Gênesis 43
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ
1 E mbaŋako iyako vunuvuko vamba i vurɨgheghe vara Kenan e le valɨvaŋga.
1 E a fome era grave na terra.
2 Iya kaiwae mbaŋa kaero thɨ ghanɨvao witɨma va vethɨ vamodoma Ijipt, ramanji kaero i dage weŋgiva iŋa, “Mbowo hu njoghava na vohu vamodo ghanda seiwova.”
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Ko iyemaeŋge Juda i dagewe iŋa, “Amalako mendava i utu vurɨgheghe weime iŋa, ‘Mane tembe hu thuweva ghamwaŋgu, thoŋgo maa hu vaŋgwa ghaghamina na weimi.’
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Thoŋgo ne u variya Benjamin na weime, ne wo raka Ijipt na vo vamodo ghanɨŋga kaiwan.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Ko thoŋgo mane u variye na weime, mane wo raka kaiwae amalako va i dage weime na iŋa, ‘Maane tembe hu thuweva ghamwaŋgu, thoŋgo ma hu vaŋgwa ghaghamina na weimi.’”
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Jeikob i dage weŋgi iŋa, “Buda kaiwae hu vakatha vuyowo laghɨye e ghino na mendava hu dage weya amalako ghaghami regha mbe ina weva?”
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Amalako vambe i vaito ghɨdaghɨda vara ghime kaiwame na lama bodaboda iŋa, ‘Ramami mbe e yawayawaliye? Thare ghaghami regha mbe inaweva?’ Mbema wo thombe eŋge iya le vaitoŋgiko. Ŋgoroŋga mbala mendava woŋa na wo ghareghare ne iŋa, ‘Hu vaŋgumena ghaghamina gheke’?”
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Kaero Juda i dage weya ramae Isirel iŋa, “U variye ŋgama weiŋgu na wo wareri e mbaŋake iyake; ambane valɨkaiwae ghime, ghen na la ŋgamaŋgamake mbe e yawayawalinji na mane raya mare.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Ghino wombereghake ya dagerawe mane bigi regha mun i tharɨwe. U worawa vuyowoke wolaghɨye e ghino. Thoŋgo mane ya vaŋgunjoghama e ghen na ya vaŋgurawe e maran, ghawonjoweko ghino ne ya wo ghaghad yawaliŋgu.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Wo u thuwe, thoŋgo mava wo roroghagha, mbala kaero mendava wo raka na wo njoghamava mbaŋaiwoniye.”
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Amba ramanji Isirel i dage weŋgi iŋa, “Thoŋgo mbema ŋgoreiya iyana, ko hu vakatha iyake: Hu bigiya thivathivake iyake une thovuthovuye vavana e lemi begibegiŋgina na hu yobigi weya amalana ŋgoreiya ghamwaewo — balɨm, ŋguyo, njambawo, mer, pistasiyo mbombouye, na almon.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Hu mbana manima va hu mbanɨnjoghama, va ina e lemi begibegima tɨne e vwatae na hu mbanɨva vavana tembe le ghanaghanagha ŋgoreiyeva iyako, kaiwae manima iyava thɨ bigimban e lemi begibegina tembe hu bigi njoghava. Iyana mbwatava lolo regha i mban njoghathavwi.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Hu vaŋgwa ghaghamina weimi na hu njogha weya amalana e mbaŋake iyake.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Ya naŋgo weya Loi vurɨghegheniye na i vakatha amalana ghare i nja weŋga na i vatomwe ghaghamina Benjamin na ne hu njoghama weimi. Ko e ghino, thoŋgo mbema emunjoru ya thɨvaiŋgiya lo ŋgaŋgake, mbema ya thɨvaiŋgi vara.”
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Iwaeŋge amaamalako thɨ mbana lenji mwaewoko thiyako na thɨ bigiya manima va thɨ mban njoghama na tembe valɨvagagava e vwatae. Na weinji Benjamin thɨ raka Ijipt, na vethɨ raka vuthawe vara Josep.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 Mbaŋa Josep i thuwe Benjamin kaero i dage weya rakakaiwoko iya i mbaro ele ŋgoloko iŋa, “U vaŋguŋgiya ghɨmoghɨmoruke thiyake na u yovaŋguŋgi elo ŋgoloko. Hu unɨgha thetheghan regha na hu vivatharawa ghanɨŋga. Ne ghararaghɨye mboro ya ghanɨŋga weiŋguyaŋgi.”
