João 4
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NTLH
1 Parisi thɨ loŋwevaidiya Jisas i vaŋguŋgi na i bapɨtaisoŋgiya gharaghambu lemoyo, i kivwala Jon,
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 othembe raŋa Jisas, iye mava i vakatha bapɨtaiso, vambe gharaghambuŋgiko eŋge,
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 mbaŋa va i ghareghare iyake iteta Judiya na mbowo i njoghava Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Le njoghako iyako va i ghathara Sameriya ele valɨvaŋga.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Iwaeŋge i mena i vutha e ghembaniye regha idae Saika, e thelau regha ghadidiye. Thelauko iyako Jeikob va i vamodo na i wogiyawe nariye Josep.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 E valɨvaŋgako iyako Jeikob ghe mbwa, mborowou va thɨ do, mbe inaweva. Jisas, loŋgako kaiwae na riwae va i bane, i ronja e ghadidiye. Mbaŋa va ŋgoreiya ghararaghɨye mboro.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Mbaŋa tɨnan Sameriya eunda i mena i guda mbwa, Jisas i dagewe iŋa, “U gudugiyama mbwana ya mun.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Gharaghambu vama thɨ wao e ghemba na vethɨ vamoda ghanɨŋga.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Elama i gonjoghawe iŋa, “Kaiwae mbe Jiuwa ghen na mbe Sameriya ghino, ŋgoroŋga na u naŋgo mbwa e ghino?” Kaiwae Jiu na Sameriya thɨ veroghereiye wanaŋgi.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thoŋgo u ghareghare Loi le giya e ghen na thela iya i naŋgo mbwana e ghen, mbala mo naŋgowe na i giya mbwa e yawayawaliye e ghen.”
10 Então Jesus disse:
11 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, ma bigi regha ina e ghen na mbala u guduwe kaiwae mbwake na bode moli. Aŋga ne vo wo iya mbwake e yawayawaliyeke?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ghen u laghɨye kivwala rumbume Jeikob, iyava i vatomwe mbwake iyake weime? Amalaghɨniye weiyaŋgiya le ŋgaŋga na le thetheghan va thɨ muna iyake.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thela i muna mbwake iyake tene mbwa i gharɨva,
13 Então Jesus disse:
14 ko thela thoŋgo i muna mbwake ghino ya giyakewe, ma tene mbwa i gharɨva. Ŋgoreiye, mbwake iya ne ghino ya giyakewe ne i tabona mborowou, i voru valaŋa na i giya yawaliye memeghabananiye.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, u giyama mbwana iyana weŋgo, mbala ma tene mbwa i gharɨŋgo na ya mena ya guduguduva mbwa gheke.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Jisas i dagewe iŋa, “U wa, vo vaŋgwa len ghɨmoru na u njoghama gheke.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 I gonjoghawe iŋa, “Ma elo ghɨmoru.” Jisas i dagewe iŋa, “U utuŋa emunjoru iya uŋana ma e len ghɨmoru.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ko emunjoru iyake: va u vaŋguŋgiya ghɨmoghɨmoru theghelimana, ghɨmoru na iya weina e mbaŋake iyake ma len ghɨmoru. Emunjoru iya moŋana.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Elama iŋa, “Amalana, kaero ya thuweŋge, Loi ghalɨŋae gharautu ghen.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Orumburumbume va thɨ kururu weya Loi e ouke iyake, ko ghemi Jiu huŋa ghamba kururu mbe regha eŋge Jerusalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jisas i dagewe iŋa, “U wo lo renuwaŋake elana, mbaŋa i menamenake mane hu kururuwe Bwebwe e ouke iyake o Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Ghemi Sameriya gharɨgharɨniye ma hu ghareghare hu kururuwe thela; ko ghime Jiu wo ghareghare Loike wo kururukewe, na ne i vakaiwoŋaime na i vamoru yambaneke.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ko iyemaeŋge mbaŋa maya i menamenake na kaero ina gheke. Mbaŋa thavala thɨ kururu emunjoru ne thɨ kururuwe Bwebwe weiye lenji gharevatomwe emunjoru kaiwae thiye Bwebwe i tamwetamwe weŋgi na thɨ kururuwe.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Loi iye Nyao na thavala thɨ kururuwe, thɨ kururuwe e unenji weiye lenji gharevatomwe emunjoru ŋgoreiya Loi ghaghareghare emunjoru.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Elama iŋa, “Ya ghareghare Mesaiya iye thɨ uno Krais tene i mena. Mbaŋa ne i mena amba i vamanjamanjalaŋa bigibigike wolaghɨye weime.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Lolona iya u utuutu kaiwaena mbema iya ghinokeni, iya vara ya utuutuke e ghen mbaŋake iyake.”
