João 11

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Amala regha idae Lasarus, i ghambwera. Va i yaku Betani weiyaŋgiya olouye Meri na Mata.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (Merike iyake iya va i liŋgiya bunama Jisas e ghegheŋgima na i ivamoŋgi e umbaliye ndamwandamwae. Louye Lasarus iyava i ghambwerako.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Oloulouye thɨ variya toto thɨŋa, “Amalana, amalama valɨgharegharenɨma i ghambwera.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Mbaŋa Jisas i loŋwe iyake iŋa, “Ghambwerake iyake mane le ghambako Lasarus le mare. Nandere, iyake Loi ghatarawa kaiwae, na mbala thɨ taraweŋa Loi Nariye.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jisas i gharethovu weŋgiya Mata na ghaghae Meri na lounji Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ko iyemaeŋge mbaŋa i loŋwe totoma, Lasarus i ghambwera, Jisas mbowo i yakuva mbaŋa theghewo e ghembako inakowe.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Amba i dage weŋgiya gharaghambuma iŋa, “Wo ra rakanjogha Judiya.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Ravavaghare, mendamba gharɨgharɨ gheko nuwanjiya thɨ unɨghɨŋge e varɨ, na buda kaiwae nuwaniya u njogha gheko?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jisas iŋa, “Mbaŋa ghalughawoghawo theyaworo na theghewo, ŋgoreiye? Thela ne i loŋga varae i mbɨlembɨle mane i lirawe vatharɨ gheghe kaiwae i thuwe yambaneke ghamanjamanjala.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ko thoŋgo ne i loŋga gougou ne i tɨvatɨva, kaiwae ma ele manjamanjala.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jisas i utuŋaŋgiya thiyake na e ghereiye mbowo i dageva weŋgi iŋa, “Ghandauma Lasarus i ghenelaŋa, ko ne ya wa na va yavairɨ.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, thoŋgo i ghenelaŋa, tembene riwae i thovuye.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jisas emunjoru moli i utuŋa Lasarus le mare kaiwae, ko gharaghambuma thɨŋaeŋge i utuŋa ghena utuniye.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Jisas i uturaŋgiya moli weŋgi iŋa, “Lasarus iye i mare,
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 na ghemi kaiwami ya warari kaiwae ma inaŋgu gheko, iyake kaiwae ne hu ghareghare na hu vareminjeŋgo. Mbaŋake ra rakawawe.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomas, vambe thɨ unova ghaida unouno Gamwaruwo, i dage weŋgiya ghauneko iya Jisas gharaghambuko weiyaŋgi iŋa, “Taulaghɨke ghinda ra raka weinda Ravavaghareko, mbala vara mare weinda.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Mbaŋa Jisas i vutha, i loŋwevaidiya Lasarus thɨ beku na ghenevarɨ vama ve ghena e ghabubu.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betani na Jerusalem ghanjilughawoghawo mbalama i wo kilomita thegheto.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Iya kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ ri Jerusalem na thɨ vawarariŋaŋgiya Mata na Meri lounjiko le mare na nuwatharɨniye kaiwae.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mbaŋa Mata i loŋwe toto Jisas maiya i menamenake, i raŋgi na ve lavolevole, ko Meri vambe i reyaku e ŋgolo tɨne.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata i dagewe Jisas iŋa, “Thoŋgo mendava inan gheke, Amalana, louŋguma mbala ma menda i mare!
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ko ya ghareghare othembe mbaŋake, budakaiya u naŋgo weya Loi na i vakatha, ne i vakatha kaiwan.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas i dagewe iŋa, “Lounɨna ne i thuweiru na tembe e yawayawaliyeva.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ya ghareghare, ne i thuweiru na e yawayawaliye mbaŋa nevole ele ghambako.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jisas i dagewe iŋa, “Ghino thuweiru na yawalɨ. Thela ne i loŋweghathɨŋgo ne e yawayawaliye, othembe ne i mare;
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 na thela e yawayawaliye na i loŋweghathɨŋgo ma vole i mare. Thare u loŋweghathɨgha iyake?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ŋgoreiye Amalana! Ya loŋweghathɨgha ghen Mesaiya, Loi Nariye, iye Loi va i dagerawe ne i mena e yambaneke.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mata i utuvao na e ghereiye, i njogha na i kulavatha ghaghae Meri na i vaŋaewiwe iŋa, “La Ravavaghare maina gheke na nuwaiyaŋge.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Mbaŋa Meri i loŋwe iyake, i yondo na i yorukuwe.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jisas ma vamba i vutha e ghemba, ko vamba ina ŋgora Mata me vaidimawe.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Gharɨgharɨma va inanjima e ŋgoloko tɨne weinjima Meri, thɨ vawarariŋama nuwatharɨma kaiwae, thɨ rakambele mbaŋa thɨ thuwe i yondo vɨrɨ na i rukuraŋgi. Lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge i wa e ghabubuko na ve randawe.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Meri ve vutha ŋgora Jisas inamawe na mbaŋa i thuwe, i dobu e gheghe na i dagewe iŋa, “Amalana, thoŋgo mendambe inan gheke, louŋguma mbala ma mendava i mare!”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jisas i thuwe Meri i randa na gharɨgharɨma weiyaŋgima mbe ŋgoreiyeva, ghare i tage laghɨye moli,
