Gênesis 42

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mbaŋa Jeikob i loŋwe vaidiya wit ina Ijipt, kaero i dage weŋgiya le ŋgaŋga iŋa, “Buda kaiwae mane hu vakatha bigi regha?
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 Mendava ya loŋwevaidiya wit utuniye ina Ijipt. Hu raka gheko na vohu vamodo vavana kaiwanda, na valɨkaiwae i ndewoinda na thava raya mare.”
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Iwaeŋge Josep oghaghae theyaworoma thiya wareri, thɨ raka Ijipt na vethɨ bayama wit.
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Ko iyemaeŋge Jeikob mava i variye Benjamin, Josep ghaghae nasiyeniye, na weiyaŋgi kaiwae ghare va i laghɨlaghɨye ne iwaeŋge tharɨ regha i yomarawe.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Kaero Isirel le ŋgaŋgako thiya wareri weinjiyaŋgiya gharɨgharɨ vavana vethiya bayama wit, kaiwae vunuvuko vambe i wova Kenan.
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 E mbaŋako iyako Josep iye gawana Ijipt e tɨne na amalaghɨniye iyava i vavakuneŋa wit weŋgiya gharɨgharɨ e yambaneke laghɨye. Josep oghaghae thɨ rakavuthana iwaeŋge thɨ mena thɨ kururuwe na ghamwanji i nja e thelauko vwatae.
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Mbaŋa Josep i thuweŋgiya oghaghaeko na kaero i tuthiŋgi, ko le vakathako eŋge ŋgoreiya mbe lolo regha. Le utuutuko va e ghamɨnae weŋgi. I vaitoŋgi iŋa, “Aŋga hu rakamena?” Thɨ mena thɨ kururuwe na ghamwanji i nja e thelauko vwatae|src="CO00730B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="42:6"
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Josep eŋge kaero i tuthiŋgi na i ghareghare ghɨmoghɨmoruke thiyake amalaghɨniye oghaghae, ko thiye eŋge mava thɨ tuthi thela amalaghɨniye.
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Amba i renuwaŋakikiya le gheneloloŋgima kaiwanji, na i dage weŋgi iŋa, “Ghemi rakelakela ghemi! Menda hu mena na nuwamiya hu thuwe lama vanautumake le ghamba njavovo.”
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Nandere moli, amalana. Len rakakaiwo, menda wo mena wo bayama ghanɨŋga.
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Mbe amala regha eŋge vara le ŋgaŋga ghime. Len rakakaiwo, wo utu emunjoru, na maa rakelakela ŋgoreiye ghime.”
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Josep mbowo i dageva weŋgi iŋa, “Nandere! Menda hu mena na nuwamiya hu thuwe lama vanautumake le ghamba njavovo.”
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ko iyemaeŋge thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Len rakakaiwo, lama ghanaghanagha theyawora theghewo, amala regha le ŋgaŋgaŋgi ghime, amalaghɨniye iyake e valɨvaŋga idae Kenan. Nasiyenime mbe ina weiye ramame na regha kaero va i mare.”
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Josep i gonjogha weŋgi iŋa, “Mbema ŋgoreiye iya maŋama weŋga: Ghemi rakelakela!
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Ne ya vakatha kamwathɨ regha e ghemi na i vaemunjoruŋa lemi utuutuke mbema emunjoru. Kiŋ Pero e idae ya dage e ghemi, maa tembe ne hu iteteva Ijipt ghaghad ghaghami nasiyenimina i mena gheke.
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Ghemina regha i njogha na ve vaŋguma. Taulaghɨna ghemi iya hu ronjoghana ne vohu yaku e thiyo tɨne, na wo thuwe thoŋgo lemi utuko i emunjoru. Thoŋgo nandere, Kiŋ Pero e idae, ghemi rakelakela.”
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Josep kaero ve vaŋguraweŋgi e thiyo na vethɨ yakuwe mbaŋa thegheto e tɨne.
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Mbaŋa theghetoniyeko e tɨne Josep i dage weŋgi iŋa, “Kaiwae Loi ghamararu ina e ghino, hu vakatha renuwaŋake iyake ambane maa thɨ gaboŋga.
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Thoŋgo mbema emunjoru lemi utuutuke, hu vatomwe ghaghamina regha i ronjogha. Mbe i yaku vara e thiyoke tɨne, na wolaghɨyena ghemi, hu raka njogha. Hu biginjogha witɨko weŋgiya lemi bodaboda iya badana ne i gaboŋgi.
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Ko mbaŋa ne hu njoghama hu vaŋguma ghaghamina nasiyenimina e ghino. Iyake ne i vaemunjoruŋa lemi utuutuma i emunjoru amba ne maa valɨkaiwae hu mare.” Thɨ vamboromboro iya renuwaŋako iyako.