26 Então Jesus afirmou:
27 E mbaŋako iyako gharaghambuma thɨ rakanjoghawe, na gharenji i yo laghɨye moli kaiwae thɨ thuwe i utuutu weiye wevo eunda. Ko ma regha mun i vaito iŋa, “Nuwaniya budakai?” o “Buda kaiwae u utu wein elake?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Elama i iteta mbwama variye, i njogha thotho na i dage weŋgiya ghembako gharɨgharɨniye iŋa,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Wo hu rakamena na vohu thuwe amala regha, me utugiyavao weŋgo bigibigima wolaghɨye va ya vakathaŋgi na i rereya. Mbwata mbema Mesaiya amalaghɨniye?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Thɨ rakaraŋgi na thɨ rakarakamenawe Jisas.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 E mbaŋaniye gharaghambu thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, wo u ghanɨŋga.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu kaero ma ghan, ko ghemi ma hu ghareghare mun.”
32 Jesus respondeu:
33 Gharaghambuma thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Mbwata lolo regha me bigimena ghanɨŋgawe?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu mbe regha eŋge, ya ghambugha thela va i variyeŋgo le renuwaŋa na ya vakathavao kaiwoke iyava i woveŋgoke na ya kaiwoŋa.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Thare hu ghareghare utuke iya huŋake, ‘Manjala ma umbovarɨ eŋge kaero uloulo ghambaŋa.’ Ko ya dage e ghemi hu tateya maramina na hu thuwe umako tɨne. Ghanɨŋgako kaero thɨ mweghe na kaero nuwaiya tɨtɨvoreŋa.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ratɨtɨko i mbana modae na i vatha yawalɨ memeghabananiye ghanɨŋganiye, iya kaiwae rakabukabu na ratɨtɨ ne thɨ warari na regha.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Iyake kaiwae utuutuke iyake emunjoru, iya iŋake, ‘Regha i kabughathɨ na regha i tɨghathɨ.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ma variyeŋga na vohu tɨghɨ e uma mava hu kabu. Gharɨgharɨ vavana lenji ghairo une na ghemi hu vaidiya ghathovuye.”Rakakaiwo theghewo thɨ tɨghathɨ wit|alt="two workers harvesting wheat" src="lb00098c.tif" size="col" copy="BFBS (Bass)" ref="4:34-38"
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Sameriya gharɨgharɨniye lemoyo e ghembako iyako tɨne thɨ loŋweghathɨgha Jisas kaiwae wevoko meŋa, “Me utugiyavao e ghino bigibigike wolaghɨye va ya vakatha na i rereya.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Iya kaiwae mbaŋa thɨ rakamenawe, mbe thɨ naŋgowe na wo thɨ yaku weinji. Mbaŋa theghewo i yaku,
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 na le vavaghareko kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ loŋweghathɨ.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Thɨ dagewe elama thɨŋa, “Kaero wo loŋweghathɨ mbaŋake, ma lama rɨghe kaiwae budakaiya mo utugiya weime, nandere, ko kaiwae mbe ghime vara ghamamberegha mo loŋwe e yanawameke, na wo ghareghare mbema emunjoru amalaghɨniye yambaneke gha Ravamoru.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Le yaku mbaŋa theghewoko e ghereiye, kaero i wareriva, i wa Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Jisas ghamberegha ghalɨŋae, va iŋa, “Loi ghalɨŋae gharautu, iye le vanautuma gharɨgharɨniye mane thɨ yavwatatawana.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Mbaŋa i vutha Galili, gharɨgharɨ e valɨvaŋgako iyako thɨ vaŋguvatha, kaiwae va thɨ thuwe le vakathaŋgiko ghamba rotaele wolaghɨye Thaga Valaŋani va ghambaŋa Jerusalem e tɨne, kaiwae thiye vambe inanjiva gheko.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 E le loŋgako tɨne i wa Kena Galili e tɨne. E ghembake iyake iyava i vɨva mbwama na i tabo na waen. Giyanduŋenduŋe regha va ina gheko, nariye i ghambwera, ina Kapenaom.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Mbaŋa amalake iyake i loŋwe Jisas kaero i iteta Judiya na ma ina Galili, i wa na ve naŋgowe na weiye thɨ wa Kapenaom na ve thawariya nariye, yawaliye ma vama molao.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jisas i dagewe iŋa, “Ghemi thoŋgo ma hu thuwe vakatha ghamba rotaele regha e maramina na i wo nuwami, mane hu loŋweghathɨ.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Amalama i gonjoghawe iŋa, “O amalana, u mena ra wa, ne iwaeŋge naruŋguko i mare.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Ma u wa eŋge, narunɨna kaero riwae i thovuyeva.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Vamba i loŋgaloŋga e kamwathɨ mborowa, le rakakaiwo kaero thɨ lavolevole, thɨ womena totowe thɨŋa, “Naruma kaero riwae i thovuye.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 I govaitoŋgi thembaŋa vara riwae kaero me thovuye, thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Menda wan klok yeghɨyeghɨye ghambwera kaero i kowe.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Amalama kaero i renuwaŋakiki menda e mbaŋako vara iyako i dagewe iŋa, “Naruna mane i mare.” Iya kaiwae amalaghɨniye na le ŋgoloko gharayakuyakuko wolaghɨye thɨ loŋweghathɨ.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Jisas le vakathake vakatha ghamba rotaele theghewoniye le njoghama Judiya e ghereiye na i mena Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.