Hebreus 11

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Loŋweghathɨ gharerenuwaŋa ŋgoreiyake. Ra ghareghare wagiyawe emunjoru thovuyeko iya ra roroghagha kaiwaeko ne ra vaidi. Othembe ma ra thuwe e marandake, iyemaeŋge ra ghareghare wagiyawe mbe inawe.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Gharɨgharɨ me vivako lenji loŋweghathɨ kaiwae Loi i wovathovuthovuyeŋaŋgi.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 La loŋweghathɨ e tɨne ra ghareghare Loi va i vakatha yambaneke na buruburu e ghalɨŋae, iya kaiwae budakaiya ra thuwe e marandake Loi va i vakatha e thebigiya ma ra thuwe.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Loŋweghathɨ e tɨne Eibol i vakatha vowo thovuye i voro weya Loi na iyako i thovuye kivwala Kein le vowo. Le loŋweghathɨ kaiwae Loi i warariŋa na i wovarumwarumwaruŋa, kaiwae Loi mbe ghamberegha i wovarumwarumwaruŋa le vowoko. Le vareminjeko kaiwae othembe kaero i mare, iyemaeŋge le loŋweghathɨko i vavurɨghegheŋainda.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Inok le loŋweghathɨ kaiwae Loi mbe i vaŋgu vara bwanabwana, mava i mare. Mava thɨ vaidi muna riwae kaiwae Loi vama i yovaŋgu, na amba muyai i yovaŋgu. Buk Boboma iŋa Loi iŋa, “Ya warari Inok kaiwae.”
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Thoŋgo ma e la loŋweghathɨ Loi mane i warari kaiwanda. Kaiwae thela thoŋgo nuwaiya i mena weya Loi, wo i loŋweghathɨ Loi inawe na Loi i giya modae thovuye weŋgiya thavala thɨ tamwe.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Loŋweghathɨ kaiwae Nowa i vandeŋe na i wovatha Loi ghalɨŋae, mbaŋa va i vanuwovɨrɨ bigibigiko ne thɨ yomara e ghamwaeko kaiwanji, iya amba ma valɨkaiwae i thuweko. Kaiwae Loi ghayavwatata i laghɨye weya Nowa, i ghambugha Loi le renuwaŋako na i vatada waŋga amalaghɨniye na le ŋgaŋga thɨ vaidiya vamoruwe. Nowa le vakathako i woraŋgiya gharɨgharɨ e mbaŋako iyako raraitharɨŋgi, na kaiwae amalaghɨniye i loŋweghathɨ Loi iŋa, “Nowa iye lolo rumwarumwaruniye.”
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Eibraham le loŋweghathɨ kaiwae i vakatha i ghambugha Loi le renuwaŋa mbaŋa i kularaŋgiya e ghambae na i wa e vanautuma regha Loi i dagerawewe na i vatomwewe, othembe mava i ghareghare the valɨvaŋga i reŋakowe.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Le loŋweghathɨ kaiwae i mebobwari dagerawe ghembaniye e tɨne, i ghenaghena e yaŋavaŋgavaŋga tɨne. Aisake na Jeikob vambe thɨ yakuyakuva ŋgoreiyako na Loi tembe i dageraweva weŋgi na thɨ yakuŋa valɨvaŋgako iyako.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Eibraham i mebobwari gheko kaiwae va nuwaiya moli wone i yaku e ghemba ghambaghɨmbaghɨ memeghabananiye, iya Loi i renuwaŋako na i vatad.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Eibraham le loŋweghathɨ kaiwae i vakatha Loi le vurɨgheghe e tɨne thɨ vaidiya ŋgama othembe amalaghɨniye vama i amalaghɨsarɨ na levo Sera i kwama. Amalaghɨniye va i vareminja Loi valɨkaiwae i vamboromboro le dageraweko.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Othembe vama i amalaghɨsarɨ moli na kaero i rovala, amalaghɨniye ghamberegha e madɨbae, orumburumbuye lemoyo moli, lenji ghanaghanagha ŋgoreiya ghɨtara e buruburuko na kerakera e njighɨko ghadidiye ma valɨkaiwae ra vaona.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Gharɨgharɨko wolaghɨye thiyako vambe thɨ loŋgaloŋga vara loŋweghathɨ e tɨne ghaghad vethɨ mare. Bigibigiko Loi va i dageraweko kaiwanji mava regha mun i vaidi, ko iyemaeŋge thɨ ghɨmaraghaoko e ghamwanjiko i bwagabwaga moli weŋgi na thɨ warariŋa ne i yomara ŋgoreiye. Mava thɨ monjinaŋa na thɨŋa, “Ghime bobwari na ra loŋga bwagabwaga e yambaneke.”
