Gênesis 42

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mbaŋa Jeikob i loŋwe vaidiya wit ina Ijipt, kaero i dage weŋgiya le ŋgaŋga iŋa, “Buda kaiwae mane hu vakatha bigi regha?
1 Ora, Jacó soube que havia trigo no Egito, e disse a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 Mendava ya loŋwevaidiya wit utuniye ina Ijipt. Hu raka gheko na vohu vamodo vavana kaiwanda, na valɨkaiwae i ndewoinda na thava raya mare.”
2 Disse mais: Tenho ouvido que há trigo no Egito; descei até lá, e de lá comprai-o para nós, a fim de que vivamos e não morramos.
3 Iwaeŋge Josep oghaghae theyaworoma thiya wareri, thɨ raka Ijipt na vethɨ bayama wit.
3 Então desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Ko iyemaeŋge Jeikob mava i variye Benjamin, Josep ghaghae nasiyeniye, na weiyaŋgi kaiwae ghare va i laghɨlaghɨye ne iwaeŋge tharɨ regha i yomarawe.
4 Mas a Benjamim, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, pois disse: Para que, porventura, não lhe suceda algum desastre.
5 Kaero Isirel le ŋgaŋgako thiya wareri weinjiyaŋgiya gharɨgharɨ vavana vethiya bayama wit, kaiwae vunuvuko vambe i wova Kenan.
5 Assim entre os que iam lá, foram os filhos de Israel para comprar, porque havia fome na terra de Canaã.
6 E mbaŋako iyako Josep iye gawana Ijipt e tɨne na amalaghɨniye iyava i vavakuneŋa wit weŋgiya gharɨgharɨ e yambaneke laghɨye. Josep oghaghae thɨ rakavuthana iwaeŋge thɨ mena thɨ kururuwe na ghamwanji i nja e thelauko vwatae.
6 José era o governador da terra; era ele quem vendia a todo o povo da terra; e vindo os irmãos de José, prostraram-se diante dele com o rosto em terra.
7 Mbaŋa Josep i thuweŋgiya oghaghaeko na kaero i tuthiŋgi, ko le vakathako eŋge ŋgoreiya mbe lolo regha. Le utuutuko va e ghamɨnae weŋgi. I vaitoŋgi iŋa, “Aŋga hu rakamena?” Thɨ mena thɨ kururuwe na ghamwanji i nja e thelauko vwatae|src="CO00730B.TIF" size="col" copy="DCC" ref="42:6"
7 José, vendo seus irmãos, reconheceu-os; mas portou-se como estranho para com eles, falou-lhes asperamente e perguntou-lhes: Donde vindes? Responderam eles: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Josep eŋge kaero i tuthiŋgi na i ghareghare ghɨmoghɨmoruke thiyake amalaghɨniye oghaghae, ko thiye eŋge mava thɨ tuthi thela amalaghɨniye.
8 José, pois, reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Amba i renuwaŋakikiya le gheneloloŋgima kaiwanji, na i dage weŋgi iŋa, “Ghemi rakelakela ghemi! Menda hu mena na nuwamiya hu thuwe lama vanautumake le ghamba njavovo.”
9 Lembrou-se então José dos sonhos que tivera a respeito deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra.
10 Thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Nandere moli, amalana. Len rakakaiwo, menda wo mena wo bayama ghanɨŋga.
10 Responderam-lhe eles: Não, senhor meu; mas teus servos vieram comprar mantimento.
11 Mbe amala regha eŋge vara le ŋgaŋga ghime. Len rakakaiwo, wo utu emunjoru, na maa rakelakela ŋgoreiye ghime.”
11 Nós somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Josep mbowo i dageva weŋgi iŋa, “Nandere! Menda hu mena na nuwamiya hu thuwe lama vanautumake le ghamba njavovo.”
12 Replicou-lhes: Não; antes viestes para ver a nudez da terra.
13 Ko iyemaeŋge thɨ gonjoghawe thɨŋa, “Len rakakaiwo, lama ghanaghanagha theyawora theghewo, amala regha le ŋgaŋgaŋgi ghime, amalaghɨniye iyake e valɨvaŋga idae Kenan. Nasiyenime mbe ina weiye ramame na regha kaero va i mare.”
13 Mas eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem da terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, e outro já não existe.
