa ne i vaidi i kula vathavathaŋgiya le bodaboda na ghaune na iŋa, ‘Weiŋguyaŋgiya ghemi ra warari, kaiwae kaero ma vaidiya manima me ghawema.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ya dage e ghemi, e buruburu tembe ŋgoreiyeva, Loi le nyao thovuthovuye thiya warari thoŋgo tharɨ gharavakatha regha i numonjogha weya Loi.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Jisas i gotubwe iŋa, “Amala regha le ŋgaŋga theghewo.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Nasiyeniye i dage weya ramae iŋa, ‘Bwebwe u tena bigibigike na u giyama lo bigibigi e mbaŋake iyake.’ Amalako i vakatha ŋgoreiye, i tena le bigibigiko na i giya weŋgiya le ŋgaŋgako.”
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Mbaŋa gheviye e ghereiye nasiyeniye i mbana vathavatha le bigibigiko wolaghɨye kaero i mban na i wareri. I wa e vanautuma regha i bwagabwaga moli. Na gheko e kamwathɨ raitharɨ na vakatha raraitharɨ tɨnenji i vakowana le bigibigikowe.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Na mbaŋa vama le maniko iko amba vunuvu i yomara e valɨvaŋgako iyako, ko amba bada i gharɨ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Iwaeŋge ve kaiwo weya vanautumako iyako giyaniye regha. Amalako i variye na ve njimbukikiya le mbombo.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Badako kaiwae, nuwaeko nuwaiya moli i ghana ghanɨŋgako njimwanjimwa iya mbomboko ghanji, na ŋgamoiye i thigha, ko iyemaeŋge mava lolo regha i giya ghanɨŋgawe.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Ko amba i renuwaŋa wagiyawe na iŋa, ‘Ou! Bwebwe ee mau, weiyaŋgiya le rakakaiwo ghanji lemoyo moli, thɨ ghanɨŋga na vaŋgothiye mbe inawe, na ghino mbe iyake badake ne i gharɨ vamareŋgo!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Mbema valɨkaiwa eŋge vara ya yondovirɨ na ya njogha weya bwebwe na ne va dagewe na yaŋa, “Bwebwe, kaero ya vakatha tharɨ Loi e marae na ghen e maran.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ma elo thovuye na valɨkaiwae ne uŋa narunɨna ghino, mbema u vakathaŋgo eŋge ŋgoreiya len rakakaiwona regha ghino.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 I yondovirɨ na i njogha weya ramae.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Nariyeko i dagewe iŋa, ‘Bwebwe, kaero ya vakatha tharɨ Loi e marae na e maran. Ma elo thovuye na valɨkaiwae uŋa narunɨna ghino.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Ko iyemaeŋge ramae i kula weŋgiya le rakakaiwo iŋa, ‘Hu yoruku na hu lima kwama thovuye na hu vanjimbo. Hu worawe nɨmae kɨkiye ghae na hu bigiraweya gheghe ghae.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Vohu vaŋguma kau nariya ghatabo vondɨvondɨ na hu unɨghɨ, na ra vakatha ghanɨŋga thovuye na raya ghanɨwarari.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Kaiwae naruŋguke iyake va ya munje eŋge kaero i mare, ko iyemaeŋge mbaŋake mbe e yawayawaliye; vama i ghawe, ko kaero ya vaidiva.’ Kaero thɨ woraweya lenji vawarariko rɨghe.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Mbaŋa thɨ vakavakatha iyako ghaghae laghɨyeniye vamba ina e kaiwo rɨghe; na mbaŋa vama i njoghanjogha na kaero i vurɨthaiya ŋgoloko ghadidiye, amba i loŋwevaidiya wothu na thari.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 I kula weya rakakaiwo regha na i vaito iŋa, ‘Ŋgoroŋgako?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Amba i dagewe iŋa, ‘Ghaghama kaero me njogha, na ramami meŋa na thɨ unɨgha kau nariye ghatabo vondɨvondɨ, kaiwae me njogha weiye le vurɨgheghe na mbe e yawayawaliye.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Ghaghae laghɨyeniye ghare i gaithɨ laghɨye na i botewo i ru e ŋgoloko tɨne. Ramae i raŋgi na i naŋgo vurɨgheghewe na thoŋgo valɨkaiwae i ru.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ko iyemaeŋge i gonjogha weya ramae iŋa, ‘Wo u thuwe, theghatheghake wolaghɨye va i menako ya kaiwo e ghen ŋgoreiya len rakakaiwo bwaga na ma mbaŋa regha ya goriwoyathu len mbaro. Iyemaeŋge ma mbaŋa regha u woveŋgo bigi regha, othembe gout na wo vakatha vawarari weiŋguyaŋgiya wouneke!
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ko iyemaeŋge mbaŋa narunɨke iya mendava i vakowana len bigibigike weŋgiya wanakau rayathiyathima, i njogha e ghen, u unɨgha kau nariye ghatabo vondɨvondɨ kaiwae.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ramae i gonjoghawe iŋa, ‘Naruŋgu, mbaŋake wolaghɨye ya yaku weiŋgu ghen, na bigibigike wolaghɨye ina e ghino ghen len bigibigi.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ko iyemaeŋge valɨkaiwae ra warari na ra vakatha vawarari, kaiwae ghaghake raŋaeŋge vama i mare, ko mbaŋake mbe e yawayawaliye, vama i ghawe, ko mbaŋake kaero ra vaidiva.’”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.