Gênesis 47

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Josep i wa weya Pero na ve dagewe iŋa, “Bwebwe na oghaghaŋgu weinjiyaŋgiya lenji burumwaka, sip na gout na lenji bigibigiko wolaghɨye kaero mendama thɨ raka vutha, thɨ ri Kenan na mbaŋake inanji Gosen.”
1 Então veio José e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai e os meus irmãos e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, são vindos da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 I tuthiŋgiya oghaghae theghelima na i vaŋgu vamara weŋgiya Pero.
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco homens, e os pôs diante de Faraó.
3 Kaero i vaitoŋgi, “Ghamikaiwo budakai?”
3 Então disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Mendava wo mena na wo wo layaku gheke, kaiwae vunuvuke kaero i vakatha dagabora Kenan e tɨne. Lama thetheghanɨko kaero maa e ghanjinana, iya kaiwae wo vata ago e ghen na wo wo layaku Gosen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Pero i dage weya Josep iŋa, “Rama na oghagha kaero methɨ vutha e ghen.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Ijipt thivathivaniyeke laghɨye ina e nɨman ghare. U vaŋguraweŋgi Gosen ele valɨvaŋga, thivathiva thovuye moli. Na thoŋgo sip gharanjimbunjimbu thovuthovuye vavana inanji e tɨnenjina, u vaŋguraweŋgi na thɨ njimbukikiya lo sip na lo burumwakana.”
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen, e se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Amba Josep i vaŋgu menava ramae Jeikob na i vaŋgurawe Pero e marae. Jeikob i giya Pero ghadagemwaewo
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 na Pero i vaito iŋa, “Ŋgoroŋga ghan theghathegha le laghɨlaghɨye?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Jeikob i dagewe iŋa, “Yawaliŋguke ghayakuyaku mbe ya riye na ya nja eŋge e ghemba na ghemba theghathegha hothaŋarɨ na ghweto (130). Maa i ghanagha moli ko vuyowo eŋge va ina e tɨnenji. Maa ŋgoreiya orumburumbuŋgu ghanjitheghathegha me molao e lenji loŋgaloŋga tɨne.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos, poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Amba Jeikob mbowo i giyava Pero ghadagemwaewo na i itete.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Ŋgoreiya Kiŋ Pero me dagemawe, Josep i vaŋguraweŋgiya ramae na oghaghaeko e thivathiva thovuye Ijipt e tɨne e ghemba laghɨye Rameses ghadidiye.
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Josep i giya ghanɨŋga weŋgiya ramae, oghaghaeko na gharɨgharɨko wolaghɨye ŋgoreiye valɨkaiwanji.
12 E José sustentou de pão a seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Vunuvuko vama i wo mbaŋa molao moli na e valɨvaŋgake wolaghɨye kaero maa ghanɨŋga. Gharɨgharɨ Ijipt na Kenan e tɨnenji bada kaiwae kaero maa e lenji vurɨgheghe.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Mbaŋa gharɨgharɨ va thɨ vavamodo wit, Josep i mbana maniko wolaghɨye na i yomban Pero ele ŋgoloko.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Mbaŋa mani kaero iko weŋgiya gharɨgharɨ Ijipt na Kenan e tɨnenji, Ijipt gharɨgharɨniye thɨ raka mena weya Josep na thɨŋa, “U giya ghanɨŋga weime. Lama mani kaero iko. Buda kaiwae ne woya mare e maran?”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro da terra do Egito, e da terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Josep i gonjogha weŋgi iŋa, “Hu bigima lemi thetheghanɨma. Ne ya giya ghanɨŋga e ghemi na modae, kaiwae lemi mani kaero iko.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Kaero thɨ bigi menaŋgiya lenji thetheghan weya Josep na i giya ghanɨŋga weŋgi na modae. Thɨ bigi mena lenji hosɨ, sip, gout, burumwaka na doŋɨki. Theghatheghako iyako e tɨne i giya ghanɨŋga weŋgi lenji thetheghanɨko modae.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Theghatheghako iyako iko na umbwarava e ghamwanjiko mbowo thɨ mena weva na thɨ dagewe thɨŋa, “Amalana, mane valɨkaiwame wo wothuwola iya emunjoruke iyake e ghen. Lama mani kaero iko na lama thetheghanɨma wolaghɨye kaero ghenɨwe. Maa tembe bigi reghava inawe na wo woveŋge, ma riwameke eŋge na lama thelau.
