Gênesis 27

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mbaŋa Aisake vama i amalaghɨsarɨ na maramarae kaero thɨ tharɨ na maa valɨkaiwae i thuwe na thovuye, i variye utu weya nariye Iso we, iye virɨ viva, na i menawe, amba i vaito iŋa, “Naruŋgu?”
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 Ramae Aisake i dagewe iŋa, “Wo u vandeŋeŋgo, kaero ya amalaghɨsarɨ na lo mare maa i bwagabwaga.
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Iyake kaiwae, u wo len mbwenarana, u wa e njamnjam vo woidi na u unɨgha thetheghan regha kaiwaŋgu.
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 Mbaŋa ne u wovutha, u vakatha ghanɨŋga thovuye regha kaiwaŋgu, iya vara nuwaŋguke nuwaiya moli, u thɨnɨmena e ghino na ya ghan. Ghanɨŋga ne ghereiye amba ya giya ghanɨmwaewona, ko amba muyai ya mare.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 Mbaŋa Aisake i utuutu weya Iso, Rebeka mbe i ndevandeŋe eŋge. Mbaŋa Iso kaero i wareri kaiwae na e ghereiye,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 amba Rebeka i dage weya nariye Jeikob iŋa, “Wo u vandeŋeŋgo! Ma loŋwevaidiya rama Aisake i utu weya ghagha Iso,
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 meŋa, ‘Vo unɨgha thetheghan regha e njamnjam, u vivatha ghanɨŋga thovuye regha kaiwaŋgu na ya ghan, na e ghereiye Giya Loi e marae, amba ya giya ghanɨmwaewona, ko amba muyai ne ya mare.’
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 Iya kaiwae, naruŋgu, u vandeŋe ghalɨŋaŋguke na u vakatha ŋgoreiya ya utuŋake e ghen.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 U wa weŋgiya la thetheghanɨko na vo tuthiya gout tabwagha umboiwo, ghanjitabo vondɨvondɨ. U bigi mena na ya vivatha ghanɨŋga thovuye regha, iya vara rama nuwaiyako moli.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Mbala u yothɨn weya rama na ve ghan, na e ghereiye, amba i giya ghanɨmwaewo, ko amba muyai ne i mare.”
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Ko iyemaeŋge Jeikob i dage weya tɨnae Rebeka iŋa, “Kaero u ghareghare Iso iye riwae vata vulivuliye na ghino njimwaŋguke i udauda.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Mbwata ne bwebwe i vinoya riwaŋguke na i ghareghare ya vakatha kwanɨwe, iwaeŋge tembe wombereghakeva ya womena wo gura na maa wo dagemwaewova.”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Tɨnae i gonjoghawe iŋa, “Naruŋgu, gurana iyana ne i nja e ghino, mbema u wa eŋge na vo vakatha ŋgoreiya maŋama na u bigimena goutɨko e ghino.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 Ko amba Jeikob i wa, ve gaboŋgiya goutɨma, i bigimena weya tɨnae na i vakatha ghanɨŋgama iya ramae Aisake nuwaiyama moli.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Amba Rebeka i mbana nariye laghɨyeniye, Iso, ghaghavatha kwamaniye thovuthovuye moli vambe i mbanɨrawe wagiyawe e ŋgoloko tɨne na i vanjimbo nariye nasiyeniye, Jeikob we.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 I bigiya goutɨma njimwanji na i bigirawe Jeikob e nɨmanɨmae na e numwe rɨghe ŋgoreiya ma vulivuliye i mbuthuwe.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Kaero i thɨnɨgiya ghanɨŋgama ghamɨnaema thovuye weiye bred, iya me vakathama Jeikob we.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Jeikob kaero i wa ve ru weya ramae. I vutha iŋa, “Bwebwe.”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 Jeikob iŋa, “Ghino narun laghɨyeniye Iso. Kaero ma vakatha ŋgoreiya mo dagema e ghino. Ya naŋgo e ghen u thuweiru na u yaku na u ghanɨŋga. U ghana thetheghanɨma ma unɨghɨma mbunɨmaniye, na mbala u giya womwaewona e ghino.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Ko iyemaeŋge Aisake i dagewe iŋa, “Naruŋgu, me ŋgoroŋga na mbema ghen na nɨman eŋge kaero u vaidiva thetheghanɨko?”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Aisake i dage weya Jeikob iŋa, “Ya naŋgo e ghen na wo u romena evasiwaŋguke, na ya vɨghathɨgha riwanɨna na valɨkaiwae ya ghareghare mbema emunjora Iso ghen.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 Jeikob i rotha amba ramae i bigirawe nɨmanɨmae e riwae, i vino ŋgolouya na i dagewe iŋa, “Ghalɨŋanɨna ghaloŋwaloŋwa ŋgoreiya Jeikob, ko iyemaeŋge nɨmanɨmanɨke ghamɨnae ŋgoreiya Iso.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Mava i ghareghare Jeikob iya amalaghɨniyeko, kaiwae nɨmanɨmaeko vata vulivuliye ŋgoreiya Iso. Vama i munje ma i giya vara ghamwaewo,
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 ko injana mbowo i vaitova iŋa, “Mbema emunjora Iso iya ghenake?”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 Aisake i dagewe iŋa, “Wo u thɨnɨma ghanɨŋgama na wo ya ghan, ko amba muyai ya giya ghan mwaewo.”