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Amalama i vakatha ŋgoreiya Josep me dagemawe. I vaŋguŋgiya amaamalama na thɨ wa e ŋgolo.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 Amaamalama gharenji i laghɨlaghɨye mbaŋa thɨ wa e ŋgoloko. Lenji renuwaŋa thɨŋa, “Thɨ vaŋguinda na ra mena gheke kaiwae va thɨ bigimbanjogha manima ela begibegima. Nuwanjiya lenji vurɨgheghe i ghathɨinda kaero thɨ laweinda na le rakakaiwo ghinda na i mbanɨŋgiya la doŋɨkike.”
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Mbaŋa vethɨ vutha weya Josep le ŋgoloko e ghaghambaru, kaero thɨ dage weya ŋgoloko gha ranjimbunjimbu, thɨŋa,
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 “Wo vata ago e ghen amalana, mbaŋa va wo menakaima gheke na wo vamodo ghanɨŋga,
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 na wo raka njogha, e kamwathɨ mborowae i gou weime na wo laghena. Gougouko iyako wo tateŋgiya lama begibegi na wo vaidiya manima iya mendava wo vamodo witɨkowe. Mbe iya varake. Mbowo mo mbanɨnjoghamava,
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 weiya vavanava e vwatae na wo vamodo ghanɨŋgawe. Maa tembe e lama ghareghareva va ŋgoroŋga na maniko tembe inanjiva e begibegiko tɨnenji.”
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Rakakaiwoma iya i mbaro Josep ele ŋgoloma i dage weŋgi iŋa, “Tha hu rerenuwaŋa kaiwae. Tha hu gharelaghɨlaghɨ. Lemi Loi, iye ramami le Loi mendava i giya manina iyana e ghemi, iya i bigimban e lemi begibegina. Lemi manima kaerova ya mban.” Amba i vaŋguraŋgiya Simiyon na i vaŋgugiya weŋgi.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Rakakaiwoma i vaŋguruwoŋgiya amaamalama Josep ele ŋgoloke tɨne, i giya mbwa na thɨ thavwiya gheghenji na i ŋamweŋgiya lenji doŋɨkiko.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Kaero thɨ vivatha lenji mwaewoma Josep kaiwaema na mbala thɨ giyawe mbaŋa ne i njoghama ghararaghɨye mboro kaiwae me giya yanawanji Josep ne i mena i ghanɨŋga weiyaŋgi e lughawoghawoko iyako gheko.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 Mbaŋa Josep i vutha weŋgi e ŋgoloko, thɨ bigiya mwaewoma methɨ mban menama e ŋgoloko na thɨ kururu e thelauko vwatae e ghamwae.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 I vaitoŋgi ghamɨnanji kaiwae na iŋa, “Ŋgoroŋga ramami, mendava huŋama kaero i amalaghɨsarɨ moli? Mbe inawe na amba e yawayawaliye?”
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Len rakakaiwo ramame, mbe e yawayawaliye na riwae mbe thovuye eŋge.” Na mbowo thɨ ronjava e ghenji vuvuye na thɨ kururu e ghamwae.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Mbaŋa i thuwe ghaghae Benjamin kaero i dage weŋgi iŋa, “Ghaghamike nasiyenimike iyava hu utuŋa utuniyeko weŋgo iya amalaghɨniyeke? Loi i dage mwaewo e ghen, naruŋgu.”
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Josep weiye le ghare vɨrɨ laghɨye mbaŋa i thuwe ghaghaeko, i ruku iteteŋgi na i wa mbe amalaghɨniye vara ele woluwolu tɨne na ve randawe.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 Mbaŋa kaero me thavwiya ghamwae, i raŋgi na mbe i mbaroŋa vara ghamɨnaeko, kaero iŋa, “Hu theya ghanɨŋgana.”
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Ghanɨŋga ghambaŋa Josep mbe le ghamba ghanɨŋga, oghaghae mbe lenji ghamba ghanɨŋga na Ijipt gharɨgharɨniye mbe lenji ghamba ghanɨŋga, kaiwae Ijipt gharɨgharɨniye thɨ ghɨmara njoŋanjoŋaŋgiya Hibru gharɨgharɨniye iya kaiwae maa thɨ ghanɨŋga weinjiyaŋgi.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Amaamalako va thɨ yaku na ghamwanji i ghemba Josep. Va thɨ yaku na ŋgoreiya ghanjitheghatheghako, i ri laghɨyeninji ghaghad nasiyeninji. Lenji yakuyakuko kaiwae gharenji iyo na thɨ vethuwethuweŋgi.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Ghanjiko va thɨ the Josep ele ghamba ghanɨŋgako. Mbaŋa thɨ thembana ghanɨŋgako, Benjamin ghae i laghɨye moli — mbaŋalima vara thɨ themban na i laghɨye kivwalaŋgiya ghauneko. Thiya ghanɨŋga na thiya munumu weinji Josep ghaghadɨ thiya warari.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.