João 4

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Parisi thɨ loŋwevaidiya Jisas i vaŋguŋgi na i bapɨtaisoŋgiya gharaghambu lemoyo, i kivwala Jon,
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 othembe raŋa Jisas, iye mava i vakatha bapɨtaiso, vambe gharaghambuŋgiko eŋge,
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 mbaŋa va i ghareghare iyake iteta Judiya na mbowo i njoghava Galili.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Le njoghako iyako va i ghathara Sameriya ele valɨvaŋga.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Iwaeŋge i mena i vutha e ghembaniye regha idae Saika, e thelau regha ghadidiye. Thelauko iyako Jeikob va i vamodo na i wogiyawe nariye Josep.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 E valɨvaŋgako iyako Jeikob ghe mbwa, mborowou va thɨ do, mbe inaweva. Jisas, loŋgako kaiwae na riwae va i bane, i ronja e ghadidiye. Mbaŋa va ŋgoreiya ghararaghɨye mboro.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Mbaŋa tɨnan Sameriya eunda i mena i guda mbwa, Jisas i dagewe iŋa, “U gudugiyama mbwana ya mun.”
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Gharaghambu vama thɨ wao e ghemba na vethɨ vamoda ghanɨŋga.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Elama i gonjoghawe iŋa, “Kaiwae mbe Jiuwa ghen na mbe Sameriya ghino, ŋgoroŋga na u naŋgo mbwa e ghino?” Kaiwae Jiu na Sameriya thɨ veroghereiye wanaŋgi.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thoŋgo u ghareghare Loi le giya e ghen na thela iya i naŋgo mbwana e ghen, mbala mo naŋgowe na i giya mbwa e yawayawaliye e ghen.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, ma bigi regha ina e ghen na mbala u guduwe kaiwae mbwake na bode moli. Aŋga ne vo wo iya mbwake e yawayawaliyeke?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ghen u laghɨye kivwala rumbume Jeikob, iyava i vatomwe mbwake iyake weime? Amalaghɨniye weiyaŋgiya le ŋgaŋga na le thetheghan va thɨ muna iyake.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Thela i muna mbwake iyake tene mbwa i gharɨva,
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 ko thela thoŋgo i muna mbwake ghino ya giyakewe, ma tene mbwa i gharɨva. Ŋgoreiye, mbwake iya ne ghino ya giyakewe ne i tabona mborowou, i voru valaŋa na i giya yawaliye memeghabananiye.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Elama i dagewe iŋa, “Amalana, u giyama mbwana iyana weŋgo, mbala ma tene mbwa i gharɨŋgo na ya mena ya guduguduva mbwa gheke.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Jisas i dagewe iŋa, “U wa, vo vaŋgwa len ghɨmoru na u njoghama gheke.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 I gonjoghawe iŋa, “Ma elo ghɨmoru.” Jisas i dagewe iŋa, “U utuŋa emunjoru iya uŋana ma e len ghɨmoru.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 Ko emunjoru iyake: va u vaŋguŋgiya ghɨmoghɨmoru theghelimana, ghɨmoru na iya weina e mbaŋake iyake ma len ghɨmoru. Emunjoru iya moŋana.”
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Elama iŋa, “Amalana, kaero ya thuweŋge, Loi ghalɨŋae gharautu ghen.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Orumburumbume va thɨ kururu weya Loi e ouke iyake, ko ghemi Jiu huŋa ghamba kururu mbe regha eŋge Jerusalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Jisas i dagewe iŋa, “U wo lo renuwaŋake elana, mbaŋa i menamenake mane hu kururuwe Bwebwe e ouke iyake o Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ghemi Sameriya gharɨgharɨniye ma hu ghareghare hu kururuwe thela; ko ghime Jiu wo ghareghare Loike wo kururukewe, na ne i vakaiwoŋaime na i vamoru yambaneke.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Ko iyemaeŋge mbaŋa maya i menamenake na kaero ina gheke. Mbaŋa thavala thɨ kururu emunjoru ne thɨ kururuwe Bwebwe weiye lenji gharevatomwe emunjoru kaiwae thiye Bwebwe i tamwetamwe weŋgi na thɨ kururuwe.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Loi iye Nyao na thavala thɨ kururuwe, thɨ kururuwe e unenji weiye lenji gharevatomwe emunjoru ŋgoreiya Loi ghaghareghare emunjoru.”
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Elama iŋa, “Ya ghareghare Mesaiya iye thɨ uno Krais tene i mena. Mbaŋa ne i mena amba i vamanjamanjalaŋa bigibigike wolaghɨye weime.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Lolona iya u utuutu kaiwaena mbema iya ghinokeni, iya vara ya utuutuke e ghen mbaŋake iyake.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 E mbaŋako iyako gharaghambuma thɨ rakanjoghawe, na gharenji i yo laghɨye moli kaiwae thɨ thuwe i utuutu weiye wevo eunda. Ko ma regha mun i vaito iŋa, “Nuwaniya budakai?” o “Buda kaiwae u utu wein elake?”
