Jonas 1
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVT
1 Va mbaŋa regha Giya Loi ghalɨŋae i mena weya Jona Amitai nariye.
1 O S enhor deu esta mensagem a Jonas, filho de Amitai:
2 I dagewe iŋa, “U yondovirɨ Jona, na e ghembako laghɨye Ninive e tɨne, u dage weŋgi lenji tharɨ i laghɨye moli na tene ya mukuwoŋgi.”
2 “Apronte-se e vá à grande cidade de Nínive. Anuncie meu julgamento contra ela, pois vi como seu povo é perverso”.
3 Ko iyemaeŋge Jona i voiteta Giya Loi na ma i wareriŋava ghemba regha idae Tasis. I wareri na i wa Jopa, na gheko ve vaidiya waŋga regha kaero ghambaŋa vara i wareri Tasis kaiwae. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis kaiwae i munjeva i voiteta Giya Loi. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis|src="co01409B.tif" size="col" copy="DCC" ref="1:3"
3 Jonas se aprontou, mas foi na direção contrária, a fim de fugir do S enhor . Desceu ao porto de Jope, onde encontrou um navio que estava de partida para Társis. Comprou a passagem e embarcou para Társis, a fim de fugir do S enhor .
4 Amba Giya Loi i variya ndewendewe vurɨvurɨghegheniye regha na i nja weŋgi e ghɨnagha mborowa. Ndewendeweko le vurɨgheghe kaiwae waŋgako vama ina vara e tharɨ tɨne.
4 O S enhor , porém, enviou sobre o mar um vento forte, e caiu uma tempestade tão violenta que o navio estava prestes a se despedaçar.
5 Gharelaghɨlaghɨ kaiwae waŋgako gharakakaiwo regha na regha tembe i goyawaru weya le loi thalavu kaiwae. Lenji renuwaŋa thɨ munjeva thɨ vamayaŋa waŋgako e vuyowoko tɨne, thɨ mbana doweko vavana thɨ yathu e njighɨko tɨne.
5 Com muito medo, os marinheiros clamavam a seus deuses para que os socorressem e lançavam a carga ao mar para deixar o navio mais leve. Enquanto isso, Jonas dormia profundamente no porão.
6 Waŋgako ghakapɨtan i nja na ve vaidi na i dagewe iŋa, “Ko iya ŋgoroŋga mbe len ghenaeŋge e waŋgako tɨne? U thuweiru na wo u naŋgo weya len loi. Mbwata ne ghare i nja weinda na ma valɨkaiwae raya mare.”
6 Então o capitão desceu para falar com ele. “Como pode dormir numa situação dessas?”, disse. “Levante-se e ore a seu deus! Quem sabe ele prestará atenção em nós e poupará nossa vida!”
7 Waŋgako gharakakaiwo thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Wo ra tamwe thela le tharɨ kaiwae iya ra vaidiya vuyowoke iyake. Wo ra vakatha bigi regha ŋgoreiye sula.” Mbaŋa thɨ vakatha iyako ve nja weya Jona.
7 Então a tripulação tirou sortes para ver qual deles havia ofendido os deuses e causado a terrível tempestade. Quando tiraram as sortes, elas indicaram que Jonas era o culpado.
8 Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “E mbaŋake iyake wo u utu giyama weime, thela le tharɨ kaiwae na iya vuyowoke iyake i yomara weinda? U vakatha budakai gheke? The vanautuma loloniya ghen? The wabwi loloniya ghen?”
8 “Por que essa terrível tempestade veio sobre nós?”, perguntaram. “Quem é você? Qual é sua profissão? De onde vem? Qual é sua nacionalidade?”
9 I gonjogha weŋgi iŋa, “Hibru loloniya ghino na ya kururu weya Giya Loi, Loi ina e buruburu, iye va i vakatha njighɨ na thelau.”
9 Jonas respondeu: “Sou hebreu e adoro o S enhor , o Deus dos céus, que fez o mar e a terra”.
10 Waŋgako gharakakaiwo thɨ gharelaghɨlaghɨ laghɨye moli na thɨ dagewe thɨŋa, “Budakaiya iya mo vakathake?” (Thɨ ghareghare mendava i vo weya Giya Loi kaiwae me utu giya weŋgi.)
10 Os marinheiros ficaram apavorados quando ouviram isso, pois Jonas já havia lhes contado que estava fugindo do S enhor . “Por que fez uma coisa dessas?”, disseram.
11 Lenji utuutuko e tɨne ndewendeweko ma i vurɨgheghe na i vurɨgheghe eŋge. Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “Ne wo vakatha budakai e ghen na mbala ndewendeweko i rowo towo na ghime yawalɨme?”
11 E, visto que a tempestade piorava cada vez mais, perguntaram-lhe: “O que devemos fazer com você para que a tempestade se acalme?”.
12 Jona i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu woŋgo na hu duutuŋgo e njighɨke tɨne, ambane tad i ghagha. Ya ghareghare ghino kaiwaŋgu iya hu vaidiya vuyowoke iyake.”
12 Jonas respondeu: “Joguem-me ao mar, e ele voltará a ficar calmo. Eu sei que esta terrível tempestade é culpa minha”.
13 Iyemaeŋge waŋgako gharakakaiwo thɨ wodo na thɨ munjeva thɨ goru vanatɨna — thɨ rovurɨgheghe laghɨye moli, ko iyemaeŋge ndewendeweko vama i vurɨgheghe eŋge na vanatɨna ma i bwagabwaga moli eŋge weŋgi.
13 Em vez disso, os marinheiros remaram com ainda mais força para levar a embarcação à terra, mas não conseguiram, pois o mar tempestuoso havia se tornado muito violento.
14 Iya kaiwae thɨ goyawaru weya Jona le Loi thɨŋa, “Aee Giya Loi, wo naŋgo e ghen thava ne u lithɨ e ghime e mare kaiwae ne wo vakowana loloke iya ma ghawonjoweke yawaliye. Ghen mbe ghanɨmbereghana vara iya len renuwaŋa vakathake thiyake thɨ yomara.”
14 Então clamaram ao S enhor e disseram: “Ó S enhor , não nos deixes morrer por causa deste homem, e não nos responsabilizes pela morte dele! Ó S enhor , tu sabes os motivos por que enviaste esta tempestade sobre ele!”.
15 Thɨ wovaira Jona e nɨmanɨmanji na thɨ wokiyathuutu e njighɨko tɨne. E mbaŋako iyako tad i ghagha.
15 Depois, os marinheiros pegaram Jonas e o lançaram ao mar e, no mesmo instante, a furiosa tempestade se aquietou.
16 Iyako i vathaŋgiya waŋgako gharakakaiwo thɨ mararu laghɨye moli weya Giya Loi iya kaiwae thɨ vakatha vowo na i vorowe na thɨ vakatha ŋgoreiye lenji dagerawe.
16 Espantados com o grande poder do S enhor , os marinheiros lhe ofereceram um sacrifício e firmaram o compromisso de servi-lo.
17 Ko iyemaeŋge Jona kaiwae, Giya Loi i vivatharawa borogi laghɨye regha na i wovoŋgwa Jona. Jona va ina e borogiko ŋgamoiye ghararaghɨye thegheto na gougou gheneto.
17 O S enhor fez que um grande peixe engolisse Jonas. E Jonas ficou dentro do peixe por três dias e três noites.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.