Gênesis 19

Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Vama yeghɨyeghɨye moli amba nyao thovuye theghewo vethɨ vutha Sodom. Lote va ina i yaku e ghembako ghamba ru. Mbaŋa i thuweŋgi, i yondovirɨ na i mena i kururu e thelauko vwatae e ghamwanji.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 I dage weŋgi iŋa, “Giyagiyana, aee wo hu mena vara ru elo ŋgoloko na hu latowowe. Ne hu thavwiya gheghemi na wo ra laghena noroke gougou, na evole mbaŋambaŋa ko amba hu wava.”
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Ko iyemaeŋge Lote mbe i rovurɨgheghe vara weŋgi gheghad thɨ varaeŋna le renuwaŋako na thɨ wa weinji ele ŋgolo. Mbaŋa vethɨ ru, Lote i vivatha ghanɨŋga, i ŋambu bred ma weiye isɨt na thɨ ghan.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 Giyagiyama theghewo vamba e laghalaghanji kaero ghɨmoghɨmoruko wolaghɨye Sodom e ghembako laghɨye tɨne, tabwagha na amalaghɨsarɨ, thɨ rakamena thɨ ndeghɨliŋa ŋgoloko.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 Kaero thɨ kularu weya Lote thɨŋa, “Ghɨmoghɨmoruma theghewo iya me yeghɨyeghɨyenja na thɨ menama e ghen aŋga inanji? U vaŋguraŋgiyaŋgima etoke na mbala wo vakatha yathima thanavuniye weimaŋgi.”
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Lote i raŋgi eto na i thɨkiya thɨnɨmbama e ghereiye,
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 na iŋa, “Aee wouna, thava hu utuŋa thanavu raitharɨ ŋgoreiyena.
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Ko thoŋgo lemi renuwaŋa ŋgoreiyena, lo ŋgaŋga theunyiwo, amba maa thɨ vavaghena. Wo ya vaŋguraŋgiyaŋgi e ghemi na the renuwaŋa nuwamiya hu vakatha weŋgi. Ko thava hu utuŋa tharɨ utuniye na i ghembeŋgiya giyagiyake thiyake, kaiwae kaero methɨ ru elo ŋgoloke na inanji elo gana tɨne.” Lote iŋa, “Aee wouna, thava hu utuŋa thanavu raitharɨ ŋgoreiyena.”|src="CO00651b.tif" size="col" copy="DCC" ref="19:7"
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 Ko iyemaeŋge thɨ gonjogha weya Lote thɨŋa, “U roiteta thɨnɨmbana. Ghen bwabwariya ghen! Thela ghen u munjekeva ne u utuveime the thanavuya ne wo vakatha? Nuwaniya wo vakatha vuyowo laghɨye e ghen na i kivwala ne wo vakatha weŋgi?” Thɨ mwanavewo Lote na thɨ ndethaiya thɨnɨmbama na thɨ munjeva thɨ tagaraka.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Ko iyemaeŋge nyaoma thovuthovuye e ŋgoloko tɨnema thɨ lawe Lote, thɨ mwana vaŋguruwo e ŋgoloko tɨne na thɨ tagatumo thɨnɨmbama.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 Amba thɨ vakathaŋgiya ghɨmoghɨmoruma, tabwagha na amalaghɨsarɨ, iya inanjima e mbwaŋaŋgilako na maramaranji thiya kwaghe, na mbala maa thɨ thuwe mbwaŋaŋgilako.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Nyaoma thovuye theghewoma thɨ vaito Lote thɨŋa, “Thare ghan mbandɨmbandɨ reghava ina e ghembake tɨne — ŋgoreiya len ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru na wanakau, oghendiya o thelava e ghanuke tɨne? Thoŋgo ŋgoreiye e mbaŋake vara iyake u vaŋguraŋgiyaŋgi,
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 kaiwae noroke wo mukuwo ghembake iyake. Giya Loi kaero i loŋwe gharɨgharɨ gharenji le vɨrɨ, ghembake iyake gharɨgharɨniye lenji tharɨ i laghɨye moli, iya kaiwae menda i variyeime na wo mena wo mukuwo.”
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Lote i wa na ve dage weŋgiya ghɨmoghɨmoruma, iya le ŋgaŋga theunyiwoma thɨ munje thɨ vaŋguŋgi iŋa, “Hu yoruku na ra iteta ghembake iyake, kaiwae Giya Loi noroke i mukuwo ghembake iyake.” Ko iyemaeŋge oghendiyaya thɨŋava i vakatha goron.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Mbaŋa kaero i ghere buruburuko rɨghe, nyaoma thovuthovuye thenjighewo thɨ vavothaŋa Lote thɨŋa, “U yoruku! U vaŋguŋgiya len wevo na len ŋgaŋga theunyiwo iya inanjina gheke na hu vo, ne iwaeŋge hu vaidiya vuyowoke iya ghembake iyake ne thɨ vaidi.”