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Gharɨgharɨ iya thɨ utuŋa ŋgoreiyako i woraŋgiya thiye thɨ tamwetamweya vanautuma ne thɨ wo na ghambanji moli.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Thoŋgo va thɨ rerenuwaŋa vanautumako va thɨ iteteko kaiwae, mbala kaerova thɨ raka njogha.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Iyemaeŋge vanautuma thovuye moli gharerenuwaŋa mbe ina vara weŋgi, iye buruburu ghembaniye. Iya kaiwae Loi ma i monjina na thoŋgo thɨŋa iye lenji Loi, kaiwae kaero i vivatharaweya ghemba kaiwanji.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 — ausente —
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Eibraham va i ghareghare Loi valɨkaiwae i vakatha Aisake na i thuweiru mare e tɨne na tembe e yawayawaliyeva. Na valɨkaiwae raŋa mbaŋa Loi i dagetena Eibraham na thava i vakowana Aisake yawaliye, iyako ŋgoreiya Eibraham i vaŋgunjogha nariye mare e tɨne.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Loŋweghathɨ kaiwae Aisake i giya le ŋgaŋga, Jeikob na Iso ghanjidagemwaewo mbaŋa i menamenako kaiwae.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Loŋweghathɨ kaiwae, mbaŋa Jeikob le mare vama evasiwae, i giya Josep le ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru theghewo ghanjidagemwaewo mbaŋa i menamenako kaiwae. Na vama i woeŋge le pwasike, i ndevadede ghamba vɨghathɨko kaero i kururu weya Loi.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Loŋweghathɨ kaiwae, mbaŋa Josep le mare vama i gheneghenetha, iŋa, “Nevole mbaŋa regha amba wabwi Isirel thɨ raka raŋgi Ijipt,” na i giya ghanjimbaro nevole e mbaŋako iyako thɨ mbana wokiwokiyeko na thɨ raka raŋgi.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Loŋweghathɨ kaiwae Mosese tɨnae na ramae weinji lenji gharematuwo thɨ raka kiŋɨko le mbaro na narinjiko le virɨ e ghereiye thɨ wothuwele e ŋgolo tɨne manjala umboto e tɨne, kaiwae ŋgamako ghayamoyamo va i thovuye moli.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Loŋweghathɨ kaiwae i vakatha Mosese, mbaŋa vama i laghɨye mava nuwaiya gharɨgharɨ thɨŋa amalaghɨniye kiŋɨko yawarumbuye nariye.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Va i renuwaŋa nuwaiya weiyaŋgiya Loi le gharɨgharɨ wo thɨ ghataŋa vɨrɨ, na thava i warariŋa tharɨ thanavuniye ghawarari, iya ma ghambaŋako molao i vawarariŋa.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 I renuwaŋa na i dagewe ghamberegha, “I thovuye eŋge Mesaiya kaiwae na gharɨgharɨ thɨ utuvatharɨ weŋgo, na i tharɨ eŋge Ijipt vwenyevwenyeniye ya vwenyevwenyewe.” Va i renuwaŋa ŋgoreiyako kaiwae e marae vambe i vonjimbughathɨ vara modoko iya Loi ne i giyakowe.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Le loŋweghathɨ kaiwae Mosese i iteta Ijipt, mava weiye mun le mararu othembe kiŋɨko thoŋgo i gaithɨ. Raŋaeŋge vama i thuweya Loi iya ma ra thuwe e marandake iya kaiwae i rombeleŋge.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Loŋweghathɨ kaiwae i vakatha Thaga Valaŋani na i vauna sip madɨbae e mbwaŋaŋgilako vwatanji na ghaumbwaumbwa vaŋga na vaŋga, na mbala thava Mareko gha Nyao i gaboŋgiya Isirel lenji ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru virɨ vivaŋgi.