João 4
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVI
1 Parisi thɨ loŋwevaidiya Jisas i vaŋguŋgi na i bapɨtaisoŋgiya gharaghambu lemoyo, i kivwala Jon,
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 othembe raŋa Jisas, iye mava i vakatha bapɨtaiso, vambe gharaghambuŋgiko eŋge,
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 mbaŋa va i ghareghare iyake iteta Judiya na mbowo i njoghava Galili.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Le njoghako iyako va i ghathara Sameriya ele valɨvaŋga.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Iwaeŋge i mena i vutha e ghembaniye regha idae Saika, e thelau regha ghadidiye. Thelauko iyako Jeikob va i vamodo na i wogiyawe nariye Josep.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 E valɨvaŋgako iyako Jeikob ghe mbwa, mborowou va thɨ do, mbe inaweva. Jisas, loŋgako kaiwae na riwae va i bane, i ronja e ghadidiye. Mbaŋa va ŋgoreiya ghararaghɨye mboro.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Mbaŋa tɨnan Sameriya eunda i mena i guda mbwa, Jisas i dagewe iŋa, “U gudugiyama mbwana ya mun.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Gharaghambu vama thɨ wao e ghemba na vethɨ vamoda ghanɨŋga.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Elama i gonjoghawe iŋa, “Kaiwae mbe Jiuwa ghen na mbe Sameriya ghino, ŋgoroŋga na u naŋgo mbwa e ghino?” Kaiwae Jiu na Sameriya thɨ veroghereiye wanaŋgi.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thoŋgo u ghareghare Loi le giya e ghen na thela iya i naŋgo mbwana e ghen, mbala mo naŋgowe na i giya mbwa e yawayawaliye e ghen.”
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, ma bigi regha ina e ghen na mbala u guduwe kaiwae mbwake na bode moli. Aŋga ne vo wo iya mbwake e yawayawaliyeke?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Ghen u laghɨye kivwala rumbume Jeikob, iyava i vatomwe mbwake iyake weime? Amalaghɨniye weiyaŋgiya le ŋgaŋga na le thetheghan va thɨ muna iyake.”
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thela i muna mbwake iyake tene mbwa i gharɨva,
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 ko thela thoŋgo i muna mbwake ghino ya giyakewe, ma tene mbwa i gharɨva. Ŋgoreiye, mbwake iya ne ghino ya giyakewe ne i tabona mborowou, i voru valaŋa na i giya yawaliye memeghabananiye.”
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, u giyama mbwana iyana weŋgo, mbala ma tene mbwa i gharɨŋgo na ya mena ya guduguduva mbwa gheke.”
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Jisas i dagewe iŋa, “U wa, vo vaŋgwa len ghɨmoru na u njoghama gheke.”
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 I gonjoghawe iŋa, “Ma elo ghɨmoru.” Jisas i dagewe iŋa, “U utuŋa emunjoru iya uŋana ma e len ghɨmoru.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Ko emunjoru iyake: va u vaŋguŋgiya ghɨmoghɨmoru theghelimana, ghɨmoru na iya weina e mbaŋake iyake ma len ghɨmoru. Emunjoru iya moŋana.”
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Elama iŋa, “Amalana, kaero ya thuweŋge, Loi ghalɨŋae gharautu ghen.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Orumburumbume va thɨ kururu weya Loi e ouke iyake, ko ghemi Jiu huŋa ghamba kururu mbe regha eŋge Jerusalem.”
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Jisas i dagewe iŋa, “U wo lo renuwaŋake elana, mbaŋa i menamenake mane hu kururuwe Bwebwe e ouke iyake o Jerusalem.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Ghemi Sameriya gharɨgharɨniye ma hu ghareghare hu kururuwe thela; ko ghime Jiu wo ghareghare Loike wo kururukewe, na ne i vakaiwoŋaime na i vamoru yambaneke.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Ko iyemaeŋge mbaŋa maya i menamenake na kaero ina gheke. Mbaŋa thavala thɨ kururu emunjoru ne thɨ kururuwe Bwebwe weiye lenji gharevatomwe emunjoru kaiwae thiye Bwebwe i tamwetamwe weŋgi na thɨ kururuwe.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Loi iye Nyao na thavala thɨ kururuwe, thɨ kururuwe e unenji weiye lenji gharevatomwe emunjoru ŋgoreiya Loi ghaghareghare emunjoru.”
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Elama iŋa, “Ya ghareghare Mesaiya iye thɨ uno Krais tene i mena. Mbaŋa ne i mena amba i vamanjamanjalaŋa bigibigike wolaghɨye weime.”
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Lolona iya u utuutu kaiwaena mbema iya ghinokeni, iya vara ya utuutuke e ghen mbaŋake iyake.”
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 E mbaŋako iyako gharaghambuma thɨ rakanjoghawe, na gharenji i yo laghɨye moli kaiwae thɨ thuwe i utuutu weiye wevo eunda. Ko ma regha mun i vaito iŋa, “Nuwaniya budakai?” o “Buda kaiwae u utu wein elake?”