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Amba ramae iŋa, “Naruŋgu, u romena e ghadɨdɨŋguke moli na u vandamoŋgo.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Mbaŋa i romena evasiwae na i vandamo, ramae Aisake i naeya ghakwamako butiye, amba i giya ghamwaewo iŋa,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Ya naŋgo weya Loi na ne i vakatha udubuya
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 Ya naŋgo weya Loi na ne i vakatha vanautuma
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Aisake amba i giyavaoeŋge nariye Jeikob ghamwaewo, na mbaŋaniye amba i itete eŋge ramae, ghaghae Iso kaero ve rovuthaweva ramanji, i njoghama e woidi rɨghe.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Tembe me vivathava ghanɨŋga ghamɨnae thovuye moli na i thɨnɨmena weya ramae. I ronja evasiwae na i dagewe iŋa, “Ya naŋgo e ghen, bwebwe, u thuweiru na u ghana ghanɨŋgake iya ma vakathake na ya thɨnɨmenake e ghen, na mbala u giyama womwaewona.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Aisake i vaito iŋa, “Ko thela ghen?”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 Mbaŋa Aisake i loŋwetuthiya Iso ghalɨŋaeko, ghare i tagathɨn na riwaeko laghɨye i tage na i vaito iŋa, “Ko thelaeŋge iya me unɨgha thetheghanɨke na iya me thɨnɨmenake e ghino? Amba ma ghanɨvao eŋge ma iyava u yovuthake. Kaero ma giya mwaewo moumouniyewe, na maa valɨkaiwaŋgu ya wovɨvɨ. Emunjoru Giya Loi ne i mwaewowe.”
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Mbaŋa Iso i loŋwa utuutuko iyako weya ramae, i randa na ghalɨŋae laghɨye moli weiye le gharevɨrɨ laghɨye na i dage weya ramae iŋa, “Bwebwe, mbowo u giyamava iya mwaewona iyana e ghino!”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Aisake i gonjoghawe iŋa, “Ghagha Jeikob me mena na i yaroŋgo. Kaero me mbanɨvao ghan mwaewoma.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 Iso iŋa, “Kaero mbaŋaiwoniye vara iyake. Va i yaroŋgokai na i wo weŋgo virɨvivake ghino lo ghamba ndeghathɨ. I thovuye moli eŋge idako Jeikob inawe. Wo u thuwe mbaŋake kaero me wo weŋgova wo mwaewoma. Thare mo goworawa mwaewo regha ghino kaiwaŋgu?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 Aisake i gonjoghawe iŋa, “Kaero ma vakatha na iye ne ghan giya, na le bodabodako wolaghɨye le rakakaiwo. Kaero maŋa le umauma wit na waen ne veimaima na ndendewo. Ko tene ya utuŋava budakai e ghen, naruŋgu?”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Iso mbe i rorovurɨgheghe vara weya ramae: “Thare mwaewo reghava mbe inawe kaiwaŋgu, bwebwe? Mbowo u giyamava wo mwaewo, bwebwe!” Injana mbowo i randava ghalɨŋae laghɨye.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Amba Aisake i dagewe iŋa,
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Yawalin na len yakuyaku ghathovuye
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Iso i botewoyatho ghaghae Jeikob kaiwae ramanji kaerova i giya gha mwaewowe, iya kaiwae i renuwaŋa thuwole e ghare na iŋa, “Ramanda le mare na nuwotharɨniye gha mbaŋa e ghereiye amba ya unɨghɨ.”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 Ko iyemaeŋge mbaŋa Rebeka i loŋwevaidiya Iso le renuwaŋako, i kulavatha Jeikob na iŋa, “Naruŋgu, u thɨna thegheniŋguke. Ghagha Iso i rerenuwaŋa kaiwan na i munjeva ne i liya thoru e ghen.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 Iya kaiwae, naruŋgu, u loŋweghathɨgha ghalɨŋaŋguke, na e mbaŋake vara iyake u vogha na u wa weya louŋgu Leiban, len ghai, Haran e tɨne.
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 Mbowo vo yaku gheko gheghad ghagha le ghatemuruko i morurunja,
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 na i renuwaŋa vaghalaweya budakai va u vakathawe, ko amba ya variye lolo regha i ghaona i vaŋgunjoghaŋge. Ŋgoroŋga yawaliŋguke ne ghathovuye thoŋgo ya thɨvaiŋgiya lo ŋgaŋgake mbe thenjighewoke vara e mbaŋa regha?”
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 Rebeka i dage weya Aisake iŋa, “Riwaŋguke kaero i banewaŋgiya Iso le ovoŋgike. Thiye mbe vanautuma regha wanakauniyeŋgi. Thoŋgo Jeikob i vaŋgwa Het wevoniye eunda, yawaliŋguke ŋgoroŋga ne ghathovuye e ghino?”
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.