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Loŋweghathɨ kaiwae Isirel thɨ rakalawa e Njighɨ Sosoro ŋgoreiye thɨ rakalawa e maŋgo; ko iyemaeŋge mbaŋa Ijipt thɨ mando na thɨ vakatha ŋgoreiya Isirel methɨ vakathako, njighɨko i wovululuŋgi na thiya munumare.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Loŋweghathɨ kaiwae Isirel thɨ vaghɨliya Jeriko ghagana mbaŋa regha na regha na ghepirɨninji e tɨne ganako i mavɨrɨ.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Loŋweghathɨ kaiwae i vakatha Reihab, iye wevo i mbana riwae modae, mava i mare weiyaŋgiya Jeriko gharɨgharɨniye thɨ goriwoyathu iya Loi va i mukuwoŋgiko, kaiwae va i vaŋguruwoŋgiya Isirel rakelakela theghewo ele ŋgolo na i thalavuŋgi.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Wone ya utuŋava the utuutu? Ma mbaŋa i vatomwe na valɨkaiwae ya utuŋa Gidiyon, Barak, Samson, Jepta, Deivid, Samuwel na ghalɨŋae gharautu utuutuninji e ghemi.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Lenji loŋweghathɨ kaiwae vavana thɨ gaithɨ weŋgiya vanautuma vavana na thɨ kivwalaŋgi, vavana thɨ mbaroŋa na thovuyeŋgiya ghembaghemba, vavana thɨ vaidiya Loi le dagerawe une, vavana thɨ vigana laiyon ghae,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 vavana ndɨghe le vurɨgheghe ma bolae ina e riwanji, vavana ghanjithɨghɨyako iya nuwanjiya thɨ gaboŋgi e gaithɨko ghaghalithɨ thɨ voiteteŋgi, vavana lenji njavovo e tɨne thɨ vaidiya vurɨgheghe, vavana gaithɨ e tɨne thɨ vurɨgheghe moli na thɨ kivwalaŋgiya valɨvaŋga regha lenji ragagaithɨ na thɨ vonjogha.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Wanakau vavana lenji bodaboda vavana thɨ thuweiru mare e tɨne na thɨ vaŋgunjoghaŋgi. Ko iyemaeŋge gharɨgharɨ vavana ghanjithɨghɨya thɨ tagavotagamena weŋgi na thɨ mare. Na othembe ghanjithɨghɨyako thɨŋa, “Thoŋgo hu ndeghereiyewana Loi ne wo rakayathuŋga,” iyemaeŋge thɨ botewoyathu, kaiwae nuwanjiya thuweiruva na thɨ wo yawalɨko memeghabananiyeko.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Vavana gharɨgharɨ thɨ vavɨrɨŋgi na thɨ liya thiyo vurɨgheghe thɨ yabɨbɨŋgiwe; vavana gharɨgharɨ thɨ ŋgarɨŋgi e sen na thɨ vaŋguruwoŋgi e thiyo.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Vavana gharɨgharɨ thɨ tagavavamareŋgi e varɨ; vavana thɨ sowo tenɨŋgi na vavana thɨ govamareŋgi e gaithɨ ghaghalithɨ. Vavana mbema thɨ rakaraka loloŋga eŋge, thɨ njimbo sip na gout njimwanji, thɨ tabo mbinyembinyeŋgu, thɨ vakavakatha vɨrɨ weŋgi na ma thɨ ghana ghanjigharɨ.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Va thɨ vovo loloŋga e vurɨvurɨ vwatavwata e valɨvaŋga ma mbwaniye, e ououko vwatavwatanji na thɨ ghenaghena e maŋgavarɨ na e therɨmbun. Yambaneke gharɨgharɨniye thɨ vakatha vatharɨ weŋgiya raloŋweloŋweghathɨko thiyako na thɨ woraŋgiya thiye ma e lenji thovuye na valɨkaiwae thɨ yaku na regha weinjiyaŋgi.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Gharɨgharɨke vara wolaghɨye thiyake lenji loŋweghathɨ kaiwae Loi i wovathovuthovuyeŋaŋgi. Iyemaeŋge thovuyeko iya Loi va i dageraweko mava thɨ vaidi,
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 kaiwae Loi va i renuwaŋa wo i woraweya thovuyeko moli kaiwanda. Mava nuwaiya thiye wo thɨ thovuyekai, ko iyemaeŋge nuwaiya thiya na ghinda ra rumwaru na regha.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.