João 11
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB
1 Amala regha idae Lasarus, i ghambwera. Va i yaku Betani weiyaŋgiya olouye Meri na Mata.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Merike iyake iya va i liŋgiya bunama Jisas e ghegheŋgima na i ivamoŋgi e umbaliye ndamwandamwae. Louye Lasarus iyava i ghambwerako.)
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Oloulouye thɨ variya toto thɨŋa, “Amalana, amalama valɨgharegharenɨma i ghambwera.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Mbaŋa Jisas i loŋwe iyake iŋa, “Ghambwerake iyake mane le ghambako Lasarus le mare. Nandere, iyake Loi ghatarawa kaiwae, na mbala thɨ taraweŋa Loi Nariye.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisas i gharethovu weŋgiya Mata na ghaghae Meri na lounji Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ko iyemaeŋge mbaŋa i loŋwe totoma, Lasarus i ghambwera, Jisas mbowo i yakuva mbaŋa theghewo e ghembako inakowe.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Amba i dage weŋgiya gharaghambuma iŋa, “Wo ra rakanjogha Judiya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Ravavaghare, mendamba gharɨgharɨ gheko nuwanjiya thɨ unɨghɨŋge e varɨ, na buda kaiwae nuwaniya u njogha gheko?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jisas iŋa, “Mbaŋa ghalughawoghawo theyaworo na theghewo, ŋgoreiye? Thela ne i loŋga varae i mbɨlembɨle mane i lirawe vatharɨ gheghe kaiwae i thuwe yambaneke ghamanjamanjala.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ko thoŋgo ne i loŋga gougou ne i tɨvatɨva, kaiwae ma ele manjamanjala.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas i utuŋaŋgiya thiyake na e ghereiye mbowo i dageva weŋgi iŋa, “Ghandauma Lasarus i ghenelaŋa, ko ne ya wa na va yavairɨ.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, thoŋgo i ghenelaŋa, tembene riwae i thovuye.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jisas emunjoru moli i utuŋa Lasarus le mare kaiwae, ko gharaghambuma thɨŋaeŋge i utuŋa ghena utuniye.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Jisas i uturaŋgiya moli weŋgi iŋa, “Lasarus iye i mare,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 na ghemi kaiwami ya warari kaiwae ma inaŋgu gheko, iyake kaiwae ne hu ghareghare na hu vareminjeŋgo. Mbaŋake ra rakawawe.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Tomas, vambe thɨ unova ghaida unouno Gamwaruwo, i dage weŋgiya ghauneko iya Jisas gharaghambuko weiyaŋgi iŋa, “Taulaghɨke ghinda ra raka weinda Ravavaghareko, mbala vara mare weinda.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mbaŋa Jisas i vutha, i loŋwevaidiya Lasarus thɨ beku na ghenevarɨ vama ve ghena e ghabubu.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betani na Jerusalem ghanjilughawoghawo mbalama i wo kilomita thegheto.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Iya kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ ri Jerusalem na thɨ vawarariŋaŋgiya Mata na Meri lounjiko le mare na nuwatharɨniye kaiwae.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mbaŋa Mata i loŋwe toto Jisas maiya i menamenake, i raŋgi na ve lavolevole, ko Meri vambe i reyaku e ŋgolo tɨne.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata i dagewe Jisas iŋa, “Thoŋgo mendava inan gheke, Amalana, louŋguma mbala ma menda i mare!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ko ya ghareghare othembe mbaŋake, budakaiya u naŋgo weya Loi na i vakatha, ne i vakatha kaiwan.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas i dagewe iŋa, “Lounɨna ne i thuweiru na tembe e yawayawaliyeva.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ya ghareghare, ne i thuweiru na e yawayawaliye mbaŋa nevole ele ghambako.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jisas i dagewe iŋa, “Ghino thuweiru na yawalɨ. Thela ne i loŋweghathɨŋgo ne e yawayawaliye, othembe ne i mare;
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 na thela e yawayawaliye na i loŋweghathɨŋgo ma vole i mare. Thare u loŋweghathɨgha iyake?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ŋgoreiye Amalana! Ya loŋweghathɨgha ghen Mesaiya, Loi Nariye, iye Loi va i dagerawe ne i mena e yambaneke.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata i utuvao na e ghereiye, i njogha na i kulavatha ghaghae Meri na i vaŋaewiwe iŋa, “La Ravavaghare maina gheke na nuwaiyaŋge.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mbaŋa Meri i loŋwe iyake, i yondo na i yorukuwe.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Jisas ma vamba i vutha e ghemba, ko vamba ina ŋgora Mata me vaidimawe.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Gharɨgharɨma va inanjima e ŋgoloko tɨne weinjima Meri, thɨ vawarariŋama nuwatharɨma kaiwae, thɨ rakambele mbaŋa thɨ thuwe i yondo vɨrɨ na i rukuraŋgi. Lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge i wa e ghabubuko na ve randawe.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Meri ve vutha ŋgora Jisas inamawe na mbaŋa i thuwe, i dobu e gheghe na i dagewe iŋa, “Amalana, thoŋgo mendambe inan gheke, louŋguma mbala ma mendava i mare!”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jisas i thuwe Meri i randa na gharɨgharɨma weiyaŋgima mbe ŋgoreiyeva, ghare i tage laghɨye moli,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 na i vaitoŋgi iŋa, “Aŋga ina menda hu worawe?” Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, u mena vara thuwe.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jisas i randa.