14 Josep i gonjogha weŋgi iŋa, “Mbema ŋgoreiye iya maŋama weŋga: Ghemi rakelakela!
14 Respondeu-lhe José: É assim como vos disse; sois espias.
15 Ne ya vakatha kamwathɨ regha e ghemi na i vaemunjoruŋa lemi utuutuke mbema emunjoru. Kiŋ Pero e idae ya dage e ghemi, maa tembe ne hu iteteva Ijipt ghaghad ghaghami nasiyenimina i mena gheke.
15 Nisto sereis provados: Pela vida de Faraó, não saireis daqui, a menos que venha para cá vosso irmão mais novo.
16 Ghemina regha i njogha na ve vaŋguma. Taulaghɨna ghemi iya hu ronjoghana ne vohu yaku e thiyo tɨne, na wo thuwe thoŋgo lemi utuko i emunjoru. Thoŋgo nandere, Kiŋ Pero e idae, ghemi rakelakela.”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão, mas vós ficareis presos, a fim de serem provadas as vossas palavras, se há verdade convosco; e se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Josep kaero ve vaŋguraweŋgi e thiyo na vethɨ yakuwe mbaŋa thegheto e tɨne.
17 E meteu-os juntos na prisão por três dias.
18 Mbaŋa theghetoniyeko e tɨne Josep i dage weŋgi iŋa, “Kaiwae Loi ghamararu ina e ghino, hu vakatha renuwaŋake iyake ambane maa thɨ gaboŋga.
18 Ao terceiro dia disse-lhes José: Fazei isso, e vivereis; porque eu temo a Deus.
19 Thoŋgo mbema emunjoru lemi utuutuke, hu vatomwe ghaghamina regha i ronjogha. Mbe i yaku vara e thiyoke tɨne, na wolaghɨyena ghemi, hu raka njogha. Hu biginjogha witɨko weŋgiya lemi bodaboda iya badana ne i gaboŋgi.
19 Se sois homens de retidão, que fique um dos irmãos preso na casa da vossa prisão; mas ide vós, levai trigo para a fome de vossas casas,
20 Ko mbaŋa ne hu njoghama hu vaŋguma ghaghamina nasiyenimina e ghino. Iyake ne i vaemunjoruŋa lemi utuutuma i emunjoru amba ne maa valɨkaiwae hu mare.” Thɨ vamboromboro iya renuwaŋako iyako.
20 e trazei-me o vosso irmão mais novo; assim serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Kaero thɨ vedage weŋgi thɨŋa, “Emunjoru, ra vaidiya vuyowoke iyake rɨghe moliya ghaghandama. Va ra thuwe ghavuyowoko na le naŋgo weinda thalavu kaiwae, ko iyemaeŋge mava ra wovatha le utuutuko, iya kaiwae ra vaidiya vuyowae e mbaŋa iyake budakaiya va la vakathawe.”
21 Então disseram uns aos outros: Nós, na verdade, somos culpados no tocante a nosso irmão, porquanto vimos a angústia da sua alma, quando nos rogava, e não o quisemos atender; é por isso que vem sobre nós esta angústia.
22 Rubin i dage weŋgi iŋa, “Ŋgoroŋga va yaŋa e ghemi? Va yaŋa ne ra ndevakatha bigi reghawe, ko iyemaeŋge mava nuwamiya hu vandeŋeŋgo. Na mbaŋake budakaiya va la vakathawe ra vaidiya rereya.”
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos dizia eu: Não pequeis contra o menino; Mas não quisestes ouvir; por isso agora é requerido de nós o seu sangue.
23 Mbaŋa Josep i utu weŋgi, lolo regha i vaghɨle iya kaiwae mava e lenji ghareghare mun Josep i loŋwe na i ghareghare iya lenji utuutuko.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 I roiteteŋgi na wo ve randa. Mbaŋa i njogha kaero i tuthiya Simion, na iŋa na thɨ ŋgarɨ e maranji.
24 Nisto José se retirou deles e chorou. Depois tornou a eles, falou-lhes, e tomou a Simeão dentre eles, e o amarrou perante os seus olhos.
25 Josep kaero i dage weŋgiya le rakakaiwoko thɨ mbana wit e lenji begibegi na lenji manima tembe thɨ bigi mbanɨva regha na regha ele begi tɨne, e vwatae moli. Tembe thɨ giyava ghanji kamwathɨ kaiwae. Mbaŋa thɨ vakathavao,
25 Então ordenou José que lhes enchessem de trigo os sacos, que lhes restituíssem o dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem provisões para o caminho. E assim lhes foi feito.
26 kaero thɨ doweya witɨko e doŋɨkiko vwatanji na thiya wareri.
