Lucas 15

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Va mbaŋa regha takis gharamban na thiye tharɨ gharavakatha vavana thɨ rakamena weya Jisas na thɨ vandeŋe le utuko.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ko iyemaeŋge Parisi na mbaro gharavavaghareŋgi thɨ liya ghautu, thɨŋa, “Amalako iya i kula vathavathaŋgiya thiye tharɨ gharavakatha na i ghanɨŋga weiyaŋgi.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Amba Jisas i utuŋa goghaimbake iyake weŋgi iŋa,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Thoŋgo ghemi regha ele sip hothaŋarɨ na i thɨvaghaweya regha, ne i vakatha budakai? Ne iteteŋgiya iyesiwo na umbosiwo e ghamba ghanɨthovuye na i wa ve tamweya reghako iya i ghaweko ghaghada ne ve vaidi?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Na mbaŋa ne ve vaidi, weiye le warari laghɨye moli, i worawe e ŋgɨleŋgɨle na i njogha,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 na mbaŋa ne i njogha e ghemba, i kula vathaŋgiya le bodaboda na ghaune na i dage weŋgi iŋa, ‘Weiŋguyaŋgiya ghemi ra warari, lo sipɨma me ghawema kaero ma vaidi.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ya dage e ghemi, e buruburu tembe ŋgoreiyeva, thɨ warari laghɨye moli thoŋgo tharɨ gharavakatha regha i woraŋgiya le tharɨ na i roitete. Warariko iyako i kivwala iyesiwo na umbosiwo thiye kaero thɨ rumwaru Loi e marae na ma valɨkaiwanji tembe thɨ uturaŋgiya lenji tharɨ na thɨ roiteteŋgi.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “O thoŋgo wevo eunda le mani gethɨyaworo na i thɨvaghaweya gethɨra, mane valɨkaiwae i rɨmba theŋgi, i wanjiya ŋgoloko tɨne na i rovurɨgheghe i tamwe ghaghad i vaidi?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na mbaŋa ne i vaidi i kula vathavathaŋgiya le bodaboda na ghaune na iŋa, ‘Weiŋguyaŋgiya ghemi ra warari, kaiwae kaero ma vaidiya manima me ghawema.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ya dage e ghemi, e buruburu tembe ŋgoreiyeva, Loi le nyao thovuthovuye thiya warari thoŋgo tharɨ gharavakatha regha i numonjogha weya Loi.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jisas i gotubwe iŋa, “Amala regha le ŋgaŋga theghewo.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Nasiyeniye i dage weya ramae iŋa, ‘Bwebwe u tena bigibigike na u giyama lo bigibigi e mbaŋake iyake.’ Amalako i vakatha ŋgoreiye, i tena le bigibigiko na i giya weŋgiya le ŋgaŋgako.”
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Mbaŋa gheviye e ghereiye nasiyeniye i mbana vathavatha le bigibigiko wolaghɨye kaero i mban na i wareri. I wa e vanautuma regha i bwagabwaga moli. Na gheko e kamwathɨ raitharɨ na vakatha raraitharɨ tɨnenji i vakowana le bigibigikowe.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Na mbaŋa vama le maniko iko amba vunuvu i yomara e valɨvaŋgako iyako, ko amba bada i gharɨ.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Iwaeŋge ve kaiwo weya vanautumako iyako giyaniye regha. Amalako i variye na ve njimbukikiya le mbombo.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Badako kaiwae, nuwaeko nuwaiya moli i ghana ghanɨŋgako njimwanjimwa iya mbomboko ghanji, na ŋgamoiye i thigha, ko iyemaeŋge mava lolo regha i giya ghanɨŋgawe.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ko amba i renuwaŋa wagiyawe na iŋa, ‘Ou! Bwebwe ee mau, weiyaŋgiya le rakakaiwo ghanji lemoyo moli, thɨ ghanɨŋga na vaŋgothiye mbe inawe, na ghino mbe iyake badake ne i gharɨ vamareŋgo!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Mbema valɨkaiwa eŋge vara ya yondovirɨ na ya njogha weya bwebwe na ne va dagewe na yaŋa, “Bwebwe, kaero ya vakatha tharɨ Loi e marae na ghen e maran.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ma elo thovuye na valɨkaiwae ne uŋa narunɨna ghino, mbema u vakathaŋgo eŋge ŋgoreiya len rakakaiwona regha ghino.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 I yondovirɨ na i njogha weya ramae.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Nariyeko i dagewe iŋa, ‘Bwebwe, kaero ya vakatha tharɨ Loi e marae na e maran. Ma elo thovuye na valɨkaiwae uŋa narunɨna ghino.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Ko iyemaeŋge ramae i kula weŋgiya le rakakaiwo iŋa, ‘Hu yoruku na hu lima kwama thovuye na hu vanjimbo. Hu worawe nɨmae kɨkiye ghae na hu bigiraweya gheghe ghae.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Vohu vaŋguma kau nariya ghatabo vondɨvondɨ na hu unɨghɨ, na ra vakatha ghanɨŋga thovuye na raya ghanɨwarari.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Kaiwae naruŋguke iyake va ya munje eŋge kaero i mare, ko iyemaeŋge mbaŋake mbe e yawayawaliye; vama i ghawe, ko kaero ya vaidiva.’ Kaero thɨ woraweya lenji vawarariko rɨghe.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Mbaŋa thɨ vakavakatha iyako ghaghae laghɨyeniye vamba ina e kaiwo rɨghe; na mbaŋa vama i njoghanjogha na kaero i vurɨthaiya ŋgoloko ghadidiye, amba i loŋwevaidiya wothu na thari.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 I kula weya rakakaiwo regha na i vaito iŋa, ‘Ŋgoroŋgako?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Amba i dagewe iŋa, ‘Ghaghama kaero me njogha, na ramami meŋa na thɨ unɨgha kau nariye ghatabo vondɨvondɨ, kaiwae me njogha weiye le vurɨgheghe na mbe e yawayawaliye.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Ghaghae laghɨyeniye ghare i gaithɨ laghɨye na i botewo i ru e ŋgoloko tɨne. Ramae i raŋgi na i naŋgo vurɨgheghewe na thoŋgo valɨkaiwae i ru.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ko iyemaeŋge i gonjogha weya ramae iŋa, ‘Wo u thuwe, theghatheghake wolaghɨye va i menako ya kaiwo e ghen ŋgoreiya len rakakaiwo bwaga na ma mbaŋa regha ya goriwoyathu len mbaro. Iyemaeŋge ma mbaŋa regha u woveŋgo bigi regha, othembe gout na wo vakatha vawarari weiŋguyaŋgiya wouneke!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ko iyemaeŋge mbaŋa narunɨke iya mendava i vakowana len bigibigike weŋgiya wanakau rayathiyathima, i njogha e ghen, u unɨgha kau nariye ghatabo vondɨvondɨ kaiwae.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Ramae i gonjoghawe iŋa, ‘Naruŋgu, mbaŋake wolaghɨye ya yaku weiŋgu ghen, na bigibigike wolaghɨye ina e ghino ghen len bigibigi.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ko iyemaeŋge valɨkaiwae ra warari na ra vakatha vawarari, kaiwae ghaghake raŋaeŋge vama i mare, ko mbaŋake mbe e yawayawaliye, vama i ghawe, ko mbaŋake kaero ra vaidiva.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.