35 Jesus chorou.
36 Gharɨgharɨma thɨ ve dage weŋgi thɨŋa, “Wo u thuwe, ŋgoroŋga ghare weya Lasarus!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ko vavana thɨŋa, “Va i vakatha amala marae i kwaghe na kaero i thuwe, na buda kaiwae ma i vikiki Lasarus na thava i mare?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ghare i vɨrɨ laghɨye, Jisas i wa e ghabubuma, va maŋgavarɨ, na va thɨ wogana ghae e varɨ.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu wovakatha varɨna!” Amalama mendamba i marema louye Mata i gonjoghawe iŋa, “Amalana, kaero e butibutiye na ghenevarɨ kaero ve ghena.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jisas i dagewe iŋa, “Mendambe ya dage e ghen ne u thuwe ŋgoroŋga Loi le vurɨvurɨgheghe thoŋgo u loŋweghathɨ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Thɨ mwanavakatha varɨma. Jisas i ghɨmara voro e buruburu na iŋa, “Ya vata ago e ghen, Bwebwe, kaiwae u vandeŋeŋgo.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ya ghareghare mbaŋake wolaghɨye u vandeŋeŋgo, ko ya utuŋa iyake gharɨgharɨke thiyake kaiwanji na mbala thɨ loŋweghathɨgha iya ghen va u variyeŋgo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 I naŋgo na ŋgoreiyako e ghereiye amba i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 I raŋgi, ghegheŋgi na nɨmanɨmae mbe weiye vara ghavoghavo na ghamwae vambe ŋgoreiyeva. Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu rakayathuŋgiya riwaena ghaghavoghavo na hu viyathu i wa.”Jisas i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”|alt="lazarus told to come out" src="IB04133bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="11:38-44"
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Jiu iyava thɨ mena thɨ thuwe Meri, thɨ ghanagha va thɨ loŋweghathɨgha Jisas mbaŋaniye thɨ thuwe budakai va i vakatha e maranji.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ko vavana thɨ rakanjogha na vethɨ utugiya weŋgiya Parisi budakaiya Jisas va i vakatha.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Amba ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ kula vathavathaŋgiya Jiu lenji kot laghɨye giyagiyaniye na thɨ niva. Thɨŋa, “Ne ra vakatha budakai? Wo hu thuwe vakathaŋgike ghamba rotaele wolaghɨye amalake iyake i vakathaŋgi!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Thoŋgo ra gheneviyathu na i rombeleya kamwathɨke iyake, gharɨgharɨke wolaghɨye ne thɨ loŋweghathɨ iyake, amba Rom gharambarombaro thɨ mena thɨ vakowana la Ŋgolo Bobomake na la ghamba mbaroke.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Amba regha, idae Kaiyapas, iye va ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako e tɨne i dage weŋgi iŋa, “Ma hu ghareghare bigi regha.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Thare hu thuwe ghakamwathɨ? Ne i thovuye moli e ghemi thoŋgo lolo regha moli i mare gharɨgharɨ kaiwanji na thava vanautumako laghɨye thɨ vaidiya vuyowo.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Iyake mava i utuŋa ghamberegha ele renuwaŋa, ko kaiwae amalaghɨniye va Ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako, iyava i utuŋakai amba muyai i yomara, iyava iŋake Jisas ne i mare Jiu kaiwanji.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ma mbe Jiu eŋge kaiwanji, ko tembe ŋgoreiyeva Loi le ŋgaŋga e yambaneke laghɨye, i mbanɨvathavathaŋgi na regha.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Va e mbaŋako iyako na i ghaoko Jiu lenji randeviva thɨ worawe lenji renuwaŋa rɨghewe na nuwanjiya thɨ vona Jisas ghae le mare kaiwae.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Iya kaiwae Jisas ma vama i reŋa ŋgora gharɨgharɨ lemoyo inanjiwe Judiya e tɨne. Ko iyemaeŋge i iteta valɨvaŋgako iyako na i wa e ghemba regha idae Ipɨreim, e njamnjam ghadidiye, na ve yakuwe weiyaŋgiya gharaghambu.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mbaŋa vama Thaga Valaŋani i ghenetha, na gharɨgharɨ lemoyo vama thiya wareri e ghembaghemba na thɨ raka Jerusalem na vethɨ vanamwe riwanji ŋgoreiye ghanjimbaroko, amba muyai Thaga Valaŋaniko ghambaŋa.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Va thɨ tamwetamweya Jisas, na mbaŋa thɨ mevathavatha e Ŋgolo Boboma le valɨvaŋga, thɨ ve vaitoŋgi thɨŋa, “Ŋgoroŋga lemi renuwaŋa? Ne i mena e thagako o nandere?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ dage weŋgiya gharɨgharɨ na thoŋgo thela i ghareghare Jisas aŋga inae, i wa ve utugiya weŋgi na mbala thɨ yalawe.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.