Gênesis 19
Toto Thovuye Loi Ghalɨŋae (TGO) vs ACF
1 Vama yeghɨyeghɨye moli amba nyao thovuye theghewo vethɨ vutha Sodom. Lote va ina i yaku e ghembako ghamba ru. Mbaŋa i thuweŋgi, i yondovirɨ na i mena i kururu e thelauko vwatae e ghamwanji.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 I dage weŋgi iŋa, “Giyagiyana, aee wo hu mena vara ru elo ŋgoloko na hu latowowe. Ne hu thavwiya gheghemi na wo ra laghena noroke gougou, na evole mbaŋambaŋa ko amba hu wava.”
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Ko iyemaeŋge Lote mbe i rovurɨgheghe vara weŋgi gheghad thɨ varaeŋna le renuwaŋako na thɨ wa weinji ele ŋgolo. Mbaŋa vethɨ ru, Lote i vivatha ghanɨŋga, i ŋambu bred ma weiye isɨt na thɨ ghan.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 Giyagiyama theghewo vamba e laghalaghanji kaero ghɨmoghɨmoruko wolaghɨye Sodom e ghembako laghɨye tɨne, tabwagha na amalaghɨsarɨ, thɨ rakamena thɨ ndeghɨliŋa ŋgoloko.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 Kaero thɨ kularu weya Lote thɨŋa, “Ghɨmoghɨmoruma theghewo iya me yeghɨyeghɨyenja na thɨ menama e ghen aŋga inanji? U vaŋguraŋgiyaŋgima etoke na mbala wo vakatha yathima thanavuniye weimaŋgi.”
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lote i raŋgi eto na i thɨkiya thɨnɨmbama e ghereiye,
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 na iŋa, “Aee wouna, thava hu utuŋa thanavu raitharɨ ŋgoreiyena.
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Ko thoŋgo lemi renuwaŋa ŋgoreiyena, lo ŋgaŋga theunyiwo, amba maa thɨ vavaghena. Wo ya vaŋguraŋgiyaŋgi e ghemi na the renuwaŋa nuwamiya hu vakatha weŋgi. Ko thava hu utuŋa tharɨ utuniye na i ghembeŋgiya giyagiyake thiyake, kaiwae kaero methɨ ru elo ŋgoloke na inanji elo gana tɨne.” Lote iŋa, “Aee wouna, thava hu utuŋa thanavu raitharɨ ŋgoreiyena.”|src="CO00651b.tif" size="col" copy="DCC" ref="19:7"
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 Ko iyemaeŋge thɨ gonjogha weya Lote thɨŋa, “U roiteta thɨnɨmbana. Ghen bwabwariya ghen! Thela ghen u munjekeva ne u utuveime the thanavuya ne wo vakatha? Nuwaniya wo vakatha vuyowo laghɨye e ghen na i kivwala ne wo vakatha weŋgi?” Thɨ mwanavewo Lote na thɨ ndethaiya thɨnɨmbama na thɨ munjeva thɨ tagaraka.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Ko iyemaeŋge nyaoma thovuthovuye e ŋgoloko tɨnema thɨ lawe Lote, thɨ mwana vaŋguruwo e ŋgoloko tɨne na thɨ tagatumo thɨnɨmbama.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 Amba thɨ vakathaŋgiya ghɨmoghɨmoruma, tabwagha na amalaghɨsarɨ, iya inanjima e mbwaŋaŋgilako na maramaranji thiya kwaghe, na mbala maa thɨ thuwe mbwaŋaŋgilako.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Nyaoma thovuye theghewoma thɨ vaito Lote thɨŋa, “Thare ghan mbandɨmbandɨ reghava ina e ghembake tɨne — ŋgoreiya len ŋgaŋga ghɨmoghɨmoru na wanakau, oghendiya o thelava e ghanuke tɨne? Thoŋgo ŋgoreiye e mbaŋake vara iyake u vaŋguraŋgiyaŋgi,
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 kaiwae noroke wo mukuwo ghembake iyake. Giya Loi kaero i loŋwe gharɨgharɨ gharenji le vɨrɨ, ghembake iyake gharɨgharɨniye lenji tharɨ i laghɨye moli, iya kaiwae menda i variyeime na wo mena wo mukuwo.”
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lote i wa na ve dage weŋgiya ghɨmoghɨmoruma, iya le ŋgaŋga theunyiwoma thɨ munje thɨ vaŋguŋgi iŋa, “Hu yoruku na ra iteta ghembake iyake, kaiwae Giya Loi noroke i mukuwo ghembake iyake.” Ko iyemaeŋge oghendiyaya thɨŋava i vakatha goron.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Mbaŋa kaero i ghere buruburuko rɨghe, nyaoma thovuthovuye thenjighewo thɨ vavothaŋa Lote thɨŋa, “U yoruku! U vaŋguŋgiya len wevo na len ŋgaŋga theunyiwo iya inanjina gheke na hu vo, ne iwaeŋge hu vaidiya vuyowoke iya ghembake iyake ne thɨ vaidi.”