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Kaero thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Emunjoru, ra vaidiya vuyowoke iyake rɨghe moliya ghaghandama. Va ra thuwe ghavuyowoko na le naŋgo weinda thalavu kaiwae, ko iyemaeŋge mava ra wovatha le utuutuko, iya kaiwae ra vaidiya vuyowae e mbaŋa iyake budakaiya va la vakathawe.”
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Rubin i dage weŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga va yaŋa e ghemi? Va yaŋa ne ra ndevakatha bigi reghawe, ko iyemaeŋge mava nuwamiya hu vandeŋeŋgo. Na mbaŋake budakaiya va la vakathawe ra vaidiya rereya.”
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Mbaŋa Josep i utu weŋgi, lolo regha i vaghɨle iya kaiwae mava e lenji ghareghare mun Josep i loŋwe na i ghareghare iya lenji utuutuko.
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 I roiteteŋgi na wo ve randa. Mbaŋa i njogha kaero i tuthiya Simion, na iŋa na thɨ ŋgarɨ e maranji.
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Josep kaero i dage weŋgiya le rakakaiwoko thɨ mbana wit e lenji begibegi na lenji manima tembe thɨ bigi mbanɨva regha na regha ele begi tɨne, e vwatae moli. Tembe thɨ giyava ghanji kamwathɨ kaiwae. Mbaŋa thɨ vakathavao,
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 kaero thɨ doweya witɨko e doŋɨkiko vwatanji na thiya wareri.
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 E valɨvaŋga regha va vethɨ laghenawe, iwaeŋge regha e tɨnenjiko i tateya le begi na i munje i mbana witɨko vavana na i ŋamweya le doŋɨkiko, iwaeŋge i vaidiya le manima ele begiko tɨne, e vwatae moli,
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 kaero i dage weŋgiya oghaghaema iŋa, “Lo manima tembe methɨ biginjoghava e ghino. Iyake, mbe iya elo begike tɨne.”
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Mbaŋa thɨ vutha weya ramanji Jeikob Kenan e tɨne, kaero thɨ utugiya weya bigibigiko wolaghɨye va thɨ yomara weŋgi. Thɨ dagewe thɨŋa,
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Gawanako iya i mbaroko Ijipt e tɨne, mbaŋa va i utuko weime ghalɨŋaeko e larɨmbɨya na i vakathaime raŋaeŋgeva ghime rakelakela e vanautumako tɨne.”
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Ko iyemaeŋge wo dagewe woŋa, “Ghime emunjora iya wo utuŋake, ghime maa rakelakela.
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Lama ghanaghanagha thamayaworo na thamaghewo, ramame mbe regha eŋge. Ghaghame regha kaerova i mare na nasiyenime ina Kenan weiye ramame.”
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Giyako i dage weime iŋa, “E kamwathɨke iyake valɨkaiwae ne ya vaemunjoruŋa na ya ghareghare mbema emunjoru iya mohu utuŋana. Ne hu roiteta ghaghamina regha gheke na wolaghɨyena ghemi hu biginjogha wit e ghambami weŋgiya lemi bodabodana iya badana i gharɨŋgi.
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Ko iyemaeŋge ne hunde renuwaŋa vaghalawe hu vaŋguma ghaghamina nasiyenimina, ne hu vaŋgumena e ghino. Ne e kamwathɨke iyake ya ghareghare ghemi maa rakelakela ŋgoreiye, emunjoru rautuutu emunjoru ghemi. Ambane ya vaŋgunjogha ghaghamike weŋga, na valɨkaiwami hu kune e valɨvaŋgake iyake.”
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Mbaŋa thɨ tara raŋgiya lenji begibegiko uneunenji regha na regha thɨ vaidi le manima weiye ghambaema. Mbaŋa thɨ thuwe iyako weinji ramanji Jeikob gharenji i laghɨlaghɨye moli kaiwae.
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Ramanji i dage weŋgi iŋa, “Thare nuwamiya ya thɨvaivao lo ŋgamaŋgamake wolaghɨye? Josep kaero nandere na Simiyon kaero nandere, na noroke kaero nuwamiyava hu vaŋgwa Benjamin. Bigibigike wolaghɨye kaero thɨ roghereiye wanaŋgo!”
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Amba Rubin i dage weya ramae iŋa, “Thoŋgo maa ya vaŋgunjoghama Benjamin e ghen, valɨkaiwae u gaboŋgiya lo ŋgaŋga theghewona. U viyathu e nɨmaŋguke ghare, na tembene ya vaŋgunjoghamava e ghen.”
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Ko iyemaeŋge Jeikob iŋa, “Naruŋguke mane hu wa weimi gheko, ghaghae kaero i mare na ma ghamberegha eŋge e yawayawaliye. Thoŋgo bigi regha i yomarawe e lemi loŋgaloŋgana tɨne na i mare, kaiwae kaero ya amalaghɨsarɨ moli, lemi vakathana ne i vakatha gharevɨrɨ e ghino na i tagavamareŋgo.”
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.