18 E acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro acabou; e meu senhor possui os animais, e nenhuma outra coisa nos ficou diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Buda kaiwae ne woya mare e maranɨna, ghime na lama thelathelauke? U vamodoime na lama thelathelauko ghanɨŋga modae, na ghime weiye lama thelathelauko wo tabo rakakaiwobwaga weya Pero. U giya weiwo weime na wo kabu amba ne maa valɨkaiwae woya mare, na thelauko mbala maa i rorobwaga.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; e dá-nos semente, para que vivamos, e não morramos, e a terra não se desole.
20 Josep i vamodovao thelauko wolaghɨye Ijipt e tɨne Pero kaiwae. Kaiwae vunuvuko vama i vakatha dagabora laghɨye i vakatha Ijipt gharɨgharɨniyeko wolaghɨye thɨ vakuneŋa lenji thelau. Na thelauko wolaghɨye kaero i tabo Pero le bigi.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome prevaleceu sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Josep i vakathaŋgiya gharɨgharɨ Ijipt e valɨvaŋga na valɨvaŋga thɨ tabo rakakaiwobwaga.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até a outra extremidade.
22 Iyemaeŋge ravowovowo lenji thelau mava i vamodoŋgi, kaiwae Pero va i vamodoŋgi lenji kaiwoko kaiwae, na lenji maniko valɨkaiwanji thɨ vamodo ghanjiwe.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó, e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Josep i dage weŋgiya gharɨgharɨko iŋa, “Wo hu thuwe, noroke kaero ya vamodoŋga — ghemi na lemi thelauna, Pero kaiwae. Noroke ya giya weiwo e ghemi na hu kabu e lemi umaumana.
23 Então disse José ao povo: Eis que hoje tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Mbaŋa uloulo ghambaŋa, ne u wabwi na wabwilima. Wabwi regha i wa weya Pero na wabwi varɨ weiwo togha kaiwae, ghanɨŋga ghemi kaiwami, len ŋgolona gharɨgharɨniye kaiwanji na len ŋgamaŋgama kaiwanji.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos filhos.
25 Gharɨgharɨko thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Kaero menda u vamora yawalɨme. Na mendava u thovuye vara weime, amalana. Kaero wo tabo Pero le rakakaiwobwaga.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Josep i vakatha iyako kaero i tabo na i mbaro Ijipt e tɨne, va e mbaŋako iyako ghaghad noroke: Wabwilimako wabwi regha e bigibigiko wolaghɨye thɨ raka mena e thelauko Pero kaiwae. Ravowovowo lenji thelau vara mava i tabo Kiŋ Pero le bigi.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito, que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Isirel gharɨgharɨniye thɨ yayaku Gosen ele valɨvaŋga Ijipt e tɨne. Kaero lenji bigibigi lemoyo moli na lenji ŋgamaŋgama lemoyo moli.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Theghathegha hoyaworo na umbopirɨ Jeikob i yaku Ijipt e tɨne na ghatheghathegha kaero i wo theghathegha hoseriyethaŋarɨ ghwevarɨ na umbopirɨ (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos, de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Mbaŋa Isirel ghambaŋa mare kaero i gheneghenetha, kaero i kula weya nariye Josep na i dagewe iŋa, “U lirawa nɨmanɨna e vavaŋguke e raberabe na u dagerawe mane u bekuŋgo Ijipt e tɨne.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça em teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que não me enterres no Egito,
30 Mbaŋa ne ya garalawa weŋgiya orumburumbuŋgu, u woraŋgiyaŋgo Ijipt e tɨne na vo bekuŋgo thiye evasiwanji.”
30 Mas que eu jaza com os meus pais; por isso me levarás do Egito e me enterrarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Jeikob i dagewe iŋa, “U dagerawe e ghino.” Josep i dagerawe e marae na ne i vakatha ŋgoreiye. Amba Isirel i ghenevadede le pwasike na i kururu weya Loi.
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.