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 na i vaitoŋgi iŋa, “Aŋga ina menda hu worawe?” Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, u mena vara thuwe.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jisas i randa.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Gharɨgharɨma thɨ ve dage weŋgi thɨŋa, “Wo u thuwe, ŋgoroŋga ghare weya Lasarus!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ko vavana thɨŋa, “Va i vakatha amala marae i kwaghe na kaero i thuwe, na buda kaiwae ma i vikiki Lasarus na thava i mare?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Ghare i vɨrɨ laghɨye, Jisas i wa e ghabubuma, va maŋgavarɨ, na va thɨ wogana ghae e varɨ.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu wovakatha varɨna!” Amalama mendamba i marema louye Mata i gonjoghawe iŋa, “Amalana, kaero e butibutiye na ghenevarɨ kaero ve ghena.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Jisas i dagewe iŋa, “Mendambe ya dage e ghen ne u thuwe ŋgoroŋga Loi le vurɨvurɨgheghe thoŋgo u loŋweghathɨ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Thɨ mwanavakatha varɨma. Jisas i ghɨmara voro e buruburu na iŋa, “Ya vata ago e ghen, Bwebwe, kaiwae u vandeŋeŋgo.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ya ghareghare mbaŋake wolaghɨye u vandeŋeŋgo, ko ya utuŋa iyake gharɨgharɨke thiyake kaiwanji na mbala thɨ loŋweghathɨgha iya ghen va u variyeŋgo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 I naŋgo na ŋgoreiyako e ghereiye amba i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 I raŋgi, ghegheŋgi na nɨmanɨmae mbe weiye vara ghavoghavo na ghamwae vambe ŋgoreiyeva. Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu rakayathuŋgiya riwaena ghaghavoghavo na hu viyathu i wa.”Jisas i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”|alt="lazarus told to come out" src="IB04133bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="11:38-44"
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jiu iyava thɨ mena thɨ thuwe Meri, thɨ ghanagha va thɨ loŋweghathɨgha Jisas mbaŋaniye thɨ thuwe budakai va i vakatha e maranji.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ko vavana thɨ rakanjogha na vethɨ utugiya weŋgiya Parisi budakaiya Jisas va i vakatha.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Amba ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ kula vathavathaŋgiya Jiu lenji kot laghɨye giyagiyaniye na thɨ niva. Thɨŋa, “Ne ra vakatha budakai? Wo hu thuwe vakathaŋgike ghamba rotaele wolaghɨye amalake iyake i vakathaŋgi!
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Thoŋgo ra gheneviyathu na i rombeleya kamwathɨke iyake, gharɨgharɨke wolaghɨye ne thɨ loŋweghathɨ iyake, amba Rom gharambarombaro thɨ mena thɨ vakowana la Ŋgolo Bobomake na la ghamba mbaroke.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Amba regha, idae Kaiyapas, iye va ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako e tɨne i dage weŋgi iŋa, “Ma hu ghareghare bigi regha.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Thare hu thuwe ghakamwathɨ? Ne i thovuye moli e ghemi thoŋgo lolo regha moli i mare gharɨgharɨ kaiwanji na thava vanautumako laghɨye thɨ vaidiya vuyowo.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Iyake mava i utuŋa ghamberegha ele renuwaŋa, ko kaiwae amalaghɨniye va Ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako, iyava i utuŋakai amba muyai i yomara, iyava iŋake Jisas ne i mare Jiu kaiwanji.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ma mbe Jiu eŋge kaiwanji, ko tembe ŋgoreiyeva Loi le ŋgaŋga e yambaneke laghɨye, i mbanɨvathavathaŋgi na regha.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Va e mbaŋako iyako na i ghaoko Jiu lenji randeviva thɨ worawe lenji renuwaŋa rɨghewe na nuwanjiya thɨ vona Jisas ghae le mare kaiwae.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Iya kaiwae Jisas ma vama i reŋa ŋgora gharɨgharɨ lemoyo inanjiwe Judiya e tɨne. Ko iyemaeŋge i iteta valɨvaŋgako iyako na i wa e ghemba regha idae Ipɨreim, e njamnjam ghadidiye, na ve yakuwe weiyaŋgiya gharaghambu.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Mbaŋa vama Thaga Valaŋani i ghenetha, na gharɨgharɨ lemoyo vama thiya wareri e ghembaghemba na thɨ raka Jerusalem na vethɨ vanamwe riwanji ŋgoreiye ghanjimbaroko, amba muyai Thaga Valaŋaniko ghambaŋa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Va thɨ tamwetamweya Jisas, na mbaŋa thɨ mevathavatha e Ŋgolo Boboma le valɨvaŋga, thɨ ve vaitoŋgi thɨŋa, “Ŋgoroŋga lemi renuwaŋa? Ne i mena e thagako o nandere?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ dage weŋgiya gharɨgharɨ na thoŋgo thela i ghareghare Jisas aŋga inae, i wa ve utugiya weŋgi na mbala thɨ yalawe.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.