João 11
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA
1 Amala regha idae Lasarus, i ghambwera. Va i yaku Betani weiyaŋgiya olouye Meri na Mata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Merike iyake iya va i liŋgiya bunama Jisas e ghegheŋgima na i ivamoŋgi e umbaliye ndamwandamwae. Louye Lasarus iyava i ghambwerako.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Oloulouye thɨ variya toto thɨŋa, “Amalana, amalama valɨgharegharenɨma i ghambwera.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Mbaŋa Jisas i loŋwe iyake iŋa, “Ghambwerake iyake mane le ghambako Lasarus le mare. Nandere, iyake Loi ghatarawa kaiwae, na mbala thɨ taraweŋa Loi Nariye.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jisas i gharethovu weŋgiya Mata na ghaghae Meri na lounji Lasarus.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ko iyemaeŋge mbaŋa i loŋwe totoma, Lasarus i ghambwera, Jisas mbowo i yakuva mbaŋa theghewo e ghembako inakowe.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Amba i dage weŋgiya gharaghambuma iŋa, “Wo ra rakanjogha Judiya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Ravavaghare, mendamba gharɨgharɨ gheko nuwanjiya thɨ unɨghɨŋge e varɨ, na buda kaiwae nuwaniya u njogha gheko?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jisas iŋa, “Mbaŋa ghalughawoghawo theyaworo na theghewo, ŋgoreiye? Thela ne i loŋga varae i mbɨlembɨle mane i lirawe vatharɨ gheghe kaiwae i thuwe yambaneke ghamanjamanjala.
9 Jesus respondeu:
10 Ko thoŋgo ne i loŋga gougou ne i tɨvatɨva, kaiwae ma ele manjamanjala.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jisas i utuŋaŋgiya thiyake na e ghereiye mbowo i dageva weŋgi iŋa, “Ghandauma Lasarus i ghenelaŋa, ko ne ya wa na va yavairɨ.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Gharaghambuma thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, thoŋgo i ghenelaŋa, tembene riwae i thovuye.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas emunjoru moli i utuŋa Lasarus le mare kaiwae, ko gharaghambuma thɨŋaeŋge i utuŋa ghena utuniye.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Jisas i uturaŋgiya moli weŋgi iŋa, “Lasarus iye i mare,
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 na ghemi kaiwami ya warari kaiwae ma inaŋgu gheko, iyake kaiwae ne hu ghareghare na hu vareminjeŋgo. Mbaŋake ra rakawawe.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Tomas, vambe thɨ unova ghaida unouno Gamwaruwo, i dage weŋgiya ghauneko iya Jisas gharaghambuko weiyaŋgi iŋa, “Taulaghɨke ghinda ra raka weinda Ravavaghareko, mbala vara mare weinda.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Mbaŋa Jisas i vutha, i loŋwevaidiya Lasarus thɨ beku na ghenevarɨ vama ve ghena e ghabubu.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani na Jerusalem ghanjilughawoghawo mbalama i wo kilomita thegheto.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Iya kaiwae gharɨgharɨ lemoyo thɨ ri Jerusalem na thɨ vawarariŋaŋgiya Mata na Meri lounjiko le mare na nuwatharɨniye kaiwae.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Mbaŋa Mata i loŋwe toto Jisas maiya i menamenake, i raŋgi na ve lavolevole, ko Meri vambe i reyaku e ŋgolo tɨne.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata i dagewe Jisas iŋa, “Thoŋgo mendava inan gheke, Amalana, louŋguma mbala ma menda i mare!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ko ya ghareghare othembe mbaŋake, budakaiya u naŋgo weya Loi na i vakatha, ne i vakatha kaiwan.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jisas i dagewe iŋa, “Lounɨna ne i thuweiru na tembe e yawayawaliyeva.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ya ghareghare, ne i thuweiru na e yawayawaliye mbaŋa nevole ele ghambako.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jisas i dagewe iŋa, “Ghino thuweiru na yawalɨ. Thela ne i loŋweghathɨŋgo ne e yawayawaliye, othembe ne i mare;
25 Então Jesus declarou:
26 na thela e yawayawaliye na i loŋweghathɨŋgo ma vole i mare. Thare u loŋweghathɨgha iyake?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata i gonjoghawe iŋa, “Ŋgoreiye Amalana! Ya loŋweghathɨgha ghen Mesaiya, Loi Nariye, iye Loi va i dagerawe ne i mena e yambaneke.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata i utuvao na e ghereiye, i njogha na i kulavatha ghaghae Meri na i vaŋaewiwe iŋa, “La Ravavaghare maina gheke na nuwaiyaŋge.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Mbaŋa Meri i loŋwe iyake, i yondo na i yorukuwe.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jisas ma vamba i vutha e ghemba, ko vamba ina ŋgora Mata me vaidimawe.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Gharɨgharɨma va inanjima e ŋgoloko tɨne weinjima Meri, thɨ vawarariŋama nuwatharɨma kaiwae, thɨ rakambele mbaŋa thɨ thuwe i yondo vɨrɨ na i rukuraŋgi. Lenji renuwaŋa thɨŋaeŋge i wa e ghabubuko na ve randawe.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Meri ve vutha ŋgora Jisas inamawe na mbaŋa i thuwe, i dobu e gheghe na i dagewe iŋa, “Amalana, thoŋgo mendambe inan gheke, louŋguma mbala ma mendava i mare!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Jisas i thuwe Meri i randa na gharɨgharɨma weiyaŋgima mbe ŋgoreiyeva, ghare i tage laghɨye moli,
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 na i vaitoŋgi iŋa, “Aŋga ina menda hu worawe?” Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalana, u mena vara thuwe.”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Jisas i randa.