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Elama i iteta mbwama variye, i njogha thotho na i dage weŋgiya ghembako gharɨgharɨniye iŋa,
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “Wo hu rakamena na vohu thuwe amala regha, me utugiyavao weŋgo bigibigima wolaghɨye va ya vakathaŋgi na i rereya. Mbwata mbema Mesaiya amalaghɨniye?”
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Thɨ rakaraŋgi na thɨ rakarakamenawe Jisas.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 E mbaŋaniye gharaghambu thɨ dagewe thɨŋa, “Ravavaghare, wo u ghanɨŋga.”
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ko iyemaeŋge i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu kaero ma ghan, ko ghemi ma hu ghareghare mun.”
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Gharaghambuma thɨ veutu weŋgi thɨŋa, “Mbwata lolo regha me bigimena ghanɨŋgawe?”
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Ghaŋgu mbe regha eŋge, ya ghambugha thela va i variyeŋgo le renuwaŋa na ya vakathavao kaiwoke iyava i woveŋgoke na ya kaiwoŋa.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Thare hu ghareghare utuke iya huŋake, ‘Manjala ma umbovarɨ eŋge kaero uloulo ghambaŋa.’ Ko ya dage e ghemi hu tateya maramina na hu thuwe umako tɨne. Ghanɨŋgako kaero thɨ mweghe na kaero nuwaiya tɨtɨvoreŋa.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ratɨtɨko i mbana modae na i vatha yawalɨ memeghabananiye ghanɨŋganiye, iya kaiwae rakabukabu na ratɨtɨ ne thɨ warari na regha.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Iyake kaiwae utuutuke iyake emunjoru, iya iŋake, ‘Regha i kabughathɨ na regha i tɨghathɨ.’
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Ma variyeŋga na vohu tɨghɨ e uma mava hu kabu. Gharɨgharɨ vavana lenji ghairo une na ghemi hu vaidiya ghathovuye.”Rakakaiwo theghewo thɨ tɨghathɨ wit|alt="two workers harvesting wheat" src="lb00098c.tif" size="col" copy="BFBS (Bass)" ref="4:34-38"
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Sameriya gharɨgharɨniye lemoyo e ghembako iyako tɨne thɨ loŋweghathɨgha Jisas kaiwae wevoko meŋa, “Me utugiyavao e ghino bigibigike wolaghɨye va ya vakatha na i rereya.”
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Iya kaiwae mbaŋa thɨ rakamenawe, mbe thɨ naŋgowe na wo thɨ yaku weinji. Mbaŋa theghewo i yaku,
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 na le vavaghareko kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ loŋweghathɨ.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Thɨ dagewe elama thɨŋa, “Kaero wo loŋweghathɨ mbaŋake, ma lama rɨghe kaiwae budakaiya mo utugiya weime, nandere, ko kaiwae mbe ghime vara ghamamberegha mo loŋwe e yanawameke, na wo ghareghare mbema emunjoru amalaghɨniye yambaneke gha Ravamoru.”
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Le yaku mbaŋa theghewoko e ghereiye, kaero i wareriva, i wa Galili.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Jisas ghamberegha ghalɨŋae, va iŋa, “Loi ghalɨŋae gharautu, iye le vanautuma gharɨgharɨniye mane thɨ yavwatatawana.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Mbaŋa i vutha Galili, gharɨgharɨ e valɨvaŋgako iyako thɨ vaŋguvatha, kaiwae va thɨ thuwe le vakathaŋgiko ghamba rotaele wolaghɨye Thaga Valaŋani va ghambaŋa Jerusalem e tɨne, kaiwae thiye vambe inanjiva gheko.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 E le loŋgako tɨne i wa Kena Galili e tɨne. E ghembake iyake iyava i vɨva mbwama na i tabo na waen. Giyanduŋenduŋe regha va ina gheko, nariye i ghambwera, ina Kapenaom.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Mbaŋa amalake iyake i loŋwe Jisas kaero i iteta Judiya na ma ina Galili, i wa na ve naŋgowe na weiye thɨ wa Kapenaom na ve thawariya nariye, yawaliye ma vama molao.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Jisas i dagewe iŋa, “Ghemi thoŋgo ma hu thuwe vakatha ghamba rotaele regha e maramina na i wo nuwami, mane hu loŋweghathɨ.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Amalama i gonjoghawe iŋa, “O amalana, u mena ra wa, ne iwaeŋge naruŋguko i mare.”
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisas i gonjoghawe iŋa, “Ma u wa eŋge, narunɨna kaero riwae i thovuyeva.”
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Vamba i loŋgaloŋga e kamwathɨ mborowa, le rakakaiwo kaero thɨ lavolevole, thɨ womena totowe thɨŋa, “Naruma kaero riwae i thovuye.”
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 I govaitoŋgi thembaŋa vara riwae kaero me thovuye, thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Menda wan klok yeghɨyeghɨye ghambwera kaero i kowe.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Amalama kaero i renuwaŋakiki menda e mbaŋako vara iyako i dagewe iŋa, “Naruna mane i mare.” Iya kaiwae amalaghɨniye na le ŋgoloko gharayakuyakuko wolaghɨye thɨ loŋweghathɨ.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Jisas le vakathake vakatha ghamba rotaele theghewoniye le njoghama Judiya e ghereiye na i mena Galili.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.