26 Eles, pois, carregaram o trigo sobre os seus jumentos, e partiram dali.
27 E valɨvaŋga regha va vethɨ laghenawe, iwaeŋge regha e tɨnenjiko i tateya le begi na i munje i mbana witɨko vavana na i ŋamweya le doŋɨkiko, iwaeŋge i vaidiya le manima ele begiko tɨne, e vwatae moli,
27 Quando um deles abriu o saco, para dar forragem ao seu jumento na estalagem, viu o seu dinheiro, pois estava na boca do saco.
28 kaero i dage weŋgiya oghaghaema iŋa, “Lo manima tembe methɨ biginjoghava e ghino. Iyake, mbe iya elo begike tɨne.”
28 E disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi-me devolvido; ei-lo aqui no saco. Então lhes desfaleceu o coração e, tremendo, viravam-se uns para os outros, dizendo: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Mbaŋa thɨ vutha weya ramanji Jeikob Kenan e tɨne, kaero thɨ utugiya weya bigibigiko wolaghɨye va thɨ yomara weŋgi. Thɨ dagewe thɨŋa,
29 Depois vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Gawanako iya i mbaroko Ijipt e tɨne, mbaŋa va i utuko weime ghalɨŋaeko e larɨmbɨya na i vakathaime raŋaeŋgeva ghime rakelakela e vanautumako tɨne.”
30 O homem, o senhor da terra, falou-nos asperamente, e tratou-nos como espias da terra;
31 Ko iyemaeŋge wo dagewe woŋa, “Ghime emunjora iya wo utuŋake, ghime maa rakelakela.
31 mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Lama ghanaghanagha thamayaworo na thamaghewo, ramame mbe regha eŋge. Ghaghame regha kaerova i mare na nasiyenime ina Kenan weiye ramame.”
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um já não existe e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Giyako i dage weime iŋa, “E kamwathɨke iyake valɨkaiwae ne ya vaemunjoruŋa na ya ghareghare mbema emunjoru iya mohu utuŋana. Ne hu roiteta ghaghamina regha gheke na wolaghɨyena ghemi hu biginjogha wit e ghambami weŋgiya lemi bodabodana iya badana i gharɨŋgi.
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: Deixai comigo um de vossos irmãos, levai trigo para a fome de vossas casas, e parti,
34 Ko iyemaeŋge ne hunde renuwaŋa vaghalawe hu vaŋguma ghaghamina nasiyenimina, ne hu vaŋgumena e ghino. Ne e kamwathɨke iyake ya ghareghare ghemi maa rakelakela ŋgoreiye, emunjoru rautuutu emunjoru ghemi. Ambane ya vaŋgunjogha ghaghamike weŋga, na valɨkaiwami hu kune e valɨvaŋgake iyake.”
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então vos entregarei o vosso irmão e negociareis na terra.
35 Mbaŋa thɨ tara raŋgiya lenji begibegiko uneunenji regha na regha thɨ vaidi le manima weiye ghambaema. Mbaŋa thɨ thuwe iyako weinji ramanji Jeikob gharenji i laghɨlaghɨye moli kaiwae.
35 E aconteceu que, despejando eles os sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um estava no seu saco; quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, tiveram medo.
36 Ramanji i dage weŋgi iŋa, “Thare nuwamiya ya thɨvaivao lo ŋgamaŋgamake wolaghɨye? Josep kaero nandere na Simiyon kaero nandere, na noroke kaero nuwamiyava hu vaŋgwa Benjamin. Bigibigike wolaghɨye kaero thɨ roghereiye wanaŋgo!”
36 Então Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado; José já não existe, e não existe Simeão, e haveis de levar Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Amba Rubin i dage weya ramae iŋa, “Thoŋgo maa ya vaŋgunjoghama Benjamin e ghen, valɨkaiwae u gaboŋgiya lo ŋgaŋga theghewona. U viyathu e nɨmaŋguke ghare, na tembene ya vaŋgunjoghamava e ghen.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se eu to não tornar a trazer; entrega-o em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Ko iyemaeŋge Jeikob iŋa, “Naruŋguke mane hu wa weimi gheko, ghaghae kaero i mare na ma ghamberegha eŋge e yawayawaliye. Thoŋgo bigi regha i yomarawe e lemi loŋgaloŋgana tɨne na i mare, kaiwae kaero ya amalaghɨsarɨ moli, lemi vakathana ne i vakatha gharevɨrɨ e ghino na i tagavamareŋgo.”
38 Ele porém disse: Não descerá meu filho convosco; porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe suceder algum desastre pelo caminho em que fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza ao Seol.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.