35 Jesus chorou.
36 Gharɨgharɨma thɨ ve dage weŋgi thɨŋa, “Wo u thuwe, ŋgoroŋga ghare weya Lasarus!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ko vavana thɨŋa, “Va i vakatha amala marae i kwaghe na kaero i thuwe, na buda kaiwae ma i vikiki Lasarus na thava i mare?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Ghare i vɨrɨ laghɨye, Jisas i wa e ghabubuma, va maŋgavarɨ, na va thɨ wogana ghae e varɨ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu wovakatha varɨna!” Amalama mendamba i marema louye Mata i gonjoghawe iŋa, “Amalana, kaero e butibutiye na ghenevarɨ kaero ve ghena.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jisas i dagewe iŋa, “Mendambe ya dage e ghen ne u thuwe ŋgoroŋga Loi le vurɨvurɨgheghe thoŋgo u loŋweghathɨ?”
40 Jesus respondeu:
41 Thɨ mwanavakatha varɨma. Jisas i ghɨmara voro e buruburu na iŋa, “Ya vata ago e ghen, Bwebwe, kaiwae u vandeŋeŋgo.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Ya ghareghare mbaŋake wolaghɨye u vandeŋeŋgo, ko ya utuŋa iyake gharɨgharɨke thiyake kaiwanji na mbala thɨ loŋweghathɨgha iya ghen va u variyeŋgo.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 I naŋgo na ŋgoreiyako e ghereiye amba i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 I raŋgi, ghegheŋgi na nɨmanɨmae mbe weiye vara ghavoghavo na ghamwae vambe ŋgoreiyeva. Jisas i dage weŋgi iŋa, “Hu rakayathuŋgiya riwaena ghaghavoghavo na hu viyathu i wa.”Jisas i kula na ghalɨŋae laghɨye iŋa, “Lasarus, u raŋgima!”|alt="lazarus told to come out" src="IB04133bw.tif" size="span" copy="Faadil" ref="11:38-44"
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Jiu iyava thɨ mena thɨ thuwe Meri, thɨ ghanagha va thɨ loŋweghathɨgha Jisas mbaŋaniye thɨ thuwe budakai va i vakatha e maranji.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ko vavana thɨ rakanjogha na vethɨ utugiya weŋgiya Parisi budakaiya Jisas va i vakatha.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Amba ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ kula vathavathaŋgiya Jiu lenji kot laghɨye giyagiyaniye na thɨ niva. Thɨŋa, “Ne ra vakatha budakai? Wo hu thuwe vakathaŋgike ghamba rotaele wolaghɨye amalake iyake i vakathaŋgi!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Thoŋgo ra gheneviyathu na i rombeleya kamwathɨke iyake, gharɨgharɨke wolaghɨye ne thɨ loŋweghathɨ iyake, amba Rom gharambarombaro thɨ mena thɨ vakowana la Ŋgolo Bobomake na la ghamba mbaroke.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Amba regha, idae Kaiyapas, iye va ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako e tɨne i dage weŋgi iŋa, “Ma hu ghareghare bigi regha.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Thare hu thuwe ghakamwathɨ? Ne i thovuye moli e ghemi thoŋgo lolo regha moli i mare gharɨgharɨ kaiwanji na thava vanautumako laghɨye thɨ vaidiya vuyowo.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Iyake mava i utuŋa ghamberegha ele renuwaŋa, ko kaiwae amalaghɨniye va Ravowovowo laghɨlaghɨye lenji randeviva e theghatheghako iyako, iyava i utuŋakai amba muyai i yomara, iyava iŋake Jisas ne i mare Jiu kaiwanji.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ma mbe Jiu eŋge kaiwanji, ko tembe ŋgoreiyeva Loi le ŋgaŋga e yambaneke laghɨye, i mbanɨvathavathaŋgi na regha.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Va e mbaŋako iyako na i ghaoko Jiu lenji randeviva thɨ worawe lenji renuwaŋa rɨghewe na nuwanjiya thɨ vona Jisas ghae le mare kaiwae.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Iya kaiwae Jisas ma vama i reŋa ŋgora gharɨgharɨ lemoyo inanjiwe Judiya e tɨne. Ko iyemaeŋge i iteta valɨvaŋgako iyako na i wa e ghemba regha idae Ipɨreim, e njamnjam ghadidiye, na ve yakuwe weiyaŋgiya gharaghambu.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Mbaŋa vama Thaga Valaŋani i ghenetha, na gharɨgharɨ lemoyo vama thiya wareri e ghembaghemba na thɨ raka Jerusalem na vethɨ vanamwe riwanji ŋgoreiye ghanjimbaroko, amba muyai Thaga Valaŋaniko ghambaŋa.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Va thɨ tamwetamweya Jisas, na mbaŋa thɨ mevathavatha e Ŋgolo Boboma le valɨvaŋga, thɨ ve vaitoŋgi thɨŋa, “Ŋgoroŋga lemi renuwaŋa? Ne i mena e thagako o nandere?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ravowovowo laghɨlaghɨye na Parisi thɨ dage weŋgiya gharɨgharɨ na thoŋgo thela i ghareghare Jisas aŋga inae, i wa ve utugiya weŋgi na mbala thɨ yalawe.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.