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Lote va i roroghagha seiwo, ko iyemaeŋge kaiwae Giya Loi va ghare i njaweŋgi, nyaoŋgima thovuthovuye thɨ vaŋgu Lote, levo na le ŋgamaŋgama theunyiwo e nɨmanɨmanji na thɨ vaŋguraŋgiyaŋgi e ghembako tɨne.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Mbaŋa kaero inanji eto, amalama regha i dage weŋgi iŋa, “Hu yoruku hu voiteta valɨvaŋgake iyake na hu vamora yawalɨmi. Ne hu ndeghɨmaranjogha e ghereimi na ne hu ndetowo e malamona tɨne. Hu ruku na i wa e ououko rɨgherɨghenji mbala maa hu vaidiya mukuwoko.”
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Ko iyemaeŋge Lote i gonjogha weŋgi iŋa, “Aee wogiyagiya thovuthovuye, thava ŋgoreiyako.
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Kaero ghemi gharemi i nja weŋgo na ya vaidiya lemi thalavu laghɨye mohu vamora yawaliŋgu. Ko maa valɨkaiwaŋgu eŋge ya vo na i ruwoko e ououko rɨgherɨghenji, mbwatane mukuwoko i lavaidiŋgo na ya mare.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Mbe u thuwe ghemba nasiye iyako? Maa i bwagabwaga, valɨkaiwae ya vowawe na ya vamora yawaliŋguwe.”
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 Nyaoma thovuye i dagewe iŋa, “I thovuye, ne ya vakatha ŋgoreiya len renuwaŋana. Mane ya mukuwo iya ghemba ne vorunawe.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Ko mbema u wa eŋge, nɨman i maiya, kaiwae amba mane ya vakatha bigi regha gheghad vo vutha gheko.” (Kaiwae Lote va iŋa nasiye iya kaiwae ghembako idae Jowa.)
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Mbaŋa Lote ve vutha Jowa varae kaero i yovoro.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Amba Giya Loi i vakatha varɨvarɨ ndaŋaŋanje na sulpa i rara ŋgoreiya uyema i nja Sodom na Gomora.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 E kamwathɨko iyako mbema i mukuwoŋgi vara ghembaghemba e valɨvaŋgako iyako. Ma tembe lolo reghava e yawayawaliye na tembe ŋgoreiyeva nana na umbwaumbwa.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Ko iyemaeŋge Lote levo i ghɨmaranjogha e ghereiye na kaero i gharavɨ na varɨ ŋgoreiya njighɨ.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Eibraham i gheneiru yanɨmbaŋambaŋa na tembe i njoghava ŋgora menda i ndeghathɨ Giya Loi e ghamwae.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 I tagathɨna marae na i nja Sodom na Gomora na ghawoko laghɨye e malamoko tɨne. I thuwe mundu i ŋgothighevirɨ e valɨvaŋgako iyako, ŋgoreiya thɨ rɨmba njamɨra.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Ko mbaŋa Loi i mukuwoŋgiya ghembaghemba e malamoko iyako tɨne, i renuwaŋakikiya Eibraham na i vaŋguraŋgiya Lote vuyowoko e tɨne, na i mukuwoŋgiya ghembaghembako Lote va i yakuko weŋgi.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Kaiwae Lote va weiye le mararu Jowa e tɨne, weiyaŋgiya oyawarumbuyeŋgima theunyiwo, thɨ wa e ououko rɨgherɨghenji na vethɨ yaku e maŋgavarɨ.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Mbaŋa regha yawarumbuye laghɨyeniye i dage weya nasiyeniyema iŋa, “Kaiwae ramanda kaero i thanja, na ma ghɨmoghɨmoru nanji gheke na valɨkaiwae ra vaŋguŋgi, kaiwae yambaneke thanavuniye iyako, na ra ghambɨ weindaŋgi.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Ra vakatha ramanda na i muna waen laghɨye moli na i vakatha numounounowe, ko amba ra ghena weinda mbala ra ghambɨ weinda na gheuke mbe i mbele vara amalaghɨniye.”
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Gougouko iyako thɨ giya waen weya ramanji na i mun. Laghɨyeniye i ghena weiye. Kaiwae me muna waen laghɨye moli, maa ele ghareghare ŋgoroŋga yawarumbuye le vakathawe.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Mbaŋambaŋavena yawarumbuye laghɨyeniye i dage weya nasiyeniye iŋa, “Me gougou ma ghena weiŋgu ramanda. Noroke mbowo ra vakatha na i munɨva waen laghɨye, ko amba ghen vo ghena wein, mbala ra ghamba gamagai weinda na gheuko mbe i mbele vara amalaghɨniye.”
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Na gougouko iyako thɨ vakatha ramanji tembe i munɨva waen laghɨye moli, ko amba nasiyeniye i wa na ve ghena weiye. Kaiwae me muna waen laghɨye moli, maa ele ghareghare ŋgoroŋga yawarumbuye le vakathawe.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Lenji vakathako iyako une mbe theunyiwo vara thɨ thɨn.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Yawarumbuye laghɨyeniye i ghamba ŋgama ghɨmoru, na i rena idae Mowab. Iye orumburumbuyeŋgiya Mowab gharɨgharɨniye
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Yawarumbuye nasiyeniye vambe i ghambɨva ŋgama ghɨmoru, na i rena idae Ben-Ami. Iye orumburumbuyeŋgiya Amon gharɨgharɨniye.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.