Jonas 1
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB
1 Va mbaŋa regha Giya Loi ghalɨŋae i mena weya Jona Amitai nariye.
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 I dagewe iŋa, “U yondovirɨ Jona, na e ghembako laghɨye Ninive e tɨne, u dage weŋgi lenji tharɨ i laghɨye moli na tene ya mukuwoŋgi.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Ko iyemaeŋge Jona i voiteta Giya Loi na ma i wareriŋava ghemba regha idae Tasis. I wareri na i wa Jopa, na gheko ve vaidiya waŋga regha kaero ghambaŋa vara i wareri Tasis kaiwae. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis kaiwae i munjeva i voiteta Giya Loi. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis|src="co01409B.tif" size="col" copy="DCC" ref="1:3"
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Amba Giya Loi i variya ndewendewe vurɨvurɨghegheniye regha na i nja weŋgi e ghɨnagha mborowa. Ndewendeweko le vurɨgheghe kaiwae waŋgako vama ina vara e tharɨ tɨne.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Gharelaghɨlaghɨ kaiwae waŋgako gharakakaiwo regha na regha tembe i goyawaru weya le loi thalavu kaiwae. Lenji renuwaŋa thɨ munjeva thɨ vamayaŋa waŋgako e vuyowoko tɨne, thɨ mbana doweko vavana thɨ yathu e njighɨko tɨne.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Waŋgako ghakapɨtan i nja na ve vaidi na i dagewe iŋa, “Ko iya ŋgoroŋga mbe len ghenaeŋge e waŋgako tɨne? U thuweiru na wo u naŋgo weya len loi. Mbwata ne ghare i nja weinda na ma valɨkaiwae raya mare.”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Waŋgako gharakakaiwo thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Wo ra tamwe thela le tharɨ kaiwae iya ra vaidiya vuyowoke iyake. Wo ra vakatha bigi regha ŋgoreiye sula.” Mbaŋa thɨ vakatha iyako ve nja weya Jona.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “E mbaŋake iyake wo u utu giyama weime, thela le tharɨ kaiwae na iya vuyowoke iyake i yomara weinda? U vakatha budakai gheke? The vanautuma loloniya ghen? The wabwi loloniya ghen?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 I gonjogha weŋgi iŋa, “Hibru loloniya ghino na ya kururu weya Giya Loi, Loi ina e buruburu, iye va i vakatha njighɨ na thelau.”
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Waŋgako gharakakaiwo thɨ gharelaghɨlaghɨ laghɨye moli na thɨ dagewe thɨŋa, “Budakaiya iya mo vakathake?” (Thɨ ghareghare mendava i vo weya Giya Loi kaiwae me utu giya weŋgi.)
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Lenji utuutuko e tɨne ndewendeweko ma i vurɨgheghe na i vurɨgheghe eŋge. Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “Ne wo vakatha budakai e ghen na mbala ndewendeweko i rowo towo na ghime yawalɨme?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Jona i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu woŋgo na hu duutuŋgo e njighɨke tɨne, ambane tad i ghagha. Ya ghareghare ghino kaiwaŋgu iya hu vaidiya vuyowoke iyake.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Iyemaeŋge waŋgako gharakakaiwo thɨ wodo na thɨ munjeva thɨ goru vanatɨna — thɨ rovurɨgheghe laghɨye moli, ko iyemaeŋge ndewendeweko vama i vurɨgheghe eŋge na vanatɨna ma i bwagabwaga moli eŋge weŋgi.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Iya kaiwae thɨ goyawaru weya Jona le Loi thɨŋa, “Aee Giya Loi, wo naŋgo e ghen thava ne u lithɨ e ghime e mare kaiwae ne wo vakowana loloke iya ma ghawonjoweke yawaliye. Ghen mbe ghanɨmbereghana vara iya len renuwaŋa vakathake thiyake thɨ yomara.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Thɨ wovaira Jona e nɨmanɨmanji na thɨ wokiyathuutu e njighɨko tɨne. E mbaŋako iyako tad i ghagha.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Iyako i vathaŋgiya waŋgako gharakakaiwo thɨ mararu laghɨye moli weya Giya Loi iya kaiwae thɨ vakatha vowo na i vorowe na thɨ vakatha ŋgoreiye lenji dagerawe.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Ko iyemaeŋge Jona kaiwae, Giya Loi i vivatharawa borogi laghɨye regha na i wovoŋgwa Jona. Jona va ina e borogiko ŋgamoiye ghararaghɨye thegheto na gougou gheneto.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.