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Lote va i roroghagha seiwo, ko iyemaeŋge kaiwae Giya Loi va ghare i njaweŋgi, nyaoŋgima thovuthovuye thɨ vaŋgu Lote, levo na le ŋgamaŋgama theunyiwo e nɨmanɨmanji na thɨ vaŋguraŋgiyaŋgi e ghembako tɨne.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Mbaŋa kaero inanji eto, amalama regha i dage weŋgi iŋa, “Hu yoruku hu voiteta valɨvaŋgake iyake na hu vamora yawalɨmi. Ne hu ndeghɨmaranjogha e ghereimi na ne hu ndetowo e malamona tɨne. Hu ruku na i wa e ououko rɨgherɨghenji mbala maa hu vaidiya mukuwoko.”
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Ko iyemaeŋge Lote i gonjogha weŋgi iŋa, “Aee wogiyagiya thovuthovuye, thava ŋgoreiyako.
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 Kaero ghemi gharemi i nja weŋgo na ya vaidiya lemi thalavu laghɨye mohu vamora yawaliŋgu. Ko maa valɨkaiwaŋgu eŋge ya vo na i ruwoko e ououko rɨgherɨghenji, mbwatane mukuwoko i lavaidiŋgo na ya mare.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Mbe u thuwe ghemba nasiye iyako? Maa i bwagabwaga, valɨkaiwae ya vowawe na ya vamora yawaliŋguwe.”
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 Nyaoma thovuye i dagewe iŋa, “I thovuye, ne ya vakatha ŋgoreiya len renuwaŋana. Mane ya mukuwo iya ghemba ne vorunawe.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Ko mbema u wa eŋge, nɨman i maiya, kaiwae amba mane ya vakatha bigi regha gheghad vo vutha gheko.” (Kaiwae Lote va iŋa nasiye iya kaiwae ghembako idae Jowa.)
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Mbaŋa Lote ve vutha Jowa varae kaero i yovoro.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Amba Giya Loi i vakatha varɨvarɨ ndaŋaŋanje na sulpa i rara ŋgoreiya uyema i nja Sodom na Gomora.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 E kamwathɨko iyako mbema i mukuwoŋgi vara ghembaghemba e valɨvaŋgako iyako. Ma tembe lolo reghava e yawayawaliye na tembe ŋgoreiyeva nana na umbwaumbwa.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Ko iyemaeŋge Lote levo i ghɨmaranjogha e ghereiye na kaero i gharavɨ na varɨ ŋgoreiya njighɨ.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Eibraham i gheneiru yanɨmbaŋambaŋa na tembe i njoghava ŋgora menda i ndeghathɨ Giya Loi e ghamwae.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 I tagathɨna marae na i nja Sodom na Gomora na ghawoko laghɨye e malamoko tɨne. I thuwe mundu i ŋgothighevirɨ e valɨvaŋgako iyako, ŋgoreiya thɨ rɨmba njamɨra.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Ko mbaŋa Loi i mukuwoŋgiya ghembaghemba e malamoko iyako tɨne, i renuwaŋakikiya Eibraham na i vaŋguraŋgiya Lote vuyowoko e tɨne, na i mukuwoŋgiya ghembaghembako Lote va i yakuko weŋgi.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Kaiwae Lote va weiye le mararu Jowa e tɨne, weiyaŋgiya oyawarumbuyeŋgima theunyiwo, thɨ wa e ououko rɨgherɨghenji na vethɨ yaku e maŋgavarɨ.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Mbaŋa regha yawarumbuye laghɨyeniye i dage weya nasiyeniyema iŋa, “Kaiwae ramanda kaero i thanja, na ma ghɨmoghɨmoru nanji gheke na valɨkaiwae ra vaŋguŋgi, kaiwae yambaneke thanavuniye iyako, na ra ghambɨ weindaŋgi.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Ra vakatha ramanda na i muna waen laghɨye moli na i vakatha numounounowe, ko amba ra ghena weinda mbala ra ghambɨ weinda na gheuke mbe i mbele vara amalaghɨniye.”
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Gougouko iyako thɨ giya waen weya ramanji na i mun. Laghɨyeniye i ghena weiye. Kaiwae me muna waen laghɨye moli, maa ele ghareghare ŋgoroŋga yawarumbuye le vakathawe.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Mbaŋambaŋavena yawarumbuye laghɨyeniye i dage weya nasiyeniye iŋa, “Me gougou ma ghena weiŋgu ramanda. Noroke mbowo ra vakatha na i munɨva waen laghɨye, ko amba ghen vo ghena wein, mbala ra ghamba gamagai weinda na gheuko mbe i mbele vara amalaghɨniye.”
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Na gougouko iyako thɨ vakatha ramanji tembe i munɨva waen laghɨye moli, ko amba nasiyeniye i wa na ve ghena weiye. Kaiwae me muna waen laghɨye moli, maa ele ghareghare ŋgoroŋga yawarumbuye le vakathawe.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Lenji vakathako iyako une mbe theunyiwo vara thɨ thɨn.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Yawarumbuye laghɨyeniye i ghamba ŋgama ghɨmoru, na i rena idae Mowab. Iye orumburumbuyeŋgiya Mowab gharɨgharɨniye
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Yawarumbuye nasiyeniye vambe i ghambɨva ŋgama ghɨmoru, na i rena idae Ben-Ami. Iye orumburumbuyeŋgiya Amon gharɨgharɨniye.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.