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Elama i iteta mbwama variye, i njogha thotho na i dage weŋgiya ghembako gharɨgharɨniye iŋa,
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Wo hu rakamena na vohu thuwe amala regha, me utugiyavao weŋgo bigibigima wolaghɨye va ya vakathaŋgi na i rereya. Mbwata mbema Mesaiya amalaghɨniye?”
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Thɨ rakaraŋgi na thɨ rakarakamenawe Jisas.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 E mbaŋaniye gharaghambu thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, wo u ghanɨŋga.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu kaero ma ghan, ko ghemi ma hu ghareghare mun.”
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Gharaghambuma thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Mbwata lolo regha me bigimena ghanɨŋgawe?”
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu mbe regha eŋge, ya ghambugha thela va i variyeŋgo le renuwaŋa na ya vakathavao kaiwoke iyava i woveŋgoke na ya kaiwoŋa.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Thare hu ghareghare utuke iya huŋake, ‘Manjala ma umbovarɨ eŋge kaero uloulo ghambaŋa.’ Ko ya dage e ghemi hu tateya maramina na hu thuwe umako tɨne. Ghanɨŋgako kaero thɨ mweghe na kaero nuwaiya tɨtɨvoreŋa.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Ratɨtɨko i mbana modae na i vatha yawalɨ memeghabananiye ghanɨŋganiye, iya kaiwae rakabukabu na ratɨtɨ ne thɨ warari na regha.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Iyake kaiwae utuutuke iyake emunjoru, iya iŋake, ‘Regha i kabughathɨ na regha i tɨghathɨ.’
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Ma variyeŋga na vohu tɨghɨ e uma mava hu kabu. Gharɨgharɨ vavana lenji ghairo une na ghemi hu vaidiya ghathovuye.”Rakakaiwo theghewo thɨ tɨghathɨ wit|alt="two workers harvesting wheat" src="lb00098c.tif" size="col" copy="BFBS (Bass)" ref="4:34-38"
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Sameriya gharɨgharɨniye lemoyo e ghembako iyako tɨne thɨ loŋweghathɨgha Jisas kaiwae wevoko meŋa, “Me utugiyavao e ghino bigibigike wolaghɨye va ya vakatha na i rereya.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Iya kaiwae mbaŋa thɨ rakamenawe, mbe thɨ naŋgowe na wo thɨ yaku weinji. Mbaŋa theghewo i yaku,
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 na le vavaghareko kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ loŋweghathɨ.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Thɨ dagewe elama thɨŋa, “Kaero wo loŋweghathɨ mbaŋake, ma lama rɨghe kaiwae budakaiya mo utugiya weime, nandere, ko kaiwae mbe ghime vara ghamamberegha mo loŋwe e yanawameke, na wo ghareghare mbema emunjoru amalaghɨniye yambaneke gha Ravamoru.”
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Le yaku mbaŋa theghewoko e ghereiye, kaero i wareriva, i wa Galili.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Jisas ghamberegha ghalɨŋae, va iŋa, “Loi ghalɨŋae gharautu, iye le vanautuma gharɨgharɨniye mane thɨ yavwatatawana.”
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Mbaŋa i vutha Galili, gharɨgharɨ e valɨvaŋgako iyako thɨ vaŋguvatha, kaiwae va thɨ thuwe le vakathaŋgiko ghamba rotaele wolaghɨye Thaga Valaŋani va ghambaŋa Jerusalem e tɨne, kaiwae thiye vambe inanjiva gheko.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 E le loŋgako tɨne i wa Kena Galili e tɨne. E ghembake iyake iyava i vɨva mbwama na i tabo na waen. Giyanduŋenduŋe regha va ina gheko, nariye i ghambwera, ina Kapenaom.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Mbaŋa amalake iyake i loŋwe Jisas kaero i iteta Judiya na ma ina Galili, i wa na ve naŋgowe na weiye thɨ wa Kapenaom na ve thawariya nariye, yawaliye ma vama molao.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Jisas i dagewe iŋa, “Ghemi thoŋgo ma hu thuwe vakatha ghamba rotaele regha e maramina na i wo nuwami, mane hu loŋweghathɨ.”
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Amalama i gonjoghawe iŋa, “O amalana, u mena ra wa, ne iwaeŋge naruŋguko i mare.”
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Ma u wa eŋge, narunɨna kaero riwae i thovuyeva.”
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Vamba i loŋgaloŋga e kamwathɨ mborowa, le rakakaiwo kaero thɨ lavolevole, thɨ womena totowe thɨŋa, “Naruma kaero riwae i thovuye.”
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 I govaitoŋgi thembaŋa vara riwae kaero me thovuye, thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Menda wan klok yeghɨyeghɨye ghambwera kaero i kowe.”
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Amalama kaero i renuwaŋakiki menda e mbaŋako vara iyako i dagewe iŋa, “Naruna mane i mare.” Iya kaiwae amalaghɨniye na le ŋgoloko gharayakuyakuko wolaghɨye thɨ loŋweghathɨ.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Jisas le vakathake vakatha ghamba rotaele theghewoniye le njoghama Judiya e ghereiye na i mena Galili.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.