Jonas 1

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Va mbaŋa regha Giya Loi ghalɨŋae i mena weya Jona Amitai nariye.
1 A palavra do Senhor veio a Jonas, filho de Amitai com esta ordem:
2 I dagewe iŋa, “U yondovirɨ Jona, na e ghembako laghɨye Ninive e tɨne, u dage weŋgi lenji tharɨ i laghɨye moli na tene ya mukuwoŋgi.”
2 "Vá depressa à grande cidade de Nínive e pregue contra ela, porque a sua maldade subiu até a minha presença".
3 Ko iyemaeŋge Jona i voiteta Giya Loi na ma i wareriŋava ghemba regha idae Tasis. I wareri na i wa Jopa, na gheko ve vaidiya waŋga regha kaero ghambaŋa vara i wareri Tasis kaiwae. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis kaiwae i munjeva i voiteta Giya Loi. Jona i wa ve vamodo waŋgako, kaero i thawe na i wa Tasis|src="co01409B.tif" size="col" copy="DCC" ref="1:3"
3 Mas Jonas fugiu da presença do Senhor, dirigindo-se para Társis. Desceu à cidade de Jope, onde encontrou um navio que se destinava àquele porto. Depois de pagar a passagem, embarcou para Társis, para fugir do Senhor.
4 Amba Giya Loi i variya ndewendewe vurɨvurɨghegheniye regha na i nja weŋgi e ghɨnagha mborowa. Ndewendeweko le vurɨgheghe kaiwae waŋgako vama ina vara e tharɨ tɨne.
4 O Senhor, porém, fez soprar um forte vento sobre o mar, e caiu uma tempestade tão violenta que o barco ameaçava arrebentar-se.
5 Gharelaghɨlaghɨ kaiwae waŋgako gharakakaiwo regha na regha tembe i goyawaru weya le loi thalavu kaiwae. Lenji renuwaŋa thɨ munjeva thɨ vamayaŋa waŋgako e vuyowoko tɨne, thɨ mbana doweko vavana thɨ yathu e njighɨko tɨne.
5 Todos os marinheiros ficaram com medo e cada um clamava ao seu próprio deus. E atiraram as cargas ao mar para tornar mais leve o navio. Enquanto isso, Jonas, que tinha descido para o porão e se deitado, dormia profundamente.
6 Waŋgako ghakapɨtan i nja na ve vaidi na i dagewe iŋa, “Ko iya ŋgoroŋga mbe len ghenaeŋge e waŋgako tɨne? U thuweiru na wo u naŋgo weya len loi. Mbwata ne ghare i nja weinda na ma valɨkaiwae raya mare.”
6 O capitão dirigiu-se a ele e disse: "Como você pode ficar aí dormindo? Levante-se e clame ao seu deus! Talvez ele tenha piedade de nós e não morramos".
7 Waŋgako gharakakaiwo thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Wo ra tamwe thela le tharɨ kaiwae iya ra vaidiya vuyowoke iyake. Wo ra vakatha bigi regha ŋgoreiye sula.” Mbaŋa thɨ vakatha iyako ve nja weya Jona.
7 Então os marinheiros combinaram entre si: "Vamos tirar sortes para descobrir quem é o responsável por esta desgraça que se abateu sobre nós". Tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “E mbaŋake iyake wo u utu giyama weime, thela le tharɨ kaiwae na iya vuyowoke iyake i yomara weinda? U vakatha budakai gheke? The vanautuma loloniya ghen? The wabwi loloniya ghen?”
8 Por isso lhe perguntaram: "Diga-nos, quem é o responsável por esta calamidade? Qual é a sua profissão? De onde você vem? Qual é a sua terra? A que povo você pertence? "
9 I gonjogha weŋgi iŋa, “Hibru loloniya ghino na ya kururu weya Giya Loi, Loi ina e buruburu, iye va i vakatha njighɨ na thelau.”
9 Ele respondeu: "Eu sou hebreu, adorador do Senhor, o Deus dos céus, que fez o mar e a terra".
10 Waŋgako gharakakaiwo thɨ gharelaghɨlaghɨ laghɨye moli na thɨ dagewe thɨŋa, “Budakaiya iya mo vakathake?” (Thɨ ghareghare mendava i vo weya Giya Loi kaiwae me utu giya weŋgi.)
10 Com isso eles ficaram apavorados e perguntaram: "O que foi que você fez? ", pois sabiam que Jonas estava fugindo do Senhor, porque ele já lhes tinha dito.
11 Lenji utuutuko e tɨne ndewendeweko ma i vurɨgheghe na i vurɨgheghe eŋge. Iya kaiwae thɨ vaito thɨŋa, “Ne wo vakatha budakai e ghen na mbala ndewendeweko i rowo towo na ghime yawalɨme?”
11 Visto que o mar estava cada vez mais agitado, eles lhe perguntaram: "O que devemos fazer com você, para que o mar se acalme? "
12 Jona i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu woŋgo na hu duutuŋgo e njighɨke tɨne, ambane tad i ghagha. Ya ghareghare ghino kaiwaŋgu iya hu vaidiya vuyowoke iyake.”
12 Respondeu ele: "Peguem-me e joguem-me ao mar, e ele se acalmará. Pois eu sei que é por minha causa que esta violenta tempestade caiu sobre vocês".
13 Iyemaeŋge waŋgako gharakakaiwo thɨ wodo na thɨ munjeva thɨ goru vanatɨna — thɨ rovurɨgheghe laghɨye moli, ko iyemaeŋge ndewendeweko vama i vurɨgheghe eŋge na vanatɨna ma i bwagabwaga moli eŋge weŋgi.
13 Ao invés disso, os homens se esforçaram ao máximo para remar de volta à terra. Mas não conseguiram, porque o mar tinha ficado ainda mais violento.
14 Iya kaiwae thɨ goyawaru weya Jona le Loi thɨŋa, “Aee Giya Loi, wo naŋgo e ghen thava ne u lithɨ e ghime e mare kaiwae ne wo vakowana loloke iya ma ghawonjoweke yawaliye. Ghen mbe ghanɨmbereghana vara iya len renuwaŋa vakathake thiyake thɨ yomara.”
14 Então eles clamaram ao Senhor: "Senhor, nós suplicamos, não nos deixes morrer por tirarmos a vida deste homem. Não caia sobre nós a culpa de matar um inocente, porque tu, ó Senhor, fizeste o que desejavas".
15 Thɨ wovaira Jona e nɨmanɨmanji na thɨ wokiyathuutu e njighɨko tɨne. E mbaŋako iyako tad i ghagha.
15 Então, pegaram Jonas e o lançaram ao mar enfurecido, e este se aquietou.
16 Iyako i vathaŋgiya waŋgako gharakakaiwo thɨ mararu laghɨye moli weya Giya Loi iya kaiwae thɨ vakatha vowo na i vorowe na thɨ vakatha ŋgoreiye lenji dagerawe.
16 Ao verem isso, os homens adoraram ao Senhor com temor, oferecendo-lhe sacrifício e fazendo-lhe votos.
17 Ko iyemaeŋge Jona kaiwae, Giya Loi i vivatharawa borogi laghɨye regha na i wovoŋgwa Jona. Jona va ina e borogiko ŋgamoiye ghararaghɨye thegheto na gougou gheneto.
17 Então o Senhor fez com que um grande peixe engolisse Jonas, e ele ficou dentro do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.